Τούρτα γενεθλίων

Ε, αρκετά σοβαρά και ψιλοβαριά είπαμε τελευταία, ας το ρίξουμε και λίγο έξω. Χτες ήταν τα… γενέθλια του blog που έκλεισε τέσσερις μήνες ζωής – είναι όπως με τα μωρά που τον πρώτο καιρό μετράς τους μήνες και από τους δώδεκα και μετά αρχίζεις να μετράς χρόνια. Μια και είχαμε, λοιπόν, χτες γενέθλια, σκέφτηκα να σας βάλω μια σκηνή με γενέθλια από τη «Χιλιοποδαρούσα», όπου ο «κύριος Νίκος»… άσε καλύτερα. Θα το δείτε από μόνοι σας.
Καλή ‘βδομάδα.
Π.
Υ.Γ. Όταν έγινε αυτή η εκπομπή, ήμουν προϊστάμενος του Τμήματος Παιδικών Εκπομπών της Ε.Τ.1 και την άλλη μέρα που παίχτηκε, ήρθε ένας συνάδελφος – σαν θιγμένος που αυτός κι εγώ είμαστε συνάδελφοι – και μου λέει πολύ σοβαρά: «Τι ήταν πάλι αυτό που έκανες χτες, ρε Νίκο;» «Τι ήταν;» τον ρωτάω απορημένος. «Καλά, είναι δυνατόν να είσαι Τμηματάρχης και να κάνεις τέτοια πράγματα! Δεν είναι σωστό, βρε παιδί μου»! Ααααχ… Τι να πεις! Ξέρετε; Τα όρια μεταξύ σοβαρότητας και σοβαροφάνειας είναι πολύ λεπτά και δυσδιάκριτα. Χρειάζεται αυτό που λένε διάκριση για να τα διακρίνεις, όπως χρειάζεται διάκριση για να δεις το αληθινά σωστό, από το κοινωνικά – «τι θα πει ο κόσμος», δηλαδή – σωστό.

Μπορείτε να κατεβάσετε το βίντεο από εδώ.

10 Σχόλια στο “Τούρτα γενεθλίων”

      natasaki
      10 Ιουνίου 07 στις 20:40

      Χι χι χι ! ! 😉 Ήταν τουλάχιστο νόστιμη η τούρτα;
      Να μετρήσει, λοιπόν, το blog, πολλά-πολλά χρόνια ζωής!

      zahos samoladas
      10 Ιουνίου 07 στις 23:46

      Χρόνια πολλά στο blog και τον δημιουργό του…Ελπίζω να αντέξει στο χρόνο, όσο άντεξε ο Παραμυθάς. Κι έχω την αίσθηση πως θα αντέξει, γιατί αυτό το blog και οι ιστορίες του Παραμυθά είναι που λείπει στην εποχή μας . Είναι η καθαρή και άδολη ματιά ενός παραμυθά, σε έναν κόσμο όπου μας έχουν γεμίσει με κάθε είδους συνθετικά παραμύθια. Όσο για τα υπόλοιπα σχέδια, ένα βήμα κάθε φορά…καλύτερα σταθερά και αργά…
      Αν πάλι γίνει κάποια συγκέντρωση για να το γιορτάσουμε με τούρτα…κρατήστε απόσταση…:)

      yianna
      11 Ιουνίου 07 στις 1:20

      ΧΑ! ΧΑ! ΧΑ!!! Χρονια Πολλα λοιπον στην μεγαλη μας παρεα (το blog του Παραμυθα μας)!
      Καλη τυχη στα σχεδια σου Παραμυθα, θα ειμαστε κοντα σου, αρκει να συνεχισεις να κρατας την γλυκα και την αγαπη με την οποια σε γνωρισαμε.
      Να εισαι παντα καλα, φιλια σε ολους!
      :o)

      esta
      11 Ιουνίου 07 στις 15:31

      χαίρομαι τα μέγιστα που σας βρήκα… ήμουν πια στην εφηβεία όταν υπήρχε στην t/v ο καλός μου «παραμυθάς»…

      και έχω παλέψει την «παραμύθια»… μέσα από μια ευκαρία που μου δόθηκε… έγινα τότε «η γιαγιά με το ένα δόντι»… για ένα κινηματογραφικό φεστιβάλ στον Πύργο…

      Χαιρομαι πολύ…

      Σας «περνάω» στα αγαπημένα… και θα σας παρακολουθώ!!!

      ευχαριστώ!

      ριτσα μασουρα
      11 Ιουνίου 07 στις 21:25

      Μηπως είσαι ο Νικος ο Πιλάβιος ; αν ναι, είμαι η Ριτσα Μασουρα. Αν σε ενδιαφέρει εχω ένα νεογνό μπογκ στην αγκαλιά μου και του μαθαινω το μπιμπερό προς το παρόν. Δύσκολο μωρό, αδελφέ μου και το μαλώνουν πριν καν αντιληφθεί ότι μπήκε στη μπλογκοσφαιρα από εξυπνάδα της μαμάς. Τέλος πάντων , αν εισαι οντως ο Πιλάβιος, μπορείς εκτός από την Κ, να με βρεις στο ritsmas.wordpress.com prosopa-rits. Αντε καλά γενέθλια και τα λέμε.

      Έρεβος
      12 Ιουνίου 07 στις 14:51

      Συνεχίστε την προσπάθεια παιδιά, είναι σημαντικό να υπάρχουν πηγές ενημέρωσης για χαρακτήρες που άφησαν ιστορία στην τηλεόραση.

      keep up
      pneymatiko.wordpress.com

      Manos S.
      12 Ιουνίου 07 στις 19:15

      Να μην μας πω, πως ο Αρναούτογλου ήταν «αδέρφι» (στο έ ο τόνος) μας και από τα παιδικά του χρόνια είχε άχτι να «τουρτώνει» κι αυτός τους συνεργάτες του!:). Άντε να ιδωθούμε και απο κοντά γύρω στο εξάμηνο, και να ανταλλάξουμε τούρτες…εεεεε απόψεις ήθελα να πω!

      giwrgos tsanis
      17 Ιουνίου 07 στις 12:51

      Καλημέρα σε όλους
      να δηλώσω και εγώ με την σειρά μου ότι μας λείπουν πολύ τα παιδικά που βλέπαμε και με τα οποία και μεγαλώσαμε
      Μακάρι να μπορούσε να υπήρχε χρόνος αλλά και ο τόπος στα σημερινά κανάλια να μπορούσαν και οι νέεσ γενιές να τα δούν
      ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο που σπαταλήσατε για να διαβάσετε αυτά που εγραψα ‘
      και ελπίζω να τα ακούσουν κάποιοι που μπορούν να κανουν κάτι για αυτό.

Σχολιάστε