Ο Χιονάνθρωπος

Ένας φίλος, μού έστειλε ένα μήνυμα για το προηγούμενο ποστ ότι καλές είναι οι ιστορίες του Χότζα, αλλά γιατί δεν ανεβάζω καμία ιστορία και του Παραμυθά. Στην αρχή σκέφτηκα ότι οι ιστορίες του Παραμυθά υπάρχουν σε βιβλία, αλλά μετά είπα ότι και οι ιστορίες του Χότζα υπάρχουν σε βιβλία. Έτσι αποφάσισα να ανεβάσω μια από τις αγαπημένες μου ιστορίες, την ιστορία με τον Χιονάνθρωπο. Και για όσους δεν ξέρουν ή δεν θυμούνται τα επτά βιβλία του “ΠΑΡΑΜΥΘΑ” που κυκλοφορούν και όλα κάνουν από 8 ευρώ και κάτω, θα τα δείτε στο τέλος του ποστ μετά την ιστορία του Χιονάνθρωπου. Αν θέλετε περισσότερες λεπτομέρειες υπάρχουν στην σελίδα των ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΨΥΧΟΓΙΟΣ που μπορείτε να πάτε κάνοντας κλικ ΕΔΩ. 
Καλό Σαββατοκύριακο. 
          Π. 

Ένα απόγευμα, πριν λίγο καιρό, βγήκα να κάνω μία βόλτα στο βουνό, πριν πέσει ο ήλιος. Εκεί που πήγαινα, να ένας χιονάνθρωπος. «Μπα», λέω, «γιατί σ’ άφησαν έτσι γυμνό»; «Είδες», μου λέει. «Στάσου να δοκιμάσουμε κανένα καπέλο και κανένα κασκόλ», του λέω και του βάζω τα δικά μου. Του ‘ρθανε κουτί· ούτε παραγγελία να τα ‘χε! «Α, μ’ έκανες πολύ ωραίο», λέει ο χιονάνθρωπος. «Ναι, αλλά τώρα πρέπει να πηγαίνω», του είπα. «Και θα μ’ αφήσεις μόνο μου;», με ρωτάει παραπονεμένα. «Και τι να σε κάνω;», απόρησα «βράδιασε». «Να με πάρεις σπίτι σου». Τον λυπήθηκα τόσο πολύ, που τον πήρα σπίτι μου. Τον έβαλα στο σαλόνι και κάθισα να δω τηλεόραση. Κάποια στιγμή ακούω τον χιονάνθρωπο να μου λέει: «Δεν νιώθω καλά». «Ωχ, λιώνεις», φώναξα, «ξέχασα κι άναψα το τζάκι. Γρήγορα στην κουζίνα». Έτρεξα κι έβαλα τον χιονάνθρωπο στην κατάψυξη κι έπειτα πήγα να ξαπλώσω, γιατί είχαμε κουραστεί κι έπρεπε να κοιμηθούμε. Την άλλη μέρα μόλις ξημέρωσε έβαλα το χιονάνθρωπο κάτω από ένα δέντρο για να έχει παρέα κι εγώ πήγα βόλτα. Δεν πρόλαβα να απομακρυνθώ και βγαίνει ο ήλιος. «Ωχ, ο χιονάνθρωπος», σκέφτηκα και τρέχω πίσω. «Δεν αισθάνομαι καλά», μου ψιθύρισε με κόπο, μόλις με είδε. «Φοβάμαι πως θα λιώσεις», του λέω, «πρέπει να σε πάω κάπου αλλού. Το βρήκα: Στο Βόρειο Πόλο»! Φόρεσα το μαγικό γιλέκο μου και πετώντας πάνω από βουνά και θάλασσες, τον πήγα στο Βόρειο Πόλο. Και ποιος νομίζετε πως μας περίμενε; Μια ωραία χιονανθρωπίνα που αγάπησε αμέσως το φίλο μου τον χιονάνθρωπο. Την αγάπησε κι εκείνος και παντρεύτηκαν κι έκαναν ένα σωρό παιδάκια. Κι εγώ, αφού έμεινα λίγο καιρό μαζί τους, τους αποχαιρέτησα κι έφυγα κι όπως λένε τα παλιά παραμύθια, ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

 

book   book  book  book

book  book  book

 

 

 

Σχολιάστε