“Μια ριζική επανάσταση”

Για σήμερα έχω άλλο ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι, ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΖΩΗ που μεταφράζω αυτό τον καιρό, όπως σας έχω πει.
Καλό Σαββατοκύριακο.
 Π.

Νομίζω ότι όλοι είμαστε εξοικειωμένοι με την παρούσα κατάσταση του κόσμου και δεν χρειάζεται να μας ειπωθούν οι εξαπατήσεις, η διαφθορά, οι κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, η απειλή πολέμων, οι μόνιμες απειλές. Για να γίνει κατανοητή όλη αυτή η σύγχυση και να έρθει διαύγεια, νομίζω ότι πρέπει να υπάρξει μια ριζική αλλαγή στον ίδιο τον νου και όχι μπαλώματα μεταρρυθμίσεων ή μία απλή προσαρμογή. Για να ξεφύγεις από όλη αυτή τη σύγχυση, που δεν βρίσκεται απ’ έξω μας αλλά και μέσα μας, για να καταπιαστείς με όλες τις τεράστιες εντάσεις και τις αυξανόμενες απαιτήσεις, χρειάζεται να κάνει κανείς μια ριζική επανάσταση στην ίδια του την ψυχή, χρειάζεται να έχει κανείς έναν εντελώς διαφορετικό νου.

 

 

Όταν ζεις με τα γεγονότα.

Για σήμερα, έχω άλλο ένα πολύ μικρό απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που μεταφράζω αυτόν τον καιρό, το ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΖΩΗ.
Καλό βράδυ
          Π.

“Εάν μου επιτρέπετε να επισημάνω, χρειάζεται να ξανά-εκπαιδευτούμε, όχι πηγαίνοντας σχολείο, κολλέγιο, πανεπιστήμιο –που επίσης διαμορφώνουν το μυαλό- αλλά δουλεύοντας στο γραφείο ή στο εργοστάσιο. Χρειάζεται να ξανά-εκπαιδεύσουμε τους εαυτούς μας με το να έχουμε επίγνωση, βλέποντας πόσο είμαστε παγιδευμένοι στις λέξεις. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό; Εάν δεν το κάνουμε αυτό, θα έχουμε ασταμάτητους πολέμους, ασταμάτητους θρήνους, θα βρισκόμαστε πάντα σε σύγκρουση και σε όλα όσα συνεπάγονται. Ο ομιλητής δεν είναι ούτε απαισιόδοξος ούτε αισιόδοξος, αυτά είναι γεγονότα. Όταν ζεις με τα γεγονότα όπως είναι, όχι με πληροφορίες από το κομπιούτερ αλλά παρατηρώντας τα, παρακολουθώντας τις δραστηριότητές σου, τις εγωιστικές επιδιώξεις σου, τότε από αυτό γεννιέται μία υπέροχη ελευθερία με όλη τη μεγάλη ομορφιά της και δύναμη.”

 

 

 

“Χρειάζεται να ξαναεκπαιδευτούμε”

Και σήμερα έχω άλλο ένα κείμενο από το βιβλίο του Κρισναμούρτι, “Συναντώντας τη ζωή”, που μεταφράζω αυτό τον καιρό. Σκέφτηκα κάτι και θα ήθελα να μου πείτε τη γνώμη σας γι’ αυτό. Όλα τα θέματα που ανεβάζω εδώ, λίγο πολύ υπάρχουν και σε άλλα sites, εκτός από τα κείμενα του Κρισναμούρτι που υπάρχουν μόνο εδώ. Σκεφτόμουν, λοιπόν, μήπως σε αυτό το blog ανεβάζω αποκλειστικά και μόνο κείμενα του Κρισναμούρτι. Αν δεν σας κάνει κόπο, θα ήθελα πολύ να μου πείτε τη γνώμη σας γι’αυτή τη σκέψη. 
Ευχαριστώ πολύ.

