Το βουνό

storyteller-long.JPGΜια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα βουνό που η κορφή του ήταν κρυμμένη πάνω από τα σύννεφα. Το επισκέπτονταν άνθρωποι από όλα τα μέρη της γης, άνθρωποι κάθε τύπου και εθνικότητας, γιατί υπήρχε μια φήμη ότι μπορούσε κανείς όταν το συναντήσει να δει την Αλήθεια. Έτσι, όλοι αυτοί οι άνθρωποι έρχονταν στο βουνό για να ανακαλύψουν αυτό και την Αλήθεια που έδινε.

Κάποιοι έρχονταν και ερευνούσαν τη χλωρίδα και την πανίδα που υπήρχε στις πλαγιές του· άλλοι έρχονταν κι mountain-carinthia.jpgεξέταζαν γεωλογικά τη μορφολογία του εδάφους του και ό,τι φύτρωνε σ’ αυτό. Άλλοι έρχονταν για να αναζωογονηθούν από το μεγαλείο του, μερικοί για να το δουν και να το κρατήσουν μέσα στις καρδιές τους γυρίζοντας πίσω, και κάποιοι για να το λατρέψουν σαν κάτι ιερό. Υπήρχαν κάποιοι άλλοι που έρχονταν για να το ζωγραφίσουν ή να το φωτογραφίσουν, όπως και κάποιοι που έρχονταν για να πάρουν μαζί τους μικρές πέτρες από τις πλαγιές του για ενθύμιο. Αλλά υπήρχαν κι εκείνοι που έτρεχαν στις χαράδρες του για να ακούσουν την ηχώ της ίδιας τους της φωνής και του γέλιου τους, που τους έστελνε το βουνό πίσω. Τέλος, μερικοί έρχονταν για να διαλογιστούν περπατώντας στις πλαγιές του με την επιθυμία να τους χαρίσει το βουνό τη γνώση που θα τους γλύτωνε από τα βάσανά τους. Λίγοι – πολύ λίγοι – ήταν εκείνοι που περνούσαν μέσα από την αβεβαιότητα, την ανασφάλεια και το άγνωστο των σύννεφων που το σκέπαζαν, για να φτάσουν στην κορφή του και να δουν τι έχει από την άλλη πλευρά.

Σας φιλώ.

Π.

 

8 Σχόλια στο “Το βουνό”

      JULIA
      29 Δεκεμβρίου 07 στις 21:05

      Αγαπημένε Παραμυθά,

      καταρχήν να ευχηθώ σε σένα και στα Παραμυθόπαιδα του blog Χρόνια Πολλά, Υγεία και Ευτυχία!

      Κατά δεύτερον να πω οτι είχα αρκετές μέρες να σας επισκεφθώ, οπότε σήμερα, διαβάζοντας τα post από κει που τα είχα αφήσει, είδα το σχετικό με την ταινία του Παραμυθο-υιού…ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι πήρε 5* και να του πεις ότι εξαιτίας του απόκτησα password sto you tube…όπως και άλλοι απ’οτι διάβασα στα σχόλια!!!
      Έχει πάρει από το ταλέντο του Μπαμπά μάλλον…

      Το σημερινό post είναι καταπληκτικό…

      Πρέπει να σας αφήσω.

      ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΛΟΥΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!

      Citronella
      30 Δεκεμβρίου 07 στις 12:02

      Πολύ όμορφο. Ευτυχισμένο το 2008 Παραμυθά, να είσαι καλά να μάς λες τα παραμύθια σου!
      Και ας αναρωτηθούμε φέτος αν είναι καιρός να περάσουμε και μέσα από τα σύννεφα.. where angels fear to tread, όπως λέει και ο Frankie.
      🙂

      natassaki
      30 Δεκεμβρίου 07 στις 20:38

      δηλαδή, όλοι έψαχναν την αλήθεια…μα τη βρήκε κανείς τους; ή ο καθένας «σταματούσε» σ’ αυτό που ήθελε να δει, και μόνο..
      Λίγοι πάντα θα ψάχνουν – και πιο λίγοι ακόμα θα καταλαβαίνουν, αγαπημένε παππού-Παραμυθά μου..μα έτσι είναι, δεν αλλάζει!

      Τις ευχές μου κι από δω – να είσαστε όλοι καλά, με υγεία κι αγάπη.
      Πολλά πολλά φιλιά
      🙂

      Vanda
      31 Δεκεμβρίου 07 στις 14:16

      Δεν είπες πως κάποιοι πήγαν για να οικοπεδοποιήσουν το βουνό και να χτίσουν κανένα… αναψυκτήριο!!! 😀

      Καλή Χρονιά!!
      2008 Ευχές σε όλους/ες!!

      Κarellen
      8 Ιανουαρίου 08 στις 21:33

      Μακάρι λοιπόν αυτόν τον χρόνο να αξιωθούμε να ανέβουμε σε κορυφές, μικρές ή μεγάλες, μην υποκύπτοντας στον φόβο του αγνώστου. Να δούμε την κρυμμένη άλλη πλευρά της ζωής και του εαυτού μας.
      Υπέροχο κείμενο, αγαπητέ μας Παραμυθά.

Σχολιάστε