Μία τρελή ιδέα.

Και τώρα κάτι που δεν θα το περίμενε κανείς (εκτός και αν το είχε δει πολύ παλιά στην τηλεόραση). Όπως θα ξέρετε από το βιογραφικό μου σ’ αυτό το μπλογκ, είμαι μεταφραστής βιβλίων του Κρισναμούρτι και συγγραφέας ενός δικού μου γι΄ αυτόν. Επίσης σε κάποιο παλιό ποστ με τίτλο «Οι δάσκαλοί μου, όπως λέμε οι φίλοι μου» είχα αναφέρει τον Κρισναμούρτι και μετά έβαλα ένα πιο αναλυτικό post γι΄αυτόν ΕΔΩ.
Κάποτε, λοιπόν, πριν χρόνια, ένας φίλος μου που δούλευε σε κάποιο από τα κανάλια, και ήξερε αυτή τη σχέση μου με τη δουλειά του Κρισναμούρτι, με παίρνει τηλέφωνο μια μέρα και μου λέει: «Ρε συ. Το ήξερες ότι ο Κρισναμούρτι είχε συναντήσει τον Ιντιάνα Τζονς;»  Ξεράθηκα, βέβαια, στα γέλια, γιατί ήταν η πιο τρελή ιδέα που είχα ακούσει. «Πώς σου ‘ρθε ρε συ αυτό;» τον ρώτησα. «Είναι τηλεταινία ταινία! Μόλις μας ήρθε και θα την παίξουμε τον άλλο μήνα». Δεν πίστευα στ΄ αυτιά μου! Κι όμως το είδα κι αυτό στο ζωή μου: Τη συνάντηση του Κρισναμούρτι με τον Ιντιάνα Τζονς! Είναι μια ωριαία τηλεταινία, του Τζορτζ Λούκας, στη σειρά, «Τα χρονικά του νεαρού Ιντιάνα Τζονς». Τρελή ιδέα! Και πολύ καλοφτιαγμένη τηλεταινία, βασισμένη στα αληθινά ιστορικά γεγονότα της εποχής, όπως παρουσιάζονται στη βιογραφία του Κρισναμούρτι. Σκέφτηκα, λοιπόν, μετά από τα ζόρια των τελευταίων εβδομάδων, να δούμε κάτι που να το ευχαριστηθούμε. Αν μάλιστα δεν το έχετε ξαναδεί, θα το ευχαριστηθείτε διπλά.
Σας φιλώ πολύ.
Καλό βράδυ.
Π.

16 Σχόλια στο “Μία τρελή ιδέα.”

      John Karapiperis
      23 Δεκεμβρίου 09 στις 0:41

      Ο George Lucas (μεγάλος Παραμυθάς κι αυτός) κάτι ήξερε που ονόμασε το επεισόδιο σε : Journey of Radiance ή ‘ταξίδι της λάμψης’ ελληνιστί…
      ‘See you tomorrow Indiana Jones ! ‘ Αγαπημένη ατάκα ever!!!

      Παναγιώτης
      23 Δεκεμβρίου 09 στις 10:51

      Πολύ καλή σειρά αυτή αλλά ποτέ δεν την είδα ολόκληρη. Μια φορά νομίζω μόνο την έδειξε ο ANT1 πριν πολλά χρόνια.

      να-τασσσάκι
      23 Δεκεμβρίου 09 στις 15:44

      Λοιπόν, παρ’ ότι μ’ αρέσει πολύ ο Ιντιάνα, δεν είχα πάρει χαμπάρι τη σειρά
      ίσως γιατί δεν βλέπω τηλεόραση τα τελευταία χρόνια

      Αλλά αυτό που είδα, μου άρεσε. Πολύ.
      🙂

      Φιλί

      Karapiperis John
      23 Δεκεμβρίου 09 στις 18:10

      Jiddu Krishnamurthi: I want you to think of something you want more than anything else in the world.
      Henry ‘Indiana’ Jones, Jr.: I want… I want to live forever!
      [they sit down under a tree]
      Jiddu Krishnamurthi: But everybody has to die. You cannot live forever. How does that make you feel, Indy?
      Henry ‘Indiana’ Jones, Jr.: I feel sad, I guess.
      Jiddu Krishnamurthi: That is the answer to your question. You see, people want things they cannot have and that makes them sad and they suffer.

