Για τη σκέψη

Για σήμερα έχω άλλο ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που μεταφράζω αυτόν τον καιρό, το “ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΖΩΗ”.
Καλό Σαββατοκύριακο
                 Π.

“…. Η σκέψη είναι ο επικρατέστερος παράγοντας στην ανθρώπινη ζωή. Δεν υπάρχει Ανατολική σκέψη και Δυτική σκέψη· υπάρχει μόνο σκέψη που μπορεί να εκφραστεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, αλλά πάντα είναι κίνηση της σκέψης. Η σκέψη είναι κοινή σε όλους τους ανθρώπους, από τον πιο πρωτόγονο μέχρι τον πιο υψηλά εκπαιδευμένο. Η σκέψη έχει πάει τους ανθρώπους στο φεγγάρι· η σκέψη έχει κατασκευάσει την ατομική βόμβα· έχει χτίσει όλους τους ναούς, τους μεγάλους καθεδρικούς ναούς με όλα όσα υπάρχουν μέσα τους και ονομάζονται ιερά· έχει φτιάξει τις εξεζητημένες τελετές, τα δόγματα, τις δοξασίες, την πίστη και λοιπά· έχει φτιάξει το κομπιούτερ και τα προγράμματα που τρέχουν σε αυτό. Έχει βοηθήσει την ανθρωπότητα με αμέτρητους διαφορετικούς τρόπους, αλλά έχει επίσης δημιουργήσει και πολλούς πολέμους και όλα τα εργαλεία θανάτου. Έχει οργανώσει ιδανικά, τεράστια βία, βασανιστήρια, έχει χωρίσει την ανθρωπότητα σε έθνη, τάξεις και αμέτρητες θρησκείες που έχουν διαιρέσει τους ανθρώπους και έχει στρέψει τον άνθρωπο ενάντια στον άνθρωπο και στον εαυτό του. Η αγάπη δεν είναι η σκέψη, που είναι αναμνήσεις και εικόνες.

Η σκέψη συντηρεί και καλλιεργεί τη συνείδηση. Το περιεχόμενο της σκέψης είναι η χωρίς τέλος κίνηση της σκέψης, οι επιθυμίες, οι συγκρούσεις, οι φόβοι, το κυνήγι της ευχαρίστησης, ο πόνος, η μοναξιά, η θλίψη. Η αγάπη, η συμπόνια, με την άφθαρτη νοημοσύνη τους είναι πέρα από την περιορισμένη συνείδηση. Μπορεί να μη χωρίζεται σε υψηλότερη και χαμηλότερη, επειδή το υψηλό ή το χαμηλό είναι πάντα συνείδηση, πάντα θορυβώδης, πάντα φλύαρη. Η συνείδηση είναι όλη χρόνος, είναι όλη μέτρηση, είναι όλη χρονικό διάστημα, επειδή είναι γεννημένη από τη σκέψη. Η σκέψη δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι πλήρης· μπορεί να πιθανολογεί για εκείνο που έχει πληρότητα και να εντρυφά στην εκφραστική απόδοσή του και στην εμπειρία του, αλλά η σκέψη δεν μπορεί ποτέ να αντιληφθεί την ομορφιά της, την απεραντοσύνη της.

Η σκέψη είναι το χωρίς αξία γέννημα της εμπειρίας και της γνώσης που δεν μπορεί ποτέ να είναι κάτι πλήρες, ολοκληρωμένο. Έτσι η σκέψη θα είναι πάντα περιορισμένη, κατακερματισμένη. Τα προβλήματα που έχει φέρει η σκέψη στον άνθρωπο, έχει προσπαθήσει μάταια η ίδια να τα λύσει κι έτσι τα διαιωνίζει. Μόνο όταν καταλάβει την παντελή ανικανότητά της να λύσει τα προβλήματα που έχει δημιουργήσει, μπορεί τότε η αντίληψη, η διορατικότητα, να τα τελειώσει. ”

 

 

 

 

Σχολιάστε