Θερμή παράκληση

Αυτό είναι το εξώφυλλο τoυ τελευταίου βιβλίου μου, ο Παραμυθάς, που κυκλοφόρησε από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΛΗΤΟΣ το 2004. Είναι το μόνο βιβλίο μου που δεν έχει παραμύθια, αλλά μία μεγάλη ιστορία. Από το 2004 που πρωτοβγήκε έως σήμερα, έχω πάρει μόνο μία φορά συγγραφικά δικαιώματα στο τέλος του 2005. Από τότε, παρόλες τις προσπάθειες που έχω κάνει δεν έχω εισπράξει τίποτα, ενώ οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΛΗΤΟΣ  έχουν αλλάξει τρεις Διευθύντριες σε αυτό το διάστημα, και ο εκδότης κύριος Νίκος Χαϊδεμένος κρύβεται και δεν βγαίνει στο τηλέφωνο. Το προηγούμενο Σάββατο στα 30χρονα γενέθλια του Βιβλιοπωλείου LIBRO στο Κολωνάκι, το είδα να πουλιέται. Επειδή από εδώ και πέρα τα βιβλία μου θα βγαίνουν από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ (το επόμενο post θα είναι μια έκπληξη σχετικά με αυτό), θα σας παρακαλούσα θερμά, όπου βλέπετε αυτό το βιβλίο, αν σκεφτείτε να το αγοράσετε να μην το κάνετε. Θα ήθελα κάποια στιγμή να το ξαναβγάλω, και όπως θέλω εγώ, γιατί  σε αυτή την έκδοση, δεν ακολούθησαν το κλασσικό στυλ με την εικόνα του Παραμυθά μέσα στις ζωγραφιές, πράγμα για το οποίο έχω μετανοιώσει που τότε το δέχτηκα. Μία περίπτωση να ξαναβγεί σε καινούργια έκδοση, είναι να πάψει να πουλιέται αυτό κι έτσι τα αντίτυπα που έχουν απομείνει να πολτοποιηθούν.
Όπως θα δείτε πιο κάτω, έβαλα ένα μικρό τεστ για ένα είδος βίντεοποστ  που σκέφτηκα.
Καλό βράδυ
Ν.Π.

26 Σχόλια στο “Θερμή παράκληση”

      dimitrisp
      17 Δεκεμβρίου 09 στις 21:35

      … «η Άιναφετς, όρθια κι αυτή δίπλα μου, τραγουδούσε ένα ήρεμο παράξενο τραγούδι:
      Η θάλασσα, εσύ κι εγώ.
      Τα σύννεφα στον ουρανό.
      Το καράβι μας το «Τριατρί»
      κι οι γλάροι εκεί στην κουπαστή
      είμαστ΄ΕΝΑ όλοι μαζί.
      ΕΝΑ ολόκληρο, σωστό.
      ΕΝΑ και μοναδικό»
      ένα απόσπασμα μέσα από αυτό το βιβλίο που με χτύπησε σαν ρεύμα την ώρα που το διάβαζα στα παιδιά μου!
      δες τι μπορείς να κάνεις για να ξανακυκλοφορήσει το βιβλίο να το έχουμε και με την εικονογράφηση από τη μάγισσα Άιναφετς ΚΜΝΒ!
      Φιλιά και καληνυχτούδια!

      John Karapiperis
      17 Δεκεμβρίου 09 στις 21:48

      Αν μια μέρα ξυπνήσεις και δεις να σου λείπει το αρχείο που φαίνεται πίσω σου στη βιβλιοθήκη, να ξέρεις ότι θα έιμαι εγώ 😉
      (το ξέρετε ότι αν – ό μη γένοιτο- συμβεί, είμαι ο νούμερο 1 ύποπτος, ε ?!)
      Tί, νομίζεις ότι με ένα video κάτω του ενός λεπτού θα γλιτώσεις το ΣΚ ?
      ΚΝΟΥΔΙΑ και ΟΓΚΠ (όχι ΟΓΚΑ)… ζήτα από την Άιναφετσ επεξήγηση !!!