      Μαρία
      23 Δεκεμβρίου 09 στις 22:09

      θα προτινω το karapiperis-vavel john πάντως να ξέρεις όταν γραψεις σε κινέζικα μαλλον δε θα καταλάβουμε ξανασκέψου το χιχιιχιχιχιχιχιχιχι!

      John Karapiperis
      23 Δεκεμβρίου 09 στις 23:25

      Η αλήθεια είναι ότι η σειρά μπορεί να απογοήτευσε τους φανατικούς του Indy όταν προβλήθηκε-όπως και τον υποφαινόμενο που μεγάλωσε με «Κυνηγούς της Χαμένης Κιβωτού» και το «Ναό του Χαμένου Θησαυρού» , αλλά μεγαλώνοντας την είδα με άλλο μάτι… Υπάρχει σε DVD box set και σε πολλά torrents 😉 O Indy γνωρίζει άτομα που στο μέλλον άλλαξαν το ρου της ιστορίας όπως:
      Lawrence of Arabia, Theodore Roosevelt, Degas, Picasso, Puccini, Freud, Carl Jung, Tolstoi, Αριστοτέλη, Krishnamourthi, Edisson, Churchill, Lenin, Charles de Gaulle, Kafka, Louis Armstrong, Al Capone και πολλοί άλλους… Πανέξυπνη ιδέα του Lucas για το The Young Indiana Jones Chronicles, αλλά είναι περισσότερο για ‘μεγάλα’ παιδιά… όπως όλοι μας άλλωστε !!!

      dimitrisp
      24 Δεκεμβρίου 09 στις 0:20

      …μου άρεσε η ταινία και νομίζω ότι θα ήταν μια καλή αφορμή για για ανθρώπους σαν την Κα Σίμουρ της ταινίας να γνωρίσουν τον Κ!
      ήθελα να μοιραστώ λίγες σκέψεις μου για τον Κ αλλά το σχόλιο της nellinezi στις 24-2-08 με έβγαλε από τον κόπο …αξίζει να το διαβάσουμε μπαίνοντας από το λινκ «εδώ» που έκανε ο Π.
      καλή μας νύχτα!

      Nelli Nezi
      29 Δεκεμβρίου 09 στις 14:13

      @dimitrisp χαίρομαι που σου άρεσε το σχόλιο 🙂 …Κανά τρόπο να τα καταφέρουμε , έχεις; 😀 Γιατί κι εγώ , μια χαρά τα λέω όσον αφορά τη θεωρία. Στην πράξη όμως είναι τα δύσκολα !! Το ρέμα παρασύρει….και θέλει τρομερή αντίσταση για να τα καταφέρεις-ουμε ….

      dimitrisp
      29 Δεκεμβρίου 09 στις 16:10

      @ nelli nezi
      μα εμείς θαυμάζουμε τους Ανθρώπους που «δεν είναι τίποτα» και ούτε θέλουν κάτι να γίνουν,άρα δε χρειάζεται να καταφέρουμε κάτι…και έχουμε έτσι και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο μας χορτάτο 🙂 (καλά νομίζεις ότι από θεωρία πηγαίνω πίσω εγώ) 🙂
      νομίζω ότι και ο Ινδός Φίλος μου-μας καπου λέει ότι το να μην κάνεις τίποτα είναι η απόλυτη πράξη! είναι δώρο -άδωρο να αλλάξεις χαρακτήρα… που λέει κι ο Μάλαμας 😉
      με το ρέμα που μας παρασύρει μου θύμισες ένα πολύ όμορφο παραμύθι κι επειδή είναι λίγο μεγάλο θα σου γράψω μόνο το τραγούδι που λέει ο ψαράς:
      Κυλούν τα καθάρια νερά του ποταμού
      Πλένω σ’ αυτόν τα καθαρά κορδόνια του καπέλου μου
      Αν κατά τύχη τα νερά θόλωναν
      Θα κατέβαινα στο ποτάμι να πλύνω τα πόδια μου,
      τα βρόμικα πόδια μου

Σχολιάστε