Η Γυναίκα

«Σε όλο τον κόσμο, οι αποκαλούμενοι «άγιοι άνθρωποι» έχουν υποστηρίξει ότι το να κοιτάς μια γυναίκα είναι κάτι εντελώς λάθος και λένε ότι δεν μπορείς να έρθεις κοντά στο Θεό αν  σε ενδιαφέρει η ερωτική πράξη, οπότε την παραμερίζουν, παρόλο που αυτό τους τρώει τα σωθικά. Απορρίπτοντας  τη σεξουαλικότητα, βγάζουν τα μάτια τους και κόβουν τη γλώσσα τους γιατί αρνούνται όλη την ομορφιά της γης. Στεγνώνουν την καρδιά τους και το νου τους, είναι αφυδατωμένα ανθρώπινα πλάσματα κι έχουν διώξει την ομορφιά από τη ζωή τους, επειδή η ομορφιά συνδέεται με τη γυναίκα».
Τζίντου Κρισναμούρτι: «Η Απελευθέρωση από το Γνωστό». Κεφάλαιο 10.  Σελίδα 82. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ.
____________________________________________________________________________________________

Συμπληρώθηκαν οι τρεις μέρες που έλεγε ο όρος του στοιχήματος που είχα βάλει για το πόσες παραγγελίες DVD και CD του ΠΑΡΑΜΥΘΑ θα γίνουν (το κέρδισα, αλλά αύριο τα αποτελέσματα), όμως, θα ήθελα σήμερα να ανεβάσω εδώ ένα κείμενο που μου έστειλαν χθες, ένα κείμενο εξαιρετικά καλών και θετικών κραδασμών, για να «ξεπλύνουμε» το κάπως αρνητικό κλίμα που εντόπισε η «Κοκκινοσκουφίτσα» και που δημιουργήθηκε από τα αρνητικά σχόλια δύο κοριτσιών. (Το ότι το ένα απ’ αυτά το ανακάλεσε, δεν πιάνεται γιατί το έκανε εκτός blog).
Θα ήθελα να πω ότι είναι αυτονόητο πως ο καθένας μπορεί  να λέει την άποψή του, οπότε δεν χρειάζεται να το υπερασπίζει κανείς με σχόλια. Προσωπικά θα προτιμούσα την Παιδική Χαρά που κάνετε  κατά καιρούς, αλλά δεν μου περνάει από το νου να σβήνω σχόλια, ούτε πριν ούτε μετά την εμφάνισή τους.
Αύριο – το πολύ μεθαύριο – θα ανεβάσω
post με τίτλο, «Το «ατόπημα» του Γιάννη από Ν.Υ. που με  «στράβωσε»…».   Χα, χα, χα,  μου έχει μείνει επαγγελματική διαστροφή από την τηλεόραση, να βάζω σασπένς.
Και τώρα το κείμενο που σας έλεγα. Το βάζω εδώ για τα αγόρια του
blog, αλλά θα  ήθελα να το αφιερώσω στα  δύο κορίτσια που έκαναν τα αρνητικά σχόλια για την πώληση των DVD και CD του «Παραμυθά».