      John Karapiperis
      17 Δεκεμβρίου 09 στις 22:22

      @ να-τασσάκι : Nα’σαι καλά ! Νo comment… όλα τα λέει το πρώτο σχόλιο του Cpil στο συγκεκριμένο post…

      John Karapiperis
      17 Δεκεμβρίου 09 στις 22:57

      Nίκο, το μουστάκι γιατί το έχεις ‘στραβοφάει’ αριστερά για σένα, δεξιά όπως βλέπoυμε εμείς ?
      Cuuuuuuuuuuut !!! που είσαι ρε Cpil να του τα πεις ! Τι, μόνο καλά σχόλια θα ακούει ?!!!

      John Karapiperis
      18 Δεκεμβρίου 09 στις 0:33

      Eγώ λέω να ‘κεράσω’ ένα ποτηράκι κρασί όλους και όλες κυριολεκτικά… και ειδικά αυτούς και αυτές που σταμάτησαν να γράφουν -(Ειδικά για τη διαδικτυακή μου φίλη τη Ζαχαρούλα)… Είμαστε μια ‘αόρατη και νοητή ‘ παρέα εξάλλου…
      ‘Μα εγώ ερωτεύτηκα που λες μια κουρελιασμένη αλήθεια
      μα δε μάσησα από αυτές που σου γίνονται συνήθεια
      κι ήρθα εδώ και ήπια λίγο απ’ το κρασί
      κι ας μη με θέλατε μαζί.

      Ένοιωσα και την αγωνία άκουσα και τα όνειρά σας
      έχω μιξάρει την καρδιά μου στη δικιά σας
      και κυλάμε ΟΛΟΙ μαζί και το ποτάμι όταν φουσκώνει
      γίνεται ένα με τη γη και ΜΑΣ ενώνει.

      Και μόνο εμάς συναντά στην πορεία του ο ήλιος
      μπορεί ο πιο καλός μας φίλος
      που εσείς τον βλέπετε από πάνω μας να βγαίνει
      ενώ εμείς δυτικά απ’ το ποτάμι να πεθαίνει…»

      http://www.youtube.com/watch?v=TsMTZz9Amy4

      Έλλη
      18 Δεκεμβρίου 09 στις 1:25

      κ. Παραμυθά, δυστυχώς δεν με εκπλήσσει η παράκλησή σας… Η Μίλητος, αν και έχει βγαλει καλές εκδόσεις, δεν έχει σωστά και έντιμα αφεντικά.. Έχει τύχει και έχω μάθει διάφορες ιστορίες απο μέσα… Κρίμα, πολύ κρίμα.

      John Karapiperis
      18 Δεκεμβρίου 09 στις 2:06

      ελάτε ρε παιδιά… εδώ ο Burroughs κι ο Κerouac πολεμούσαν με πνευματικά δικαιώματα…και πήραν την εύνοια του αναγνωστικού κοινού…..
      Κι εσύ θα έχεις θέμα? Και όπως σύγκρινα τον γιο σου με τον Aronofsky, έτσι συγκρίνω εσένα με τους κάθε λογής storytellers….

      Mika
      18 Δεκεμβρίου 09 στις 10:54

      Καλά…εντάξει δεν παίζεσαι λέμε!!εσύ και η τεχνολογία πια βαδίζετε μαζί!!!!χαχαχα!
      τώρα και live!
      ωραίο μου φαίνεται και μου ακούγεται!
      καλό ΣΚ σε όλους!!
      φιλιά!!

      Μαρία
      18 Δεκεμβρίου 09 στις 20:31

      Παραμυθούλη μουοουουουουουουουουουουουουουουουουουου σου χω πει πως όσο πας γίνεσαι και πιο γλύκας; φιλια πολλλά στα μαγουλάκια!

      John Karapiperis
      19 Δεκεμβρίου 09 στις 1:18

      A, ρε ‘λαοπλάνε’… (είμαι εγώ κουφάλα, αλλά είσαι κι εσύ μία… -και το χαίρομαι, πού θα πάει θα βρεθούμε !!!) … Κι όπως σε κοίταζα με μάτια ορθάνοιχτα και ανοιχτό το στόμα σα χαζός μικρός, έτσι μου κρέμασες στα 34 μου το στόμα μου μπαγάσα…. Και τα μάτια ενός ανθρώπου τα λένε όλα όσο και καλός ηθοποιός κι αν είναι και όσα χρόνια κι αν περάσουν… Τα μαγουλάκια και το προγουλάκι ωραίο για τα κοριτσάκια, αλλά εγώ θα μείνω στο εγκάρδιο, αληθινό και σπινθηροβόλο πατρικό ‘βλέμμα’ που δεν έχει αλλάξει μετά από πολλα χρόνια… και έτοιμο για σκανταλιές και ατασθαλίες…
      Να είσαι καλά ρε Νίκο και να μας κάνεις όλους καλύτερους….

