Το «αναπόφευκτο»

Δεν θα σας κρατήσω πολύ, ίσα – ίσα να σας πω για άλλη μια φορά ευχαριστώ πολύ για την ανταπόκρισή σας σ’ αυτό το blog και την τρυφερότητα και την γλύκα που έχουν τα σχόλιά σας και μοιάζουν σαν να είναι των παιδιών μου! Όσο για τα σχόλια που γίνονται ειδικά για την ιστορία με την τεχνική του 3D animation, μου δίνουν κουράγιο να το παλέψω το πράγμα. Να σας πω – ως απάντηση σε κάποια από τα σχόλιά σας – ότι ήδη έχω κάνει πρόταση στην ROAD SHOW να γίνει ταινία – με αυτήν την τεχνική – το τελευταίο μου βιβλίο του ΠΑΡΑΜΥΘΑ που είναι μυθιστόρημα, κι έχω κάνει πάλι επαφές με την ΕΡΤ, αλλά αποκλείεται να γίνει από ιδιωτικό κανάλι επειδή δεν δίνουν χρήματα για ελληνικό παιδικό πρόγραμμα.
Κουβεντιάζοντας με το γιο μου για την ανταπόκρισή σας σ’ αυτό εδώ το blog, μου θύμισε ότι εκείνος επέμενε να γίνει, κι ότι εγώ έλεγα πως αφού οι θεατές του ΠΑΡΑΜΥΘΑ, θα είναι πια μεγάλοι άνθρωποι με τα προβλήματά τους, τις δουλειές τους, τις αγωνίες τους και τέτοια, αναπόφευκτα δεν θα έχουν καιρό να ασχοληθούν με ένα blog που έχει να κάνει με μια εκπομπή της τηλεόρασης πριν από τριάντα σχεδόν χρόνια. Η λέξη «αναπόφευκτα» μου έφερε στο νου μια από τις πιο αγαπημένες μου ιστορίες του Νασρεντίν Χότζα, και μια και σας άρεσε η πρώτη, για … «πιάστε» κι αυτήν. Κι όσοι δεν το είδατε ακόμα, αμέσως μετά είναι το προηγούμενο post με την 3D animation ιστορία του ΠΑΡΑΜΥΘΑ.

Μια μέρxotzas-07.jpgα, εκεί που περπατούσε ο Χότζας σ’ ένα σοκάκι, ένας μάστορας που έφτιαχνε τα κεραμίδια σε μια στέγη, γλίστρησε κι ήρθε και … «προσγειώθηκε» πάνω στο Χότζα! Ο μάστορας δεν έπαθε τίποτα, αλλά ο Χότζας μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με σπασμένο σβέρκο!
«Και τι δίδαγμα βγάζεις απ’ αυτό που σου συνέβη;» τον ρώτησε ένας φίλος του που πήγε να τον δει, κι ο Χότζας του απάντησε:
«Να μην το βάζεις κάτω πιστεύοντας στο αναπόφευκτο, ακόμα κι όταν μια αιτία κάνει το αποτέλεσμα να μοιάζει αναπόφευκτο. Απόφευγε θεωρητικές υποθέσεις, όπως, ‘όταν ένας άνθρωπος πέσει από μία στέγη, αναπόφευκτα θα σπάσει το σβέρκο του’, γιατί όπως έδειξε αυτό που μου συνέβη, ο μάστορας έπεσε από τη στέγη, αλλά το δικό μου σβέρκο έσπασε».

Καλή εβδομάδα.
Π.

11 Σχόλια στο “Το «αναπόφευκτο»”

      natasaki
      16 Απριλίου 07 στις 21:36

      Ευχαριστούμε εμείς για την ιστοριούλα! ! !
      Και για το «αναπόφευκτο», και για το παιδί που έβγαλες πάλι από μέσα μας! !………

      lpanos
      16 Απριλίου 07 στις 22:25

      Αγαπημένε μας Παραμυθά,

      «αφού οι θεατές του ΠΑΡΑΜΥΘΑ, θα είναι πια μεγάλοι άνθρωποι με τα προβλήματά τους, τις δουλειές τους, τις αγωνίες τους και τέτοια, αναπόφευκτα δεν θα έχουν καιρό να ασχοληθούν με ένα blog που έχει να κάνει με μια εκπομπή της τηλεόρασης πριν από τριάντα σχεδόν χρόνια.»

      όλα αυτά θα ίσχυαν για μια οποιαδήποτε άλλη εκπομπή, όχι για τη δική σου… Ίσως τα έλεγες αυτά επειδή η καθημερινότητα σε είχε κάνει να χάσεις την πίστη σου σε αυτό που έκανες επί δεκαπέντε (πάνω-κάτω) χρόνια.

      Ελπίζω ότι η ανταπόκρισή μας να σου θύμισε ότι η αγνή, η άδολη αγάπη που μας έδειχνες τότε, δεν έχει ξεφτίσει… Μπορεί να την κρύψαμε και εμείς κάπου βαθιά μέσα μας (ας όψεται η καθημερινότητα), αλλά δεν τη σβήσαμε.

