Τι είναι «Ηθοποιός»;

Είχα γράψει πριν μέρες, στο post  ΦΑΓΟΤΟΠΟΣ για την παράσταση του «Παραμυθά», στην Τεχνόπολη στο Γκάζι, ότι θα σας πω διάφορα γι’ αυτή την πρώτη μου θεατρική εμπειρία μετά από 36 χρόνια που έπαιξα για τελευταία φορά στο θέατρο.  Αλλά λέω, τελικά,  αντί να  πω οτιδήποτε, να σας ανεβάσω εδώ την αρχή της παράστασης, που με διασκέδασε πολύ. Είναι ένα  μικρό κεφάλαιο από το πρώτο βιβλίο του ΠΑΡΑΜΥΘΑ που κυκλοφόρησε το 1982 από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ και που εξηγεί τι είναι ηθοποιός. Το κεφάλαιο αυτό, όπως είναι στο βιβλίο το έχω ανεβάσει παλιότερα στο blog κι αν θέλετε μπορείτε να το δείτε κάνοντας κλικ ΕΔΩ.  Σήμερα μπορείτε να δείτε και πώς αυτό το κεφάλαιο του βιβλίου πέρασε στη θεατρική παράσταση στο Γκάζι. Κι έχει πλάκα, ότι αυτή τη φορά η Μαρία, ήταν υπεύθυνη για την παράσταση και έβγαζε στον αέρα τα βίντεο και τις φωτογραφίες που θα δείτε.
Θα ήθελα να την αφιερώσω σε όλους εσάς που μεγαλώσατε με την εκπομπή του «Παραμυθά» στην Ε.Ρ.Τ. παλιά, αλλά και  σε ένα κορίτσι από σας, που τότε ήταν 6 χρονών και ήρθε στην ΕΡΤ για να πάρει μέρος σε κάποια εκπομπή -στο ΑΜΠΕΜΠΑΜΠΛΟΜ- κι επειδή ήρθε νωρίτερα απ’ ό,τι έπρεπε, της έκανα ξενάγηση στα στούντιο. Το θυμάμαι, γιατί αυτό συνέβη μόνο μία φορά.
Σας φιλώ όλους.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Π.

6 Σχόλια στο “Τι είναι «Ηθοποιός»;”

      ζαχαρούλα
      6 Νοεμβρίου 10 στις 0:08

      «… ο ηθοποιός πρέπει να μπορεί να συγκεντρώνει τελείως τον εαυτό του και σ’ αυτό που κάνει και, συγχρόνως, να μην χάνει στιγμή από τα μάτια του τον κόσμο που τον περιβάλλει…
      και να λειτουργεί έτσι που η συνείδησή του να προεκτείνεται και πέρα από τον εαυτό του…
      στις μέρες μας οι άνθρωποι νομίζουν ότι είναι ανεξάρτητοι από τη φύση, και πως δεν τους επηρεάζουν καθόλου αυτά που συμβαίνουν σ’ αυτή…
      όταν δημιουργούμε ένα χαρακτήρα πάνω στη σκηνή θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι αυτός είναι ενσωματωμένος στο συνολικό φαινόμενο της φύσης…
      αν το ξεχάσουμε, μια ολόκληρη διάσταση του ανθρώπου χάνεται…
      όταν πάνω στη σκηνή αρχίζουμε να αισθανόμαστε την πηγή της ενέργειας, αυτό που επιθυμούμε δεν είναι να πάρουμε ενέργεια, αλλά να ενωθούμε μ’ αυτή την πηγή…
      αρχίζουμε να βρίσκουμε πραγματική απόλαυση σ’ αυτή την ένωση και κατά συνέπεια αποκτάμε ακόμα μεγαλύτερη ενέργεια, πράγμα που μας βοηθάει να εμβαθύνουμε ακόμα περισσότερο στην κατανόησή της…
      υπάρχει κάτι πολύ μυστηριώδες μέσα στον άνθρωπο…
      το ίδιο το ανθρώπινο σώμα είναι ένα μυστήριο…
      δεν μπορεί κανείς να το εξηγήσει τελείως…
      για να μεταδώσω όλη την αλήθεια προσπάθησα να περιορίσω τις δράσεις στις απολύτως απαραίτητες…
      πολλές λεπτομέριες θα είχαν συσκοτίσει την εσωτερική αλήθεια…
      κανείς δε θα είχε καταφέρει να δει την απίστευτη ομορφιά της ανθρώπινης ουσίας…»

      το λόγια τούτα δεν είναι δικά μου…
      αλλά από εκεί βαθειά που ανασύρθηκαν…
      μπορεί, πια, και να είναι…

      Καραπιπέρης Γιάννης
      6 Νοεμβρίου 10 στις 18:57

      Ηθοποιός, είτε μωρός, είτε σοφός
      είσαι κι εσύ, καθώς κι εγώ είμαι παιδί,
      που καρτερεί κάτι να δει.
      Πίνω το κρασί, στάλα χρυσή
      απ’ τη ψυχή, ως την ψυχή.

      Ο Κάρολος Κουν έλεγε ότι ο ηθοποιός για να ερμηνεύσει έναν ρόλο πρέπει να μπορεί να απαντήσει σε τρεις ερωτήσεις:
      -Ποιος είμαι;
      -Πού είμαι;
      -Tι θέλω;

      Ψυχοφθόρο, αφαιμακτικό αλλά άκρως ενδοσκοπικό το επάγγελμα του καλλιτέχνη, και στο τέλος λυτρωτικό, αποστασιοποιημένο, μετουσιώνει το αίμα σε ιχώρ…

      dimitrisp
      6 Νοεμβρίου 10 στις 19:19

      …κι εγώ πάλι νόμιζα ότι ηθοποιός (= φως) είναι αυτός που δε φοβάται να τρυπώσει στο κάστρο και να αντιμετωπίσει τον γίγαντα με καρδιά μικρού παιδιού και τον χαζό (όπως όλοι) δράκο … 🙂
      Φιλί

      Μάγισσα Κίρκη
      7 Νοεμβρίου 10 στις 21:43

      Κανονικά ηθοποιός είναι αυτός που ποιεί ήθος.
      Σήμερα ηθοποιός, συνήθως είναι αυτός που ποιεί βίζιτα. Δύσκολα πρωταγωνιστείς στο σανίδι ή στο γυαλί, αν πρώτα δεν έχεις πρωταγωνιστήσει στο κρεβάτι.Και το έζησα από πολύ κοντά…δυστυχώς!
      Τα φιλιά μου!!

Σχολιάστε