      John Karapiperis
      19 Δεκεμβρίου 09 στις 2:29

      και μέρες που έρχονται, ψάξτε λίγο το ‘rosebud’ μέσα σας…. όσοι δεν ξέρουν τι εννοώ, δείτε τον ‘Πολίτη Κέιν’ του Orson Wellles….

      John Karapiperis
      19 Δεκεμβρίου 09 στις 15:30

      Λοιπόν, επειδή το έχω πάρει αμπάριζα και ποστάρω αφειδώς,-μέχρι που να μου βάλει χέρι ο Αρχιμάγιστρος-, πάρτε και κάτι που αναρτήθηκε στο offradio.gr (στο οποίο ‘φιλοξενήθηκε ‘ πρόσφατα ο Π.)

      Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε από μια κυρία 90 ετών σήμερα, τη Regina Brett, πρώην δημοσιογράφο στο Κλίβελαντ του Οχάιο.

      «Για να γιορτάσω τα γενέθλιά μου, έγραψα κάποτε στη στήλη μου στην εφημερίδα, τα 44 πράγματα που μου έμαθε η ζωή. Ήταν το πιο πετυχημένο άρθρο που έγραψα ποτέ»:

      1. Η ζωή δεν είναι δίκαιη, αλλά ακόμα κι έτσι είν’ ωραία.

      2. Όταν αμφιβάλλεις για κάτι, απλά κάνε το επόμενο μικρό βήμα.

      3. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να χάνεις χρόνο μισώντας τον οποιονδήποτε.

      4. Αν αρρωστήσεις, δε θα σε κοιτάξει η δουλειά σου. Θα σε κοιτάξουν οι φίλοι και η οικογένειά σου. Μη χάνεσαι.

      5. Πλήρωνε τις πιστωτικές σου κάθε μήνα.

      6. Δε χρειάζεται να κερδίζεις σε κάθε διαφωνία. Συμφώνησε με το να διαφωνείς.

      7. Κλάψε παρέα με κάποιον. Είναι πιο εύκολο να συνέλθεις απ’ το να κλαις μόνος.

      8. Δεν πειράζει να θυμώνεις με τον Θεό. Το αντέχει.

      9. Βάζε στην άκρη για τη σύνταξή σου από τον πρώτο σου μισθό.

      10. Απέναντι στη σοκολάτα κάθε αντίσταση είναι μάταιη.

      11. Συμφιλιώσου με το παρελθόν σου, για να μην καταστρέφει το παρόν σου.

      12. Δεν πειράζει αν σε δουν τα παιδιά σου να κλαις. Άσ’ τα να το κάνουν.

      13. Μη συγκρίνεις τη ζωή σου με των άλλων. Δεν έχεις ιδέα τι νόημα μπορεί να έχει το δικό τους το ταξίδι.

      14. Αν μια σχέση πρέπει να κρατιέται μυστική, τότε δεν πρέπει να την κρατάς εσύ.

      15. Τα πάντα μπορεί να αλλάξουν μ’ ένα ανοιγοκλείσιμο των ματιών. Αλλά μην ανησυχείς. Ο Θεός δεν τρεμοπαίζει τα βλέφαρά του.

      16. Πάρε μια βαθιά ανάσα. Ηρεμεί το μυαλό.

      17. Ξεφορτώσου ό,τι δεν είναι χρήσιμο, όμορφο ή γεμάτο χαρά.

      18. Ό,τι δε σε σκοτώνει πράγματι σε κάνει δυνατότερο.

      19. Ποτέ δεν είναι αργά για να έχεις μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία. Αλλά τη δεύτερη φορά εξαρτάται από σένα.

      20. Όταν είναι να κυνηγήσεις αυτά που αγαπάς στη ζωή, μη δεχτείς ποτέ το όχι.

      21. Άναψε τα κεριά, στρώσε τα καλά σεντόνια, φόρεσε τα ακριβά εσώρουχα. Μην τα φυλάς για ειδικές περιπτώσεις. Κάθε μέρα είναι ειδική περίπτωση.

