Αποφθέγματα του Σωκράτη

Για σήμερα σας έχω κάτι που με ενθουσίασε όταν » έπεσα πάνω του»  στο ίντερνετ: Αποφθέγματα του Σωκράτη!  Είναι εντυπωσιακό το πώς, μετά από τόσους αιώνες που τα έχει πει,  εξακολουθούν να έχουν την ίδια ισχύ και σήμερα! Ας θυμηθούμε την σοφία του διαβάζοντας 19 από τα πιο γνωστά αποφθέγματά του.
Καλή εβδομάδα.
         Π.

  1. «Η μόνη αληθινή σοφία είναι η γνώση ότι δεν ξέρεις τίποτα».
  2. «Η ζωή δεν αξίζει αν δεν έχει κάποιον σκοπό».
  3. «Υπάρχει μόνο ένα καλό, η γνώση, κι ένα κακό, η άγνοια».
  4. «Δεν μπορώ να διδάξω τίποτα σε κανέναν. Μπορώ μόνο να τον μάθω να σκέφτεται».
  5. «Να είσαι ευγενικός, κάθε άνθρωπος που συναντάς δίνει μια σκληρή μάχη».
  6. «Τα σπουδαία μυαλά συζητούν ιδέες, τα μέτρια μυαλά συζητούν τα γεγονότα, τα αδύναμα μυαλά συζητούν για τους άλλους».
  7. «Αν παντρευτείς μια καλή σύζυγο, θα γίνεις ευτυχισμένος. Αν παντρευτείς μια κακή, θα γίνεις φιλόσοφος».
  8. «H αρχή της σοφίας είναι η αναζήτηση».
  9. «Για να βρείτε τον εαυτό σας, σκεφτείτε για τον εαυτό σας».
  10. «Γνώθι σ ‘αυτόν».
  11. «Αυτός που θέλει να αλλάξει τον κόσμο πρέπει να αλλάξει πρώτα τον εαυτό του».
  12. «Το μυστικό της ευτυχίας, βλέπετε, δεν βρίσκεται περισσότερο στην αναζήτηση, αλλά στην ανάπτυξη της ικανότητας να ικανοποιείσαι με όσο το δυνατόν λιγότερα».
  13. «Το μυστικό της αλλαγής είναι να επικεντρώσεις όλη την ενέργειά σου, όχι στο πως να πολεμήσεις το παλιό, αλλά στην κατασκευή του νέου».
  14. «Δεν είμαι Αθηναίος ή Έλληνας, αλλά πολίτης του κόσμου».
  15. «Προτιμήστε τις γνώσεις από τον πλούτο, γιατί το πλούτος είναι παροδικός, ενώ η γνώση παντοτινή».
  16. «Η κατανόηση μιας ερώτησης είναι η μισή απάντηση».
  17. «Η αληθινή σοφία έρχεται στον καθένα μας όταν συνειδητοποιήσουμε πόσο λίγα γνωρίζουμε για τη ζωή, τους εαυτούς μας και τον κόσμο γύρω μας».
  18. «Ο πλουσιότερος είναι αυτός ο οποίος είναι ικανοποιημένος με όσο το δυνατόν λιγότερα».
  19. «Το να υπάρχεις σημαίνει να πράττεις». 

 

 

 

 

 

Πάνε τα 75…

 

Αύριο,  Κυριακή 15 Ιουλίου, έχω τα γενέθλιά μου. Κλείνω τα 75 και μπαίνω στα 76, μιας κι έχω γεννηθεί το 1943. Και μια και θα τα γιορτάσουμε οικογενειακά την Κυριακή το βράδυ, δεν έχω σήμερα φωτογραφία μου να σβήνω τα κεριά στην τούρτα μου, και βρήκα αυτή στο ίντερνετ. Ίσως Κυριακή βράδυ  ή τη Δευτέρα πρωί, να ανεβάσω φωτογραφία μου να σβήνω τα 75.
Καλό Σαββατοκύριακο
                 Π

Και να και η φωτογραφία που σβήνω τα κεριά στην τούρτα, χθες βράδυ. Ευχαριστώ όλους για τις ευχές που έχετε στείλει μέχρι τώρα.
Καλή εβδομάδα.
         Π

 

 

 

Ο βάτραχος

Και ένα μικρό… διάλειμμα με ένα σκίτσο που βρήκα και με διασκέδασε πολύ. Είναι εμπνευσμένο από παιδικό παραμύθι. Θα  καταλάβετε από ποιο.
Θα τα πούμε την Παρασκευή.