Εάν μου επιτρέπετε να επισημάνω, χρειάζεται να ξανά-εκπαιδευτούμε, όχι πηγαίνοντας σχολείο, κολλέγιο, πανεπιστήμιο –που επίσης διαμορφώνουν το μυαλό- αλλά δουλεύοντας στο γραφείο ή στο εργοστάσιο. Χρειάζεται να ξανά-εκπαιδεύσουμε τους εαυτούς μας με το να έχουμε επίγνωση, βλέποντας πόσο είμαστε παγιδευμένοι στις λέξεις. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό; Εάν δεν το κάνουμε αυτό, θα έχουμε ασταμάτητους πολέμους, ασταμάτητους θρήνους, θα βρισκόμαστε πάντα σε σύγκρουση και σε όλα όσα συνεπάγονται. Ο ομιλητής δεν είναι ούτε απαισιόδοξος ούτε αισιόδοξος, αυτά είναι γεγονότα. Όταν ζεις με τα γεγονότα όπως είναι, όχι με πληροφορίες από το κομπιούτερ αλλά παρατηρώντας τα, παρακολουθώντας τις δραστηριότητές σου, τις εγωιστικές επιδιώξεις σου, τότε από αυτό γεννιέται μία υπέροχη ελευθερία με όλη τη μεγάλη ομορφιά της και δύναμη.

“Οι απαιτήσεις της κοινωνίας”

Για σήμερα σας έχω άλλο ένα μικρό κομμάτι από το βιβλίο ΣΥΝΑΝΤΏΝΤΑΣ ΤΗ ΖΩΗ, του Κρισναμούρτι που μεταφράζω αυτό τον καιρό.

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Ποιες είναι οι απαιτήσεις της κοινωνίας; Πείτε μου, σας παρακαλώ. Το να πηγαίνετε στο γραφείο ή στο εργοστάσιο από τις εννέα έως τις πέντε, το να πηγαίνετε σε ένα κέντρο διασκέδασης για τόνωση μετά την πλήξη της καθημερινής δουλειάς, περνώντας ένα δεκαπενθήμερο ή τριών εβδομάδων διακοπές στην ηλιόλουστη Ισπανία ή Ιταλία; Ποιες είναι οι απαιτήσεις της κοινωνίας; Ότι πρέπει να κερδίσεις τα μέσα συντήρησής σου, ότι πρέπει να ζήσεις σε ένα ιδιαίτερο μέρος της χώρας όλη σου τη ζωή, να εξασκηθείς σαν δικηγόρος ή γιατρός ή σε ένα εργοστάσιο σαν επικεφαλής συνδικαλιστικής οργάνωσης και λοιπά. Σωστά; Οπότε κανείς πρέπει να κάνει επίσης την ερώτηση: τι είναι η κοινωνία που απαιτεί τόσα πολλά και ποιος δημιούργησε αυτό το αξιολύπητο πράγμα; Ποιος είναι υπεύθυνος γι’ αυτό; Η κοινωνία είναι κάτι διαφορετικό από εμάς ή εμείς έχουμε δημιουργήσει την κοινωνία, ο καθένας από εμάς, μέσα από τη φιλοδοξία μας, μέσα από την απληστία μας, το φθόνο μας, τη βία μας, μέσα  από το φθόνο μας, μέσα από τον φόβο μας, θέλοντας την ασφάλειά μας μέσα στην κοινότητα, μέσα στο Έθνος- παρακολουθείτε; Έχουμε δημιουργήσει την κοινωνία και μετά κατηγορούμε την κοινωνία για όσα απαιτεί.

 

Το Χαμένο κλειδί του έρωτα.

Σήμερα θυμήθηκα ότι έχω πολύ καιρό να ανεβάσω κάτι από το βιβλίο μου,  “ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ”, με ποιήματα γύρω από τον έρωτα “σχολιασμένα” με κείμενα του Κρισναμούρτι. Έτσι, διάλεξα για σήμερα, ένα ποίημα από αυτό το βιβλίο, από το οποίο έχω πάρει και τον τίτλο του βιβλίου.

 

ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΚΛΕIΔI ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Μοιάζει δύσκολο, αδύνατο σχεδόν,
όπως σαν να ‘τανε ν’ ανέβεις σ’ ένα θεόρατο βουνό,
που η κορφή του σβήνει μέσα στα σύννεφα.
Μοιάζει δύσκολο, αδύνατο σχεδόν,
να δει κανείς τι είν’ ο έρωτας στ’ αλήθεια.
Μοιάζει δύσκολο, αδύνατο σχεδόν,
να βρει κανείς το χαμένο,
μέσα σε τόσα εκατομμύρια αιώνες,
το χαμένο το κλειδί του έρωτα,
που θ’ άνοιγε την τριπλοκλειδωμένη πόρτα.
Άραγε μήπως η απάντηση για το μυστήριο του έρωτα
βρίσκεται κρυμμένη  μέσα στο νόμο της βαρύτητας;
Στ’ αγγλικά, το «ερωτεύομαι» δίνεται με τη λέξη, «πέφτω.»

