Το πέλμα του πίθηκα

«Το πέλμα του πίθηκα», είναι η πρώτη ταινία μικρού μήκους του  «μάστορα» που έκανε το 2002, με υπεύθυνη παραγωγής την αδελφή του,  για το Φεστιβάλ Δράμας, μόλις τέλειωσε το Λύκειο στην Αγγλία. Τώρα:  επειδή η ταινία  -ανεξάρτητα αν αρέσει ή δεν αρέσει- είναι άψογα φτιαγμένη από κάθε άποψη, δεν πίστεψε κανείς ότι ένα παιδί 18 χρονών, που δεν είχε πάει σε Σχολή Κινηματογράφου, είχε φτιάξει αυτή την ταινία, κι έτσι -μια κι ήτανε πολύ καλή και δεν μπορούσαν να την απορρίψουν- την έριξαν στις «εκτός συναγωνισμού» , θεωρώντας ότι του την είχα κάνει εγώ. Έλα, όμως, που τότε εγώ ζούσα στην Πάτρα γιατί ήμουν Διευθύνων Σύμβουλος ενός καναλιού εκεί! Όταν μήνες μετά συζήτησα την περίπτωση με κάποιο φίλο, μέλος της επιτροπής, κατάλαβα ότι έπρεπε να βάλει στο Βιογραφικό του ότι τέλειωσε Λύκειο σε Αγγλικό Σχολείο Εναλλακτικής Εκπαίδευσης, όπου αν ξέρεις τι θέλεις σπουδάζεις τρία χρόνια τα μαθήματα που θέλεις. Έτσι, ενώ για το Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι αμόρφωτος, για την Αγγλία, είναι: σκηνοθέτης, μοντέρ, animator, φωτογράφος, μάγειρας και ξυλουργός. Το ξύλινο περίπτερο στον κήπο του Σχολείου του που βλέπετε, εκτός από τα κεραμικά, το έχει φτιάξει ο ίδιος. Είναι η διπλωματική του ως… ξυλουργός! Χα, χα, χα… Από την ταινία που θα δείτε, θα διαπιστώσετε τη σκηνοθετική ικανότητα στα 18, έτσι το μόνο που δεν μπορείτε να ελέγξετε είναι η μαγειρική του, αλλά σας βεβαιώνω ότι είναι πολύ καλός μάγειρας. Και ζει από μόνος του, σε δικό του σπίτι, από τα 18. Όλα αυτά τα λέω για να σας πω το εξής: Είναι τρομερός γαμπρός κορίτσια για όσες είναι από 26 και κάτω. Χα, χα, χα… Γραφείο συνοικεσίων το ‘κανα το blog!
Και τώρα δείτε την ταινία. Α: Όσοι δεν έχετε γερά νεύρα αφήστε το για αύριο το πρωί. Είναι μεταφυσικό θρίλερ τρόμου!… Ε, τι να κάνουμε; Το παιδί πήρε από τα 15 του Αγγλική κουλτούρα: φαντάσματα, Ινδοί μάγοι και τέτοια! Κανείς δεν είναι τέλειος…
Σας φιλώ πολύ
Π.
Υ.Γ. Από ‘βδομάδα θα απαντήσω στο  σχόλιο του προηγούμενου post: «η ΚΜΝΒ σε «καρφώνει», πως δεν μιλάς με τα φυτά όταν φοράς το μαγικό γιλέκο, αλλά ότι τα  «ρωτάς» με ένα… εκκρεμές!»

21 Σχόλια στο “Το πέλμα του πίθηκα”

      marilia
      16 Ιανουαρίου 10 στις 20:53

      Εγώ είμαι 28, άρα… εκτός συναγωνισμού! χαχαχαχαχαχα! Αλλά μιας και είναι ΚΑΙ ξυλουργός το αδέρφι, ας επιμεληθεί το… ράφι μου. Ενισχυμένο, αδέρφι, γιατί… διαθέτουμε και κάποιο βάρος. Ως άνθρωποι εννοώ… (το ‘σωσα; )

      σνουποφιλιά σβουριχτά

      να-τασσσάκι
      16 Ιανουαρίου 10 στις 20:55

      Η ταινία είναι εξαιρετική
      η αλήθεια είναι πως αυτού του είδους τα θρίλερ είναι τα μόνα που μ’ αρέσουν

      Και δεν είχα ιδέα για το «ξυλουργός», ένα ένα μας τα βγάζετε στη φόρα! Δεν το έλεγες, που είχα κάτι μερεμέτια στο σπίτι και έψαχνα τόσο καιρό! 😆

      Μπράβο σε όλη την οικογένεια, μια και απ’ όσο είδα στους τίτλους, όλοι μαζί δουλέψατε 😉

      Φιλί
      και καλό ΣΚ!