      Φιλιά πολλά, θα τα πούμε από κοντά το Σάββατο

      Παναγιώτης

      Δέσποινα
      16 Απριλίου 07 στις 23:47

      Καλέ μας Παραμυθά,
      μπορεί να μοιάζουμε «μεγάλοι πια άνθρωποι» και σίγουρα έχουμε τα προβλήματά μας, τις αγωνίες μας, τις δουλειές μας, κάποιοι τα παιδιά τους και την ευθύνη που αυτό συνεπάγεται, αλλά όλοι μας νιώθουμε ανάγκη να γίνουμε ή έστω να θυμηθούμε για λίγο πως κάποτε ήμασταν και εμείς παιδιά….
      Σήμερα κλείνω τα 36 μου χρόνια, όμως αν με ρωτήσεις, πολλές φορές φοβάμαι – ελπίζω – χαίρομαι σαν ένα 6χρονο παιδί.
      Να’σαι καλά που κρατάς με τον τρόπο σου τις αναμνήσεις μας ζωντανές!

      yo!reeka's
      17 Απριλίου 07 στις 0:00

      Καλησπέρα! Ίσως έχετε δίκιο για την ηλικία μας, εγώ πάντως σας παρακολουθώ με νοσταλγία και χαρά. Μακάρι η ΕΡΤ να είχε και πάλι παιδικό πρόγραμμα, μακάρι να το βλέπαν και τα παιδιά όμως.

      TANIA
      17 Απριλίου 07 στις 10:43

      ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!
      ΕΙΣΤΕ ΤΟ ΠΙΟ ΤΡΥΦΕΡΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΑΝΑΤΡΕΧΩ Σ’ ΑΥΤΟ ΟΤΑΝ ΠΑΝΙΚΟΒΑΛΛΟΜΑΙ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΑΛΛΑ ΚΙ ΟΤΑΝ ΑΠΛΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΝΟΙΩΣΩ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ.
      ΕΧΕΤΕ ΕΝΑ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΤΑΛΕΝΤΟ ΝΑ ΛΕΤΕ ΑΠΛΑ ΑΛΛΑ ΕΝΤΕΧΝΑ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΗΡΕΜΟΥΝ ΤΟ ΜΕΣΑ ΜΑΣ.

      ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ:)

      Manos S.
      18 Απριλίου 07 στις 17:54

      Παραμυθά μου, ευτυχώς που σ’ έπεισε ο γιος σου….τον ευχαριστούμε. Εγώ είμαι ένας «άπιστος Θωμάς» όσον αφορά την επιτυχία που θα έχεις στα σημερινά παιδιά…και μιλάω για «νούμερα τηλεθέασης». Σίγουρα τα παιδιά όλων εμάς, θα σε δούνε ΦΑΝΑΤΙΚΑ, γιατί θα τα πείσουμε εμείς….
      Είμαστε όντως πια μεγάλοι, μεγάλοι για να θυμόμαστε πως διασκεδάζαμε μικροί, μεγάλοι για να έχουμε να γελάσουμε αληθινά από τότε, μεγάλοι για να ξέρουμε πως σε αγαπάμε πολύ, μεγάλοι για να ξέρουμε πως τόσα χρόνια μας έλειψες, μεγάλοι για να μας έλειψες….
      Σε ευχαριστούμε που εμφανίστηκες πάλι στη ζωή μας,
      σε ευχαριστούμε που έμεινες πάντα στην καρδιά μας…

      natasaki
      19 Απριλίου 07 στις 11:57

      Διαφωνώ αδερφέ Mano! Το παιδί μου, όπως και όλα τα άλλα παιδάκια που ενημέρωσα τις μαμάδες τους-και ξέρεις ότι έχουμε μεγάλο «κύκλο γνωριμιών» σε αυτή την ηλικία!- δεν χρειάστηκε να τα «πείσουμε» για να δουν τα βιντεάκια του Παραμυθά και της Χιλιοποδαρούσας! Τα είδαν μονορούφι τα περισσότερα, και από τότε ζητάνε διαρκώς κι άλλα! Τα παιδάκια ξέρουν να βλέπουν και να ακούνε με την καρδιά, και ο Παραμυθάς μας μιλάει κατευθείαν εκεί!Όπως μίλαγε και σε μας, όπως μας μάγευε κι εμάς…..Και ξέρεις κάτι; Και ο γιος μου και οι φίλοι του προσπαθούν να ζωγραφίσουν σαν το μαγικό μολύβι,όπως κι εσύ στην ηλικία τους!………

      Μπορεί να έχουν αλλάξει πολλά μετά από τόσα χρόνια,αλλά τα παιδάκια εξακολουθούν να καταλαβαίνουν με την καρδιά τους τα όμορφα πράγματα: τον Παραμυθά, τον Καραγκιόζη, το Μίκυ Μάους…..Βρήκαμε στο διαδίκτυο επεισόδια από παλιά καρτούν( Sport Billy, Thundercats,Φρου Φρου, Νιλς Χόλγκερσον!-Θυμάσαι;) και τα μικρά έχουν ξετρελαθεί! Καταλαβαίνουν το καλύτερο, αρκεί να τους το δείξεις!!!!!…
      Υ.Γ. Τη μεγαλύτερη τηλεθέαση,από τις μετρήσεις της AGB στα σημερινά πιτσιρίκια, έχουν τα Στρουμφάκια και τα Looney Toons, που βλέπαμε κι εμείς πριν 20 χρόνια! Δεν νομίζεις ότι κάτι λέει αυτό;
      😉

      Φαίδρα
      25 Απριλίου 07 στις 22:54

      Ενα από αυτά που λέει αυτό, είναι ότι κανείς δεν έχει έρθει ποτέ με την ιδέα να γίνουν όλες αυτές οι παλιές (και νεότερες) σειρές dvd box set όπως γίνεται στο εξωτερικό.. εγώ προσωπικά, το τί θα αγόραζα δεν περιγράφεται!

      ποκοπικος
      9 Δεκεμβρίου 07 στις 12:53

      paidia μηπως μπορειται να μου δειξεται φωτογραφια του συγκεκριμενου (ποκοπικος ) καρτουν ειναι παλιας εποχης ευχαριστω πολυ

Σχολιάστε