“Το λάθος του χάρου”

Δεν ξέρω αν το έχετε προσέξει, αλλά εδώ και κάμποσο καιρό στα δελτία ειδήσεων όλων των καναλιών, όταν λένε την είδηση για τον θάνατο κάποιου ανθρώπου, δεν  λένε πια, “πέθανε” ή “έφυγε από τη ζωή”, που ήταν το πιο συνηθισμένο, αλλά λένε “κατέληξε”. Μία από τις σημασίες της λέξης είναι και το “πέθανε”, αλλά κανείς δεν την χρησιμοποιεί στην καθημερινή γλώσσα. Αλλά, προφανώς, την χρησιμοποιούν στα δελτία ειδήσεων για να αποφεύγεται η έστω και μικρή θλίψη που προκαλεί η λέξη. Καθώς τα σκεφτόμουν όλα αυτά, θυμήθηκα μία μικρή ιστορία του Χότζα, σχετική με τον θάνατο και μια και είδα ότι έχω πολύ καιρό να ανεβάσω κάτι δικό του, είπα να το κάνω σήμερα.
Καλό Σαββατοκύριακο
                   Π.

Ο Χότζας είχε πέσει στο κρεβάτι βαριά άρρωστος. Όλοι νόμιζαν πως θα πεθάνει. Η γυναίκα του ντύθηκε στα μαύρα κι άρχισε τα κλάματα και τα μοιρολόγια. Οι μαθητές του, που είχαν μαζευτεί γύρω από το κρεβάτι του, τον κοίταζαν με βαθιά θλίψη. Μόνο ο Χότζας, έμενε ατάραχος και κάθε τόσο γέλαγε.
«Δάσκαλε», τον ρωτάει ένας από τους μαθητές του, «πώς γίνεται να αντιμετωπίζεις το θάνατο με τέτοια ψυχραιμία και μάλιστα κάθε τόσο να γελάς, ενώ εμείς που δεν πρόκειται να πεθάνουμε, αγωνιούμε μήπως μας αφήσεις;».
«Πολύ απλό», απάντησε ο Χότζας. «Καθώς σας κοιτάζω ξαπλωμένος, λέω στον εαυτό μου:  Όλοι σας έχετε τόσο βαριά θλιμμένη όψη, που είμαι σχεδόν σίγουρος ότι όταν έρθει ο Άγγελος του Θανάτου, ο Χάρος, θα νομίσει ότι κάποιος από εσάς είναι που τον περιμένει και θα τον πάρει κατά λάθος, και θα μ’ αφήσει εμένα να ζήσω κι άλλο. Γι’ αυτό κάθε τόσο με πιάνουν τα γέλια».

 

 

 

Σχολιάστε