Καλό βράδυ.
      Π.

 

 

Του Αγίου…. Έρωτα!

Ανοίγοντας σήμερα, Δευτέρα 25 του μήνα,  την ατζέντα μου, όπως κάνω κάθε Δευτέρα, για να δω μήπως γιορτάζει κανένας φίλος ή φίλη, είδα κάτι που δεν το έχω ξαναδεί και δεν το ήξερα! Ότι σήμερα γιορτάζει όποιος τον λένε… Έρωτα! Κοιτάξτε στην πάνω δεξιά γωνία της ατζέντας, στις 25 του μήνα.  Δηλαδή υπάρχει  Άγιος Έρωτας! Κι ακόμα σήμερα γιορτάζουν η Φεβρωνία και η … Λιβύη. Άλλο κι αυτό! Το Φεβρωνία το έχω ακούσει, αλλά το Λιβύη νόμιζα ότι είναι μόνο χώρα! Οπότε, άρχισα να ψάχνω τα τρία ονόματα στο ίντερνετ. Θα σας βάλω ένα μικρό απόσπασμα από αυτά που βρήκα για το κάθε όνομα. Και θα αρχίσω με τη Λιβύη:

Η Λιβύη υπάρχει στην ελληνική μυθολογία. Ήταν κόρη του Έπαφου, γιου του Δία και της Ιούς, και της Μέμφιδας, κόρης του Νείλου. Ο Έπαφος αργότερα έδωσε το όνομα της κόρης του στην περιοχή που γειτόνευε δυτικά με τη χώρα της Αιγύπτου. Η Λιβύη, με τον Ποσειδώνα απέκτησε δυο δίδυμους γιους, το Βήλο και τον Αγήνορα Ως παιδιά της Λιβύης αναφέρονται από άλλους και η μυθική Λάμια και ο Λέλεγας.  Το Κράτος της Λιβύης είναι χώρα της Βόρειας Αφρικής και βρέχεται βόρεια από τη Μεσόγειο. Ανατολικά της βρίσκεται η Αίγυπτος, νοτιοανατολικά της το Σουδάν, ενώ νότια συνορεύει με το Τσαντ και το Νίγηρα και δυτικά με την Αλγερία και την Τυνησία. Το 90% του εδάφους της είναι έρημος και η Λιβύη είναι η τέταρτη μεγαλύτερη αφρικανική χώρα σε έκταση. Πρωτεύουσα της χώρας είναι η Τρίπολη, όπου ζουν 1,7 εκατομμύρια κάτοικοι. De facto ηγέτης της χώρας ήταν ο Συνταγματάρχης Μουαμάρ αλ-Καντάφι, του οποίου η εξωτερική πολιτική τον είχε φέρει συχνά σε αντιπαράθεση με τη Δύση και με τις κυβερνήσεις άλλων χωρών της Αφρικής. Στην χώρα αυτή τη στιγμή διεξάγεται Εμφύλιος Πόλεμος που ανέτρεψε τον Καντάφι. Για το λόγο αυτό έχει σχηματισθεί αντικαθεστωτική κυβέρνηση με έδρα την Βεγγάζη. Οι αντικαθεστωτικές δυνάμεις έχουν αναλάβει τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους της Λιβύης, συμπεριλαμβανομένης της Τρίπολης, και έχουν αναγνωριστεί με σύναψη διεθνώς σχέσεων από κάποιες χώρες.

Και τώρα θα περάσω στην Αγία Φεβρωνία:

«Η Αγία Φεβρωνία, ήταν περιζήτητη νύμφη για την σωματική της ομορφιά. Το ίδιο όμως έλαμπε και η αγνή ψυχή της. Για το λόγο αυτό σε ηλικία 17 ετών, επέλεξε το δρόμο της ασκητικής και της εγκράτειας στο μοναστήρι όπου ηγουμένη ήταν η θεία της, Βρυένη και βρισκόταν στην Μεσοποταμία (στην πόλη της Νισίβεως, που λέγεται Αντιόχεια της Μυγδονίας και βρισκόταν στα σύνορα του Βυζαντινού και Περσικού κράτους).   Γρήγορα, παρά το νεαρό της ηλικίας της, προσαρμόσθηκε στους δύσκολους κανόνες της μοναχικής ζωής βρίσκοντας παράλληλα και χρόνο για να μελετά και να εμβαθύνει στις Θείες Γραφές. Έγινε δε υπόδειγμα ανάμεσα στις άλλες μοναχές για τη σύνεσή της το ζήλο της, την προθυμία της και το ταπεινό της φρόνημα. Κάποια ημέρα όμως, ένα στρατιωτικό σώμα το οποίο κατεδίωκε χριστιανούς, με επικεφαλής το Σεληνο (288 μ.Χ.) έφθασε και στο μοναστήρι της Φεβρωνίας. Οι άλλες μοναχές κατόρθωσαν να διαφύγουν, η Αγία όμως η οποία ήταν άρρωστη δεν κατόρθωσε να μετακινηθεί. Κοντά της παρέμειναν η ηγουμένη Βρυένη και η αδελφή Θωμαΐς. Οι στρατιώτες, μόλις αντίκρυσαν τη Φεβρωνία, έμειναν έκπληκτοι από την ομορφιά της. Άφησαν, λοιπόν, τρεις άνδρες να τη φρουρούν και οι υπόλοιποι γύρισαν και το ανέφεραν στον αρχηγό τους Σελήνο. Αυτός αμέσως διέταξε και την έφεραν μπροστά του, και με κάθε τρόπο την πίεσε να άλλαξοπιστήσει. Πρότεινε στη Φεβρωνία να τη δώσει σύζυγο στον ανεψιό του Λυσίμαχο, που κοντά του θα γνώριζε μεγάλη δόξα. Η Φεβρωνία, όμως, προτίμησε  να είναι συμμέτοχος της δόξας που θα αποκαλυφθεί κατά τη δευτέρα παρουσία, και με περίσσιο θάρρος περιφρόνησε τις προτάσεις του Σελήνου, ο όποιος, αφού τη βασάνισε, τελικά τη σκότωσε με ξίφος.

Και θα κλείσω με ένα εξαιρετικό κείμενο του Κρισναμούρτι για τον έρωτα, από το βιβλίο του, «Αναγκαιότητα της Αλλαγής»
Καλή εβδομάδα και χρόνια πολλά σε όλους και όλες, τους Έρωτες και τις… Ερωτίνες.  Χα, χα, χα,,,
Π

«… O έρωτας παίζει έναν εξαιρετικά σπουδαίο ρόλο στη ζωή μας, γιατί είναι ίσως η μόνη βαθιά, από πρώτο χέρι εμπειρία που έχουμε. Διανοητικά και συναισθηματικά μπορούμε να μιμηθούμε, να ακολουθήσουμε, να υπακούσουμε. Υπάρχει πόνος και σύγκρουση σ’ σλες μας τις σχέσεις, εκτσς από την ερωτική πράξη. Σ’ αυτή την πράξη, που είναι τσσο διαφορετική και τσσο σμορφη, αφηνόμαστε παραδομένοι, κυριευμένοι απ’ αυτήν, έτσι που με τη σειρά της γίνεται σκλαβιά. Η σκλαβιά είναι η απαίτηση για τη συνέχισή της -και πάλι η δράση του κέντρου που είναι διαιρετική. Βρίσκεται κανείς τσσο πολύ κλεισμένος πίσω από ένα φράχτη -διανοητικά, μέσα στην οικογένεια, στην κοινότητα, μέσα από την κοινωνική ηθική, μέσα από τα θρησκευτικά καθιερωμένα- τσσο περιφραγμένος, ώστε μόνον αυτή η σχέση απόμεινε, στην οποία να υπάρχει ελευθερία και ένταση. Της αποδίδουμε, επομένως, τρομακτική σημασία. Αν σμως υπήρχε ελευθερία ολόγυρά μας, τστε δε θα νιώθαμε γι’ αυτήν τέτοια λαχτάρα και δε θα γινόταν τέτοιο πρόβλημα. Εμείς την κάνουμε πρόβλημα, επειδή δεν μπορούμε να κάνουμε αρκετσ έρωτα ή γιατί νιώθουμε τύψεις που έχουμε κάνει, ή γιατί κάνοντάς τον σπάμε τους κανόνες που έχει επιβάλλει η κοινωνία. Είναι η παλιά κοινωνία που ονομάζει την καινούργια κοινωνία ανεκτική, επειδή για την καινούργια κοινωνία η ερωτική πράξη είναι μέρος της ζωής. Ελευθερώνοντας το νου από τη σκλαβιά της μίμησης, της εξουσίας, της συμμόρφωσης και των θρησκευτικών επιταγών, ο έρωτας έχει τη δική του θέση στη ζωή, αλλά δε θα καταβροχθίσει και τα πάντα. Από εδώ, μπορεί κανείς να δει στι η ελευθερία είναι απαραίτητη για την αγάπη -σχι η ελευθερία της εξέγερόης, σχι η ελευθερία του να κάνει κανείς σ,τι θέλει, σχι του να ικανοποιεί κανείς φανερά ή κρυφά σσα λαχταρά, αλλά μάλλον η ελευθερία που έρχεται από την κατανόηση της σλης δομής και φύσης του κέντρου. Τστε η ελευθερία είναι αγάπη.…» 