      22. Προετοιμάσου για όλα. Και μετά ακολούθησε το ρεύμα.

      23. Γίνε εκκεντρικός τώρα. Μην περιμένεις να πάρεις σύνταξη για να φορέσεις μοβ χρώμα!

      24. Κανείς δεν είναι υπεύθυνος για την ευτυχία σου παρά μόνο εσύ.

      25. Σε κάθε αποκαλούμενη «καταστροφή» σκέψου: «Σε 5 χρόνια, αυτό θα έχει καμία σημασία;».

      26. Πάντα να επιλέγεις τη ζωή.

      27. Συγχώρησε σε όλους τα πάντα.

      28. Το τι πιστεύουν οι άλλοι για σένα, δεν είναι δική σου δουλειά.

      29. Ο χρόνος θεραπεύει σχεδόν τα πάντα. Δώσε χρόνο στο χρόνο.

      30. Όσο καλή ή κακή κι αν είναι μια κατάσταση, θα αλλάξει.

      31. Μην παίρνεις τον εαυτό σου τόσο στα σοβαρά. Κανείς άλλος δεν το κάνει.

      32. Πίστευε στα θαύματα.

      33. Ο Θεός σ’ αγαπάει επειδή είσαι αυτός που είσαι, όχι για κάτι που έκανες ή δεν έκανες.

      34. Μην παρακολουθείς τη ζωή. Βγες μπροστά και εκμεταλλεύσου την πλήρως τώρα.

      35. Το να γερνάς είναι καλύτερο από την εναλλακτική λύση: να πεθαίνεις νέος.

      36. Τα παιδιά σου θα ζήσουν μόνο μία παιδική ζωή.

      37. Το μόνο που έχει σημασία τελικά είναι ό,τι αγάπησες.

      38. Βγες έξω κάθε μέρα. Τα θαύματα παραμονεύουν παντού.

      39. Αν όλοι ρίχναμε τα προβλήματά μας σε ένα σωρό δίπλα – δίπλα, θα αρπάζαμε τα δικά μας πίσω.

      40. Η ζήλια είναι χάσιμο χρόνου. Έχεις ήδη όλα όσα χρειάζεσαι.

      41. Τα καλύτερα έπονται.

      42. Ό,τι διάθεση και να έχεις, σήκω, ντύσου και πήγαινε εκεί που έχεις να πας.

      43. Να ενδίδεις.

      44. Η ζωή δεν είναι τυλιγμένη με κορδέλα, δεν παύει όμως να είναι δώρο.

      Tροφή για σκέψη… καλή σας όρεξη !

      akmakas
      3 Μαρτίου 10 στις 11:00

      Χαίρομαι που είστε καλά Κ.Πιλάβιε η αλλιώς αγαπημένε μας παραμυθά..Πολύ καλή ιδέα να σας βλέπουμε σε βίντεο πότε πότε…Και χαίρομαι που σας βρίσκω μια χαρά…

      Μάριος
      29 Απριλίου 12 στις 22:44

      Πριν από λίγο και ενώ ήμουν έτοιμος να κάνω κλικ το συγκεκριμένο βιβλίο στο «Προσθήκη στο καλάθι», είπα να ψάξω να βρω περισσότερες πληροφορίες, μιας και τόσο το ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο που αγοράζω τα βιβλία μου, όσο και ο εκδότης, δεν παρέχουν παρά μόνο τα βασικά. Ευτυχώς και για καλή μου τύχη, είδα και διάβασα το κείμενό σου.
      Αγαπημένε μου Παραμυθά, η παράκλησή σου είναι κάτι σαν προσταγή, με τη καλή έννοια. Άνθρωποι και εκδότες που δεν σέβονται ανθρώπους που προσέφεραν και συνεχίζουν να προσφέρουν στις παιδικές ψυχούλες τα καλύτερα, δεν αξίζουν καμιάς αποδοχής ή ενίσχυσης σε αυτό που κάνουν.
      Μαύρο λοιπόν στο βιβλίο «Ο Παραμυθάς» των εκδόσεων Μίλητος και εύχομαι κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον να επανεκδόσεις το βιβλίο αυτό, έτσι όπως θες εσύ, για να μπορέσουμε τόσο εμείς, όσο και τα παιδιά μας να ταξιδέψουμε με αυτό.

Σχολιάστε