Χρόνια πολλά … blog

Πριν από μερικές ημέρες, στις 9 Φεβρουαρίου, το blog είχε τα γενέθλιά του και το ξέχασα. Το άνοιξα στις 9 Φεβρουαρίου του 2007. Άρα έγινε 12 χρονών! Έτσι, λέω να ανεβάσω για την επέτειο μία ιστορία του Παραμυθά. Συμπτωματικά, σήμερα πήρα μία ειδοποίηση από τις Εκδόσεις Ψυχογιός, ότι τελικά δεν θα εκδόσουν το όγδοο βιβλίο, τον “Δράκο της Κίνας”  που σας είχα είπα σε προηγούμενο  post ότι έχω γράψει. Οπότε σήμερα θα βάλω εδώ την ιστορία απ’ όπου ήταν και το όνομα του βιβλίου. Χρόνια πολλά, λοιπόν, στο blog  με τον “Δράκο της Κίνας”.
Σας φιλώ
    Π.

     Ένα πρωί πριν από μερικές ημέρες, ήρθε ο ταχυδρόμος και μου έφερε ένα τηλεγράφημα από τον φίλο μου τον Τσεν, τον Κινέζο. Το άνοιξα αμέσως και το διάβασα. «Φίλε μου Παραμυθά, έλα γρήγορα εδώ γιατί είναι μεγάλη ανάγκη. Τσεν». Σκέφτηκα ότι για να γράφει κάτι τέτοιο ο φίλος μου, που συνήθως είναι πολύ ψύχραιμος, θα πρέπει να συμβαίνει κάτι πραγματικά σοβαρό. Έκλεισα το σπίτι μου, κι έφυγα πετώντας για την Κίνα. Τη διαδρομή αυτή μέχρι το χωριό του φίλου μου την είχα ξανακάνει και είναι υπέροχη! Και κάποια στιγμή, έφτασα και κατέβηκα στο σπίτι του φίλου μου, που με είχε δει από το παράθυρο και βγήκε έξω να με υποδεχτεί.
«Καλώς τον φτερωτό μου φίλο», είπε ο Τσεν, κάνοντας μια βαθιά υπόκλιση όπως συνηθίζεται στην Κίνα.
«Καλώς σε βρήκα, Τσεν», του απαντάω κι εγώ κι αμέσως εκείνος μου λέει: «Ήρθες πάνω στην ώρα του φαγητού, πέρασε μέσα».
Έτσι, κάθισα αμέσως στο τραπέζι μαζί με τον Τσεν και την οικογένειά του και φάγαμε ένα υπέροχο ρύζι με λαχανικά. Όταν τελειώσαμε το φαγητό λέω στον φίλο μου: «Και τώρα πες μου γιατί με κάλεσες, Τσεν».
«Πάμε να σου δείξω, Παραμυθά», μου λέει εκείνος. Βγήκαμε από το σπίτι κι αρχίσαμε να περπατάμε. Ύστερα από λίγο βρεθήκαμε μπροστά σε ένα καμένο δάσος, που ήταν δίπλα σε ένα μεγάλο ποτάμι.
«Πω, πω… Πώς κάηκε, Τσεν», ρώτησα τον φίλο μου.
«Έχει έρθει ένα δράκος στον τόπο μας, Παραμυθά. Ένας δράκος που βγάζει φλόγες από το στόμα του. Και δεν φτάνει που καίει τα φυτά που είναι γύρω του, αλλά πίνει και το νερό του ποταμού και θα μαραθούν όλα τα φυτά μας που είναι δίπλα στο ποτάμι. Γι’ αυτό σε φώναξα Παραμυθά, για να μας βοηθήσεις».
«Πάμε Τσεν. Πήγαινέ με εκεί που είναι ο Δράκος», είπα αμέσως και ξεκινήσαμε. Σε λίγο είχαμε πλησιάσει κοντά στο μέρος όπου ζούσε ο Δράκος. «Δεν προχωράω άλλο, φοβάμαι», μου λέει ο Τσεν. «Καλά, κάτσε εδώ και περίμενε», του είπα.
Έτσι, άφησα τον Τσεν και ξεκίνησα να πάω στον Δράκο, που ήταν εκεί κοντά. Ύστερα από λίγο περπάτημα, είδα στο βάθος του δάσους τον Δράκο. Ήταν πολύ μεγάλος, τεράστιος, και με εντυπωσίασε. «Πω… πω… ένας Δράκος!..», είπα δυνατά.
