Το «τσάι» του μπαμπά.

Να και μια ιστορία που μου έστειλε ο «μάστορας» και την μετέφρασα από τα αγγλικά για σας επειδή μου άρεσε πολύ. Είναι από το ημερολόγιο μιας γυναίκας, μια ανάμνηση από την νηπιακή της ηλικία. Καλά σας λέω βρε κορίτσια, «σκατούλες»…  Αγόρια με κορούλες, ΠΡΟΣΟΧΗ. Χα, χα, χα…

little-girl

Μια μέρα που η μητέρα μου είχε βγει έξω με τις φίλες της, είχε μείνει ο μπαμπάς μου στο σπίτι για να με προσέχει. Ήμουνα δυόμιση χρονών περίπου. Εκείνο τον καιρό κάποιος μου έχει κάνει δώρο για τα γενέθλιά μου ή για τη γιορτή μου ένα σερβίτσιο τσαγιού για τις κούκλες μου και ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα μου παιχνίδια. Εκεί που ο μπαμπάς μου ήταν στο σαλόνι και είχε στρωθεί  μπροστά στην τηλεόραση για να δει τις βραδινές ειδήσεις, εγώ του πήγα ένα φλιτζάνι από το σερβίτσιο μου με  «τσάι» που δεν ήταν παρά σκέτο νερό. Ο μπαμπάς μου έπινε μικρές ρουφηξιές κι έκανε ότι του άρεσε πολύ το τσάι μου. Μετά από κάμποσα φλιτζάνια που του πήγα κι εκείνος κάθε φορά μου έλεγε τι νόστιμο που ήταν το τσάι που του έφτιαξα, ακούστηκε να ανοίγει η πόρτα και να μπαίνει η μαμά μου στο χολ. Τότε ο μπαμπάς μου της είπε να κάτσει μαζί του στο σαλόνι για να με δει να του πηγαίνω το φλιτζάνι μου με το τσάι, επειδή – όπως είπε – ήταν το πιο χαριτωμένο πράγμα που είχε δει ποτέ του. Η μαμά μου περίμενε και με είδε να έρχομαι όλο σιγουριά από το χολ, να δίνω με ύφος το φλιτζάνι το «τσάι»  στον μπαμπά μου, και τον παρακολούθησε να το πίνει όλο με μικρές γουλιές. Κι ύστερα, γελώντας, του είπε αυτό που μόνο μια μητέρα θα μπορούσε να ξέρει:  «Καλά, τόση ώρα δεν σου πέρασε από το νου, ότι το μόνο μέρος που μπορεί να φτάσει για να πάρει νερό με το φλιτζανάκι, είναι  η λεκάνη της τουαλέτας»;

Καλό ξημέρωμα.
Π.

14 Σχόλια στο “Το «τσάι» του μπαμπά.”

      ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΓΙΩΣΑΣ
      19 Μαρτίου 09 στις 23:52

      ΝΙΚΟ ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΜΕΡΑ…
      ΟΤΑΝ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΣΤΕΙΛΕ ΜΟΥ ΤΟΝ ΜΟΛΓΟ (=ΕΜΑΙL) ΣΟΥ ΓΙΑ »ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ» ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ…
      ΕΡΡΩΣΟ (=ΕΝ+ΡΩΜΗ=ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΔΥΝΑΤΟΣ) ΝΙΚΟ…

      ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΓΙΩΣΑΣ…
      ΣΕΡΡΕΣ…

      νατασσάκι
      20 Μαρτίου 09 στις 7:11

      ναι, εμείς φταίμε πάλι!
      😛

      Μπαμπάδες, τι περιμένεις! Πρακτικό μυαλό=μηδέν!
      Ξελογιάζονται με την κόρη-πριγκίπισσα, που να μείνει μυαλό να σκεφτούν λογικά….

      Φιλί, «μπαμπά» Παραμυθά

      Καλημέρα, καλό Σαββατοκύριακο!!!

      Παραμυθάς
      20 Μαρτίου 09 στις 10:10

      Πρόσθεσα δυο τρεις λέξεις στο τέλος σήμερα το πρωί.
      Γιάννη, μη γελάς καθόλου! Δεν ξέρεις τι σε περιμένει… Ο Θεός να σε φυλάει παιδί μου από την… «εφευρετικότητά» που έχουν οι «πριγκίπισσες»…
      Σας φιλώ.

