Γι’ αυτό σας αγαπώ: γιατί είστε σκατούλες!

Άλλο είχα σήμερα στο νου να γράψω, αλλά όλο αυτό το blablaroom που φτιάξατε πραξικοπηματικά τα κορίτσια της παρέας, παρασέρνοντας ένα αγόρι κι ένα παππού – κι από δύο φορές τον καθένα στον ίδιο post, όπως εντόπισε η marilia λέγοντας το αμίμητο, «Καλέ… ξεφύγατε!!! Δεύτερο παραμυθοσχόλιο;;;; Ο Χριστός και η Παναγία!!!» – (είναι μία κι αυτή!!!), έλεγα, λοιπόν, ότι ενώ άλλο ήθελα να γράψω σήμερα, αυτά τα 38 σχόλια σε ένα post (δεν έχει ξαναγίνει!) και το ερώτημα της ΑΡΙΣΤΗΣ στη nellinezi, «…Μήπως έχεις κανένα μέσο σ’ αυτό το Blog και είσαι σίγουρη για την θέση σου;» μ’ έκαναν να σκεφτώ κάτι άλλο. Να απαντήσω, λοιπόν, στην ΑΡΙΣΤΗ ότι η nellinezi βεβαίως και έχει μέσο και είναι ακριβώς το ίδιο μέσο που έχετε όλες σας απέναντί μου, ανεξαρτήτως ηλικίας: σας αγαπώ γιατί είστε μικρές «σκατούλες». Μικρά σατανικά τσουλάκια, ήθελα να πω αλλά συγκρατήθηκα για να μην βαρύνει ο τίτλος του post.

Αν κανείς έχει γίνει μπαμπάς κοριτσιού (π.χ. όπως αυτό της φωτογραφίας) και έχει ασχοληθεί μαζί του, το έχει maria-4.JPGφροντίσει και το παρατηρεί από μικρό – πέρα από να το αγαπάει ή ίσως ακριβώς επειδή το αγαπάει – τότε μπορεί να μάθει πολλά! Το 70% όσων ξέρω για τις γυναίκες, το έμαθα από την κόρη μου.
Μέχρι τα 32 σου ό,τι σου έχει κάνει τη ζωή πατίνι, σε έχει πονέσει και σου έχει δώσει ευτυχία, σε έχει κάνει τρελό από θυμό και «βούτυρο» από γλύκα, είναι οι γυναίκες. Και ξαφνικά βλέπεις μπροστά σου, κάθε μέρα, μια γυναίκα σε μικρογραφία, που όσο μεγαλώνει είναι ένα γλυκό και όμορφο «τσουλάκι» που σε παίζει όπως πολλές που γνώρισες, αλλά αυτή δεν μπορεί να σε αφήσει. Δεν μπορεί γιατί δεν είσαι γκόμενος ή άντρας της για να σε αλλάξει, είσαι και θα είσαι μέχρι να πεθάνετε και οι δύο ο μπαμπάς της. Τέρμα.
maria-nikos_dance.jpgΈτσι, για πρώτη φορά νιώθεις με μια γυναίκα τόσο ασφαλής, τόσο βαθιά τρυφερά, όσο μεmaria-nikos.jpg καμία άλλη έως τότε! Αυτό ακριβώς, αν ενδιαφέρεσαι αληθινά κι όχι ανταγωνιστικά για το άλλο φύλο, σε κάνει να θελήσεις να μάθεις πώς χτίζεται αυτή η γυναικεία ψυχολογία σιγά σιγά, και τι είναι εκείνο που το φέρνει μέσα στο κύτταρό της γραμμένο εδώ και αιώνες, από την εποχή του «μήλου»; Αυτό, λοιπόν, που φέρνει – για να ακολουθήσω το στυλ σας κορίτσια του blog – είναι το μικρό σκατουλοσατανικογλυκοτρυφεροτσουλάκι. Απόδειξη; Η αληθινή ιστορία που θα σας γράψω και που αποδεικνύεται από τις φωτογραφίες που τράβηξα με το κινητό.
Όλα τα κορίτσια, αλλά και τα αγόρια που έχουν κόρες, θα καταλάβουν πολύ καλά τι λέω.