«Ποιος είσαι εσύ;» μου λέει ο Δράκος με μια φωνή τόσο ψιλή, που ήταν σαν να μιλούσε ένα μικρό κοριτσάκι, κι εγώ έβαλα τα γέλια.
«Χα, χα, χα… Πρώτη φορά βλέπω Δράκο που να έχει τόσο ψιλή φωνή… χα, χα, χα…»
«Δεν σε ακούω, έλα επάνω», μου είπε ο Δράκος κι εγώ πέταξα και κάθισα σε ένα κλαδί δίπλα στο κεφάλι του. Δεν ξέρω πώς έγινε, αλλά από την πρώτη στιγμή συμπαθήσαμε ο ένας τον άλλον.
«Δεν ντρέπεσαι Δράκο μου, να καις τα δέντρα και να αδειάζεις το ποτάμι», του είπα ύστερα από λίγο
«Αχ, δεν το θέλω κι εγώ που βγάζω αυτές τις φλόγες, αλλά ξέρεις τι δίψα με πιάνει. Ούτε αν πιω όλο το ποτάμι δεν μπορώ να ξεδιψάσω».
«Έχω μια ιδέα», του λέω, «θέλεις να γίνεις μικρός; Να γίνεις ένα μικρό, συμπαθητικό Δρακάκι; Έτσι και οι φλόγες σου δεν θα κάνουν κακό και θα ξεδιψάς εύκολα».
Κι εκεί που δεν το περίμενα, με ρωτάει ο Δράκος: «Θέλω, αλλά πώς θα γίνει αυτό;» 
«Θα πάω σε ένα φίλο μου μάγο και θα μου δώσει κάτι για να το πιεις και να γίνεις μικρός. Ξέρω ότι μπορεί».
«Κάνε ό,τι θέλεις», μου φωνάζει ο Δράκος. «αλλά διψάω..»
«Κάνε υπομονή. Θα πάω και θα έρθω γρήγορα και θα ξεδιψάσεις με πολύ λίγο νερό».
Έτσι έφυγα πετώντας για τον φίλο μου τον μάγο. Πέταξα πάρα πολύ γρήγορα, όπως δεν πετάω συνήθως και σε λίγο έφτασα στο σπίτι του μάγου.
«Γεια σου, φίλε μου», του λέω, «έχεις κανένα μαγικό υγρό που να το πιεί ένας τεράστιος Δράκος και να γίνει μικρός;»
«Θα σου φτιάξω ένα, Παραμυθά μου», μου είπε ο μάγος. Πήγαμε μαζί στο εργαστήριό του κι εκεί μου ετοίμασε ένα μαγικό υγρό για τον Δράκο, που το έβαλε σε ένα γυάλινο μπουκάλι. Μόλις ήταν έτοιμο το πήρα, ευχαρίστησα τον φίλο μου τον μάγο και έφυγα πετώντας γρήγορα.
 Όταν έφτασα εκεί που ήταν ο Δράκος, πέταξα πάνω από το κεφάλι του και του φώναξα: «Άνοιξε το στόμα σου, άνοιξε το στόμα σου…». Μόλις άνοιξε το στόμα του, άδειασα εκεί όλο το μπουκάλι.
«Μμμ… πολύ ωραίο ήταν», είπε ο Δράκος γλύφοντας τα χείλια του και περίμενα να δω τι θα γίνει. Και πριν περάσει ένα λεπτό, ο Δράκος άρχισε να μικραίνει, να μικραίνει, μέχρι που έγινε λίγο πιο μικρός κι από ένα κοτόπουλο! Έγινε ένα όμορφο… Δρακάκι. Του έδωσα να πιει νερό και ξεδίψασε με πολύ λίγο πια. Τότε τον πήρα και πήγαμε πετώντας στο σπίτι του φίλου μου του Τσεν. Το τι έγινε δεν περιγράφεται. Τα παιδιά του Τσεν ενθουσιάστηκαν με το Δρακάκι  κι έτσι η οικογένεια αποφάσισε να το κρατήσει. Ήταν όλοι ενθουσιασμένοι. Η οικογένεια επειδή είχαν και κάτι σαν ένα παράξενο ζωάκι στο σπίτι που το φρόντιζαν, κράτησαν  και το Δρακάκι, επειδή πια μπορούσε να πίνει λίγο νερό και να ξεδιψάει.

