Το Ελληνικό Δαιμόνιο

Πριν λίγες μέρες, είχα συζήτηση με μια φίλη μου εδώ και χρόνια, που είναι υπάλληλος Εφορίας. Το θέμα μας ήταν η οικονομική κατάσταση. Κάποια στιγμή, της είπα μια σκέψη που είχα κάνει εδώ και καιρό: ότι θεωρούσα πως ήταν λάθος αυτής της Κυβέρνησης, που ενώ  ήθελε να μαζέψει χρήματα από φόρους, να αρχίσει πρώτα με κυνήγι των εφοριακών, μείωση των αποδοχών τους κ.λπ. Μου είπε ότι ακριβώς γι’ αυτό, οι εφοριακοί αντέδρασαν με διάφορους τρόπους – από λευκές απεργίες έως πλήρη αδιαφορία και αιτήσεις για σύνταξη – και ότι σ’ αυτήν την Κυβέρνηση, δεν σκέφτονται σαν Έλληνες. «Αν σκέφτονταν έτσι»,είπε,  «θα έπρεπε να ασχοληθούν με τους εφοριακούς, αφού τους αφήσουν για κάνα δύο χρόνια, να μαζέψουν τα λεφτά που χρειάζονταν και μετά να τους κυνηγήσουν και να τους μειώσουν τους μισθούς.  Δεν σκέφτηκαν, ‘ελληνικά’.  Όπως, άλλωστε,  και με το τσιγάρο: με τέτοια οικονομική πίεση και σκληρά μέτρα, απαγορεύεις και το τσιγάρο; Και τι είναι οι Έλληνες, Γερμανοί για να πειθαρχήσουν; Και βέβαια το μέτρο έχει σβήσει, αφού πρώτα βρήκαν κόλπα να το παρακάμπτουν και πια το ακολουθούν πολύ λίγοι. ‘Το Ελληνικό δαιμόνιο, παιδάκι μου», κατέληξε. Και κλείσαμε με το γνωστό ανέκδοτο περί συμφωνίας ανταλλαγής οργάνων με το Δ.Ν.Τ: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση μας έδωσε τα άντερά της κι εμείς μετά θα τους δώσουμε samaidihrat».  Γυρίζοντας σπίτι μου, έτσι για πλάκα, έβαλα στο google  τις λέξεις, «Το Ελληνικό δαιμόνιο». Δεν πίστευα στα μάτια μου: Έβγαλε 3.120.00 αναφορές!!!!   Έχει περιπτώσεις από το πώς, «τους την έφερε στην Κυβέρνηση με τις αποδείξεις ο Έλληνας»,  έως την ανακάλυψη ενός,  «σύγχρονου τυροκομείου στο Γαρδίκι που μαζί με την φέτα συσκευαζόταν και αλβανικό χασίς που εξαγόταν στην Σουηδία», και   μέχρι και σχόλιο Έλληνα φοιτητή σε Ομιλία Καθηγητή σε Αμερικάνικο Πανεπιστήμιο, που είναι σαν ανέκδοτο:
Στο αμφιθέατρο ενός αμερικανικού πανεπιστημίου, κάνει διάλεξη ένας φιλόλογος σε ακροατήριο φοιτητών, και μεταξύ άλλων λέει τα εξής:
– Σε πολλές γλώσσες, δύο αρνήσεις μας κάνουν μια κατάφαση. Σε άλλες γλώσσες, δύο αρνήσεις δίνουν άρνηση. Δεν υπάρχει όμως σε καμιά, μα σε καμιά γλώσσα, η περίπτωση που δύο καταφάσεις να δίνουν άρνηση.
Οπότε ακούγεται από το ακροατήριο η φωνή του Έλληνα φοιτητή:
– Ναι, καλά!…».
Έτσι είναι, λοιπόν, που θυμήθηκα κάτι που είχα γράψει εδώ παλιά και πριν λίγο καιρό το είπα σε μια συνέντευξη που μου πήρανε στην τηλεόραση: Το παγκόσμιο σύμβολο λαμογιάς, εξαπάτησης και κουφαλιάς είναι ελληνικό. Ποιο είναι; Μα ο Δούρειος Ίππος! Έχει περάσει μέχρι και στην ηλεκτρονική εποχή, με τη μορφή ιού στα κομπιούτερς που λέγεται, «TROJIAN HORSE» !!!  Εγώ τον έχω τσακώσει τρεις φορές στο κομπιούτερ μου έως τώρα! Για σκεφτείτε, λοιπόν: Ένας λαός, εδώ και αιώνες, εκπαιδεύεται να νοιώθει περήφανος για τη λαμογιά ενός προγόνου του. Για σκεφτείτε το: Οι Έλληνες πολεμούσαν τους Τρώες δέκα χρόνια και δεν κατάφεραν να περάσουν τα Τείχη τους και να τους νικήσουν. Κι η κουφάλα ο Οδυσσέας σκέφτηκε τον Δούρειο Ίππο. Τον έφτιαξαν, έκαψαν το στρατόπεδό τους για να φανεί ότι έφυγαν, ενώ είχαν απλώς κρυφτεί εκεί γύρω, ενώ ο Οδυσσέας και στρατιώτες, μπήκαν μέσα στο Δούρειο Ίππο. Ένας, τάχα μου εγκαταλειμμένος στρατιώτης, είπε ότι αυτό ήταν δώρο των Ελλήνων που το άφησαν για τους Τρώες, εκείνοι το ‘χαψαν, έβαλαν μέσα στα Τείχη το Δούρειο Ίππο, έκαναν γλέντια για τη νίκη τους και μετά έπεσαν ξεροί.  Τότε, βγήκε ο Οδυσσέας με τους άλλους  από το ξύλινο άλογο, άνοιξαν τις Πύλες  να μπουν οι υπόλοιποι Έλληνες και έτσι έσφαξαν τους Τρώες στον ύπνο τους. Πράγμα που είναι και άνανδρο δηλαδή.
Ξαναγύρισα στο Google  και έγραψα «Δούρειος Ίππος», κάτι που δεν το είχα ξαναδοκιμάσει ποτέ. 93.300 αποτελέσματα, και ανάμεσα σε άλλες πληροφορίες  στην WIKIPEDIA που μπορείτε να τις δείτε πατώντας ΕΔΩ είδα καταχωρημένο αυτό που σκεφτόμουν: «Η έκφρασηΔούρειος Ίππος σήμερα υποδηλώνει είσοδο με τέχνασμα, δόλο και πονηρία».
Και τελικά, θυμήθηκα κάποια ταινία για την «Οδύσσεια» που είχα γράψει κάποτε από την τηλεόραση. Έβγαλα το σχετικό κομμάτι και σας το ανέβασα εδώ για να το δείτε με καινούργια ματιά και όχι με αυτήν τη διαμόρφωση  που μας έμαθαν στο σχολείο και που ίσως είναι ο λόγος που «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει» και που ίσως τελικά, είναι και ο λόγος που θα κάνουμε την ανταλλαγή οργάνων που λέει και το ανέκδοτο που σας είπα πιο πάνω.
Καλή εβδομάδα.
Π.



