“Υπάρχει μετενσάρκωση;”

Για σήμερα σας έχω άλλο ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που μεταφράζω αυτόν τον καιρό, το “ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΕΙΣ”. Το θέμα, με βάση την ερώτηση που κάνει ένας ακροατής της ομιλίας, νομίζω ότι έχει ένα γενικότερο ενδιαφέρον και είναι για την μετενσάρκωση.
Καλό Σαββατοκύριακο.
                Π.

ΑΚΡΟΑΤΗΣ: Όταν πεθάνουμε, ξαναγεννιόμαστε σε αυτήν την γη ή περνάμε σε κάποιον άλλο κόσμο;
ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Αυτή η ερώτηση ενδιαφέρει όλους, νέους και γέρους, έτσι δεν είναι; Έτσι, θα την ερευνήσω μάλλον σε βάθος και ελπίζω να μπορέσετε να παρακολουθήσετε όχι απλώς τις λέξεις, αλλά την πραγματική εμπειρία αυτού που θα συζητήσω μαζί σας.

Όλοι ξέρουμε ότι ο θάνατος υπάρχει, ιδίως οι μεγαλύτεροι και επίσης και οι νεότεροι που το παρακολουθούνε. Ο νέος άνθρωπος λέει: «Περίμενε μέχρι να έρθει και τότε θα τον αντιμετωπίσουμε· και οι μεγάλοι, καθώς είναι πιο κοντά στον θάνατο, καταφεύγουν σε διάφορες μορφές παρηγοριάς.
Σας παρακαλώ, παρακολουθήστε το και εφαρμόστε το στους εαυτούς σας· μην το περνάτε σε κάποιον άλλον. Επειδή ξέρετε ότι πρόκειται κάποτε να πεθάνετε, έχετε διάφορες θεωρίες γι’ αυτό, δεν έχετε; Πιστεύετε στον Θεό, πιστεύετε στην ανάσταση ή στο κάρμα και στην μετενσάρκωση· λέτε ότι θα ξαναγεννηθείτε εδώ ή σε κάποιον άλλον κόσμο. Ή εκλογικεύετε τον θάνατο λέγοντας ότι ο θάνατος είναι αναπόφευκτος και συμβαίνει σε όλους· το δέντρο μαραίνεται και γίνεται λίπασμα και ένα καινούργιο δέντρο φυτρώνει. Ή αλλιώς είστε υπερβολικά απασχολημένοι – με τις καθημερινές σας στενοχώριες, ανησυχίες, ζήλιες, με τους φθόνους σας, με τους ανταγωνισμούς σας και την υγεία σας – για να σκεφτείτε για τον θάνατο. Αλλά εκείνος βρίσκεται στον νου σας· συνειδητά ή ασυνείδητα, εκείνος βρίσκεται εκεί.
Πρώτ’ απ’ όλα: μπορείτε να ελευθερωθείτε από τις πίστεις, από τις εκλογικεύσεις ή από την αδιαφορία που έχετε καλλιεργήσει για τον θάνατο; Μπορείτε να ελευθερωθείτε από όλα αυτά τώρα; Επειδή είναι σημαντικό να μπείτε στο σπίτι του θανάτου ενώ ζείτε, ενώ έχετε πλήρη συνείδηση, είστε δραστήριοι, υγιείς και όχι να περιμένετε μέχρι να έρθει ο θάνατος, που μπορεί να σας πάρει μέσα σε μία στιγμή με κάποιο ατύχημα ή με κάποια ασθένεια που σιγά-σιγά σας κάνει να μην έχετε συνείδηση. Όταν έρχεται ο θάνατος πρέπει να είναι μία εξαιρετική στιγμή τόσο ζωτική όσο και το να ζεις.
Τώρα: μπορούμε να μπούμε στο σπίτι του θανάτου ενόσω ζούμε; Αυτό είναι το πρόβλημα, όχι αν υπάρχει μετενσάρκωση ή αν υπάρχει ένας άλλος κόσμος όπου θα ξαναγεννηθείς, πράγματα που είναι πολύ ανώριμα, πολύ παιδαριώδη. Ένας άνθρωπος που ζει πραγματικά δεν ρωτάει ποτέ, «τι είναι ζωή» και δεν έχει θεωρίες για το να ζεις. Μόνο ένας μισοζώντανος μιλάει για τον σκοπό της ζωής.