 

 

 

Και πάλι παροιμίες για μήνες

Καθώς έχουμε φτάσει στα μέσα του Φλεβάρη και δεν έχει “μυρίσει” καθόλου καλοκαίρι όπως λέει η παροιμία, σκέφτηκα να ανεβάσω ένα ποστ με παροιμίες για τους μήνες. Έψαξα στο ίντερνετ και βρήκα πολύ υλικό. Το αντέγραψα κι όταν τελείωσα, μετά από αρκετή ώρα, ανακάλυψα ότι έχω ανεβάσει ανάλογο ποστ πέρσι τον Φεβρουάριο, αλλά το είχα ξεχάσει. Επειδή, όμως, αυτή τη φορά έκανα πολύ περισσότερη δουλειά, αντιγράφοντας τρεις παροιμίες για τον κάθε μήνα, αποφάσισα να τις ανεβάσω, βάζοντας στον τίτλο του ποστ το “πάλι”.  Δείτε τις, είναι πολύ καλές. Αν θέλετε να δείτε περισσότερες -και υπάρχουν δεκάδες- κάντε κλικ ΕΔΩ και ΕΔΩ.
Καλό Σαββατοκύριακο.
              Π.

Ιανουάριος
-Σ’ όσους μήνες έχουν «ρο», μπάνιο με ζεστό νερό.
-Του Γενάρη το φεγγάρι, ήλιος της ημέρας μοιάζει.
-Να’ μουν το Μάη γάιδαρος και το Γενάρη γάτος.

Φεβρουάριος
Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει,
μα άμα τύχει και θυμώσει, μες το χιόνι θα μας χώσει.
-Καλώς το μήνα τον κουτσό, τον πιο μικρό απ’ όλους,
μας φέρνει κρύα και βροχές, αλλά και τις Αποκριές.
-Φλεβάρης , κουτσοφλέβαρος, έρχεται κούτσα κούτσα, όλο νερά και λούτσα.

Μάρτιος
-Τα λόγια σου είναι ψεύτικα σαν του Μαρτιού το χιόνι,
που το ρίχνει από βραδύς και το πρωί το λιώνει.
-Το Μάρτη κι αν τον αγαπάς, φίλο να μην τον κάνεις.
-Ο ήλιος του Μαρτιού, τρυπάει κέρατο βοδιού.

Απρίλιος
-Του Απρίλη η βροχή, κάθε στάλα και φλουρί.
– Απρίλη, Απρίλη δροσερέ, με Πασχαλιές στα χέρια.
– Η αγάπη σου είναι ψεύτικη σαν τ’ Απριλιού το χιόνι, πρωί-πρωί απλώνεται, το μεσημέρι λειώνει.

Μάιος
– Μην πάρεις το Μάη άλογο, μήτε γυναίκα τη Λαμπρή.
– Το Μάη εγεννήθηκα και μάγια δε φοβούμαι.
– Στον καταραμένο τόπο, Μάη μήνα βρέχει.

Ιούνιος
– Από την αρχή του Θεριστή, του δρεπανιού μας η γιορτή.
– Τον Ιούνιο αφήνουν το δρεπάνι και σπέρνουν το ρεπάνι.
– Τζίτζιρας ελάλησε, πάρτε τα δρεπάνια σας.

Ιούλιος
– Αλωνάρη με τ’ αλώνια και με τα χρυσά πεπόνια.
– Έτσι το ‘χει το λινάρι να ανθεί τον Αλωνάρη.
– Η καλή αμυγδαλιά ανθίζει το Γενάρη και βαστάει τ’ αμύγδαλα όλο τον Αλωνάρη.

Αύγουστος
– Μακάρι σαν τον Αύγουστο να ‘ταν οι μήνες όλοι.
– Τον Αύγουστο τον χαίρεται οπόχει να τρυγήσει.
– Τ’Αυγούστου τα βοριάσματα, χειμώνα αναθυμιούνται

Σεπτέμβριος
– Του Σεπτέμβρη οι βροχές, πολλά καλά μας φέρνουν.
– Μάρτη και Σεπτέμβρη, ίσια τα μεσάνυχτα.
– Το Σεπτέμβρη τα σταφύλια, τον Οκτώβρη τα κουδούνια.

Οκτώβριος
– Οκτώβρης και δεν έσπειρες, σιτάρι λίγο θα ‘χεις
– Αϊ-Δημητράκη μικρό καλοκαιράκι.
– Οκτώβρης βροχερός, Οκτώβρης καρπερός.

Νοέμβριος
– Όταν έρθει ο Νοέμβρης σιγομπαίνει ο χειμώνας.
–  Ο Νοέμβρης κι αν βροντά, το κρασάκι να είναι καλά.
–  Νοέμβρη οργώματα και ελιές, δεν τελειώνουν οι δουλειές.