Όταν ο Θεός δημιουργούσε τη γυναίκα, δούλευε ως αργά το βράδυ της έκτης μέρας της Δημιουργίας.
Κάποια στιγμή, πέρασε ένας άγγελος και ρώτησε: «Γιατί  ξοδεύεις  τόσο χρόνο σ’ αυτό το δημιούργημά σου; »
Και ο Θεός, απάντησε : «Έχεις δει όλες τις προδιαγραφές που πρέπει να καλύψω σ’ αυτή τη μορφή;  Θα πρέπει να είναι φτιαγμένη από εύπλαστο υλικό και να έχει πάνω από 200 κινούμενα μέρη,  να θρέφεται με όλα τα είδη τροφίμων, να μπορεί να αγκαλιάζει κάμποσα παιδιά ταυτόχρονα και την ίδια στιγμή να δίνει ένα χάδι που να μπορεί να θεραπεύσει οτιδήποτε: από ένα τραυματισμένο γόνατο μέχρι μια ραγισμένη καρδιά. Και θα πρέπει να μπορεί να τα κάνει όλα αυτά  με δύο χέρια μόνο».
Ο άγγελος εντυπωσιάστηκε:  «Μόνο με δύο χέρια; Αδύνατον! Πολύ δουλειά για μια μέρα… Περίμενε Κύριε μέχρι αύριο, και τότε τέλειωσε την».
«Α, όχι», είπε ο Θεός. Είμαι τόσο κοντά στο να ολοκληρώσω αυτό το δημιούργημα, που το ‘χω μέσα στην καρδιά μου, ώστε δεν μπορώ να σταματήσω. Θα το ονομάσω, «γυναίκα». Θα γιατρεύει τον εαυτό της όταν αρρωσταίνει, και θα μπορεί να εργάζεται 18 ώρες την ημέρα».
Ο άγγελος πλησίασε κοντύτερα και άγγιξε την γυναίκα. «Μα την έχεις κάνει πολύ τρυφερή, Κύριε».
«Είναι τρυφερή», είπε ο Θεός, «αλλά την έχω κάνει και πολύ ανθεκτική. Δεν μπορείς να φανταστείς τι μπορεί να αντέξει και να ξεπεράσει»;
«Μπορεί να σκέφτεται», ρώτησε ο άγγελος.
Ο Θεός απάντησε : «Όχι μόνο μπορεί να σκέφτεται, αλλά μπορεί να σκέφτεται πρακτικά και λογικά, να διαχειρίζεται  πολλά διαφορετικά πράγματα».
Ο άγγελος άγγιξε το μάγουλο της γυναίκας. «Κύριε, μοιάζει σαν αυτό το δημιούργημά σου να στάζει  κάτι»!
«Δεν στάζει… είναι ένα δάκρυ», διόρθωσε ο Θεός τον άγγελο.
«Και σε τί χρειάζεται », ρώτησε ο άγγελος .
Και ο Θεός είπε : «Τα δάκρυα είναι ο τρόπος της να εκφράζει  την λύπη, τις αμφιβολίες της, την αγάπη της, την μοναξιά της,  τα βάσανά της και  την αξιοπρέπειά  της».
Αυτό έκανε μεγάλη εντύπωση στον άγγελο : «Κύριε είσαι μεγαλοφυΐα! Σκέφτηκες τα πάντα!  Η γυναίκα είναι πράγματι έξοχη»!
«Ναι, πράγματι είναι», είπε ο Θεός. «Η γυναίκα έχει δυνάμεις πού εντυπωσιάζουν τον άνδρα.  Μπορεί να αντιμετωπίζει προβλήματα και να αντέχει βαριά φορτία. Αντέχει χαρά, αγάπη και γνώμες. Χαμογελάει όταν νοιώθει την ανάγκη να ουρλιάξει. Τραγουδάει  όταν νοιώθει την ανάγκη να κλάψει. Κλαίει  όταν είναι χαρούμενη και γελάει όταν φοβάται. Μάχεται γι’ αυτό που πιστεύει. Αντιστέκεται στην αδικία. Δεν δέχεται το «όχι» σαν απάντηση, όταν μπορεί να δει καλύτερη λύση. Δίνει όλο της τον εαυτό ώστε η οικογένειά της να θριαμβεύσει. Παίρνει μια φίλη της ή ένα φίλο της μαζί στο γιατρό όταν φοβάται. Η αγάπη της είναι άνευ όρων.  Κλαίει  όταν τα παιδιά της πετυχαίνουν. Είναι χαρούμενη όταν οι φίλοι της τα καταφέρνουν. Χαίρεται  όταν μαθαίνει για μια γέννα. Η καρδιά της ραγίζει όταν ένας συγγενής ή ένας φίλος πεθαίνει, αλλά βρίσκει την δύναμη να  συνεχίζει στη ζωή. Ξέρει ότι ένα φιλί και ένα χάδι, μπορούν να θεραπεύσουν μια ραγισμένη καρδιά.
Υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα μ’ αυτήν:  Ξεχνάει  τι αξίζει.

