Βιβλιοσπασμοθεραπεία

images

Για σήμερα, σας έχω μια «κουφή»  ιστορία ενός φίλου. Πριν, όμως, την αντιγράψω εδώ -μου ήρθε με γράμμα – θα πρέπει να σας πω δυο λόγια γι΄αυτόν. Είναι ένας φίλος που δεν τον έχω δει ποτέ και τον ξέρω μόνο από τα γράμματα που μου στέλνει – γράμματα,  όχι e-mails, εδώ και μερικά χρόνια! Τα γράμματα τα στέλνει βασικά στη ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ, αλλά κάποιες φορές απευθύνονται και σε μένα. Ζει σε κάποιο νησί, είναι κάτω από σαράντα και όπως μου έχει γράψει ο ίδιος έχει κάποιο είδος σχιζοφρένειας για την οποία και του γίνεται κάποια θεραπεία. Εκείνο που τον χαρακτηρίζει, είναι ότι διαβάζει πολύ φιλοσοφία και βιβλία του Κρισναμούρτι και γι΄ αυτό γράφει στη Βιβλιοθήκη Κρισναμούρτι. Τα γράμματά του λένε διάφορες «τρέλες», όπως αυτή που θα διαβάσετε σήμερα, αλλά έχουν μια παράξενη ευαισθησία και χιούμορ, αλλά και λογική! Και αρκετές φορές, διαβάζοντάς τα, θυμάμαι ένα παλιό ανέκδοτο που με κάνει να γελάω πάντα. Ίσως το ξέρετε: Ένας τύπος περνάει με το αυτοκίνητό του από το Δαφνί, και κάποια στιγμή την ώρα που περνάει μπροστά από το Τρελοκομείο, νοιώθει το αυτοκίνητό του να τραντάζεται, να χάνει τη μία ρόδα του και να σέρνεται φρενάροντας. Μόλις σταματάει, κατεβαίνει και βλέπει την πίσω δεξιά ρόδα, να έχει χάσει όλα τα μπουλόνια της και να έχει βγει και να είναι πεσμένη λίγο πιο πίσω. Πηγαίνει τη φέρνει και αρχίζει να σκέφτεται τι να κάνει. Δεν βρίσκει τίποτα και μουρμουρίζει: «Τι να κάνω, τι να κάνω τώρα…»  Στην καγκελόπορτα του Τρελοκομείου, είναι ένας τρόφιμός  του που  παρακολουθεί τον οδηγό, και κάποια στιγμή του λέει: «Ε, κύριε… Βγάλτε από τις άλλες τρεις ρόδες από ένα μπουλόνι, βιδώστε μ΄ αυτές την τέταρτη ρόδα που έφυγε και πηγαίνετε στο πιο κοντινό συνεργείο να συμπληρώσετε τα μπουλόνια που θα λείπουν».  Ο οδηγός του αυτοκινήτου έμεινε για λίγο σκεπτικός και κατάλαβε ότι αυτό που του έλεγε  ο τύπος ήταν η πιο λογική λύση. Και τότε, με απορία και θαυμασμό γύρισε και τον ρώτησε: «Συγνώμη, αλλά εσείς είστε.. γκουχ, γκουχ,  καταλαβαίνετε… πώς το σκεφτήκατε αυτό»; Κι ο άνθρωπος πίσω από τα κάγκελα του λέει: «Μπορεί να είμαι τρελός, αλλά δεν είμαι και μαλάκας».
Σωστός!… Αυτό είναι το ανέκδοτο που σκέφτομαι κατά καιρούς, διαβάζοντας τα γράμματα που στέλνει ο φίλος. Και ήρθε η ώρα να διαβάσετε κι εσείς το τελευταίο που πήρα .
Καλό Σαββατοκύριακο
Π.

Βιβλιοσπασμοθεραπεία

«Θα ζήσω, γιατρέ;» είπα.
«Ναι, νομίζω ναι…», είπε ο γιατρός.
«Πώς;», ρώτησα. «Θα κάνουμε καμιά δεκαριά Ηλεκτροσπασμοθεραπείες, όπως τότε στην Κλινική Γαλήνη;»
«Όχι», μου είπε ο γιατρός, «έχω κάτι καλύτερο. Ένα βιβλίο ειδικό για  Βιβλιοσπασμοθεραπεία στην καρδιά. Το βιβλίο ‘Ο Κρισναμούρτι στην Ελλάδα’ του Νίκου Πιλάβιου. Θα συνέλθεις, θα δεις. Είναι σαν το μηχάνημα που δίνει σπασμούς στην καρδιά· το ‘χεις δει στα Νοσοκομεία».
Ο γιατρός έβαλε στο βιβλίο στην καρδιά μου. Άρχισε να κάνει  Βιβλιοσπασμοθεραπεία. Ήμουν σε αφασία. Έκανε δώδεκα, όσοι ήταν και οι Απόστολοι στο Ευαγγέλιο.
«Θα ζήσει γιατρέ;» ρώτησε η μάνα μου.
«Είναι μη-κερδοσκοπικό το βιβλίο του Νίκου, κυρία μου», είπε ο γιατρός. «Αν του στείλει τσάμπα σήμερα το πρωί  γράμμα με αυτά, αύριο το πρωί θα ξυπνήσει περδίκι. Θα στείλει, όμως, το γράμμα αμισθί. Χωρίς αμοιβή».

Υ.Γ. Όλα τα βιβλία του Κρισναμούρτι – και ίσως ΜΟΝΟ τα βιβλία τού Κρισναμούρτι, είναι ό,τι πρέπει για Βιβλιοσπασμοθεραπείες.  Εγώ τα εμπιστεύομαι. Παρακαλώ, δείξτε τους κι εσείς εμπιστοσύνη.

 

 

 

2 Σχόλια στο “Βιβλιοσπασμοθεραπεία”

Σχολιάστε