Ήταν πριν λίγο καιρό στο μετρό. Μπαίνοντας μέσα εκνευρισμένος από κάτι που μου είχε συμβεί, πήγα κι ακούμπησα στην απέναντι πόρτα, βαρύς. Κι ενώ ήμουν αφηρημένος, το μάτι μου έπιασε, κάτω χαμηλά ένα μικρό κοριτσάκι να κάθεται πάνω σ’ ένα σακίδιο, φορώντας το δικό του στην πλάτη, σκεφτικό, με τη μαμά του δίπλα – μια συμπαθητική, άνετη νέα κοπέλα με footer και αθλητικά παπούτσια. Το μουτράκι του μικρού κοριτσιού κι όλο το σουλούπι του, με γλύκανε ακαριαία! Δεν άντεξα! Έβγαλα το κινητό για να την τραβήξω καμιά φωτογραφία.

image01.jpg

Για να μην με καταλάβει κρατούσα το κινητό κάτω αριστερά μου, κάπως σαν να προσπαθεί να διαβάσει κάποιος με πρεσβυωπία τα ονόματα. Ένας τύπος δεξιά μου φταρνίστηκε δυνατά και την έφερε πίσω από εκεί όπου ήταν φευγάτη. Τον κοίταξε.

image02.jpg

Και τότε ήταν που με πήρε χαμπάρι. Με κατάλαβε η σκατούλα ότι τη βγάζω φωτογραφίες και με κοίταξε. Κοιτάει πάνω κι αριστερά της γιατί κοιτάζει εμένα κι όχι το κινητό.

image03.jpg

Και τότε, μου βγάζει τη γλώσσα!!! Αλλά επειδή, προφανώς, αυτό το έχει ξανακάνει και της έχει πει η μάνα της ότι δεν είναι ευγενικό, για να μην την πάρει χαμπάρι όπως είναι από πάνω της, το μικρό σκατουλοσατανικογλυκοτρυφεροτσουλάκι, μόλις μου βγάζει τη γλώσσα του κοιτάζει – δήθεν αδιάφορα – αλλού, στο κενό!

image04.jpg

Μόλις έκλεισε το στοματάκι της βάζοντας μέσα τη γλώσσα, της έβγαλα κι εγώ τη δικιά μου γελώντας. Κι εκείνη, ενώ δεν με κοίταγε, αλλά με παρακολουθούσε με την άκρη του ματιού της, γύρισε το κεφάλι της δεξιά και ξανάβγαλε τη γλώσσα της, κοιτώντας αδιάφορα πάλι το κενό.

image05.jpg

«Τι κάνεις εκεί;» της λέει η μάνα της που την πήρε χαμπάρι. Και το κοριτσάκι, διπλώνει τη γλώσσα της σαν απλώς να έπαιζε μ’ αυτήν και παίρνοντας το πιο αθώο βλέμμα της σηκώνει το κεφάλι της και κοιτάζει τη μάνα της.

image06.jpg

«Βάλε τη γλώσσα σου μέσα», της λέει κι επειδή, βέβαια, κι εκείνη έχει ένα τέτοιο κοριτσάκι μέσα της, δεν «μασάει» από το βλέμμα της μικρής όπως θα μάσαγε – αν ήταν – ο μπαμπάς της και κοιτάζει γύρω να δει σε ποιον μπορεί να έβγαζε τη γλώσσα η κόρη της. Τα μάτια της πέφτουν επάνω μου και της χαμογελάω για να επιβεβαιώσω την υποψία της και μου χαμογελάει απολογητικά για λογαριασμό της κόρης της κι εκείνη.

ΤΕΛΟΣ

Σας φιλώ πολύ όλους.
Π.

29 Σχόλια στο “Γι’ αυτό σας αγαπώ: γιατί είστε σκατούλες!”

      nellinezi
      3 Απριλίου 08 στις 13:17

      Ξεκινώ με αμέτρητα φιλάκια κι επανέρχομαι!!!!! Μαααααααααααααααατττττςςςςςςςςςςςςςςς Μουουουουουουουουουουτττττςςςςςςςςςςς!!!!

      nellinezi
      3 Απριλίου 08 στις 13:25

      Αχ μωρέ γλυκοπαραμυθούλη μας……συγκινήθηκα τώρα!! όχι, γιατί σου έβγαζε τη γλώσσα η μικρή σκατούλα, αλλά γιατί μας αφήνεις να είμαστε κι εμείς μικρές σκατούλες χωρίς να χρειάζεται να το παίξουμε αλλιώς!
      Αυτή είναι η φύση μας!
      Αυτό βγάζουμε!

      Κι εσύ μας αγαπάς για αυτό!

      Κι εμείς σε αγαπάμε που είσαι έτσι και δεν είσαι κοτέτσι και δήθεν!

      Αγκαλιτσογλυκοτρυφεροσατανικοσκατουλοπαιδικοφιλάκιαααααααα!!!