      ΑΡΙΣΤΗ
      20 Μαρτίου 09 στις 15:51

      Μμμμμμμμμμμμμμ νοστιμότατο βάλε μου άλλο ένα. Χαχαχαχα
      Φιλάκια πολλά

      twinkle
      21 Μαρτίου 09 στις 16:52

      Καλό!
      Ένας φίλος μου δουλεύει στο τεχνικό τμήμα γνωστού καταστήματος με ηλεκτρονικά ήδη. Κάποτε ένας πελάτης του πήγε το κινητό του που δε δούλευε, αν και καινούριο. Ο φίλος μου το άνοιξε και είπε θριαμβευτικά στον κύριο: «Μα και βέβαια δε δουλεύει!! Σας έχει βραχεί!». Και τότε ο πελάτης του έδωσε την απάντηση: «Α, ναι! Έχει το έχει πετάξει ο γιος μου στη λεκάνη… Το σκούπισα αλλά δεν φαντάστηκα ότι μπήκαν και μέσα τα νερά…».
      [Τώρα αν ήταν νερά ή κάτι…άλλο, ας το αφήσουμε!!!]

      καλό σκ

      Fwtino_Asteraki
      21 Μαρτίου 09 στις 21:10

      Χαχαχαχαχα!! Αψογη τα συγχαρητηρια μου…Οπως λενε ποτε δεν μπορεις να μαθεις μια γυναικα οσο μεγαλη η οσο μικρη και να ειναι…χιχι!
      Επειδη ομως παντα εμεις βγαινουμε σθκατουλεθ να σας βγαλουμε και σας λιγακι σθκατουληδες???χιχι
      Λιγα χρονια πριν γεννηθω εγω οταν εγω ημουν ακομα ισως μια σκεψη..Ο φωτεινος παντογνωστης,Αινταιν της μαμας και του μπαμπα ο καλος μου ο αδερφουλης(χιχιχι)του μπηκε η ιδεα να κανει μπανιο τον αρκουδοκουκλο του…Νομιζω μπορειτε να μαντεψετε που τον εβαλε(χιχι) ναι τον εκανε ενα ωραιοτατο μπανακι στην λεκανη της τουαλετας! χιχι!Μετα τρεχα μαμα μαζευε τα «σπασμενα»…Κι εσεις ειστε λιγακι σθακουλιδες συνεπως χιχι!
      Γυναικια ενωση παντα δυνατη και ενα βημα πριν απ σας!χιχιχ!
      Αστειευομαι φυσικα μα το γεγονος που περιεγραψα ειναι αληθινο…

      Farfalina
      21 Μαρτίου 09 στις 22:32

      Ποσο χαιρομαι που βρισκω ξανα τον Παραμυθα!Δεν εχανα καμια εκπομπη και δεν θα ξεχασω τις προσπαθειες μου να πεταξω κι εγω!Και μονο που σε εβλεπα φτερουγιζε η καρδια μου σαν να ημουν ψηλα στον ουρανο,ελευθερη!Εχω κι εγω 2 κορουλες,η δευτερη μολις 33 ημερων.Μια μερα εκει που ημασταν με την πρωτη κορουλα μια χαρα,εγω μαγειρευα και της ειχα δωσει κουταλες να την απασχολησω,ακουω να ανακατευει νερα,μα πολλα νερα!!!Παω και τη βρισκω στη λεκανη της τουαλετας,να ανακατευει τανερα με σηκωμενα τα μανικια!Ειχε παρει σοβαρα το ρολο της.Και οταν τη ρωτησα «Σοφια τι κανεις εκει;» μου απανταει σοβαρη «Μαμ»!Ηταν και λιγο βρεγμενα τα χειλια της,εκει ηταν που αηδιασα και της εκανα απολυμανση!
      Χαρηκα που σε ξαναβρηκα!

      ζωή
      29 Μαρτίου 09 στις 15:17

      τέλεια ιστοριούλα, πολύ χαριτωμένη!! τι φάση που εχουν τα μικρά, αλλά και οι άντρες, είναι σαν μικρά παιδιά!

      Κατερινα
      6 Απριλίου 09 στις 18:45

      Κοίτα καλή φαίνεται αλλά αν το διόρθωνες λίγο «Παραμυθά» μου θα ήταν καλύτερο =D απ’την άλλη όμως δεν μπορείς να πεις πως είναι και χάλια….
      Πολλά φιλάκια κα αγκαλίτσες στον φίλο μου
      «Παραμυθά»με αγάπη η θαυμάστριά
      του Κατερίνα….

      VeganMama
      11 Σεπτεμβρίου 11 στις 13:57

      χε, χε, πολύ όμορφη ιστορία! μπορώ να φανταστώ πόσο περήφανη θα ένιωθε η κόρη! (για τον πατέρα δεν μπορώ να φανταστώ)

Σχολιάστε