 Και το κείμενο του Κρισναμούρτι

Προσκάλεσε την αμφιβολία,
πάνω στης επιθυμίας σου το ξεχείλισμα.
Φώναξε την αμφιβολία
την ώρα που η ματαιοδοξία σου,
με τη σκέψη που καλπάζει αφήνει τους άλλους πίσω.
Ξύπνα την αμφιβολία εκείνη τη στιγμή
που η καρδιά σου αναγαλλιάζει από μεγάλο έρωτα.

«ΠΑΡΑΒΟΛΕΣ ΚΑI ΠΟIΗΜΑΤΑ» : Το Τραγούδι της Ζωής

 

 

 

Είμαστε μέρος όλου του κόσμου

Για σήμερα σας έχω άλλο ένα μικρό κομμάτι από το βιβλίο ΣΥΝΑΝΤΏΝΤΑΣ ΤΗ ΖΩΗ, του Κρισναμούρτι που μεταφράζω αυτό τον καιρό.

Μπορεί να μην είμαστε υπεύθυνοι για όσα έκαναν οι παππούδες μας και οι προ-παππούδες μας – τις σκλαβιές, τους χιλιάδες πολέμους, την βαρβαρότητα των αυτοκρατοριών – αλλά είμαστε μέρος όλου αυτού. Αν δεν νοιώσουμε την ευθύνη μας, που σημαίνει ότι είμαστε εντελώς υπεύθυνοι για τους εαυτούς μας, για ό,τι κάνουμε, για ό,τι σκεφτόμαστε, για το πώς συμπεριφερόμαστε, τότε δεν υπάρχει καμιά ελπίδα, ξέροντας τι είναι ο κόσμος, ξέροντας ότι δεν μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα της τρομοκρατίας ατομικά, χωριστά. Αυτό είναι το πρόβλημα των κυβερνήσεων -το να δούνε ότι οι πολίτες τους είναι ασφαλείς, προστατευμένοι- αλλά δεν φαίνεται να τους νοιάζει. Εάν κάθε κυβέρνηση ενδιαφερόταν πραγματικά να προστατεύσει τον λαό της, δεν θα υπήρχαν πόλεμοι. Αλλά προφανώς οι κυβερνήσεις έχουν χάσει και τη σύνεσή τους, ενδιαφέρονται μόνο για τα πολιτικά κόμματα, για τη δύναμή τους, τη θέση τους, το γόητρό τους – το ξέρετε όλο αυτό, όλο το παιχνίδι.

 

 

 

“Το βιβλίο” 2

Για σήμερα έχω άλλο ένα απόσπασμα από το βιβλίο, “ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΖΩΗ” που μεταφράζω αυτόν τον καιρό.
Καλό Σαββατοκύριακο

