Το Τρομερό Ταμπούρλο

Για σήμερα σας έχω άλλο ένα επεισόδιο από τη σειρά, “ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ”.  Είναι μία ιστορία για το γράμμα “Τ”, με τίτλο. “Το τρομερό ταμπούρλο”.
Καλό Σαββατοκύριακο και καλό καλοκαίρι που επισήμως αρχίζει σήμερα.
           Π.

 

 

 

 

Χρόνια πολλά στους μπαμπάδες

Η Κυριακή 16 Ιουνίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα και θέλω να πω ένα χρόνια πολλά σε όλους τους μπαμπάδες, είτε έχουν μικρά παιδάκια είτε μεγάλα, όπως εγώ.
Χρόνια πολλά, λοιπόν.

                Π.

 

 

 

Ευχαριστώ πολύ

Και αυτό το post έχει σχέση με τον “Παραμυθά” για να σας πω ένα μεγάλο ευχαριστώ που αγοράζετε τα βιβλία του. Προχθές μου ήρθε μήνυμα από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ που με πληροφορεί ότι τυπώθηκαν:  σε 2η ανατύπωση το βιβλίο Ο ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ ΚΑΙ Η ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ,  σε 500 αντίτυπα για την 3η χιλιάδα, και σε 7η ανατύπωση το βιβλίο Ο ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ – ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΜΟΥ, σε   500 αντίτυπα για την 6η χιλιάδα. Και τα υπόλοιπα 6 σε αυτό το επίπεδο κινούνται.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
                 Π.

 

 

Παροιμίες για τον Μάη

Σήμερα λέω να αποχαιρετίσω τον Μάη, ανεβάζοντας ένα post  με παροιμίες γι΄αυτόν. Αυτό που πρόσεξα, είναι ότι γι’ αυτόν το μήνα όλες οι παροιμίες έχουν… αγροτικό ενδιαφέρον.
Καλό Σαββατοκύριακο
               Π.

– Αν βρέξει ο Απρίλης δυο νερά κι ο Μάης άλλο ένα, χαρά σ’ εκείνον το ζευγά που ‘χει πολλά σπαρμένα.
– Ο Μάης έχει τ’ όνομα κι ο Απρίλης τα λουλούδια.
– Ο Απρίλης με τα λούλουδα και ο Μάης με τα ρόδα.
– Μάης βρεμένος, μούστος μετρημένος.
– Μάης άβροχος, μούστος άμετρος.
– Ο Αύγουστος πουλά κρασί κι ο Μάης πουλά στάρι.
– Ο Μάης φτιάχνει τα σπαρτά κι ο Μάης τα χαλάει.

 

 

 

 

Επέτειος γενοκτονίας Ποντίων

Αύριο, 19 του μήνα, κλείνουν 100 χρόνια από την ημέρα της σφαγής των Ποντίων και είπα να αφιερώσω το post  του Σαββατοκύριακου σε αυτό.
Η Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου καθιερώθηκε το 1994 με απόφαση της Βουλής Ελλήνων και τιμάται κάθε χρόνο στις 19  Μαΐου.
Στις 19 Μαΐου 1919, κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας, ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα του Πόντου και δρομολόγησε τη δεύτερη και σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας των Ποντίων, που έγινε στο πλαίσιο του Απελευθερωτικού Αγώνα των Τούρκων κατά των Δυτικών (Αγγλογάλλων, Ιταλών, Ελλήνων), που κατείχαν εδάφη της Μικράς Ασίας. Από 200.000 έως 350.000 είναι οι Ελληνoπόντιοι, που εξολοθρεύτηκαν από τους Νεότουρκους κατά την περίοδο 1916-1923, σ’ ένα σύνολο 750.000 περίπου.
Καλό Σαββατοκύριακο
              Π.

 

 

 

 

Ο Ξάπλας

Ο σκυλάκος που βλέπετε είναι του γιου μου, του Κωνσταντίνου, και το όνομά του είναι Ξάπλας, επειδή του αρέσει να είναι συνέχεια ξαπλωμένος. Πριν  λίγο καιρό μάς τον είχε αφήσει στο σπίτι μας  για μία εβδομάδα και τον κατασυμπάθησα.  Χθες μου έστειλε αυτήν την φωτογραφία του που φοράει γυαλιά ηλίου και είπα να την ανεβάσω σήμερα εδώ για να σας ευχηθώ μ’ αυτήν καλή εβδομάδα.
Σας φιλώ
Π.

 

 

 

 

Χρόνια πολλά στις μανούλες

Με αυτή την τρυφερή φωτογραφία θέλω να ευχηθώ χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες.
Σας φιλώ.
     Π.