Δεκέμβριος
– Του Δεκέμβρη τ’ άσπρα φρύδια είν’ φτιαγμένα από παιχνίδια.
–  Δεκέμβρης μας επλάκωσε, το κρύο μας φαρμάκωσε.
– Χιόνι του Δεκεμβριού, χρυσάφι του καλοκαιριού.

 

 

 

 

 

Ένα άρθρο για τον Παραμυθά!

Η φωτογραφία αυτή του “Παραμυθά” είναι από κάποια από τις πρώτες ασπρόμαυρες εκπομπές της σειράς. Υπάρχει σε ένα άρθρο στο site MUSIC CORNER.gr, που το ανακάλυψε ο γιος μου. Το άρθρο με συγκίνησε γιατί έχει διάφορες τέτοιες φωτογραφίες και μου θύμισε πράγματα που είχα ξεχάσει, όπως τη χρονιά ακριβώς που άρχισε η εκπομπή και που ήταν το 1978, δηλαδή 41 χρόνια πριν! Αν θέλετε να δείτε το άρθρο κάντε κλικ ΕΔΩ  που έχω βάλει το link του site.
Σας φιλώ.
    Π.

 

 

Καλή χρονιά

Με αυτή την γλυκειά και τρυφερή φωτογραφία του μικρού κοριτσιού που αγκαλιάζει τον αρκούδο της, θέλω να ευχηθώ σε όλες και σε όλους καλή χρονιά.

Σας φιλώ.
      Π.

 

Λίγα ακόμα για το καραβάκι

Στο προηγούμενο post ανέβασα μία ιστορία του “Παραμυθά”, οικολογικού περιεχομένου αφού λέει να πάψουμε να κόβουμε έλατα τα Χριστούγεννα για να τα στολίζουμε και να στολίζουμε καραβάκια. Ψάχνοντας στο ίντερνετ να βρω ένα στολισμένο καραβάκι να το βάλω στο post, έμαθα κάτι που δεν το ήξερα. Το στολισμένο καραβάκι είναι ελληνικό έθιμο, ενώ το στολισμένο έλατο είναι γερμανικό!    Το έθιμο του Χριστουγεννιάτικου δέντρου το έφεραν στην χώρα μας οι Βαυαροί και για πρώτη φορά στολίστηκε δέντρο στα Ανάκτορα του Όθωνα, το 1833. Ενώ το στολισμένο καραβάκι υπήρχε πολύ πριν, καθώς η Ελλάδα ήταν πάντα μία “ναυτική” χώρα και το καράβι συμβόλιζε την αρχή ενός καινούργιου ταξιδιού στην καινούργια χρονιά.  Μάλιστα στις αρχές της δεκαετίας του 1970, συζητήθηκε έντονα στον τόπο μας το θέμα της κατάργησης του χριστουγεννιάτικου δέντρου και  η αντικατάστασή του από το καράβι, πράγμα που συνδύαζε την παράδοση με την οικολογική συνείδηση.
Αυτά… Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα μπορείτε να ψάξετε στο ίντερνετ.
Σας φιλώ πολύ
         Π.

 

 

 

 

Κι άλλη μία φορά για τον Παραμυθά!

Δεν το φανταζόμουνα με τίποτα πως θα ανέβαζα και δεύτερο post απανωτά για τον “Παραμυθά”, αλλά πριν λίγο ήρθε ένα mail από μία φίλη με το link του site,  in.gr  που έχει ένα μεγάλο αφιέρωμα στην εκπομπή του “Παραμυθά”.  Με συγκίνησαν δύο φράσεις που έχει το αφιέρωμα. Η μία είναι: “Τότε που ο Παραμυθάς έδινε άλλο νόημα στη ζωή μας”    Και η άλλη είναι: ” Ο Παραμυθάς με το μαγικό του γιλέκο που πετά στον μαγικό κόσμο των παιδιών, έκανε πολλούς Ελληνες να αλλάξουν τον τρόπο που έβλεπαν τη ζωή τους”. Τι να πω!…. Αυτό ήταν και το τελικό σπρώξιμο για να γράψω το όγδοο βιβλίο του Παραμυθά για τις  ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Αν θέλετε να δείτε αυτό το άρθρο κάντε κλικ  ΕΔΩ  και διαβάστε το ανάμεσα στις διάφορες διαφημίσεις που υπάρχουν τριγύρω. 
Σας ευχαριστώ πολύ όλους
Καλή εβδομάδα
          Π.   

