Πάει… τα ‘χω χαμένα!

Τη Δευτέρα έκανα μια «πατατιά», που γελάω ακόμα. Δεν γίνεται, θα σας την πω γιατί είναι σαν ανέκδοτο.
Είχα πάει στην Πλατεία Μαβίλη για να γράψουν διάφορα που θέλανε να τους πω για το περιοδικό -που υπάρχει στο ίντερνετ και μοιράζεται δωρεάν- το   LIFO και ανάμεσα στα άλλα είπα και για το αγαπημένο μου παραμύθι του Άντερσεν, «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα» που είναι μία χειμωνιάτικη ιστορία με χιόνια.  Μετά τη συνάντηση, πήγα στο Σούπερ Μάρκετ της Πλατείας να ψωνίσω μερικά πράγματα, κι ανάμεσα σ’ αυτά και κάτι γιαούρτια διαίτης που ήθελε η γυναίκα μου. Κοίταξα στο μεγάλο ψυγείο όπου τα βρίσκω συνήθως, αλλά δεν τα έβρισκα. Σκέφτηκα ότι μπορεί να είναι κάπου χωμένα και να μην τα βλέπω και είπα να ρωτήσω τον υπάλληλο που τακτοποιούσε εκεί τα τυριά.
«Δεν έχει σήμερα εκείνα τα γιαούρτια με τις νιφάδες χιονιού», τον ρώτησα.
«Πώς είπατε;», μου είπε εκείνος θεωρώντας ότι δεν άκουσε  καλά.
«Γιαούρτια με νιφάδες χιονιού», επέμενα εγώ.
«Ποια γιαούρτια εννοείτε…» ψέλλισε κοιτώντας με ένα βλέμμα σαν να μιλούσε σε  UFO.
» Καλά, είναι τελείως χαζός αυτός», σκέφτηκα κι άρχισα να του το εξηγώ και με χειρονομίες σαν να ήταν ξένος που ήθελα να του δώσω να καταλάβει. «Εκείνα τα γιαούρτια της δίαιτας που από πάνω έχουν ένα ξεχωριστό πλαστικό κουτί με…» κι εκείνη ακριβώς τη στιγμή συνειδητοποίησα τι του έλεγα, και ότι ήμουν ακόμα στα χιόνια με το κοριτσάκι με τα σπίρτα και του είπα, «εκείνο το πλαστικό κουτί με τις νιφάδες δημητριακών μέσα».
«Α, μάλιστα, μας τελειώσανε», είπε με ένα ικανοποιημένο βλέμμα που ο ηλίθιος ήμουν εγώ κι όχι αυτός.

Καλό βράδυ.
Π.

11 Σχόλια στο “Πάει… τα ‘χω χαμένα!”

      marilia
      16 Νοεμβρίου 11 στις 23:30

      Υπάρχουν και κάτι άλλα γιαούρτια, που κυκλοφορούν ευρέως στο σχολείο και στο ξεχωριστό πλαστικό κυπελάκι από πάνω, έχει τα… κεφαλάκια απ’ τα σπίρτα! :mrgreen: Αφού τους είχαν τελειώσει με τις νιφάδες χιονιού, ας έπαιρνες αυτά με τα κεφαλάκια απ’ τα σπίρτα! Σιγά τη διαφορά! τςτςτς! Μα κι εσύ…! 😛

      Μαρία
      17 Νοεμβρίου 11 στις 13:31

      πάντως αν ήμουν στη θέση του πωλητή και σε αναγνώριζα θα σου απαντούσα μολις πέρασε η μάγισσα κλοκλο και μας τα πήρε χιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιιχι! φιλάκια παραμυθούλη!

      Παναγιώτης
      17 Νοεμβρίου 11 στις 21:22

      Ε όλοι κάνουμε τέτοια λάθη! Ανθρώπινο είναι. Εξάλλου πρέπει να έχουμε κάτι να θυμόμαστε για να γελάμε 🙂

      δημητρης
      17 Νοεμβρίου 11 στις 21:49

      χα!χα!απίστευτος πραγματικά…αλλά για στάσου λίγο.Κάτι λέει η Δέσποινα…έχεις κάνει και χειρότεραααα και δεν μας τα έχεις πειιιι;;; 🙂
      Φιλιά

      Hengeo
      18 Νοεμβρίου 11 στις 17:51

      Ε κάτι το παραμύθι, κάτι ο καιρός αυτές τις μέρες που βοηθάει στο να πάει το μυαλό εκεί, χαχαχα!

      Καλό απόγευμα 😉

      liana
      5 Δεκεμβρίου 11 στις 20:27

      Σημερα σε ειδα στην τηλεοραση,μετα απο πολλα χρονια, στην Ελενη-και θυμηθηκα τα χρονια που σε εβλεπα μαζι με τα παιδια μου-μικρα τοτε- τι ομορφα που περνουσαμε ολοι μαζι με τα παραμυθια σου! Να εισαι παντα καλα! Και Χρονια σου Πολλα!!!

Σχολιάστε