«Το μέλλον είναι τώρα»

Ένας φίλος μου θύμησε ότι σαν σήμερα, 17 Φεβρουαρίου,  πριν από 27 χρόνια πέθανε ο Κρισναμούρτι. Η αλήθεια είναι ότι είχα κατά νου να ανεβάσω κάτι σε τρία χρόνια για τη συμπλήρωση των 30 χρόνων από το θάνατό του, αλλά κόλησαν δύο τρία πράγματα μαζί: Το πρώτο είναι η φράση του, «το μέλλον είναι τώρα», που μου έφερε στο νου πρώτη φορά που τον άκουσα ποτέ να μιλάει, το καλοκαίρι του 1984, γιατί εκεί την πρωτάκουσα. Από τις 4 ομιλίες του τότε, παρακολουθήσαμε μόνο τις δύο πρώτες, το Σάββατο και την Κυριακή 25 και 26 Αυγούστου, και τις δύο συναντήσεις με απαντήσεις σε ερωτήσεις που του έκαναν στις 28 και 30 Αυγούστου. Σε αυτή τη δεύτερη, η πέμπτη και τελευταία ερώτηση της ημέρας ήταν για το τι νομίζει ότι έπρεπε να κάνουν όσοι έχουν καταλάβει όσα λέει, όταν θα έχει πεθάνει. Βέβαια, έπεσε πολύ γέλιο, αλλά και ταυτόχρονα είπε και κάποια πολύ σοβαρά πράγματα, όπως η φράση που θυμήθηκα και έβαλα για τίτλο. Ήταν τότε πάνω από 88 και πέθανε ενάμιση χρόνο αργότερα, λίγο πριν κλείσει τα 90. Αυτό το αναφέρω γιατί μου έκανε εντύπωση η καθαρότητα της σκέψης του, που δεν την έχουν πολύ νεώτεροί του. Το τρίτο που συνέβη και μ’ έκανε να αποφασίσω τελικά να ανεβάσω αυτό το post σήμερα, είναι μια φράση από ένα σχόλιο που άφησε ένα νέο κορίτσι, η magikifoni  (ίσως κάτω από είκοσι) στο τελευταίο (Κρισναμούρτικο κι αυτό) post της Άιναφετς. Να η φράση:  «Χορεύω, γελάω με τόσο απλά πράγματα που οι φίλοι με κοιτούν παράξενα, αλλά δεν με νοιάζει.. μία μέρα ίσως να καταλάβουν κι αυτοί πόσοι λόγοι υπάρχουν για να το κάνεις αυτό, ακόμα και όταν πονάς ή λυπάσαι…»  Αυτή η φράση πήγε και μου κόλλησε σε κάτι που είπε ο Κρισναμούρτι εκείνη την ημέρα στην απάντησή του, ότι η ζωή του καθένα μας είναι μήνυμα για τους άλλους. Τώρα, γιατί το είπε και τι εννοεί, μπορείτε μόνοι σας (όσοι θέλετε) να το δείτε στο βίντεο που σας ανέβασα και υποτίτλισα για όσους μπορεί να μην πιάνουν τα Αγγλικά του, με αυτήν ακριβώς την ερώτηση και απάντηση που έδωσε στη συνάντηση του 1984. Κρατάει τέσσερα λεπτά.
Καλή εβδομάδα.
Π.

3 Σχόλια στο “«Το μέλλον είναι τώρα»”

      δημήτρης
      18 Φεβρουαρίου 13 στις 12:17

      Όταν νέοι άνθρωποι σκέφτονται όπως η magikifoni τότε οι λόγοι να χαμογελάμε και να χορεύουμε και να αγαπάμε ,ακόμα κι όταν πονάμε, πολλαπλασιάζονται…
      και έτσι «γίνεται η ζωή του καθένα μας,το αληθινό μήνυμα για τους άλλους», ΤΩΡΑ!

      …και μας το είπες πρόσφατα 🙂
      «Ό,ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ Η ΑΝΟΙΞΗ ΕΡΧΕΤΑΙ»
      Καλή εβδομάδα σε όλους μας!

      Πέτρος
      18 Φεβρουαρίου 13 στις 19:46

      Παραμυθά, είναι άραγε μια ακόμη σύμπτωση ότι στις 17 Φεβρουαρίου του 1600 πέθανε στην πυρά της Ι. Εξέτασης ο Τζορντάνο Μπρούνο, φιλόσοφος και επιστήμονας, ο τελευταίος που έκαψε η Εκκλησία;

Σχολιάστε