Να τα θυμάστε όλα αυτά κορίτσια γιατί όταν τα ξεχνάτε κακιώνετε, στεγνώνετε και τότε, εσείς πρώτες είστε δυστυχισμένες.
Κι εσείς αγόρια όταν τις βλέπετε να τα ξεχνάνε να τους τα θυμίζετε, γιατί πρώτοι εσείς θα είστε ευτυχισμένοι.

Καλό ξημέρωμα.
Σας φιλώ πολύ.
Ο Παραμυθάς.

12 Σχόλια στο “Η Γυναίκα”

      Γιαννης απο ΝΥ
      18 Δεκεμβρίου 08 στις 3:59

      Καταρχην να αφιερωσω ενα τραγουδακι στο φιλαρακι Κοκκινοσκουφίτσα. Παει τελεια σαν soundtrack με αυτο που εγραψε στο τελευταιο της σχολιο.
      Κοκκινοσκουφίτσα, this one’s for you baby … http://www.youtube.com/watch?v=u7XqC_U9Als χαχαχα

      Επισης θελω να ευχαριστησω το athinovio που με βρηκε σενιο και ωραιο… Σε ευχαριστω πολυ

      Τριτον. Παραμυθα εψαξα τι σημαινει «ατόπημα» γιατι δεν ηξερα.
      Το ιντερνετ λεει » ατόπημα το [atópima] Ο49 : (λόγ.) άτοπος λόγος ή πράξη· ατοπία, απρέπεια, παραλογισμός, παραδοξολογία: Συνηθισμένο / βαρύ / φοβερό / ασυγχώρητο ~.»
      Τι ειπα που βγηκε τετοιο πραγμα? Χαχαχαχαχα
      Επισης δεν μπορεις να με κατηγορησεις για κατι που δεν ηξερα τι σημαινε μεχρι πριν πεντε λεπτα.
      Κατι ακομα. Γιατι καλε ανακαλεσατε αυτο που γραψατε στα σχολια σας? Ε? Ειπατε αυτο που ειπατε γιατι εκεινη την στιγμη το βρηκατε σωστο. Να μην ανακαλειτε.
      Τελευταιο. Παραμυθα, ωραιο αυτο που εβαλες στο σεντονι αλλα περα απο αντρες και γυναικες ειμαστε κι αλλα πραγματα. Εχουμε και γνωμες και φωνες οι οποιες μπορει να μας απομακρυνουν απο την φυση μας σαν αντρες και γυναικες. Ο Θεος αυτο δεν το ξερει λες? Το οτι διαλεγουμε να απομακρυνομαστε απο την φυση μας για ενα δικιο και ενα σωστο που εμεις το αποφασιζουμε, νομιζω πως ο Θεος το εκτιμα περισσοτερο.
      Αυτο μου θυμιζει το παραδειγμα πολλων γυναικων διαζευγμενων οι οποιες διαλεγουν να μην δημιουργουν καινουριες σχεσεις μετα του γαμου τους επειδη φοβουντε πως κατι τετοιο μπορει να επηρεασει τον ρολο τους σαν μητερα. Δηλαδη, διαλεγουν να δινουν πιο πολυ βαρος στην ιδιοτητα τους ως μητερα και καθολου σε αυτη της ερωτικης συντροφου ενω αυτο τις απομακρυνει απο την ολοκληρωμενη φυση τους.
      Αυτο μου φαινετε πως ο Θεος το θαυμαζει.
      Ισως σε μια ιδανικη κοινωνια χωρις ασχημιες θα μπορει μια γυναικα κι ενας αντρας να ειναι πιο κοντα στην φυση τους και στον Θεο.

      Ειπα πολλα και σωνει ας λαλησει κι’ αλλο αηδονι. Χαχαχα

      athinovio
      18 Δεκεμβρίου 08 στις 10:52

      δεν ξερω αν στο εχω πει αλλά σε αγαπάω παραμυθά.
      που τα έμαθες όλα αυτά?

      ισως θα επρεπε να ανοιξεις σχολή γυναικονομιας, χχαχαχαχα!

      NELLI NEZI
      18 Δεκεμβρίου 08 στις 11:16

      ΡΕ ΤΙ ΤΡΑΒΑΩ Η ΓΥΝΑΙΚΑ !!!!!!!!!!!!!

