Κινεζόφιλος ξανά!

Υπολόγιζα να έχω τελειώσει με την επίσκεψή μου στο Μπρόκγουντ, που άρχισα στο προηγούμενο post  και να απαντήσω επιτέλους σ’ αυτό που με έχει ρωτήσει εδώ και μέρες ο Πέτρος, αλλά δεν τα κατάφερα. Έτσι για σήμερα έχω κάτι ακόμα από τη συνάντηση που έγινε στο Μπρόκγουντ  Παρκ, των αντιπρόσωπων επιτροπών από όλο τον κόσμο που ασχολούνται με τη δουλειά του Κρισναμούρτι, όπως ήδη σας έχω γράψει στα δύο τελευταία posts. Τώρα, θα μου πείτε τι σχέση έχει ο τίτλος του «post» με όλο αυτό; Κι όμως… Σ’ αυτή τη συνάντηση, είχαν έρθει για πρώτη φορά και δύο νέοι άνθρωποι από την Κίνα, η Sue και ο Kang. Εξαιρετικά παιδιά! Έφτιαξαν μία ομάδα στο Πεκίνο μόλις τον Φεβρουάριο του 2012,  που ασχολείται κυρίως με την μετάφραση των βιβλίων και των βίντεο του Κρισναμούρτι. Μας κούφαναν όταν μας είπαν, ότι στα λίγα χρόνια  που έχει χάσει τη δύναμή του το Κομμουνιστικό κόμμα της Κίνας, μεταφράστηκαν και κυκλοφορούν 40 (!!!) βιβλία του Κρισναμούρτι. Εμ… Η χώρα που γέννησε τον Λάο Τσε και τον Κομφούκιο, σιγά που δεν θα ξέρναγε τον Κομμουνισμό. Αυτά τα δύο παιδιά μου άρεσαν πολύ και μου θύμισαν τα νιάτα μου, κάνοντάς με άλλη μια φορά να δω τι φοβερό πράγμα που είναι η ζωή! Το 1966, στα 23 μου, περνούσα την κομμουνιστική μου φάση και μάλιστα πιο σκληρά απ’ όλους τους φίλους μου, γιατί ήμουν σκληροπυρηνικός Μαοϊστής, Κινεζόφιλος.  Μάλιστα στο σπίτι που είχα τότε και έμενα μόνος μου, είχα γράψει σε ένα χαρτί κάτι φριχτό που είχε ο  Μάο Τσε Τουνγκ και το είχα κολλήσει σε ένα τοίχο: «Τι κάνετε τόση φασαρία για να μην γίνει Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος; Όσοι και να σκοτωθούνε, όλο και κάποιοι Κινέζοι από τα 900.000.000 που είμαστε θα επιζήσουν για να ξανακάνουν την ανθρωπότητα¨. Χα, χα, χα… Άθλιος τύπος… Τότε, όμως, τον θαύμαζα και ήθελα πάρα πολύ να πάω στη Κίνα και να γνωρίσω νέους Κινέζους κομμουνιστές. Αυτά το 1966. Και να που η ζωή, που έχει τρομερή φαντασία,  σαράντα επτά χρόνια μετά, τα έφερε έτσι ώστε να γνωρίσω δύο νεαρούς Κινέζους, μόνο που δεν τους ενδιέφερε ο κομμουνισμός, αλλά ο Κρισναμούρτι, όπως κι εμένα! Για πρώτη φορά, όλα αυτά τα 27 χρόνια που πηγαίνω σ’ αυτές τις συναντήσεις, πρώτη φορά ήθελα με την καρδιά μου, κι όχι έτσι λογικά για κάτι αναμνηστικό, να βγάλω φωτογραφία με κάποιους. Δείτε την Sue και τον Kang που είναι λίγο μικρότεροι από την κόρη μου.

