Το χορταράκι

grass.2

Αυτή η φωτογραφία είναι ένα σημείο από την μακρόστενη, τσιμεντένια είσοδο του σπιτιού μας, όπου πριν λίγες μέρες  είδα -για πρώτη φορά μετά από 23 χρόνια που ζούμε εδώ-  αυτό το χορταράκι να έχει ξεπεταχτεί από το τσιμέντο!  Έχει κι άλλα τέσσερα σε διαφορετικά σημεία. Βλέποντάς τα για πρώτη φορά, μου ήρθαν στο νου κάποιες περιγραφές για τέτοια χορταράκια που κάνει, κάποιες φορές, ο Κρισναμούρτι . Έτσι μου ήρθε και η ιδέα αυτού του post. Έβγαλα μία  φωτογραφία το ένα από τα χορταράκια και έψαξα και  βρήκα τέσσερα αποσπάσματα από βιβλία του Κρισναμούρτι, που τα αντέγραψα εδώ και που νομίζω ότι έχουν ενδιαφέρον.
Καλή εβδομάδα.
Π.

… Ήταν ένα πρωί γεμάτο απερίγραπτη ομορφιά· και υπήρχε αγάπη επάνω σε κάθε χορταράκι…

… Ένα χορταράκι ήταν εντυπωσιακά πράσινo· εκείνo και μόνo, περιείχε όλη τηv κλίμακα τoυ πράσινoυ· είχε δύναμη κι ήταν εκτυφλωτικό παρόλo πoυ ήταν ένα τόσo δα πραγματάκι, τόσo εύκoλo να καταστραφεί…

… Η θεραπεία τoυ νoυ είναι κάτι τελείως διαφoρετικό.  Αυτή η θεραπεία γίνεται σιγά σιγά όταν συμπoρεύεσαι με τη φύση:  με ‘κείvo τo πoρτoκάλι πάνω στo δέντρo, και τo χορταράκι πoυ ξεπρoβάλλει στo τσιμέντo…

….Θα κάνετε, λοιπόν, αυτή την ερώτηση για τον φόβο στον εαυτό σας χωρίς να περιμένετε μια απάντηση; Κάντε έτσι την ερώτηση  και θα είναι σαν να έχετε φυτέψει ένα σπόρο στη γη· κι αν ο σπόρος έχει ζωντάνια, θα περάσει μέσα από το τσιμέντο. Δεν έχετε δει ποτέ σας κάποιο χορταράκι φυτρωμένο σε πεζοδρόμιο; Τι εκπληκτική ζωντάνια έχει αυτό το χορταράκι για να περνάει μέσα από το σκληρό τσιμέντο! Με τον ίδιο τρόπο, αν κάνεις την ερώτηση, «ποια είναι η αιτία του φόβου», στον εαυτό σου και την κρατήσεις εκεί, τότε θα δεις την αιτία. Η αιτία είναι πολύ απλή…

 

 

 

ένα σχόλιο στο “Το χορταράκι”

      amalia
      28 Ιουλίου 15 στις 0:42

      Σου θυμίζει οτι υπάρχει πάντα ελπίδα. Ακόμα και στο ψυχρό τεχνητό τσιμέντο να φυτρώνει η ζωή. Ωραίο post.

Σχολιάστε