“Θα είμαι πάντα εκεί”

Το εξώφυλλο του βιβλίου που βλέπετε είναι από το βιβλίο, “ΕΝΑ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ -ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΜΟΥ ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ”, που το έχει γράψει ένας πολύ κοντινός του άνθρωπος, η Σουνάντα Πατβαρντάν. Δεν έχει μεταφραστεί στα Ελληνικά,  αλλά έχω μεταφράσει εγώ ένα κομμάτι  που μου άρεσε. Το θυμήθηκα σε σχέση με το αμέσως προηγούμενο post, “Σύμπτωση;”  για  τον καινούργιο χώρο της Βιβλιοθήκης Κρισναμούρτι, σε σχέση με το τον Άρειο Πάγο, το ΘΕΜΙΔΟΣ ΜΕΛΑΘΡΟΝ. Με την ευκαιρία να πω σε όσους με ρώτησαν, ότι φωτογραφίες  ή βίντεο του καινούργιου χώρου, θα ανεβάσω το πολύ μέσα σε καμιά δεκαριά μέρες. Για να δούμε, λοιπόν,  αν συτή η αλλαγή χώρου είναι σύμπτωση ή “κάναμε το σωστό”, όπως λέει ο Κ. στο παρακάτω κείμενο.
Καλό Σαββατοκύριακο.
                Π.

Με ρωτάτε ποια ήταν η φύση της σχέσης μου με τον Κρίσνατζι; Υπήρχε στοργή και ήμουν εντελώς ανοιχτή απέναντί του. Ωστόσο υπήρχε πάντα και μια αίσθηση ότι ποτέ δεν τον ήξερα πραγματικά. Μπορούσε να μου λέει: «Σουνάντα, είμαστε φίλοι. Αν αρχίσω να έχω γεροντική άνοια και την παρατηρήσεις, πρέπει να μου το πεις». Ήταν τόσο ανοιχτός  κι ωστόσο ήταν, με μια βαθιά έννοια, άγνωστος.
Κάποτε τον ρώτησα: «Τι είδους σχέση έχω μαζί σου;» Η απάντησή του ρίχνει λίγο φως σε ό,τι μπορούσε να περιμένει κανείς ή να μην περιμένει από εκείνον. «Σουνάντα, είμαι σαν τον άνεμο. Μπορείς να κρατήσεις τον άνεμο μέσα στη γροθιά σου; ΄Ετσι είμαι. Δεν υπάρχει τίποτα να κρατήσεις. Γι’ αυτό σου λέω, μην προσκολλιέσαι σε μένα… Το έχω πει και σ’ άλλους, να μην προσκολλιούνται σε μένα».
Του απάντησα ότι έβλεπα καθαρά πως δεν υπήρχε προσωπική σχέση μαζί του. Αυτή η σχέση δεν ήταν σαν οποιαδήποτε άλλη κανονική σχέση στοργής. Του είπα: «Για παράδειγμα, αν πέθαινε κάποιο κοντινό μου πρόσωπο, δεν θα μπορούσα να έρθω σε σένα για παρηγοριά». Απάντησε: «Το τοποθετείς λάθος. Μην το τοποθετείς έτσι. ΄Εχω στοργή για τους ανθρώπους. Αλλά λέω, μην προσκολλιέστε πάνω μου, γιατί είμαι σαν τον άνεμο· δεν μπορείτε να τον κρατήσετε. Δεν υπάρχει τίποτα να κρατήσετε».
Ωστόσο, υπήρξε και κάτι άλλο που μου είπε αργότερα και μου έδωσε μια αίσθηση δύναμης και συμπαράστασης. ΄Ηταν κάτι που είχε ένα «μυστικιστικό» χαραχτήρα. Είπε: «Κάνε το σωστό και θα είμαι πάντα εκεί, μαζί σου».

 

 

 

ένα σχόλιο στο ““Θα είμαι πάντα εκεί””

      δημήτρης
      17 Μαρτίου 18 στις 10:36

      Θυμήθηκα αυτό που οι Σούφοι ονομάζουν μπαράκα, την άυλη ενέργεια-την ευλογία εκείνη που παραμένει άσβεστη για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα αφότου το φυσικό σώμα έχει χαθεί.

Σχολιάστε