Μπορούμε, λοιπόν, εσείς κι εγώ ενώ ζούμε, μπορούμε συνειδητά, δραστήρια, με όλες μας τις ικανότητες, όποιες κι αν είναι, να ξέρουμε τι είναι ο θάνατος; Και τότε ο θάνατος είναι κάτι διαφορετικό από τη ζωή; Για τους περισσότερους από εμάς το να ζεις είναι η συνέχιση εκείνου που θεωρούμε μόνιμο. Το όνομά μας, η οικογένειά μας, η περιουσία μας, εκείνα στα οποία έχουμε επενδύσει οικονομικά και πνευματικά ενδιαφέροντα, οι αρετές που έχουμε καλλιεργήσει, εκείνα που έχουμε αναζητήσει συναισθηματικά, όλα αυτά θέλουμε να συνεχιστούν. Και η στιγμή που την αποκαλούμε θάνατο, είναι μία στιγμή που ανήκει στο άγνωστο· οπότε μας φοβίζει κι έτσι προσπαθούμε να βρούμε παρηγοριά, κάποιο είδος ανακούφισης· θέλουμε να ξέρουμε αν υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο και ένα σωρό άλλα πράγματα. Όλα αυτά είναι άσχετα προβλήματα· είναι προβλήματα για τους φυγόπονους, για εκείνους που δεν θέλουν να μάθουν τι είναι ο θάνατος ενώ ζουν. Μπορούμε, λοιπόν, εσείς κι εγώ να το βρούμε;
Τι είναι θάνατος; Σίγουρα είναι η οριστική λήξη του καθετί που έχεις γνωρίσει. Εάν δεν είναι η λήξη του καθετί που έχεις γνωρίσει, δεν είναι θάνατος. Εάν ήδη γνωρίζεις τον θάνατο, τότε δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι. Αλλά τον γνωρίζεις τον θάνατο; Δηλαδή, μπορείς ενόσω ζεις να βάλεις τέλος σε αυτήν την αδιάκοπη πάλη του να βρεις μέσα στο πρόσκαιρο κάτι που θα συνεχιστεί; Μπορείς να γνωρίσεις το άγνωστο, αυτή την κατάσταση που ονομάζουμε θάνατο, ενόσω ζεις; Μπορείς να παραμερίσεις όλες τις περιγραφές για το τι συμβαίνει μετά τον θάνατο που έχεις διαβάσει σε βιβλία ή που σου τις υπαγορεύει μία ασυνείδητη επιθυμία για παρηγοριά και να γευτείς ή να βιώσεις αυτή την κατάσταση –που πρέπει να είναι εκπληκτική- τώρα; Εάν αυτή η κατάσταση μπορεί να βιωθεί τώρα, τότε η ζωή και ο θάνατος είναι το ίδιο.
Μπορώ, λοιπόν, εγώ, κάποιος που έχει τεράστια μόρφωση, γνώση, που έχει περάσει αμέτρητες εμπειρίες, αγώνες, αγάπες, μίση – μπορεί αυτό το «εγώ» να φτάσει σε ένα τέλος; Το «εγώ» είναι η καταγραμμένη μνήμη όλων αυτών και μπορεί αυτό το εγώ να φτάσει σε ένα τέλος; Χωρίς να τελειώσουμε από κάποιο ατύχημα, από κάποια αρρώστια, μπορούμε εσείς κι εγώ, ενώ καθόμαστε εδώ, να γνωρίσουμε αυτό το τέλος; Τότε θα ανακαλύψετε ότι δεν κάνετε πια ανόητες ερωτήσεις για τον θάνατο και την συνέχιση, εάν υπάρχει κάποιος κόσμος μετά από εδώ. Τότε θα ξέρετε την απάντηση από μόνοι σας επειδή εκείνο που είναι άγνωστο θα έχει εμφανιστεί. Τότε θα έχετε παραμερίσει όλες τις ασυναρτησίες για μετενσάρκωση και τους πολλούς φόβους – τον φόβο της ζωής και τον φόβο του θανάτου, τον φόβο των γηρατειών και του φορτώματος σε άλλους της φροντίδας σου, τον φόβο της μοναξιάς και της εξάρτησης – όλα θα έχουν φτάσει σε ένα τέλος. Όλα αυτά δεν είναι κενά λόγια. Μόνο όταν ο νους σταματήσει να σκέφτεται με όρους της συνέχισής του, εμφανίζεται το άγνωστο.

 

 

 

2 Σχόλια στο ““Υπάρχει μετενσάρκωση;””

Σχολιάστε