 

 

 

 

Καλή πρωτομαγιά

Με αυτήν την όμορφη και σπάνια εικόνα, ενός σαλιγκαριού και μίας πασχαλίτσας πάνω σε ένα κλαρί με λουλούδια (!) -που βρήκα τυχαία- σκέφτηκα να σας ευχηθώ καλή πρωτομαγιά και καλό μήνα.
Σας φιλώ.
     Π.

 

 

 

 

Καλό τριήμερο

                  Καλό τριήμερο και καλή ξεκούραση.
                                                Π.

 

 

 

 

 

“Μια ζωή σαν παραμύθι”

Πριν κάμποσο καιρό έχω γράψει εδώ, ότι ο Εκδότης και φίλος Θανάσης Καστανιώτης, μου έχει ζητήσει να γράψω την αυτοβιογραφία μου, με τίτλο, “Μια ζωή σαν παραμύθι”. Ομολογώ ότι η ιδέα δεν με έχει ενθουσιάσει γιατί δεν μου αρέσει και πολύ να μιλάω για μένα και την ζωή μου, γι΄αυτό το πάω πολύ αργά. Για σήμερα σκέφτηκα να ανεβάσω το τελευταίο κομμάτι που έχω γράψει έως τώρα και που είναι για την θητεία μου στον στρατό. 
Καλό Σαββατοκύριακο.
               Π.

” Την επόμενη χρονιά, το 1964 τον Ιανουάριο, έγινε κάτι που δεν ήταν καθόλου παραμυθένιο. Πήγα φαντάρος στο στρατό. Στην αρχή πήγα στο  Κέντρο Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων στην Κόρινθο. Και μετά από τρεις μήνες περίπου, πήρα μετάθεση για το 644 Τεθωρακισμένο Τάγμα Πεζικού, στη Θεσσαλονίκη. Κόλαση. Το μόνο καλό ήταν ότι εκεί σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο ο φίλος μου ο Άλκης. Έτσι, δήλωσα τη διεύθυνση του σπιτιού του για δική μου και κάθε τόσο έπαιρνα διανυκτέρευση κι έφευγα από το στρατόπεδο και έμενα εκεί. Από τον Ιούνιο και μετά που έκλεισε το Πανεπιστήμιο κι ο Άλκης έφυγε για Αθήνα, μερικά Σαββατοκύριακα, έπαιρνα 48ωρη άδεια κι έμενα στο σπίτι του. Έτσι γνώρισα την Θεσσαλονίκη κάνοντας βόλτες στην πόλη. Και μετά από μερικούς μήνες, προς το τέλος του χρόνου, έγινε πάλι κάτι σαν παραμύθι. Ένας από τους φίλους που είχα κάνει στο στρατό, μετατέθηκε στο Γενικό Επιτελείο Στρατού, στο Χολαργό, στο Τμήμα Μεταθέσεων Οπλιτών Πεζικού και μου έκανε και εμένα μετάθεση στο ίδιο Τμήμα τού Γ.Ε.Σ (Γενικό Επιτελείο Στρατού)! Έτσι, μετά από λιγότερο από ένα χρόνο, ξαναγύρισα στο σπίτι μου στην Αθήνα!
Στο Γ.Ε.Σ, επειδή είχα απολυτήριο Λυκείου, με τοποθέτησαν σε γραφείο του Επιτελείου και μάλιστα στο Τμήμα Μεταθέσεων Οπλιτών Πεζικού. Έτσι, μπόρεσα να μεταθέσω τους δύο φίλους που είχα κάνει πριν στο Τάγμα Πεζικού, στην Αθήνα. Και το καλύτερο ήταν ότι επειδή δούλευα σε γραφείο, 8 το πρωί με 2 το μεσημέρι, δεν έμπαινα ποτέ σκοπιά! Και το καλύτερο όλων ήρθε προς το τέλος της θητείας. Κανονικά, η 69η  Ε.Σ.Σ.Ο ( Εκπαιδευτική Σειρά Στρατεύσιμων Οπλιτών), έπρεπε να απολυθεί στο τέλος Ιανουαρίου του 1966, αλλά επειδή φαίνεται ότι ήθελαν να κάνουν οικονομία στο δώρο των εορτών –εκτός του μικρού μισθού που παίρναμε- η σειρά μου απολύθηκε στις αρχές Δεκεμβρίου. Να τι έχω γράψει στο ημερολόγιό μου:
4
.12.65
Tι ωραίο που είναι μετά από δύο χρόνια στρατό να απολύεσαι! … “