Ένα post για ΤΟ σχολείο.

Εδώ κι ένα μήνα και κάτι, από τις 12 Ιουλίου, έχω ανεβάσει 10 posts όπου υπάρχουν 9  βίντεο διαφόρων κατηγοριών. Καθώς σήμερα μου ήρθε η ιδέα για άλλο ένα, αναρωτήθηκα μήπως το παρακάνω. «Και γιατί;» μου απάντησα με μία άλλη ερώτηση και συνέχισα:  «Στο κάτω κάτω, αυτό το blog έχει το όνομα του ήρωα μιας τηλεοπτικής εκπομπής, η τηλεόραση υπήρξε –και κάπως συνεχίζει να είναι- το επάγγελμά σου, οπότε το blog έχει βασικές συνδέσεις με την τηλεόραση». «Μ’ έπεισες, μ’ έπεισες…», απάντησα στον εαυτό μου. (Χα, χα, χα… Να πάλι ένα δείγμα διχασμένης προσωπικότητας, που γι’ αυτό ο γιατρός μου μού είχε δώσει ένα ειδικό χάπι όπως σας έχω πει σε κάποιο παλιότερο post  για το anacardium .  Χα, χα, χα… ) Έτσι, λοιπόν, θα ανεβάσω και σήμερα ένα βίντεο (18 λεπτά αυτή τη φορά) και λέω από ‘δω και πέρα να σας ανεβάζω διάφορα βίντεο από το αρχείο των 30 χρόνων στην τηλεόραση που έχω ως παραγωγός, και που είναι για μικρούς και για μεγάλους.

Για το σημερινό post, την ιδέα μου την έδωσαν δύο σχόλια που μπήκαν στο προηγούμενο — ένα του Δημήτρη όπου τέλειωνε με τη φράση, «…και ξαφνικά μέσα στο βίντεο βάζεις και μια σκηνή «από αλλού» και με στέλνεις» και το άλλο της Μαριάνθης , όπου λέει, «…όλοι εδώ σας γνωρίζουν, όπως φαίνεται καλά, δεν έχουν και απορίες…».  Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά νομίζω ότι η Μαριάνθη αναφέρεται στο «μια σκηνή από αλλού»  του Δημήτρη, κι έτσι σκέφτηκα να ανεβάσω βίντεο με περισσότερες σκηνές από «το αλλού’, που υπονοεί  ο Δημήτρης και που είναι το Σχολείο στο Μπρόκγουντ  Παρκ στην Αγγλία και που εκεί έβγαλαν το Λύκειο και τα δύο παιδιά μου, η Μαρία και ο Κωνσταντίνος. Γι’ αυτό και υπάρχουν κάποια πλάνα από αυτό το σχολείο στο video-clip για τα γενέθλια της Μαρίας στο προηγούμενο post. Το Σχολείο αυτό είναι ένα από τα τρία που ίδρυσε Ο Τζίντου Κρισναμούρτι στις Ινδίες, στην Αμερική και στην Αγγλία. Αν σας ενδιαφέρει να μάθετε γι’ αυτά, υπάρχουν τα σχετικά links στο site της ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ.  Εδώ να σας πω δυο λόγια για να καταλάβετε το βίντεο που θα δείτε.
Το Brockwood Park School είναι ένα Διεθνές Μικτό Σχολείο, Οικοτροφείο,  για παιδιά 14 έως 19 χρονών. Βρίσκεται σε μια εξοχική τοποθεσία της Νότιας Αγγλίας. Βασίζεται στις αρχές του Κρισναμούρτι για μία προσωπική, ολιστική Εκπαίδευση που ενθαρρύνει στο κάθε παιδί τόσο την απόκτηση της Ακαδημαϊκής γνώσης όσο και του εαυτού του, και του καλλιεργεί τη δημιουργικότητα και την ακεραιότητα, τη μάθηση της Τέχνης της Ζωής, την ευαισθησία, το ανοιχτό μυαλό και την ελευθερία από κάθε ψυχολογικό φόβο. Όλα αυτά γίνονται σε ένα ασφαλές και μη ανταγωνιστικό περιβάλλον. Γι’ αυτό δεν υπάρχουν «βαθμοί», δεν υπάρχει ούτε τιμωρία ούτε ανταμοιβή και ο Δάσκαλος είναι αυθεντία μόνο για το μάθημα που κάνει μέσα στην τάξη, αλλά έξω από αυτήν, είναι ακριβώς το ίδιο όπως το παιδί: ένας άνθρωπος που θέλει ν’ αγαπά και να τον αγαπάνε, που νοιώθει μοναξιά,  που έχει φοβίες και επιθυμίες, που είναι διαμορφωμένος από το περιβάλλον από το οποίο προέρχεται. Γι’ αυτό και γίνονται ισότιμα οι προσωπικές συζητήσεις  ανάμεσα στα παιδιά και στους Δασκάλους.  Και όπως λέει ο Κρισναμούρτι σε ένα βασικό βιβλίο του για την Εκπαίδευση, «…Βοηθώντας ο Δάσκαλος το μαθητή να είναι ελεύθερος, αλλάζει και τις δικές του αξίες· αρχίζει να ελευθερώνεται κι αυτός από το ‘εγώ’ και το ‘δικό μου’, ανθίζει κι αυτός μέσα σε αγάπη και καλοσύνη. Αυτή η διαδικασία αμοιβαίας Εκπαίδευσης δημιουργεί μια εντελώς διαφορετική σχέση ανάμεσα στο Δάσκαλο και στο μαθητή… Σε τελευταία ανάλυση, ο Δάσκαλος και ο μαθητής του βοηθάνε ο ένας τον άλλον να εκπαιδευτούν…» Καθώς και τα δύο παιδιά μου έβγαλαν εκεί το Λύκειο, μπορώ να πω με κάθε σιγουριά ότι είναι «ΤΟ Σχολείο».
Το βίντεο που θα δείτε, είναι γυρισμένο το 1987 και του έχω κάνει μοντάζ, ενώ πρόσθεσα και κάποιους επεξηγηματικούς υπότιτλους, αλλά δεν χρειάζεται να ξέρετε Αγγλικά για να το καταλάβετε. Αν ξέρετε Αγγλικά και θέλετε, μπορεί να δείτε ένα άλλο βίντεο που φτιάχτηκε για το Σχολείο φέτος κάνοντας «κλικ» ΕΔΩ, αλλά τόσο ο χώρος του Σχολείου όσο και οι βασικές αρχές του, δεν έχουν αλλάξει έως σήμερα.
Σας φιλώ πολύ.
Π.

