Εκείνος που βοηθάει και εκείνος που δέχεται τη βοήθεια

J.K.

Πριν ανεβάσω το post  που είχα σκεφτεί για σήμερα, κοίταξα να δω πόσοι είχαν μπει στο προηγούμενο post με κείμενο του Κρισναμούρτι από το βιβλίο του, «Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΕΣΑ ΜΑΣ». Τα ‘χασα, γιατί είδα ότι είχαν μπει 2.125 επισκέπτες!! Θυμήθηκα και ένα mail που είχα πάρει την προηγούμενη και μου έλεγε ότι τέτοια posts πρέπει να τα βάζω Παρασκευοσαββατοκύριακο για να τα διαβάζουν πιο χαλαρά όσοι δουλεύουν, ε, κι έτσι αποφάσισα να ανεβάσω άλλο ένα σήμερα, με θέμα αυτό που λέει ο τίτλος του post. Ελπίζω να αρέσει σε όλους.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Π.

Η  Α.  ήταν μία κοινωνική λειτουργός με εξαιρετικές ικανότητες και είπε ότι καθώς ο κόσμος γινόταν όλο και χειρότερος, έπρεπε να γίνουν και μεγαλύτερες κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Είπε ότι ενδιαφερόταν να βοηθάει ανθρώπους και έβλεπε ότι η αναγκαιότητα για κοινωνική μεταρρύθμιση ήταν μεγάλη. Ποιος ήταν ο καλύτερος τρόπος να βοηθήσει και ποιες ήταν οι ευθύνες της;  Ερχόταν σε επαφή με πάρα πολλούς ανθρώπους και μπορούσε να κάνει πολύ λίγα. Είχε έρθει από πολύ μακριά. Ήταν ενθουσιώδης και έξυπνη και μίλησε για τη ζωή της και την αναπόφευκτη μικρότητα όλων των οργανώσεων, κάποιων μεγαλύτερη από τις άλλες. Είχε περάσει πολλά χρόνια μέσα σ’ αυτές.

«Εάν εκείνος που βοηθάει και εκείνος που δέχεται τη βοήθεια πηγαίνουν προς την ίδια κατεύθυνση, προς την ίδια κατάληξη, τότε η βοήθεια θα φέρει τη σωστή ανταπόκριση. Αλλά εάν αναζητάτε μία κατάληξη που δεν είναι ίδια με εκείνου που βοηθάτε, θα κακοχρησιμοποιηθεί. Αν θέλετε να εδραιώσετε γαλήνη και εκείνοι που βοηθάτε αναζητάνε κάτι άλλο, τότε οι καλές σας προθέσεις θα γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης. Εάν προσπαθείτε να βοηθήσετε την κοινωνία να πάψει να είναι άπληστη, δεν θα πρέπει να είστε βέβαιη ότι κι εσείς η ίδια θέλετε να προχωρήσετε  προς αυτή την κατεύθυνση; Αλλιώς δεν θα είναι μόνο μάταιες οι προσπάθειές σας, αλλά και η κοινωνία θα σας χρησιμοποιήσει για τους δικούς της σκοπούς. Για να βοηθήσετε κάποιον πρέπει να είστε σίγουρη ότι θέλει να βοηθηθεί προς την ίδια κατεύθυνση, αλλιώς με τη βοήθειά σας θα δυναμώσει για να πάει προς τα εκει που θέλει εκείνος, που μπορεί να είναι αντίθετα από εκεί που θέλετε εσείς».

«Οπότε εννοείτε ότι δεν μπορούμε να βοηθήσουμε ουσιαστικά κάποιον, μέχρι να θέλει κι εκείνος το ίδιο αποτέλεσμα με μας»;

«Μπορεί να υπάρξει σχέση βοήθειας ανάμεσα σε έναν άνθρωπο φιλειρηνικό και έναν στρατιωτικό; Ανήκουν σε διαφορετικά επίπεδα σκέψης, σε διαφορετικά κοινωνικά επίπεδα· μπορεί να συναντώνται στην αγορά, αλλά έχουν διαφορετικούς φίλους, μιλάνε διαφορετική γλώσσα. Ο φιλειρηνικός άνθρωπος ίσως να κατανοεί τον στρατιωτικό και ίσως να θέλει να τον βοηθήσει μόνο για να το παροτρύνει να βγει από τον κόσμο της βίας. Ο στρατιωτικός θα δεχτεί τέτοια βοήθεια μόνο όταν έχει πειστεί ο ίδιος για την αφροσύνη της βίας· αλλιώς θα θέλει να βάλει στη φυλακή τον φιλειρηνικό άνθρωπο, ως κοινωνικά επικίνδυνο. Παρόμοια, αν κανείς θέλει να μεταρρυθμίσει την κοινωνία, πρέπει να είναι σίγουρος ότι κι εκείνη το θέλει αυτό· αλλιώς εσύ βοηθάς κι ο ενθουσιασμός σου χρησιμοποιείται για τους δικούς της σκοπούς. Ο συλλογικός σκοπός δεν πρέπει να είναι διαφορετικός από τον ατομικό σκοπό. Εάν θέλετε να με βοηθήσετε, πρέπει να βρείτε τι αναζητάω, αλλιώς με τι τρόπο με βοηθάτε; Εάν εσείς κι εγώ συμφωνούμε, τότε θα βοηθάμε ο ένας τον άλλον και δεν θα εμποδιζόμαστε. Αλλά αν δεν ξέρετε τι θέλω και προσπαθήσετε να με βοηθήσετε, καθοδηγήστε είτε από έπαρση, πράγμα που εμποδίζει την κατανόηση, είτε απλώς παρασύρεστε από την ίδια σας την δραστηριότητα. Το να βοηθήσεις κάποιον άλλον αληθινά, είναι αδύνατον αν υπάρχει η έπαρση της γνώσης, της εμπειρίας, της αυθεντίας ή οποιασδήποτε φιλοδοξίας· ούτε είναι δυνατόν, αν η δραστηριότητά σου, η κοινωνική υπηρεσία είναι για σένα μια φυγή. Για να βοηθήσεις τον άλλον, πρέπει να γνωρίζεις τον εαυτό σου, αλλιώς είσαι όπως είναι κι εκείνος που θέλεις να βοηθήσεις. Δεν είναι σημαντικό να ξέρεις πριν βοηθήσεις; Αλλιώς η άγνοιά σου θα δυναμώσει την άγνοια του άλλου».

