«Ένα διαφορετικό βιοτικό επίπεδο»

cover

Σήμερα έμαθα ότι το βιβλίο του Κρισναμούρτι, «Ο Κόσμος Μέσα Μας»  -που τέλειωσα την μετάφρασή του πριν δύο εβδομάδες – θα κυκλοφορήσει τον Ιανουάριο. Και μια και πέρασαν δέκα μέρες ακριβώς, από τότε που ανέβασα ένα κεφάλαιο από αυτό, λέω να ανεβάσω άλλο ένα σήμερα. Νομίζω ότι έχει πολύ ενδιαφέρον. Ο τίτλος του είναι, «Ένα διαφορετικό βιοτικό επίπεδο».
Καλή εβδομάδα.
Π.
Ο δόκτωρ Α. είπε ότι είχε τις μεθόδους του και ότι έβγαζε ένα σωρό χρήματα, αλλά είχε πειστεί ότι δεν θεράπευε πραγματικά. Τα χαπάκια και τα διάφορα σιρόπια δεν ήταν πραγματικές θεραπείες, παρόλο που έδιναν μια πρόσκαιρη ανακούφιση. Ήθελε να περάσει στην αληθινή θεραπεία. Αυτό θα είχε και ένα χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο που εκείνον δεν τον ενδιέφερε, αλλά η γυναίκα του και η οικογένεια θα αντιδρούσαν και θα επακολουθούσε η διάλυση της οικογένειας αν εκείνος ακολουθούσε αυτό που θεωρούσε σωστό. Θα ήταν εγωιστικό από μέρους του να ενδώσει στις απαιτήσεις της οικογένειας; Ποια ήταν η ευθύνη του;
«Με το να οικοδομούμε τη ζωή μας πάνω σε υλικές αξίες και να ενδίδουμε σ’ αυτές, δεν δημιουργούμε κοινωνικές καταστροφές, πολέμους, σκληρότητα και αθλιότητες; Με το να έχουμε ένα υψηλό βιοτικό επίπεδο και να δίνουμε έμφαση σ’ αυτό, δεν δημιουργούμε έναν μηχανιστικό, βάρβαρο κόσμο σκληρότητας, ανταγωνισμού και αλαζονείας»;
Αυτό ο γιατρός το είδε καθαρά — τουλάχιστον κατ’ αρχήν.
Με το να ενδώσει στο περιβάλλον, είτε το οικογενειακό είτε το κοινωνικό, θα ήταν υπεύθυνος για την γενικότερη αθλιότητα και για την δική του προσωπική αθλιότητα. Συνειδητοποιώντας το αυτό θα ενέδιδε στις υλικές απαιτήσεις της οικογένειας για όλο και περισσότερες ανέσεις, μεγαλύτερα και καλύτερα αυτοκίνητα και όλα τα υπόλοιπα; Σε τι ήταν υπεύθυνος; Ήταν εγωισμός να θεραπεύει αληθινά ανθρώπους, πράγμα που θα σήμαινε ότι θα κερδίζει αρκετά λιγότερα; Αυτό μπορεί να έφερνε διχόνοια στην οικογένεια, αλλά εκείνος απέναντι σε τι ήταν υπεύθυνος; Εκείνος ο ίδιος, ήταν ικανός να ζήσει μια απλή ζωή, απογυμνωμένη από εξωτερικά μπιχλιμπίδια και επίδειξη, ικανοποιημένος με τα λίγα, επειδή μέσα του θα είχε γαλήνη, θα ήταν πλούσιος σε κατανόηση και γεμάτος από την αγάπη που θα ένοιωθε;
Τότε, ο γιατρός ρώτησε πώς θα έφτανε σ’ αυτό το σημείο.
Του εξήγησα τι περιλαμβανόταν σ’ αυτή την επίπονη δουλειά. Θα έφτανε με σωστή σκέψη και με επίγνωση. Χωρίς αυτογνωσία δεν υπάρχει σωστή σκέψη, και χωρίς σωστή σκέψη δεν μπορεί να υπάρξει εσωτερική γαλήνη ούτε αγάπη.

 

 

Σχολιάστε