Ο θεός είναι φευγάτος

Προτελευταίος από τους… δασκάλους μου σήμερα: ο Άγγελος Τερζάκης. Εκτός από μεταφορικά, όπως οι προηγούμενοι, ήταν και κυριολεκτικά δάσκαλός μου, στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, για τρία χρόνια. Παρακάτω, έχω διαλέξει κάποια σκόρπια αποσπάσματα – κυρίως από το ημερολόγιό του, τη δεκαετίας του ’40 και συγκεκριμένα στην περίοδο του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου. Αύριο ο τελευταίος από τον κατάλογο του post ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΛΕΜΕ, “ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ”.
Σας φιλώ.
Π.

06-a-terzakis.jpg

– Ε, λοιπόν: σε μιαν εποχή όπου όλη η αρετή είναι ν’ ακουμπάει ο ένας στον άλλον πλάτη με πλάτη, όχι για την αλληλεγγύη αλλά για τη συναλλαγή, σε μιαν εποχή όπου αρετή είναι η δειλία, εγώ τουλάχιστο στάθηκα ολομόναχος κι ολόρθος. Η έννοια της ηθικής είναι σχετική, όπως σχετική είναι κι η έννοια της τιμής. Η έννοια του αντρισμού, όμως, είναι απόλυτη.

– Ο αστισμός στην πνευματική και κοινωνική ζωή υπήρξε  πάντα ένα καθεστώς υποκρισίας και διανοητικής στενότητας… Διαφώνησα όμως και με τον μαρξισμό, επειδή με φόβιζε ο όρος «δικτατορία του προλεταριάτου». Ο ίδιος θήτευσα εσώτερα σ’ έναν σοσιαλισμό άλλον, ελεύθερο, ανεξίθρησκο, όχι οργανωμένο σε στρατό, καθώς ο δικός τους… Πεποίθησή μου ήταν από πάντα ότι το μεγαλύτερο μειονέκτημα για τον πνευματικό άνθρωπο είναι ο φανατισμός. Γι’ αυτό και η άρνησή μου για την πολιτική και τους πολιτικούς. Ως ηγεσία του κόσμου μία μόνο μπορεί να νοηθεί: οι κατά τόπους ανεξάρτητοι διανοούμενοι που διαφωτίζουν την κοινή γνώμη, κρατούν σ’ εγρήγορση τις συνειδήσεις, καταγγέλλουν, ξεσκεπάζουν το παιχνίδι των υπονομευτών της ειρήνης, της ελευθερίας και της ανθρωπιάς.

­ – Ο θάνατος είναι κάτι με το οποίο ο άνθρωπος δεν αναμετριέται σαν ίσος προς ίσον, με κάποιον με το ίδιο ανάστημα. Η παλληκαριά είναι ζήτημα ποσοτικής αντοχής, κι από τον ένα ως τον άλλον άνθρωπο δε διαφέρει παρά μόνο κατά βαθμό… Ο ηρωισμός, είναι ζήτημα παραφοράς, όπως η αυτοκτονία είναι μία πράξη απογνώσεως, όταν δεν είναι μόνο απλή αφροσύνη.

– … Συλλογίζομαι πως ο Μπερνάρ Σώου, που ανέλαβε στον «Άνθρωπο και τα όπλα» να ξεμασκαρέψει τον ηρωισμό, δεν το πέτυχε, διότι δεν παρατήρησε σωστά, αγνά, αλλά με κοροϊδευτική προκατάληψη. Του ξέφυγε το τραγικό στοιχείο κι η κτηνωδία που κρύβεται στον πολεμικό ηρωισμό.

– … Τι παρηγορητικό, τι λυτρωτικό πράμα να μιλάς μ’ έναν άνθρωπο ψυχικά συγγενικό σου…

­ – Ο Θεός είναι φευγάτος.

2 Σχόλια στο “Ο θεός είναι φευγάτος”

      nellinezi
      23 Φεβρουαρίου 08 στις 21:01

      Ποιο να πάρεις και ποιο να αφήσεις;

      Θα διαλέξω δύο :

      1o ) «Η έννοια του αντρισμού, όμως, είναι απόλυτη.»

      γιατί αυτή η έννοια κρύβει μέσα της και τον ανεξάρτητο διαννοούμενο ηγέτη , και την παληκαριά και την ειλικρίνεια και τον αγνό ηρωισμό ……….
      ………….και για τον άντρα και για τη γυναίκα!

      2ο)» … Τι παρηγορητικό, τι λυτρωτικό πράμα να μιλάς μ’ έναν άνθρωπο ψυχικά συγγενικό σου… »

      γιατί απλά είναι μεγάλη αλήθεια.

      (Μας κακομάθατε τώρα τόσες μέρες με τους δασκάλους σας, και μετά το τελευταίο που θα βάλετε, κάτι θα μας λείπει….! ) 🙂

      Vics
      26 Φεβρουαρίου 08 στις 11:26

      Παρακολουθώ το blog ανελλιπώς από τον Ιούλιο και μετά, κάθε μέρα. Είναι μόλις η δεύτερη φορά που κάνω σχόλιο (η 1η ήταν στα γενέθλια).
      Αν έπρεπε να πω ένα πράγμα που μ’αρέσει σε τούτο εδώ το ιστολόγιο είναι που μας προτρέπει να σκεφτόμαστε πιο πολύ – να ψάξουμε μέσα μας να βρούμε τις απαντήσεις που λείπουν…
      Έχω γεννηθεί το ’80 – δεν θυμάμαι τα πάντα – ό,τι θυμάμαι όμως κλείνει μέσα του απέραντη αγάπη και αγνότητα…
      Παραμυθά μας, υπήρξες πολύ σημαντικός για τα παιδιά της γενιάς μου και με απρόσμενη χαρά και ενθουσιαμό ανακαλύπτω ότι εξακολουθείς να είσαι σημαντικός (και απαραίτητος) ακόμα και σήμερα – ελπίζω και για πολύ καιρό ακόμα.
      Και ένα ευχαριστώ σε όποιους ευθύνονται και σε έπεισαν να ξανααρχίσεις τις πτήσεις ανάμεσά μας…
      Φιλικά…

Σχολιάστε