 

 

 

 

Πέντε πανέμορφα λουλούδια

Σήμερα έχει πολύ κρύο και πέφτοντας πάνω σε κάτι πολύ όμορφα λουλούδια στο ίντερνετ, σκέφτηκα να ανεβάσω μερικά από αυτά. Έτσι, μπας και νοιώσουμε λίγη Άνοιξη μέσα μας. Δείτε τα.

Το  πρώτο λουλούδι είναι δύο πανέμορφες ντάλιες

Αποτέλεσμα εικόνας για ντάλιες

Κι εδώ κάτι τελείως ανοιξιάτικο: Λουλούδια κερασιάς

Σχετική εικόνα
Να και μερικές υπέροχες τουλίπες
Αποτέλεσμα εικόνας για τουλίπες

Ε, δεν θα μπορούσα να μην βάλω κι ένα τριαντάφυλλο
Αποτέλεσμα εικόνας για τριαντάφυλλο

Και θα κλείσω με κάτι πιο σπάνιο, μία πλουμέρια.
Αποτέλεσμα εικόνας για πλουμέρια

Καλό Σαββατοκύριακο
            Π

 

 

 

Ευχαριστώ πολύ…

Σήμερα θα ήθελα να κλείσω τον μήνα και να υποδεχτώ τον επόμενο, με κάτι που με συγκίνησε και μου έδωσε και πολύ χαρά.  Το σχέδιο ενός μικρού κοριτσιού και το σχόλιο ενός “πρώην” μικρού κοριτσιού.  Το πρώτο είναι αυτή η παιδική ζωγραφιά που έκανε το κοριτσάκι για τον Παραμυθά και γράφει στην πάνω γωνία: “Παππού Παραμυθά, σίγουρα υπάρχεις; Είμαι η νούμερο ένα θαυμάστριά σου!!!”
Και το σχόλιο που μου έκανε η “πρώην” μικρή, ήταν στο post που είχα ανεβάσει για τη Χιλιοποδαρούσα:  “Πώς και πώς την περίμενα την εκπομπή θυμάμαι. Μεγάλη επιτυχία στη ζωή να είναι κανείς μέρος και δημιουργός των ευχάριστων αναμνήσεων των παιδιών”.
Τι να πω;… Τι άλλο από ένα μεγάλο ευχαριστώ πολύ, μέσα από την καρδιά μου.

Καλό μήνα.
     Π.

 

 

Δημήτρης Χορν

Χθες, συνεχίζοντας να γράφω το βιβλίο “Μια ζωή σαν παραμύθι”, έφτασα σε ένα σημείο που είχε σχέση με τον Δημήτρη Χορν. Έτσι μου ήρθε η ιδέα να κάνω εδώ ένα αφιέρωμα σε αυτόν που ήταν  ένας  κορυφαίος ηθοποιός του ελληνικού θεάτρου και του κινηματογράφου. Αν  θέλετε να μάθετε βιογραφικά του κάντε κλικ ΕΔΩ. Εγώ θα ήθελα να βάλω εδώ κάτι αποφθέγματά του και ένα τραγούδι του. Αλλά πρώτα θα ήθελα να πω κάτι που μου είχε πει εμένα, όταν του είπα ότι πρόκειται να παντρευτώ.  Μου είχε πει, λοιπόν: “Νίκο μου, ο γάμος θα ήταν το χειρότερο πράγμα στον κόσμο, αν δεν υπήρχε η μαγκουφιά.” Φαίνεται ότι με έπεισε γι’ αυτό και έχω κάνει δύο γάμους. Χα, χα, χα… Και τώρα μερικά από τα αποφθέγματά του.

Δεν αρκεί να θέλεις κάτι, πρέπει να είσαι και έτοιμος να παλέψεις γι’ αυτό.
Δεν είναι κακό να βασανίζεσαι. Κακό είναι να βαριέσαι.
Η επιτυχία είναι εξίσου δύσκολη να τη χειριστείς, με την αποτυχία.
Μη φοβάσαι το τρακ. Πηγαίνει πάντα εκεί που υπάρχει ταλέντο.

Και θα κλείσω με το τραγούδι, “Ας είν’ καλά το γινάτι σου”,  που το τραγουδάει στην Μάρω Κοντού σε μια ελληνική ταινία.
Σας φιλώ
        Π. 

 

 

 

 

Παγκόσμια ημέρα του παιδιού

Όπως θα ξέρετε σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού. Είχα διάφορες ιδέες για το τι post να ανεβάσω και τελικά κατέληξα σε κάτι πολύ γλυκό και τρυφερό. Να ανεβάσω εδώ μερικά φοβερά μουτράκια μωρών!
Καλή εβδομάδα.
         Π.