      ΛΟΙΠΟΝ…ΤΟ ΟΤΙ ΕΧΩ ΞΕΜΕΙΝΕΙ ΑΠΟ ΣΠΙΤΙΚΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΜΗ ΔΙΑΒΑΖΩ ΣΧΟΛΙΑ ΟΤΑΝ ΠΡΕΠΕΙ, ΑΛΛΑ ΝΑ ΤΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΜΑΖΕΜΕΝΑ…Ε …ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΩ??

      ΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΩ ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΙΕΣ!

      ΛΟΙΠΟΝ:

      ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΠΟΣΤ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΛΕΜΕ :

      @d «Εγώ χάρηκα πάρα πολύ που ο Παραμυθάς αποφάσισε επιτέλους να προστατεύσει την παιδική μας ηλικία από ο,τιδήποτε πειρατικό κυκλοφορεί εκεί έξω, το οποίο το εκμεταλλεύεται ασύδοτα ο οποιοσδήποτε!…. και να μας το διαθέσει απλόχερα από εδώ, ανοιχτά και ειλικρινά. Σ’ αυτό το ”ανοιχτά και ειλικρινά” κατά τη γνώμη μου συμπεριλαμβάνονται και οι τιμές, τι θα κανονίζει κρυφά με τον καθένα με προσωπικά μέιλ το τι και το πώς..;; »

      ΣΩΣΤΟ….ΑΛΛΑ ΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ Ο ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΚΑΠΑΡΝΤΙΝΑ ΚΑΙ ΜΑΥΡΑ ΓΥΑΛΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΝΙΣΕΙ ΤΙΣ…ΤΙΜΕΣ?
      ΕΓΩ ΕΙΠΑ ΝΑ ΛΕΕΙ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ ΑΝ ΤΟΥ ΣΤΕΙΛΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΕΙΛ. ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΕ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΑ ΔΙΕΘΕΣΕ ΑΠΛΟΧΕΡΑ ΚΑΙ ΑΝΟΙΧΤΑ ΕΔΩ . ΔΕΝ ΕΙΠΕ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ. ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΜΕ ΕΝΟΧΛΗΣΕ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ ΔΙΠΛΑ ΣΤΑ ΝΤΙΒΙΝΤΙ , ΓΙΑΤΙ …ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ Ο ΟΠΤΙΚΟΣ ΣΥΝΕΙΡΜΟΣ!! ΑΑΑΑΑΑΝΤΕ!

      @…. «είναι συγγραφέας και παραγωγός ο άνθρωπος και αυτή είναι η δουλειά του, το ‘χετε καταλάβει; φυσικά και θα την ”εκμεταλλευτεί΄”!!!!!! και τελοσπάντων, όσοι δεν θέλουν μην αγοράσουν κι ας ορκίζονται παραμυθομεγαλωμένοι, τότε τι μπαίνουν εδώ μέσα, αν δεν θέλουν τις ιστορίες του παραμυθά, δεν χαλάει σε τίποτα η ατμόσφαιρα, ο παραμυθάς είναι αυτός που είναι είτε εμείς αγοράσουμε είτε όχι…..»

      ΚΙ ΕΓΩ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΝΟΜΙΖΑ ΟΤΙ Ο ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ ΕΙΝΑΙ ΧΟΡΕΥΤΡΙΑ ΣΤΑ ΜΠΟΛΣΟΙ !!! ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΤΟ ΔΩΣΕΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΤΩΡΑ! ΚΑΙ ΝΑΙ…ΕΙΜΑΙ …ΔΗΘΕΝ ΠΑΡΑΜΥΘΟΜΕΓΑΛΩΜΕΝΗ…ΔΗΘΕΝ ΓΥΝΑΙΚΑ….ΔΗΘΕΝ ΓΕΝΙΚΩΣ!! ΚΑΙ?? ΤΙ??? ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΔΗΘΕΝ ΣΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΤΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΑ?? ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΠΛΗΓΩΝΕΙΣ ΕΤΣΙ ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΑΥΘΕΝΤΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΟΜΕΓΑΛΩΜΕΝΟ ΑΤΟΜΟ? …ΚΑΙ…ΧΜΜΜ….ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΤΟ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΕΣ, ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ ΝΟΜΙΖΑ ΟΤΙ ΑΝ ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΣΩ, Ο ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ ΘΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΘΕΙ ΣΕ ΛΥΚΑΝΘΡΩΠΟ !!

