Η Αλήθεια

Πριν λίγες μέρες, η Άιναφετς ανέβασε για πρώτο post του χρόνου ένα ποίημα του Τζίντου Κρισναμούρτι με τίτλο, «Η Αλήθεια». Έτσι, θυμήθηκα ότι είναι ένα από τα τραγούδια που είχε γράψει ο Γιώργος Στεφανάκης πριν μερικά χρόνια, πάνω σε ποιήματα του Κρισναμούρτι και που δυστυχώς δεν κυκλοφόρησαν ποτέ στα ελληνικά. Σκέφτηκα, λοιπόν, να ανεβάσω εδώ το τραγούδι για την «Αλήθεια» – μια κι εγώ είμαι του «Μουσικού Θεάτρου», όπως λέγανε παλιά τους ηθοποιούς της επιθεώρησης. Άσχετο! Ναι, είναι που μετά την τελευταία μου επιστροφή στο θέατρο με τον «ΠΑΡΑΜΥΘΑ», έχω αρχίσει να θυμάμαι πολλά από την παιδική μου ηλικία σ’ αυτό.  Χα, χα, χα… Και με την ευκαιρία, να σας ευχαριστήσω όλους όσους ήρθατε σε κάποια από τις τέσσερις παραστάσεις, εκπλήσσοντάς με για άλλη μια φορά καθώς μου δείξατε ξανά την απήχηση που είχε παλιά αυτή η εκπομπή, όχι επειδή σχεδόν όλες τις μέρες γεμίσατε το θέατρο, αλλά επειδή όλοι εσείς οι «Παραμυθομεγαλωμένοι» γονείς, στα θεατρικά παιχνίδια που έκανα στην παράσταση, παίζατε κι εσείς μαζί με τα παιδάκια σας!!! Ήταν απίστευτα συγκινητική η στιγμή, που ζήτησα στα παιδιά να σηκώσουν ψηλά τα χέρια και να κάνουμε όλοι μαζί ότι πετάμε και τότε είδα μπροστά μου, ακόμα και γιαγιάδες  να σηκώνουν τα χέρια τους και να κάνουν ότι  πετάνε μαζί μου!!!
Σας φιλώ πολύ
Καλή χρονιά και καλή εβδομάδα.
Π. 

[audio:http://www.fileden.com/files/2008/12/27/2240266//Truth.mp3]

5 Σχόλια στο “Η Αλήθεια”

      δημήτρης
      2 Ιανουαρίου 12 στις 18:49

      Η αλήθεια είναι κάτι που το μυαλό μας από μόνο του ή δε μπορεί να κατανοήσει ή κατανοεί μόνο επιφανειακά.
      Μπορεί να συμφωνούμε ή να διαφωνούμε με όλα ή με κάποια από αυτά που λέει ο Κ στο ποίημα αλλά αυτό δεν έχει καμιά απολύτως σημασία…
      Σημασία έχει να νιώθεις με την καρδιά σου και να βλέπεις το ψεύτικο όπως είναι…
      κι αν είσαι τυχερός τότε ίσως να δεις πως γίνεται «το βουνό να κατεβαίνει στην κοιλάδα»
      Να τι λέει κι ο Χότζας σε όσους από εμάς αναζητάμε την αλήθεια και στο τέλος έχουμε ξεχάσει αυτό που αναζητάμε:
      http://www.paramithas.gr/waterwalking/

      ΥΓ ναι!σηκώσαμε τα χέρια μας και πετάξαμε και είχε δροσούλα εκεί ψηλά καθώς φύσαγε ένα αλλιώτικο αεράκι…
      και μετά κάναμε τα χέρια μας κουπιά και ταξιδέψαμε με το πλοίο μας το τριατρί όλοι εμείς…
      http://www.youtube.com/watch?v=mwrnwYPrtrY
      Καλή χρονιά να έχουμε!

      xromatisti
      2 Ιανουαρίου 12 στις 19:21

      Kύριε Παραμυθά, μετά από τόση αγάπη που εισπράττετε, ακόμα εκπλήσεστε που ανταποκρινόμαστε στα καλέσματά σας;

      Staurovelonia
      15 Ιανουαρίου 12 στις 18:51

      Κάθε φορά που μπαίνω στην σελίδα σου καλέ μου παραμυθά τα κλάμματα με πιάνουν. Αλλά είναι δάκρυα χαράς και συγκίνησης, γιατί διαβάζοντας σε ξαναγίνομαι μικρό παιδί και το μυαλό μου γυρνά πίσω σε εποχές γεμάτη ομορφιές και ξενοιασιά.
      Γράψε ένα παραμύθι και για μας τα μεγάλα παιδιά, που δεν θέλει η ψυχούλα μας να μεγαλώσει. Καλή χρονιά γλυκέ μου παραμυθά.

Σχολιάστε