Το παλιό κρασί και η τιμή της Αλήθειας

Ναι και δυο ιστορίες-αστραπή του Χότζα, που τον θυμήθηκα ξαφνικά.

mulla_nasrudin_1.gif

ΤΟ ΚΡΑΣΙ
Μια φορά, ο Χότζας είχε καλέσει ένα γείτονά του για φαγητό και του πρόσφερε από ένα παλιό κρασί που είχε στο κελάρι του.
«Πολύ ωραίο κρασί, Χότζα μου» λέει ο γείτονας.
«Ναι, είναι πολύ παλιό» λέει ο Χότζας.
«Πόσο παλιό;» ξαναρωτάει ο γείτονας.
«Σαράντα χρόνων», λέει ο Χότζας.
«Μπράβο!» κάνει με θαυμασμό ο γείτονας και συνεχίζει. «Θα μου δώσεις λίγο σ’ ένα μπουκαλάκι όταν φύγω;»
«Όχι. Δεν δίνω ποτέ», απαντάει ο Χότζας.
«Γιατί Χότζα μου;» επιμένει ο γείτονας κι εκείνος του απαντάει:
«Αν ήταν να δίνω κάθε τόσο, λίγο από το κρασί μου, δεν θα είχε γίνει ποτέ σαράντα χρονών».

Η ΑΛΗΘΕΙΑ
Μία ομάδα αναζητητών της Αλήθειας, ήρθε να συναντήσει το Χότζα για να ακούσει τη διδασκαλία του.
«Αν θέλετε να μάθετε για την Αλήθεια», τους λέει εκείνος, «θα πρέπει να το πληρώσετε ακριβά».
«Και γιατί θα πρέπει να πληρώσουμε ακριβά για να μάθουμε κάτι σαν την Αλήθεια», ρώτησε ένας από την ομάδα.
«Δεν έχετε προσέξει», είπε ο Χότζας «ότι η σπανιότητα ενός πράγματος είναι που καθορίζει την τιμή του;».

Καλή εβδομάδα.
Π.

5 Σχόλια στο “Το παλιό κρασί και η τιμή της Αλήθειας”

      Παπαστρατής Ιωάννης
      17 Αυγούστου 09 στις 21:22

      Η αλήθεια θέλει πολύ θάρρος για να υποθεί πολλές φορές.Ευχαριστούμε για τις ιστορίες.Τα φιλιά μου.

      Fwtino_Asteraki
      17 Αυγούστου 09 στις 22:12

      Καλησπερα στην παρεα!

      Για την πρωτη ιστορια εχω να πω πως μερικες φορες λεμε καθε χτες και καλυτερα στο σημερα δηλαδη το λεμε αυτο…οστοσο το χτες πρεπει να ανταποκρινεται σε καποια πραγματα…π.χ. αν το κραση 40χρονων δεν ηταν καλο απ τοτε θα ειχε ξινησει αρα σημερα θα ηταν χειροτερο απ καποιο αλλο σημερινο…ετσι λιγο πολυ νομιζω ειναι πολλα πραγματα στην ζωη μας…

      Οσο για την δευτερη οντος η αληθεια ειδικα σημερα που συλεγουμε πληθωρα ψευδους απ παντου ειναι πιο ακριβη απ ποτε…αυτο δεν περιοριζεται σε χαρτακια-λεφτα νομιζω αλλα και σε αλλα πραγματα οπως θυσιες για να μαθεις κατι να κανεις κατι..Λεν οσα πιο πολλα στεριθεις για να μαθεις/κανεις/πετυχεις κατι τοσο πιο σημαντικο ειναι αυτο το κατι!

      dimitrisp
      18 Αυγούστου 09 στις 15:39

      δυστυχώς…αντί να μάθουμε να φτιάχνουμε κρασί το θέλουμε έτοιμο και παλαιομένο κι απ’την άλλη είμαστε ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στο αλεύρι όταν έρθει ο «λογαριασμός» για κάτι τόσο πολύτιμο και αναγκαίο…
      Φιλιά σε όλους μα και στο σοφό μας Χότζα!

Σχολιάστε