Όταν ήρθε η σειρά μου, στο κλείσιμο των δύο ημερών, να πω δυο λόγια για όσα ειπώθηκαν σ’ αυτή τη Διεθνή συνάντηση που είχε ως θέμα, τη διάδοση της δουλειάς του Κρισναμούρτι, και το τι θα πει, «να ζει κανείς τη Διδασκαλία του»,  είπα ότι  αντί να πω εγώ κάτι, θα προτιμούσα να τους δείξω ένα βίντεο με την απάντηση που είχε δώσει ο ίδιος σε ένα σχετικό ερώτημα με τα θέματα αυτής της Συνάντησης. Το βίντεο αυτό, που κρατάει 4΄  το έχω ανεβάσει στο blog πριν λίγους μήνες, αλλά για να μην τρέχετε, είπα να το ξαναβάλω κι εδώ. Πριν αρχίσω να τους λέω για το βίντεο που ήθελα να τους δείξω, τους είπα ότι θέλω να τους πω ένα ανέκδοτο, που το θυμήθηκα εξαιτίας των δύο νέων φίλων από την Κίνα και τους είπα όσα σας έγραψα πιο πάνω για τα νιάτα μου που ήμουν Κινεζόφιλος. Ε, και θα σας το πω κι εδώ: Όπως ξέρετε, τον Απρίλιο του 1967, έγινε αυτή η άθλια Δικτατορία, που έφερε έναν φανατικό  αντικομουνισμό και εξαπέλυσε ένα  άγριο κυνηγητό των κομμουνιστών, αλλά και των αντίθετων σ’ αυτήν, με εξορίες, βασανιστήρια, και φυλακίσεις. Και τότε, κάποια στιγμή, κυκλοφόρησε ένα ανέκδοτο: Οι Έλληνες Δικτάτορες, θέλουν να καθαρίσουν όλο τον κόσμο από τον κομμουνισμό, κι αποφασίζουν να αρχίσουν από την Κίνα, όπου και στέλνουν τις ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις να κάνουν απόβαση. Όταν φτάνουν στις ακτές της Κίνας, ένας αγγελιοφόρος τρέχει στον Μάο Τσε Τουνγκ να του πει την είδηση. «Σύντροφε Πρόεδρε, οι Έλληνες έκαναν από βαση στην Κίνα».  «Και πόσοι είναι αυτοί οι Έλληνες», ρωτάει ο Μάο». «Όλοι μαζί στη χώρα τους είναι οχτώ εκατομμύρια». Και ο Μάο ρωτάει: «Α… και σε ποιο Ξενοδοχείο μένουν;»   Χα, χα, χα…
Και τώρα, αν σας κάνει κέφι, δείτε αυτό το μικρό βίντεο που τους έβαλα να δούνε.

Θέλω να κλείσω το σημερινό post και γενικά όλη αυτή την παρουσίαση από τη Συνάντηση που παρακολούθησα στο Krishnamurti  Foundation Trust, στην Αγγλία,  με ένα ντοκιμαντέρ 28΄ – εισαγωγή στον Κρισναμούρτι – που το χάρισαν σε DVD σε όλους μας, με υπότιτλους στη γλώσσα όλων αυτών που συμμετείχαν. Του έκανα ένα μικρό μοντάζ, αφαιρώντας κάποια ενδιάμεσα σχόλια που νομίζω ότι δεν χρειάζονταν, και διόρθωσα δυο τρεις υπότιτλους που θεώρησα ότι είχαν τα σοβαρότερα μεταφραστικά λάθη. Αυτά…
Καλό υπόλοιπο Σαββατοκύριακο.
Π. 

 

2 Σχόλια στο “Κινεζόφιλος ξανά!”

      ainafets
      28 Ιουλίου 13 στις 13:05

      Κινεζόφιλη κι εγώ… αλλά ας πούμε, φιλοσοφικά!

      «Ένα δέντρο μεγάλο όσο η ανθρώπινη αγκαλιά
      ξεμυτίζει απ’ ένα φύτρο τοσοδά.
      Ένα τετράψηλο κτίριο αρχίζει με μια χούφτα λάσπη.
      Ένα ταξίδι χιλίων μιλίων, ξεκινά μ’ ένα βήμα…
      Λάο Τσε.

      Και γι αυτό το πρώτο βήμα, ο Κρισναμούρτι είπε: » Το πρώτο βήμα, είναι και το τελευαίο»…

      Εξαιρετική ανάρτηση και μπράβο στο Νίκο που μας μετέφερε το άρωμα της επίσκεψης του στο κέντρο Κρισναμούρτι και μπράβο και στα νέα Κινεζάκια παιδιά για τη δουλειά τους !
      🙂 🙂 🙂

      δημήτρης
      28 Ιουλίου 13 στις 17:16

      «Η χώρα που γέννησε τον Λάο Τσε και τον Κομφούκιο, σιγά που δεν θα ξέρναγε τον Κομμουνισμό.»
      Kαι η χώρα που γέννησε ένα Σωκράτη,ένα Χείλων Δαμαγήτη, θα ξεράσει αυτόν το βαθύ φασισμό που σαν μαύρο σάβανο την τύλιξε σιγά σιγά χρόνια τώρα…
      Σ΄ευχαριστούμε πολύ που σε μια τέτοια συνάντηση ήσουν και πάλι εκεί!

Σχολιάστε