3 Σχόλια στο “Το Ελληνικό Δαιμόνιο”

      δημητρης
      30 Οκτωβρίου 11 στις 22:48

      χα!χα!τα ανέκδοτα πολύ καλά!
      Ναι!ο Δούρειος Ίππος είναι παγκόσμιο σύμβολο κουφαλιάς,λαμογιάς και εεξαπάτησης.
      Ναι!μας έχουν διαμορφώσει έτσι ωστε να νιώθουμε περήφανοι στους αιώνες για τους προγόνους μας την πονηριά μας και το αθάνατο δαιμόνιό μας.
      Μήπως όμως τελικά φτάσαμε στο 2011 να είμαστε στη θέση που ήταν οι Τρώες πριν κάποιες χιλιετίες;Τρώγαμε και πίναμε ανέμελοι,μέσα στο κάστρο μας ,περιτριγυρισμένοι από αρπακτικα αλλά και σίγουροι ότι πάντα θα τα καταφέρνουμε να κοροιδεύουμε τους άλλους και να περνάμε φίνα τη ζωούλα μας ενώ ο Δούρειος Ίππος (ευρώ ή ευρωπαική ένωση ή life style ή πάρε κόσμε δάνεια ή λεφτά υπάρχουν κ.α. πολλά ) με τις ευλογίες των εκάστοτε Πριάμων (άγνοια άραγε ή προδοσία;) ήταν μέσα στην αυλή μας.
      Μεγάλη η ευθύνη μας και η σημερινή συγκυρία είναι και μια ευκαιρία να σκεφτούμε και να αλλάξουμε τώρα κάποια πράγματα ,πρώτα μέσα μας, στον εαυτό μας ,στο διογκωμένο εγώ μας…
      Καλή εβδομάδα σε όλους
      Φιλιά

      B.
      1 Νοεμβρίου 11 στις 13:07

      Επιφανειακή εξήγηση…

      Γινόταν πολεμος, σκεφτηκαν πονηρά, ρίξαν δόλωμα, οι αλλοι τσίμπησαν παρά την προειδοποιηση. Γιατί υπήρξε και προειδοποιηση. Αν ακουγαν την προειδοποιηση, θα βαζαν φωτια στον δούρειο ιππο επιτόπου κι ο Οδυσσέας με τα παλληκάρια του θα γινοταν … φλαμπέ. Το πήρε το ρίσκο και του βγήκε.

      Γιατί ο «στραβός» ανοικτοματης ποιητής ήθελε να πει ότι όλες οι μαχες κερδίζονται τελικά …εκ των έσω.

      Στην συγκεκριμενη περίπτωση, οι Ελληνες εκμεταλλεύτηκαν το «κενό» που ήταν η κόπωση των αντίπαλων στρατιωτων και το «να τελειώνουμε επιτελους», οι Τρώες δεν σκεφτηκαν με «καθαρο μυαλο» κι άνοιξαν την πορτα οι ίδιοι στον εχθρό, γιατί θέλησαν να τον δουν σαν φίλο, το τροφαντό «εγώ» τους πίστεψε ότι ήταν οι νικητες, ακολούθησαν την εύκολη λύση, αγνοώντας τα … σημαδια ή διαβαζοντας τα αλλιώς.

      Αυτή είναι η ιστορία του «Δούρειου Ιππου», το να μην μπορείς να διακρίνεις την φάκα, παρά μόνο το τυράκι, να βλέπεις περιορισμένα και δεν εχει να κανει με το κακώς εννοούμενο αντεστραμμενο Ελληνικό δαιμόνιο, που ο Σωκράτης άλλωστε το όρισε αλλιως.

      Ο Όμηρος σ’ αυτή την ιστορία μας λεει κατι πολύ αγαπημενο σας: «οτι μας συμβαίνει το εχουμε επιλεξει και / ή επιτρεψει». Ή όπως το λεω εγω ειρωνικά: «εσύ κοιμασαι και η ..τυχη σου δουλευει. Οπότε έσω ΣΕ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ αλλιώς ΜΗΝ ΚΛΑΙΓΕΣΑΙ μετα»

      Well said, Δημήτρης.

Σχολιάστε