      @ ΤΖΟΝΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΥ

      ΝΑΙ ΒΡΕ!!!!! ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙ !!!! ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΝΤΕ !!!!

      @ΜΑΡΙΛΙΑΚΙ

      ΣΜΑΤΣ ΣΜΟΥΤΣ!!! ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ !! ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΠΟΥ ΕΒΑΛΕΣ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙ ΜΕ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΜΑΓΟΥΛΑ ΟΤΑΝ ΜΟΥ ΤΑ ΕΧΩΝΕΣ!! ΧΑΧΑΑΧΧΑΑΧΑ!!

      ΚΑΙ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΠΑΡΟΝ ΠΟΣΤ !!!

      ΠΑΡΑΜΥΘΟΥΛΗ ΜΟΥ , ΕΠΕΙΔΗ ΣΕ ΜΕΝΑ ΑΝΑΦΕΡΕΣΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΠΗΡΑ ΠΙΣΩ ΕΚΤΟΣ ΜΠΛΟΓΚ, ΚΙ ΕΠΕΙΔΗ ΕΓΩ ΔΕΝ ΚΡΥΒΟΜΑΙ …..ΣΟΥ ΛΕΩ ΟΤΙ ΣΟΥ ΕΙΠΑ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ….ΝΑΙ, ΣΚΕΦΤΗΚΑ ΜΕΤΑ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΓΡΑΨΑ ΜΟΥ ΒΓΗΚΕ ΑΥΘΟΡΜΗΤΟ ΚΙ ΟΤΙ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΣΟΥ ΤΟ ΣΤΕΙΛΩ ΜΕ ΜΕΙΛ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΩ ΚΑΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, ΑΛΛΑ Η ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ. ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΜΗ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ ΔΙΠΛΑ ΣΤΑ ΝΤΙΒΙΝΤΙ, ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟ ΝΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΝΤΙΒΙΝΤΙ. ΑΠΛΑ ΕΓΩ Η ΔΗΘΕΝ ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΑ ΚΑΙ ΔΗΘΕΝ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΚΑΙ ΔΗΘΕΝ ΠΑΡΑΜΥΘΟΚΟΛΛΗΜΕΝΗ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΥΝΔΥΑΣΩ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΖΟΥΣΑ ΜΙΚΡΟΥΛΑ ΜΕ ΤΙΜΕΣ. ΝΑΙ, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΕΣ ΚΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ, ΑΛΛΑ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΟΥ ΕΜΕΝΑ ΟΤΑΝ ΤΟ ΕΙΔΑ ΜΟΥ ΗΡΘΕ ΚΑΠΩΣ Η ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ ΔΙΠΛΑ? …..ΤΟ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΑΛΑΚΙΑ ΜΟΥ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΑΡΝΗΘΩ !!!!! ΑΦΟΥ ΜΟΥ ΗΡΘΕ…ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΠΩ??

      ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΡΑ ΔΕΝ ΑΝΑΚΑΛΕΣΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΠΑ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΥ ΤΟ ΕΙΠΑ!!!!

      ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΙ ΤΗ ΜΑΛΑΚΙΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ΕΤΣΙ ΤΟ ΕΝΟΙΩΣΑ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΑΡΝΗΘΩ ΚΙ ΑΣ ΞΕΡΩ ΟΤΙ Η ΛΟΓΙΚΗ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΜΟΥ ΑΛΛΑ.

      ΦΙΛΙΑ ΠΟΛΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ !!!!!!!

      ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΤΖΟΝΙ !!!

      ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ !!!!