4 Σχόλια στο “Ένα post για ΤΟ σχολείο.”

      e.
      18 Αυγούστου 12 στις 20:21

      Από κηπουρική και ξυλουργική μέχρι θέατρο, μουσική, διάφορα εργαστήρια… χώροι για προσωπική περισυλλογή… Αυτό θα πει σχολείο! Εκπαιδεύω! Πολύπλευρη καλλιέργεια ό λ ω ν των ψυχοσωματικών δυνάμεων των μαθητών…

      δημητρης
      19 Αυγούστου 12 στις 16:34

      Αν στο ίδιο πνεύμα με το σχολείο αυτό υπήρχαν και άλλα θα μιλούσαμε για έναν κόσμο εντελώς διαφορετικό από αυτόν που γνωρίζουμε σήμερα…
      Το σχόλιο της Μαριάνθης στο προηγούμενο ποστ όπου μιλάει για έναν «ιδιότυπο αναχωρητισμό» με έκανε να θυμηθώ αυτό που έχει γραφτεί και σ’ αυτό το μπλογκ και είναι αν δεν κάνω λάθος από τα απόκρυφα ευαγγέλια το να είσαι δηλ. «εν τω κόσμω και όχι εκ του κόσμου» που είναι για εμένα μια τρομερή αλήθεια και που ο Κρισναμούρτι την εξηγεί ακόμη καλύτερα σε ένα απόσπασμα που μπορεί όποιος θέλει να διαβάσει εδώ:
      http://2insight4.wordpress.com/2012/04/05/%ce%bd%ce%b1-%ce%b5%ce%af%cf%83%ce%b1%ce%b9-%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%8d-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%81%ce%b9%ce%ac/
      Όμορφα είναι όταν τα σχόλια γίνονται αφορμή για έρευνα,ωραία ποστ και τροφή για σκέψη!

      marilia
      22 Αυγούστου 12 στις 8:11

      Εγώ στενοχωρήθηκα. Προφανώς όχι γι’ αυτό που είδα, αλλά γι’ αυτό που έφερα στο νου μου κάνοντας τον παραλληλισμό με τα ελληνικά σχολειά απ’ τα οποία έχω περάσει. Και ζήλεψα περισσότερο τον κύκλο δασκάλων – μαθητών (όχι γιατί δεν μπορώ να κάτσω οκλαδόν πια, αλλά) γιατί υπήρχε μια κουλτούρα, μια ηρεμία και μια συνεννόηση που δεν υπάρχει πιθανότητα να επιτευχθεί σ’ αυτό που βιώνω εγώ καθημερινά ως εκπαιδευτική πραγματικότητα (και από την οποία γεύση… πήρες κι ο ίδιος). Και τώρα… πάω σχολείο (αλήθεια λέω!) να καταμετρήσουμε βιβλία, γιατί, προφανώς, δε βρέθηκαν άλλοι να ανταποκριθούν στο κάλεσμα, δέκα μέρες πριν την έναρξη της χρονιάς). Πάω δηλαδή σ’ ένα κοντέινερ να ψάχνω μέσα στις στοίβες σκονισμένων βιβλίων, για να καταγράψω τι βιβλία μας έστειλα και φέτος και πόσες ελλείψεις θα ‘χουμε. Εξάλλου, στα σχολεία που υπηρετώ, μόνο αυτό έχει σημασία και τίποτα άλλο. 🙁

      Θλιμμένη καλημέρα

Σχολιάστε