      dimitrisp
      16 Ιανουαρίου 10 στις 22:14

      αυτό το «εκτός συναγωνισμού» είναι από μόνο του ένα βραβείο!
      με πονάει πολύ το θέμα της εκπαίδευσης και δε βλέπω κάτι να αλλάζει…η Ελλάδα διώχνει τα παιδιά της και όσα μένουν φροντίζει να τους πνίξει το ταλέντο, το πάθος,την δίψα για να δημιουργήσουν! Έτσι έχουμε φτάσει στο φαινόμενο των 35άρηδων έφηβων που συζούν με τους γονείς τους…και γι αυτό φταίμε όλοι μας… συγνώμη κι όλας Σαββατιάτικα ξέφυγα λίγο!
      Να σου πω καλέ μας Π.,θα φταίει ο Κωνσταντίνος τώρα αν θυμώσει που βιάζεσαι να τον παντρέψεις για να έχεις κι άλλα εγγονάκια; 🙂
      και πάλι μπράβο για την ταινία αν και δεν έχει σημασία το τι λέμε εμείς …αλλά να πούμε και ψέματα ότι δεν είναι υπέροχη ,αυτό δε γίνεται!
      Καληνύχτα και πολλά φιλιά!

      Παπαστρατής Ιωάννης
      16 Ιανουαρίου 10 στις 22:50

      Βλέπω Θρίλερ από πολύ μικρός…Τα ψυχολογικά είναι τα αγαπημένα μου.Αυτό δεν έχω λόγια να το περιγράψω…Από ένα σημείο και μετά παρακολουθούσα με το στόμα ανοιχτό…Η οικογενειακή σύμπραξη έκανε πάλι το θαύμα της…Με αποκορύφωμα την σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου.Άμα έκανε κάτι τέτοιο στα 18 του δεν ξέρω την ναπεριμένουμε στο μέλλον.Συγχαρτήρια!!!!

      Χαίρομαι που κατάφερε να «κλείσει» καταξιωμένους ηθοποιούς για την πρώτη του δουλειά…Ειδικά τον Χρήστο Τσόγκα τον εκτίμησα ιδιαίτερα απο τον ρόλο του στους «Παπούδες εν Δράσει».

      Να υποθέσω ότι ο Καπετάνιος μετά απο ευχή έχασε το χέρι του;

      Καλό ξημέρωμα σε όλους!!!ΑΦ!

      Καραπιπέρης Γιάννης
      17 Ιανουαρίου 10 στις 11:44

      Ένα κλασσικό παράδειγμα για όλους τους Φάουστ της σημερινής εποχής που δε διστάζουν να ξεπουλήσουν ψυχές και ιδανικά για οποιοδήποτε αντίτιμο. Και σήμερα οι Μεφιστοφελήδες δεν εμφανίζονται με τη μορφή σκύλου, αλλά με ευγενικά προσωπεία και με καλοσιδερωμένα παντελόνια και κατάλευκα κολλαριστά πουκάμισα ή με φιλήδονα αποκαλυπτικά ντεκολτέ και ψηλά σκισίματα στη φούστα αντίστοιχα.

      Καραπιπέρης Γιάννης
      17 Ιανουαρίου 10 στις 11:46

      @AΦ Γιάννη: καταπώς φαίνεται, ο καπετάνιος έκοψε ο ίδιος το χέρι του για να μην ξανακάνει ευχή…

      Καραπιπέρης Γιάννης
      17 Ιανουαρίου 10 στις 13:34

      Π., όλοι οι πατεράδες και οι μανάδες τα ίδια είστε !!! Μικροί, όταν μας βλέπατε να γκομενίζουμε, λέγατε ‘Ποια είναι αυτή που μου κουβάλησες σπίτι?’ . Τώρα το γυρίζετε : ‘Βρες μια κοπελιά να σ’αγαπάει και να την αγαπάς, και να την γνωρίσουμε κι εμεις!’ . Και μη μου πεις ότι φοβάσαι το γιο σου… Από αλανοφωλιά έπεσε-και αυτούς μη τους φοβάσαι καθόλου).
      Αντίθετα να φοβάσαι τα κάθε λογής ‘μοσχαράκια’ που παράγει η σημερινή κοινωνία… και είναι πολλά δυστυχώς…

      ainafets
      17 Ιανουαρίου 10 στις 14:23

      Χαίρομαι που σας άρεσε η ταινία, η ταινία γυρίστηκε στο σπίτι μας…έτσι έχετε και μια αίσθηση του στιλ του σπιτιού. Τα γυρίσματα κράτησαν πέντε μέρες, ήμουν μόνη με ένα μεγάλο συνεργείο αφού ο Π έλειπε και την είδε πια μονταρισμένη!
      Τώρα ως χαζομανούλα τον έχω διαφημίσει αρκετά, αλλά κάτι που μου ξέφυγε και μπορεί να «πιάσει». είναι ότι η «τυχερή» νύφη, θα έχει πεθερό τον Παραμυθά!