      Κοκκινοσκουφίτσα
      18 Δεκεμβρίου 08 στις 19:21

      καλησπέρα!
      πρώτα πρώτα, να ευχαριστήσω το Τζον Τζον για το ωραίο τραγουδάκι που μου αφιέρωσε. αν είχα και ηχεία θα του έδινα να καταλάβει! θενκς μπρο!
      έπειτα, φιλάκια πολλά πολλά πολλά στη Νέλλη (Νελλίτσα τελικά με τα ποδαράκια τι να κάνω;;;).
      να πω κάτι γιατί θέλω να είμαι ξεκάθαρη. συναισθηματικά συμφωνώ με τη Νέλλη, γιατί οπτικά με ξένισαν και εμένα οι τιμές. κρύο πράγμα να το βλέπεις, γιατί σε τέτοιους θησαυρούς δεν χωράει τιμολόγηση. νέτα σκέτα. καθαρά λογικά όμως, θεωρώ ότι για κάτι για το οποίο έχεις εργασθεί χρόοοονια και έχεις βάλει και μεράκι, καλό είναι να το προστατεύεις για να μην το καπηλεύονται άσχετοι.
      ωραία ως εδώ; αν τα πήρα στο προηγούμενο ποστ, είναι γιατί δεν θέλω να γίνονται ελιτίστικοι διαχωρισμοί εδώ. θα μου πεις, ποια είσαι εσύ κυρά μου που μιλάς. εγώ μια μικρή φτωχή Κοκκινοσκούφα είμαι, σύμφωνοι, αλλά την αλήθεια μου τη λέω. θέλω να νιώθω ότι εδώ έχουν free access (σ’ άρεσε Γιαννάκη;) ΌΛΕΣ οι ιδέες και οι απόψεις. όχι επειδή δεν είμαι ΠΑΡΑΜΥΘΟΜΕΓΑΛΩΜΕΝΗ δηλαδή, να αποκλείομαι του κλαμπ. και η Νέλλη καλά έκανε και εξηγήθηκε. και καλά θα έκανε και πάλι αν ανακαλούσε. και αν δεν ανακαλούσε, πάλι όλα καλά. το θέμα είναι να μπορούμε να είμαστε εδώ όλοι και να συνδιαλεγόμαστε σαν ίσος προς ίσο. συγνώμη για την κατάχρηση χώρου…
      Κύριε Παραμυθά, υπέροχο ποστ. Νιώθω ωραία που είμαι γυναικάρα τελικά!

      Παραμυθομεγαλωμένη
      18 Δεκεμβρίου 08 στις 20:14

      Οι ανθρωποι που αγαπούν και προσφέρουν στα παιδια με όλη τους την καρδιά όπως εσύ Παραμυθά, ξέρουν και μπορούν να το κάνουν τόσο καλά επειδή και οι ίδιοι έχουν παραμείνει παιδιά. Αυτό τους δίνει ένα ιδιαίτερο φως, ζωντάνια και δημιουργικότητα αλλά παρέα με αυτά ενυπάρχει σε αυτούς και η παιδική λαχτάρα να χαίρονται μόνο της αποδοχής και των επαίνων των γύρω τους. Είναι περισσότερο ευαίσθητοι ίσως και εύθικτοι λόγω της ευαισθησίας αλλά και του «παιδικού εγωκεντρισμού» τους.
      Βεβαίως και καποια μηνύματα λίγο πιο φορτισμένα ή εκτός «γενικού κλίματος» δεν πρέπει να σβήνονται… αλλιώς έπρεπε να υπάρχουν «κανόνες και προυπουθεσεις του σωστού παραμυθομεγαλωμένου που δικαιούται να γραφει στο blog».
      Οι γυναίκες που ξεχνούν οτι αξιζουν ή που στεγνώνουν είναι αυτές που δυσαρεστουνται από κάτι και το λένε?
      Τελοσπάντων, θα φροντίσω από δω και στο εξής όταν έχω αντίθετη άποψη να μην τη γράφω.
      Αφήνω χώρο για χειροκροτήματα και μόνο.

