“Και τώρα τι κάνουμε;”

Δεν είχα στον νου μου να ανεβάσω μέσα στην εβδομάδα απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι,  το “ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΕΙΣ” που μεταφράζω αυτό τον καιρό, όπως σας έχω πει, αλλά αυτό το κομμάτι που θα αντιγράψω εδώ μου έκανε πολύ εντύπωση και νομίζω ότι θα ενδιαφέρει όσους ασχολούνται με την δουλειά του Κρισναμούρτι.
Καλό Μήνα
      Π. 

“… Πειραματίζεστε με τις διδασκαλίες μου ή πειραματίζεστε με τον εαυτό σας; Ελπίζω να βλέπετε την διαφορά. Εάν πειραματίζεστε με όσα λέω δεν μπορεί παρά να φτάσετε κάποια στιγμή στο σημείο να πείτε, «και τώρα τι κάνουμε;» επειδή προσπαθείτε να πετύχετε κάποιο αποτέλεσμα που θεωρείτε ότι εγώ το έχω πετύχει. Νομίζετε ότι έχω κάτι που εσείς δεν έχετε και ότι εάν πειραματιστείτε με όσα λέω, θα το έχετε και εσείς – κι αυτό είναι εκείνο που κάνουν οι περισσότεροι από εμάς. Προσεγγίζουμε αυτά τα πράγματα με μία αντίληψη εμπορικής δραστηριότητας, «θα κάνω αυτό, για να κερδίσω εκείνο. Θα λατρέψω, θα διαλογιστώ, θα θυσιάσω, προκειμένου να κερδίσω κάτι».
Τώρα, μην κάνετε πρακτική εξάσκηση με τις διδασκαλίες μου. Δεν έχω τίποτα να πω για κάτι τέτοιο. Ή καλύτερα, όλο κι όλο εκείνο που λέω είναι: Παρατηρείστε τον ίδιο σας τον νου, δείτε σε τι βάθη μπορεί να φτάσει ο νους· τότε εσείς είστε εκείνο που είναι σημαντικό, όχι οι διδασκαλίες. Είναι σημαντικό για σας να βρείτε τους δικούς σας τρόπους σκέψης και τι συνεπάγεται αυτή η σκέψη, όπως δοκίμασα να επισημάνω σήμερα το πρωί. Και αν παρατηρείτε πραγματικά την δική σας σκέψη, εάν παρακολουθείτε, πειραματίζεστε, ανακαλύπτετε και μετά τα αφήνετε όλα, πεθαίνοντας κάθε μέρα για ό,τι έχετε μαζέψει, τότε δεν θα κάνετε ποτέ την ερώτηση, «και τώρα τι κάνουμε;»….”

 

 

ένα σχόλιο στο ““Και τώρα τι κάνουμε;””

      διονύσης μάνεσης
      2 Μαρτίου 19 στις 10:45

      Δύσκολες πορείες πάντα προτείνει ο “δάσκαλος”, αλλά, θέλω να ελπίζω, όχι ανέφικτες. Ακόμα όμως κι αν δε φτάσεις στο τέλος του δρόμου τους, ίσως η πορεία, σκέφτομαι, που έκανες, να άξιζε ούτως ή άλλως τον κόπο.

      Καλημέρα και καλό μήνα, Παραμυθά.

Σχολιάστε