 

 

 

Ένα φλυτζάνι

Χθες, Κυριακή, ήταν η γιορτή του πατέρα, όπως ξέρετε. Η κόρη μου μαζί με τα χρόνια πολλά, ανέβασε και διάφορες φωτογραφίες που ήταν μικρή και την κρατούσα αγκαλιά και μαζί κι αυτό το φλυτζάνι που δεν έχω ξαναδεί παρόμοιο. Μαζί με το σκιτσάκι ενός μπαμπά με την κόρη του γράφει:  «Μπαμπά, σε ευχαριστώ που μου έμαθες πώς να είμαι άντρας παρόλο που είμαι κόρη σου».  Μου άρεσε πολύ.  Στους άντρες που μπλέχτηκε μαζί τους δεν νομίζω ότι άρεσε. Χα, χα, χα….
Καλή εβδομάδα
         Π.

 

 

Μία ιστορία από τη μυθολογία μας

Εντελώς τυχαία, όπως γίνεται συχνά, έπεσα πάνω σε μία ιστορία της μυθολογίας μας που έχει σχέση με τα κυπαρίσσια.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τη μυθολογία μας,  ο Κυπάρισσος ήταν ένας όμορφος νέος από την Κέα, γιος του Τήλεφου και εγγονός του Ηρακλή. Ήταν αγαπημένος του Απόλλωνα, αλλά και του Ζέφυρου. Αγαπημένο του σύντροφο είχε ένα εξημερωμένο ιερό ελάφι αλλά κάποια καλοκαιρινή μέρα, ενώ το ελάφι κοιμόταν ξαπλωμένο στον ίσκιο, ο Κυπάρισσος, από απροσεξία, το σκότωσε με ένα ακόντιο. Ο νέος γεμάτος απελπισία, θέλησε να πεθάνει. Ζήτησε από τον ουρανό τη χάρη να κυλούν τα δάκρυά του αιώνια. Οι Θεοί τον μετέτρεψαν σε κυπαρίσσι, που είναι το δέντρο της θλίψης. Από τότε το κυπαρίσσι θεωρείται ως πένθιμο δέντρο και φυτεύεται μέχρι σήμερα στα νεκροταφεία.

Το ξέρατε αυτό; Εγώ δεν είχα ιδέα. Και σκέφτηκα να κλείσω αυτό το post με κάτι πιο ανάλαφρο, ένα ωραίο τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι που το λέει η Νάνα Μούσχουρη το:  «Κυπαρισσάκι είν’ αψηλό το παλληκάρι που αγαπώ».
Καλό Σαββατοκύριακο.
                      Π.

 

 

 

 

Κι άλλη πρόσκληση

Αυτή είναι η δεύτερη και τελευταία πρόσκληση για τη γιορτή των Παραμυθιών, με παρουσίαση και του Παραμυθά αύριο στις 6 η ώρα. Όπως και η προηγούμενη θα γίνει στο Πάρκο Παλαιού Βυρσοδεψείου, Χρυαοστόμου Σμύρνης 84, απέναντι από το FACTORY OUTLET. Τηλέφωνα : 2105248144 /210- 4830330
Και να κλείσουμε με μία φωτογραφία από την εκδήλωση του περασμένου Σαββάτου, τη στιγμή που έχω ανεβάσει τα παιδιά στη σκηνή για να παίξουμε θεατρικό παιχνίδι. Σας περιμένω.
Καλό μήνα.
Π,

 

 

 