      ΑΡΙΣΤΗ
      18 Δεκεμβρίου 08 στις 20:43

      Καλησπερούδια σε όλους…
      Ναι, ναι καλά καταλάβατε είμαι η Αρίστη και θα είμαστε μαζί και το απόγευμα.
      Χαχαχα σαν έναρξη σε ραδιοφωνικό σταθμό μου ακούστηκε.
      Απλά ήθελα να σας πω για την μεγάλη μου χαρά που βάλαμε internet στο σπίτι και έτσι θα μπορώ να σας διαβάζω και το απόγευμα.
      Εγώ να πω την αλήθεια πάλι συγκινήθηκα, δάκρυσα, με άγγιξε το συγκεκριμένο post. Είναι που περνάω και πολλά αυτές τις μέρες και έψαχνα ευκαιρία για να ξεθυμάνω. Να κλάψω και να το χαρώ κιόλας. Αλλά μέχρι λίγο πριν το τέλος. Λίγο πριν το υστερόγραφο και αυτό γιατί συμφωνώ με την Παραμυθομεγαλωμένη. Αν είναι υπονοούμενο το τελευταίο σου σχόλιο παραμυθούλη μου νομίζω ότι δεν ταιριάζει σε κανένα από τα κορίτσια του μπλοκ και αυτό γιατί εσύ ο ίδιος μας έμαθες να λέμε ότι θέλουμε ή μάλλον καλύτερα ότι πιστεύουμε χωρίς φόβο αλλά με πολύ πάθος.
      Φιλάκια πολλά …..και συγνώμη αν δεν έπρεπε να ανακατευτώ.

      Fwtino_Asteraki
      19 Δεκεμβρίου 08 στις 5:31

      Καλημερα σε ολους σας…

      Πραγματικα απαιχτω κειμενακι..καλα ειπα εγω διαβαζεις τα μυαλα μας δεν γινεται αλλιως…

      Τα λογια εδω ειναι πραγματικα φτωχα σε οτι και αν γραψω..
      Υποκλεινομαι απλα σε αυτο το μεγαλειο!!!!!

      Φιλακια και αγκαλιτθες σε ολα τα παραμυθοπαιδια και σε σενα φυσικα παραμυθΦιλαρακι μου!!!

      lefterian
      19 Δεκεμβρίου 08 στις 8:50

      Αγαπητέ παραμυθά, αυτά που λέτε για τους ‘άγιους’ ανθρώπους (παραθέτετε, βεβαίως, κείμενο άλλου συγγραφέα) αποτελούν ιδεοληψίες και στρεβλώσεις της πραγματικότητας, σχετικά με το τι πρεσβεύει ο χριστιανισμός. Τέτοιοι ορισμοι τε και αφορισμοί, μη συνοδευόμενοι από βιβλιογραφία, είναι -πιστεύω- αθέμιτοι.

      υγ. θα μου πείτε, τι δουλειά έχει σ’ αυτό το μπλογκ, η βιβλιογραφία και έχετε δίκιο. Θα πω κι εγώ, όμως, ότι αν είναι να γίνεται κάτι, ας γίνεται σωστά.

      anatoli
      19 Δεκεμβρίου 08 στις 11:19

      Καλημερα Παραμυθα!!!!!
      Πωπω μπαχαλο!!!!!!!!!!!!
      Παλι μπερδευτηκαν τα πραγματα!!!!!χαχαχαχαχαχαχ
      Ψυχραιμια παιδια!!Κρατατε γερα!!!!!!!!!!

      Ρένια
      6 Ιανουαρίου 09 στις 19:29

      Καλή χρονιά σε όλους εδώ μέσα και πρώτα απ’ όλα στον Παραμυθά.
      Περνάω αραιά και πού, από εδώ, ρίχνω μια σβέλτη ματιά και ξαναβγαίνω. Λείπει ο χρόνος και περισσεύουν οι υποχρεώσεις. Όμως μ’ αρέσει να σας παρακολουθώ, έστω κι έτσι.
      Όπως όταν ήμουνα μικρή κι άκουγα τις κουβέντες τών μεγάλων στο διπλανό δωμάτιο. Λαγάνα γινόντουσαν τ’ αυτιά μου κι ας έκανα πως έπαιζα προσηλωμένη. Χα χα!
      Τώρα οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί. Μάλλον είστε όλοι νεώτεροι από μένα. Όμως με μερικούς από σας, ίσως κάποτε να συναντηθήκαμε. Χαίρομαι που βλέπω να αγαπάτε αυτό το blog. Χρόνια πολλά, παιδιά. Χρόνια πολλά Νίκο!

Σχολιάστε