Ο «βιντεοκαθρέφτης», ενός ανθρώπου.

Πριν λίγες μέρες, μου πήραν μια συνέντευξη για την Κυριακάτικη εφημερίδα «Πελοπόννησο» της Πάτρας, όπου για πρώτη φορά, με ρώτησαν για ένα βιβλίο που έχω γράψει πριν κάμποσα χρόνια το, «Ο Κρισναμούρτι στην Ελλάδα», ενώ την ίδια μέρα η Άιναφετς ανέβασε post που έχει σχέση μ’αυτόν. «Ε, δεν τη γλυτώνω σήμερα», σκέφτηκα, «θ’ ανεβάσω post που να έχει σχέση μαζί του, μια και με γυροφέρνει η ιδέα από την περασμένη Δευτέρα». Και πρώτα να αντιγράψω εδώ την ερώτηση της δημοσιογράφου και την απάντησή μου.

– Πώς έγινε και έχετε  γράψει κι ένα ακόμα τρίτο βιβλίο για μεγάλους, για τον Φιλόσοφο Κρισναμούρτι και την Ελλάδα;
Το πώς έγινε κι έγραψα το βιβλίο, «Ο Κρισναμούρτι στην Ελλάδα», είναι μία κάπως «τρελή» ιστορία. Γι’ αυτή τη πνευματική φυσιογνωμία που ο Νίκος Δήμου, σε άρθρο του γι’ αυτόν στο ΒΗΜΑ, το ’86 είχε δώσει τίτλο, «Ο άνθρωπος που παραιτήθηκε από Θεός», πρωτάκουσα το καλοκαίρι του ’84 όταν ήμουν στην ΕΡΤ, από μία παρουσιάστρια παιδικής εκπομπής, που μου ζήτησε άδεια να λείψει μια εβδομάδα τον Σεπτέμβριο για να πάει στην Αγγλία ν’ ακούσει κάποιον Κρισναμούρτι. Ρώτησα ποιος είναι αυτός, εκείνη μου είπε, εμένα μου ξύπνησε το ενδιαφέρον και κάποια στιγμή μετά από ένα χρόνο περίπου, βρεθήκαμε η γυναίκα μου κι εγώ να τρώμε μαζί του μεσημεριανό, στο σπίτι που τον φιλοξενούσαν στην Ελβετία. Ελπίζω κάποια μέρα να γράψω ένα  βιβλίο γι’ αυτή τη θεότρελη ιστορία. Το βιβλίο για τη σχέση του με την Ελλάδα, γράφτηκε με αφορμή κάποιες άγνωστες φωτογραφίες του που μου έδωσε κάποιος, από τις δύο πρώτες επισκέψεις του Κρισναμούρτι στην Ελλάδα, το 1933 και το 1930. 

Και τώρα για το post. Διαβάζοντας το τελευταίο post της  Άιναφετς με τίτλο, «Καθρέφτης», θυμήθηκα ένα βίντεο με μια ομιλία του Κρισναμούρτι στην Ουάσιγκτον το 1985, εννιά μήνες πριν πεθάνει στα 91 του, που σε κάποια στιγμή μ’ έκανε και γέλασα πάρα πολύ! Το γιατί, θα το δείτε μόνοι σας, μια και αποφάσισα να ανεβάσω ακριβώς αυτό το πεντάλεπτο απόσπασμα από την ομιλία του που μ’ έκανε να γελάσω, και όπου μιλάει ακριβώς για εκείνο που λέει η Άιναφετς στο post της: για τις ανθρώπινες σχέσεις ως καθρέφτη όπου μπορεί κανείς να δει τον εαυτό του. Και αντιγράφοντας αυτό το απόσπασμα από την ομιλία, είδα ότι αυτό το βίντεο είναι και σαν καθρέφτης αυτού του ίδιου: καθρεφτίζει τη ζωντάνια του και τη διαύγεια του μυαλού του στα 90 του, το χιούμορ του και την πλήρη αδιαφορία του για κάθε σοβαροφάνεια και για την εικόνα του, επιβεβαιώνοντας αυτό που έχει πει πριν λίγο, ότι δεν δίνει  αυτός διάλεξη και οι άλλοι ακούνε, αλλά ότι, «όλοι μαζί  κάνουμε ένα μακρύ ταξίδι».  Όλη την ομιλία που κρατάει μίαμιση ώρα περίπου, μπορείτε να την δει όποιος θέλει κάνοντας κλικ ΕΔΩ  αλλά δεν έχει τους ελληνικούς υπότιτλους – μόνο Αγγλικούς, Γαλλικούς, Γερμανικούς και Ιταλικούς έχει – ενώ στην πρώτη ομιλία τους έχουν βάλει.

Καλή… «διασκέδαση» και καλή εβδομάδα.
Π.

6 Σχόλια στο “Ο «βιντεοκαθρέφτης», ενός ανθρώπου.”

      marilia
      13 Φεβρουαρίου 12 στις 13:56

      Το συγκεκριμένο βίντεο το ‘χεις ανεβάσει και παλιότερα. Εξακολουθώ όμως να μην βρίσκω το αστείο. Και καλά, τότε… δεν ήθελα να τον δω. Τώρα…; Χμμμ… Το μόνο που με κάνει να γελάω είναι αυτό το… παιδάκι που φαίνεται να διασκεδάζει με κάτι που… σκέφτηκε μάλλον και γελάει αυθόρμητα. Αλλά μάλλον αυτός ήταν ο σκοπός του βίντεο, σωστά;

      Παραμυθάς
      13 Φεβρουαρίου 12 στις 22:48

      Χα, χα, χα… Δεν μπορώ να βλέπω αυτή τη μοναξιά του μοναδικού σχόλιου της Μαριλίας, και πριν αλλάξω το post, ας βάλω κι εγώ ένα, έτσι για την παρέα. Δεν θυμόμουν ότι το έχω ξαναβάλει και δεν μπορώ και να το βρω! Επίσης, να πω ότι κι εγώ όποτε το βλέπω γελάω, επειδή το γέλιο είναι αυθόρμητο, από την καρδιά του και δεν μπορεί να κρατηθεί με τίποτα… το «παιδάκι», όπως τον λες – γιατί αυτόν εννοείς φαντάζομαι.

      να-τασσσάκι
      14 Φεβρουαρίου 12 στις 12:43

      Ναι, τώρα που το είδα μπήκα στα σχόλια να σου γράψω πως το ‘χεις ξαναβάλει, μα με πρόλαβε η φιλενάδα 🙂

      [Εγώ πάντως, εξακολουθώ να γελάω σαν την πρώτη φορά 😆 😆 😆 ]

      Σμουτς!

Σχολιάστε