Η καλύτερη λύση

Ε, άντε να πούμε και καμιά ιστορία του αγαπημένου μου Νασρεντίν Χότζα.

xotzas-anapoda.bmp Κάποτε που ο Νασρεντίν Χότζας ήταν σοφός Διδάσκαλος, τον επισκέφτηκαν μερικοί μαθητές του και του ζήτησαν να τους μιλήσει για όποιο φιλοσοφικό θέμα ήθελε εκείνος.
«Βεβαίως», απάντησε πρόθυμα αυτός. «Ας πάμε στην αίθουσα διαλέξεων του Δημαρχείου». Επειδή, όμως, ήταν κάπως μακριά, ο Χότζας σαμάρωσε το γάιδαρό του και ζήτησε από τους μαθητές του να τον ακολουθήσουν. Εκείνοι μπήκαν στη σειρά πίσω από το γάιδαρο και με μεγάλη τους έκπληξη είδαν τον Νασρεντίν να καβαλάει το γάιδαρο ανάποδα και να ξεκινάει κοιτάζοντάς τους χαμογελώντας. Στην αρχή οι νεαροί τα έχασαν και δεν καταλάβαιναν γιατί ο Νασρεντίν προχωρούσε καβάλα ανάποδα στο γαϊδούρι του. Πήγαν να του πουν ότι αυτό που έκανε δεν ήταν σωστό, αλλά θυμήθηκαν ότι δεν έπρεπε να αμφισβητούν καμιά από τις πράξεις του Διδασκάλου κι έτσι δεν άνοιξαν το στόμα τους. Καθώς όμως περνώντας από τα σοκάκια οι διάφοροι περαστικοί τούς κορόιδευαν που ακολουθούσαν κάποιον που καθόταν ανάποδα στο γαϊδούρι του, άρχισαν να δυσφορούν φανερά.
Ο Νασρεντίν που κατάλαβε τι συνέβαινε σταμάτησε και τους κοίταξε ερωτηματικά. Τότε, ο πιο θαρραλέος από τους μαθητές τον πλησίασε και τον ρώτησε:
«Δάσκαλε, δεν καταλαβαίνουμε γιατί έχεις καβαλήσει τον γάιδαρο ανάποδα, με το πρόσωπό σου προς την ουρά του!»
«Είναι πολύ απλό», απάντησε ο Χότζας. «Αν σας έβαζα να περπατάτε μπροστά από μένα για να σας βλέπω, θα ήταν ασέβεια από μέρους σας να έχετε γυρισμένη την πλάτη στον δάσκαλό σας. Κι αν ερχόσαστε πίσω μου ακολουθώντας με κι εγώ είχα γυρισμένη την πλάτη μου σ’ εσάς, τότε θα ήταν ασέβεια από μέρους μου να έχω γυρισμένη την πλάτη μου στους μαθητές μου. Έτσι αυτό που έκανα ήταν η μόνη κατάλληλη λύση. Και πίσω μου ερχόσαστε, και δεν σας έχω γυρισμένη την πλάτη μου».
***
Καλό βράδυ και καλή Πρωτομαγιά.
Σας φιλώ.

Π.

6 Σχόλια στο “Η καλύτερη λύση”

      natasaki
      30 Απριλίου 07 στις 22:25

      Απλά κ α τ α π λ η κ τ ι κ ό ! Και διδακτικό – για όλους.;)

      Χωρίς άλλα σχόλια.

      Καληνύχτα, και πολλά πολλά φιλιά.

      Ειρήνη
      30 Απριλίου 07 στις 23:05

      Απίθανος όπως πάντα. Πλέον επισκέπτομαι τη σελίδα σας σε καθημερινή βάση για να μπορέσω κι εγώ να «κλέψω» λίγο από τα παραμύθια σας και απο τις γνώσεις σας, έτσι ώστε να γίνω κι εγώ «σοφή» σαν κι εσάς και αν κάποτε ο θεός με αξιώσει να αποκτήσω παιδάκια να τους τα μαθαίνω.
      Σας ευχαριστώ. Φιλιά και καλή πρωτομαγιά.

      ARISTEA
      1 Μαΐου 07 στις 12:55

      αγαπητε Παραμυθα,ποσο ωραια θα ηταν αν ολος ο κοσμος σκεφτοταν σαν τον Χοτσα της ιστοριας σας!
      μα καποιες στιγμες νιωθω μια μεγαλη αναγκη καποιος να με παρει απο το χερι και να με οδηγησει!
      αλλωτε παλι ειναι οι αλλοι που θελουν να τους παρεις απο το χερι και να τους πας εκει που εσυ θες!
      Στασου οχι πισω, ουτε μπος ,διπλα μου!

      καλο μηνα!

Σχολιάστε