      Καραπιπέρης Γιάννης
      17 Ιανουαρίου 10 στις 15:11

      Ωχ… Κωνσταντίνε, αρχίσανε τα αλτηριοσκληριντικά συμπλέγματα!!! Επειδή συμπάσχω, βρες ένα πρόσχημα καλό !!! (και να πλένει ,και να μαγειρεύει, ξερεις τώρα τι παίζει ) !!!

      Καραπιπέρης Γιάννης
      17 Ιανουαρίου 10 στις 16:02

      Και προσέχετε τι εύχεστε, γιατί μπορεί να σας συμβεί… ! ωχ! η παντόφλα από πού μου ήρθε ?!!!

      Hengeo
      17 Ιανουαρίου 10 στις 16:48

      Νομίζω ότι η ταινία υπονοεί κατά κάποιον τρόπο αυτό που έλεγε ο Κρισναμούρτι, ότι οι άνθρωποι είναι δυστυχισμένοι διότι τείνουν να επιθυμούν παράλογα ή αδύνατα πράγματα.

      Πάντως όντως δύσκολο να πιστέψει κάποιος ότι αυτός που την έφτιαξε ήταν μόλις 18 χρονών!

      Mika
      18 Ιανουαρίου 10 στις 10:30

      καλημέρα!!!!
      την ταινία θα την δω σπίτι με την ησυχία μου αλλά ήθελα να πω οτι γέλασα πολύ με το σχόλιο της κυρίας Παραμυθά σχετικά με το «προσόν» του Μάστορα…χαχαχαχα!!!!
      πεθερό τον Παραμυθά!! είναι δελεαστικό εδώ που τα λέμε!!!

      τι να σας κάνω που του πέφτω και πολύ πολύ μεγάλη και πολύ δοσμένη αλλού!!!χαχαχα!
      του εύχομαι όμως να βρει την αγάπη που ζητά!
      φιλιά!

      Καραπιπέρης Γιάννης
      18 Ιανουαρίου 10 στις 22:05

      Xεχε… δεν κρατιέμαι, θα το πω: Φανταστείτε σκηνικό να γνωρίσουν νύφη και συμπεθέρια τα πεθερικά: ‘Από δώ ο πατέρας μου ο Παραμυθάς και από εδώ η μητέρα μου η Καλή Μάγισσα…’ 🙂
      Θυμίζει λίγο σκηνές Bewitched (στο ανάποδο) για όσους θυμούνται http://www.youtube.com/watch?v=ihuQFnuxhkY

      Καλή η πλάκα, αλλά ο Κωνσταντίνος (http://www.cpil.info/) έχει φαίνεται ‘μπλέξει’ με τη χειρότερη πουτ@ν@ έχμ, γκόμενα που μπορούσε να βρει (λέγε με ΕΡΤ). Κάντε μια βόλτα από το blog του και προωθήστε τη διαμαρτυρία όπου μπορείτε-αν σας ενδιαφέρει- όχι, για να μη ρωτάτε μετά ‘τα νέα επεισόδια του Παραμυθά πού είναι ?’… δείτε και λίγο παρασκήνιο, δεν είναι όλα τόσο εύκολα… και δυστυχώς στο μόνο θέμα που το Πέλμα του Πίθηκα σηκώνει τα χέρια ψηλά (και ανοίγει μάλιστα και τις παλάμες 😉 ) είναι το θέμα της ΕΡΤ…

      ΚΩΣΤΑΣ
      5 Μαΐου 10 στις 0:40

      Αυτήν την εξαιρετική ταινία την είχα δει πριν από μερικά χρόνια σε προβολές του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Θεσσαλονίκης (καθότι είμαι ταινιοφάγος και δεν αφήνω τίποτε κινηματογραφικό να πέσει κάτω) και πραγματικά ανατρίχιασα.Πάντοτε θεωρούσα τον εαυτό μου ευφάνταστο και χάρηκα πάρα πολύ που τροφοδοτήθηκε η πλούσια φαντασία μου μ’ αυτό το μικρό διαμαντάκι. Εμ, Παραμυθά το μήλο (λέει ο θυμόσοφος Ελληνικός λαός) πέφτει κάτω από τη μηλιά… Εύγε!!!

      κυριακη
      18 Μαΐου 10 στις 8:51

      μπράβο!! πολύ καλό το μήνυμα. Σίγουρα πρέπει να μαστε ολιγαρκείς και όχι αλαζονικοί.
      Μεγάλο δίδαγμα και φιλοσοφημένο. ΕΎΓΕ και από μένα
      Αγαπητέ παραμυθά σε έβλεπα κι εγώ μικρή, και ήταν ακόμα ένα ερέθισμα που με ωθούσε στο να εξασκήσω το ζωγραφικό μου ταλέντο, όπως και έκανα. Είμαι 40, της «γενιάς του παραμυθά»

Σχολιάστε