«Ναι, αυτό που λέτε είναι αλήθεια. Έχω σπουδάσει κοινωνιολογία και έχω πάρει κάτι παραπάνω από συνηθισμένη μόρφωση. Νομίζω, λοιπόν, ότι ξέρω αρκετά που μπορούν κάπως να χρησιμεύσουν».

«Οπότε, νομίζετε ότι ένα μικρό πεδίο επιφανειακής γνώσης, αποκτημένης από βιβλία, από πολυμαθείς καθηγητές, θα λύσει τα προβλήματά μας; Νομίζετε ότι αν όλοι αναζητήσουν τη γνώση σας και την πληροφόρησή σας που έχετε πάρει από βιβλία, θα βελτιωθεί η κοινωνία; Νομίζετε ότι η μόρφωση θα θεραπεύσει τα βάσανα του κόσμου; Δεν υπάρχει μία βαθύτερη αιτία για την ανθρώπινη δυστυχία»;

«Φυσικά και υπάρχει», συμφώνησε η επισκέπτρια.

«Ο άνθρωπος μπορεί να ελευθερωθεί από τη θλίψη του, κατανοώντας  και λύνοντας την βαθύτερη αιτία της. Και για την κατανόηση και την επίλυσή της, πού θα βρίσκεται η αφετηρία σου; Μέσα σου ή στον γείτονά σου; Ακόμα και για να καταλάβεις τον γείτονά σου, πρέπει να έχεις καταλάβει τον εαυτό σου. Τότε, η διάλυση της αιτίας της δυστυχίας, θα είναι το κύριο ενδιαφέρον μας, γιατί για να την διαλύσεις, πρέπει να κατανοήσεις τον εαυτό σου. Αν αυτή είναι  η πρόθεση της κοινωνίας, τότε καθώς θα είναι και η δική σου πρόθεση επίσης, εσύ κι η κοινωνία θα θέλετε να βοηθήσετε και να υπηρετήσετε, αυτό θα είναι αμοιβαία ωφέλιμο και για τους δύο. Τότε η βοήθειά σου, η υπηρεσία σου, έχει νόημα. Τότε η μεταρρύθμιση δεν θα δημιουργήσει περισσότερη σύγχυση και δεν θα χρειαστεί παραπέρα μεταρρύθμιση. Τότε η υπηρεσία σου δεν είναι ένα εμπορεύσιμο αγαθό, αλλά κάτι που δίνεται με αγάπη και ανιδιοτέλεια».

Η επισκέπτρια ξαναγύρισε την επόμενη μέρα και ρώτησε γιατί δεν έβλεπε από μόνη της, όλα αυτά που άκουσε. Εξήγησε ότι συμφωνούσε εντελώς με όσα είπα· αλλά γιατί δεν τα σκεφτόταν από μόνη της, και γιατί ήταν τόσο αργή η κατανόησή της;

«Μήπως επειδή δεν έχετε επίγνωση της διαμόρφωσής σας, των προκαταλήψεων και των ταυτίσεών σας. Χωρίς να έχετε επίγνωση της διαμόρφωσής σας, όσο κι αν προσπαθήσετε να σκεφτείτε καθαρά, οι σκέψεις σας θα είναι θολές, περιορισμένες. Ακριβώς όπως κάποιος που φοράει σκούρα γυαλιά ηλίου πρέπει να τα βγάλει για να δει καθαρά, χωρίς εμπόδιο, το ίδιο κι εκείνος που θέλει να σκεφτεί σωστά και καθαρά πρέπει να αποκτήσει επίγνωση της διαμόρφωσής του, όσων τον εμποδίζουν να δει. Με την κατανόησή τους, η σκέψη του και τα συναισθήματά του ζωηρεύουν, κι έτσι έρχεται βαθύτερη και πλατύτερη κατανόηση. Η σωστή σκέψη δεν είναι εφικτή χωρίς να απελευθερωθεί η σκέψη από την προκατάληψη και την ταύτιση. Η προκατάληψη είναι μία μορφή έπαρσης που βάζει όρια στην κατανόηση. Ο νους πρέπει να ελευθερωθεί  από κάθε αξιολόγηση και σύγκριση για να καταλάβει το πραγματικό.

 

 

Σχολιάστε