Είμαστε απρόθυμοι να εμβαθύνουμε στις θλίψεις μας, στα βάσανά μας, στην ανησυχία μας, στη μοναξιά, στις αποκαρδιώσεις που περνάμε, στην επιθυμία για καταξίωση, για να γίνουμε κάτι. Είμαστε απρόθυμοι να το αντιμετωπίσουμε όλο αυτό και θέλουμε να καθοδηγούμαστε από κάποιον, συμπεριλαμβανομένου και του ομιλητή, θέλοντας να κατανοήσουμε το μήνυμα της Γκίτα ή κάποιου άλλου ανόητου βιβλίου. Ο ομιλητής λέει ξανά και ξανά ότι δρα σαν καθρέφτης όπου μπορείτε να δείτε τη δραστηριότητα του δικού σας εαυτού. Και για να τη δείτε πολύ προσεκτικά πρέπει να δώσετε προσοχή. Πρέπει να ακούσετε εάν ενδιαφέρεστε, να ακούσετε και να βρείτε την τέχνη του να ακούς, την τέχνη του να βλέπεις, την τέχνη του να μαθαίνεις. Είναι όλα εκεί σαν ένα «βιβλίο», πράγμα που είναι ο εαυτός σας. Σας παρακαλώ, δείτε την αλήθεια όλου αυτού. Είσαστε απρόθυμοι να διαβάσετε αυτό το «βιβλίο». Θέλετε να σας πει κάποιος για το «βιβλίο» ή να σας βοηθήσει να το αναλύσετε, να καταλάβετε το «βιβλίο». Έτσι επινοείτε κάποιον ιερέα, κάποιον γκουρού, κάποιον γιόγκι, τον σαννυάσι, που θα σας πει τα πάντα γι’ αυτό κι έτσι να ξεφύγετε από τον εαυτό σας. Μπορείτε να διαβάσετε αυτό το «βιβλίο» που είναι πολύ παλαιό, που περιέχει όλη την ιστορία της ανθρωπότητας και που είστε εσείς; Είμαστε απρόθυμοι να εμβαθύνουμε στις θλίψεις μας, στα βάσανά μας, στην ανησυχία μας, στη μοναξιά, στις αποκαρδιώσεις που περνάμε, στην επιθυμία για καταξίωση, για να γίνουμε κάτι. Είμαστε απρόθυμοι να το αντιμετωπίσουμε όλο αυτό και θέλουμε να καθοδηγούμαστε από κάποιον, συμπεριλαμβανομένου και του ομιλητή, θέλοντας να κατανοήσουμε το μήνυμα της Γκίτα ή κάποιου άλλου ανόητου βιβλίου. Ο ομιλητής λέει ξανά και ξανά ότι δρα σαν καθρέφτης όπου μπορείτε να δείτε τη δραστηριότητα του δικού σας εαυτού. Και για να τη δείτε πολύ προσεκτικά πρέπει να δώσετε προσοχή. Πρέπει να ακούσετε εάν ενδιαφέρεστε, να ακούσετε και να βρείτε την τέχνη του να ακούς, την τέχνη του να βλέπεις, την τέχνη του να μαθαίνεις. Είναι όλα εκεί σαν ένα «βιβλίο», πράγμα που είναι ο εαυτός σας.

 

 

Το “βιβλίο”

Για σήμερα έχω άλλο ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που μεταφράζω αυτόν τον καιρό, το “Συναντώντας τη ζωή”. Ελπίζω να το βρείτε ενδιαφέρον.
Καλό Σαββατοκύριακο.

«Μπορείτε να διαβάσετε αυτό το «βιβλίο» που είναι πολύ παλαιό, που περιέχει όλη την ιστορία της ανθρωπότητας και που είστε εσείς; Μπορείτε να διαβάσετε αυτό το «βιβλίο» προσεχτικά, λέξη-λέξη, χωρίς να το διαστρέφετε, χωρίς να συμφωνείτε με ένα κεφάλαιο και να παραλείπετε τα άλλα κεφάλαια, χωρίς να παίρνετε μία πρόταση και να διαλογίζεστε μόνο πάνω σε αυτήν, αλλά σε όλο το «βιβλίο»; Είτε διαβάζετε όλο το «βιβλίο», το ένα κεφάλαιο μετά το άλλο, τη μία σελίδα μετά την άλλη, που θα πάρει πολύ καιρό, όλη σας τη ζωή ή μήπως υπάρχει τρόπος να το διαβάσετε όλο με μία ματιά; Καταλαβαίνετε την ερώτησή μου; Πώς μπορεί κανείς να διαβάσει αυτό το «βιβλίο» που είναι το «εγώ», που είναι το «εσύ», που είναι το ανθρώπινο είδος με όλη την εμπειρία δυστυχίας, βασάνων, σύγχυσης, έλλειψη ακεραιότητας και όλα αυτά;»

 

 

 

Μεταμόρφωση

Για σήμερα έχω ένα κείμενο από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που μεταφράζεται αυτόν τον καιρό και έχει τίτλο, “Συναντώντας τη ζωή”.
Καλό Σαββατοκύριακο
Π.

Ακροατής: Υπάρχει κάτι τέτοιο όπως η μεταμόρφωση; Τι είναι εκείνο που θα μεταμορφωθεί;

ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ: Όταν παρατηρείς, βλέποντας τα σκουπίδια στο δρόμο, βλέποντας πώς φέρονται οι πολιτικοί, βλέποντας τη δική σου συμπεριφορά προς τη γυναίκα σου, προς τα παιδιά σου και λοιπά, η μεταμόρφωση είναι εκεί. Καταλαβαίνετε; Το να βάλεις κάποιο είδος τάξης στην καθημερινή σου ζωή, αυτό είναι μεταμόρφωση· όχι κάτι εκπληκτικό, όχι κάτι εκτός αυτού του κόσμου. Όταν δεν σκέφτεσαι καθαρά, αντικειμενικά, λογικά, έχε επίγνωση αυτού του πράγματος και άλλαξέ το, σταμάτησέ το. Αυτό είναι μεταμόρφωση. Εάν νοιώθεις ζήλια παρατήρησέ το, μην του δίνεις χρόνο να ανθίσει, σταμάτα το αμέσως. Αυτό είναι μεταμόρφωση. Όταν νοιώθεις απληστία, βιαιότητα, φιλοδοξία, προσπαθώντας να γίνεις κάποιο είδος άγιου ανθρώπου, δες πώς αυτό δημιουργεί ένα κόσμο χωρίς καμιά χρησιμότητα. Δεν ξέρω αν έχετε επίγνωση αυτού του πράγματος. Ο ανταγωνισμός καταστρέφει τον κόσμο. Ο κόσμος γίνεται όλο και περισσότερο ανταγωνιστικός, όλο και περισσότερο επιθετικός και αν τον αλλάξετε άμεσα, αυτό είναι μεταμόρφωση. Και αν πάτε πάρα πολύ βαθιά στο πρόβλημα, γίνεται ξεκάθαρο ότι η σκέψη αρνείται την αγάπη. Οπότε πρέπει να βρει κανείς εάν υπάρχει κάποιο τέλος στη σκέψη ψυχολογικά, ένα τέλος στο χρόνο· μην το φιλοσοφείτε και το συζητάτε, αλλά βρείτε το. Αυτό είναι πραγματικά μεταμόρφωση και εάν προχωρήσετε πολύ βαθιά σε αυτό, η μεταμόρφωση δεν σημαίνει ποτέ σκέψη να γίνεις κάτι, δεν σημαίνει σύγκριση· είναι το να είσαι απολύτως τίποτα.

 

 

 

Για τα όνειρα

Πριν λίγο καιρό, στο Ίδρυμα Κρισναμούρτι στην Αγγλία, βρήκαν σε κάτι παραπεταμένα  χαρτιά του Κρισναμούρτι, ένα κείμενο που είχε γράψει το 1956 στην Αθήνα, σε επίσκεψή του τότε στην Ελλάδα. Το μικρό αυτό κείμενο  μού το έστειλαν προχθές  με mail και είπα σήμερα να το ανεβάσω.
Καλή εβδομάδα
Π.

Μπορεί  ο συνειδητός νους να είναι σε μια τέτοια κοντινή σχέση όλες τις ώρες με το ασυνείδητο,  στη διάρκεια της ημέρας όπως και στη διάρκεια της νύχτας, ώστε  να μην βρίσκεται ποτέ σε αυτή την κατάσταση της σύγχυσης που απαιτεί την προβολή ονείρων;  Σίγουρα, όταν ο συνειδητός νους ξέρει ήδη τις κινήσεις του ασυνείδητου  έτσι που το ασυνείδητο να μην έχει ανάγκη να προβάλλει όνειρα στον συνειδητό νου για να τα ερμηνεύσει, τότε είναι δυνατόν να μην ονειρεύεσαι καθόλου. Δηλαδή, εάν έχεις μόνιμα επίγνωση των κινήτρων σου, των προκαταλήψεών σου, της διαμόρφωσής σου, των φόβων σου, του τι σου αρέσει και δεν σου αρέσει· εάν έχεις επίγνωση όλων αυτών στη διάρκεια της ημέρας, τότε όταν κοιμάσαι  ο νους δεν ενοχλείται διαρκώς από όνειρα. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να έχει κανείς επίγνωση των σκέψεών του, των συναισθημάτων του, των κινήτρων του, της ζήλιας του και να μην τα παραμερίζει, αλλά να τα κατανοεί τελείως. Τότε ο νους είναι πολύ ήσυχος, σιωπηλός και μέσα σε αυτή τη σιωπή μπορεί να είναι ελεύθερος  από όλη τη διαμόρφωση του.  Ένας τέτοιος νους είναι θρησκευόμενος νους και μόνο ένας τέτοιος νους  μπορεί να δεχτεί εκείνο που είναι αλήθεια. Ο νους που ψάχνει για την αλήθεια δεν θα τη βρει ποτέ, αλλά όταν ο νους είναι εντελώς ακίνητος, χωρίς να κάνει καμία κίνηση, χωρίς να έχει καμία επιθυμία, τότε είναι δυνατόν να εμφανιστεί το  απροσμέτρητο.