Οι πράξεις της αριθμητικής είναι… πέντε

Ε, σήμερα θα κλέψω ένα άρθρο Κυριακάτικης εφημερίδας, που με διασκέδασε και με έκανε να γελάσω πολύ. Το άρθρο που έχει τίτλο, «Η πέμπτη πράξη της αριθμητικής»  το έχει γράψει ο κ. Ευάγγελος Χεκίμογλου,  Διδάκτωρ οικονομικών επιστημών Α.Π.Θ.  και είναι από το Κυριακάτικο ΕΘΝΟΣ. Δεν θα αντιγράψω όλο το άρθρο αλλά θα χρησιμοποιήσω κάποια από βασικά σημεία του για να φτιάξω το ποστ μου. Λοιπόν:
Ο μέσος Έλληνας εργαζόμενος ή συνταξιούχος, χρησιμοποιεί πρώτα απ’ όλα τον πολλαπλασιασμό. Πολλαπλασιάζει, δηλαδή, το μηνιαίο του εισόδημα επί 12 μήνες για να προσέχει να μην ξεπεράσει το αφορολόγητο όριο ώστε να γλυτώσει παραπάνω φόρους. Έπειτα ακολουθεί η πρόσθεση, όπου προσθέτει τις πληρωμές που πρέπει να κάνει έως το το τέλος κάθε μήνα. Μετά έρχεται η αφαίρεση, όπου ο Έλληνας νοικοκύρης ή συνταξιούχος την κάνει για να δει  τι τού μένει για να περάσει τον μήνα. Τέλος γίνεται διαίρεση όπου το υπόλοιπο του μήνα  που έμεινε από την αφαίρεση είναι ο διαιρετέος και οι 30 ημέρες του μήνα είναι ο διαιρέτης, για να δει πόσα μπορεί να ξοδεύει την ημέρα. Και τέλος έρχεται η …. πέμπτη πράξη της αριθμητικής, που ακόμα δεν έχει αποκτήσει όνομα, αλλά  ανεπισήμως τιτλοφορείται με το αρνητικό «δε» και το γνωστό  ρήμα σε τρίτο πρόσωπο «γα…ται», επειδή ο νοικοκύρης ή ο συνταξιούχος λέει, «δε γα…ται» και συνεχίζει ακάθεκτος. Χα, χα, χα…. Δεν ξέρω εσείς, αλλά εγώ σαν συνταξιούχος που όλο και κάτι του κόβουν από τη σύνταξη, το λέω κάθε μήνα.
Καλή εβδομάδα
         Π

 

 

 

Σας ευχαριστώ πολύ

Αυτή τη φωτογραφία με τα παιδάκια όλων των φυλών της γης που χορεύουν πάνω σε αυτήν, τη βρήκα πριν μερικές μέρες τυχαία – όπως έχω βρει τόσα άλλα – και σκέφτηκα να την βάλω σήμερα πάνω από μία ειδοποίηση που μου ήρθε και με εντυπωσίασε και μου έδωσε μεγάλη χαρά!  Με ειδοποίησαν ότι στην εβδομάδα 30 Απριλίου – 6 Μαΐου,  σε 7 ημέρες δηλαδή, οι επισκέψεις σε αυτό το μπλογκ του Παραμυθά ήταν  16.557 !!!  Δεν πίστευα  στα μάτια  μου όταν το διάβασα! Δεν έχω τι να πω. Μόνο και πάλι σας ευχαριστώ πολύ και δεν πειράζει που δεν αφήνετε  σχόλια.
Καλή εβδομάδα και σας φιλώ πολύ.
                  Π.

 

 

Καλό μήνα

Αν και το προηγούμενο ποστ με τις κούκλες του «Παραμυθά» το ανέβασα την Κυριακή και συνήθως αλλάζω ποστ την επόμενη Τετάρτη, είπα   να το αλλάξω σήμερα για να σας ευχηθώ καλό μήνα και μάλιστα με ένα ωραίο ανέκδοτο.

Μια  μαμά που η κόρη της είναι αδύναμη στην αριθμητική, αποφασίζει να τη βοηθήσει, ΄Ετσι της λέει: «Ας πούμε ότι είσαι μανάβισσα  κι έρχομαι κι αγοράζω  δύο κιλά ντομάτες που κάνουν 10 ευρώ το κιλό  και τρία κιλά πατάτες που κάνουν 8 ευρώ το κιλό και σε ρωτάω πόσο κάνουν για να σε πληρώσω. Τι θα μου πεις»;   Και το κοριτσάκι απαντάει: «Δεν πειράζει κυρία, με πληρώνετε άλλη φορά».
Χα, χα, χα….
Καλό μήνα. 
      Π.