      (και προφανώς , όταν έγραφες το ποστ ,δεν ήξερες ότι τα σχόλια του προηγούμενου ποστ θα γίνονταν 40 και δε θα έμεναν 38! χι χι χι!! )

      ΑΡΙΣΤΗ
      3 Απριλίου 08 στις 13:28

      Φιλάκια πολλά και από μένα.
      Παραμυθά μου ένα θα σου πω θα σκάσει ο άντρας μου που θα του πω ότι εγώ ήμουν αφορμή για να γράψεις. Δεν ξέρεις πως χαίρομαι, πως χαίρομαι, πως χαίρομαι.
      Φιλάκια, φιλάκια, φιλάκια.

      Α! και κάτι άλλο. Ο γλυκός μου μπαμπακούλης από τότε που γεννήθηκα μέχρι σήμερα, που πιστέψτε με περάσανε πολλά χρόνια από τότε, δεν σταματάει όπου βρεθεί και όπου σταθεί να με αναφέρει σαν το μικρό, γλυκό και παμπόνηρο κοριτσάκι του. Φιλάκια πολλά και σε εσένα μπαμπάκα μου.

      νατασσάκι
      3 Απριλίου 08 στις 13:48

      Χεχεχε
      Σιγά που δεν το ξέραμε ότι μας αγαπάς!!!!
      😀

      (κι εμείς, πολύ -αλλιώς δεν θα «αλωνίζαμε» εδώ μέσα…
      😉

      Μααααααααααααατςςςςς!!
      (που λέει κι η φιλενάδα)

      NISPELL
      3 Απριλίου 08 στις 14:44

      KALHMERA, AYTH »APLH» ISTORIA ,MOY EMEINE ME ZESTANE SYGGHNHSE ,ME THS OMORFIA PAIDION [MAS],KAI ENTELH TA AMETRHTA SYNAISTHMATA POY KRYBOYME ,ALA ME THN PROTH EYKAIRIA TA ZOYME KAI EINAI OMORGOTERES STIGMES STH ZOH AYTH,SAS EYXARISTO POYMOY DOSATE 1EYKAIRIA NA ZHSO MAZI SAS OLA AYTA.

      X@xΛιΔάΚι
      3 Απριλίου 08 στις 15:34

      Ευτυχώς που δεν έχει ξεχάσει ακόμα κανείς μας πόσο γλυκό μπορεί να είναι «ένα μήλο»

      Την καλημέρα μου σε όλες τις σκατουλίτσες εδώ μέσα.

      nellinezi
      3 Απριλίου 08 στις 16:19

      NISPEEEEEEELLLLLLLLL……..ΕΣΥ ΕΔΩ??????? ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ !!! ΠΑΡΑΜΥΘΟΥΛΗ ΜΟΥ , ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙΣ ΝΑ ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΩ ΤΟΝ ΝΙΣΠΕΛ ΣΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΣΟΥ?? ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΣ (ΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΣΟΥ ΠΕΡΙΠΟΥ!!) ΑΠΟ ΤΟ SYNC!! ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ! ΝΑΙ…ΠΑΙΔΙ! 🙂

      ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΠΛΟΓΚΟΦΙΛΕΝΑΔΕΣ ΜΟΥ! 🙂

      XOXΛΙΔΑΚΙ….ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΤΗ ΣΚΑΤΟΥΛΑ!! 😛

      …..
      ……..
      Α ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ…..ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΣΚΕΦΤΗΚΑ ΤΩΡΑ?? ΟΤΙ ΟΠΟΙΟΣ ΜΠΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΤΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΑ ΚΑΙ ΔΕΙ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΣΟΥΛΟΣΚΑΤΟΥΛΟΚΟΥΒΕΝΤΟΛΟΙ ΘΑ ΤΑ ΧΑΣΕΙ ΜΕ ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΜΑΣ!! …

      «ΤΣ …ΤΣ….ΤΣ…..(ΘΑ ΠΕΙ! )….ΤΙΠΟΤΑ ΔΕ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΠΙΑ?? ΚΟΙΤΑ ΠΩΣ ΜΙΛΟΥΝ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΜΥΘΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ!!!!!!!!!….AM KI AYTOΣ Ο ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ???» ….ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ !!

      ΚΑΛΗΣΠΕΡΟΦΙΛΙΑ!

      Karellen
      3 Απριλίου 08 στις 21:38

      [Αυστηρώς αντρικό σχόλιο] Δηλαδή, αγαπητέ Παραμυθά, σοβαρά έχω ελπίδες να καταλάβω κάπως – κάποτε την γυναικεία ψυχοσύνθεση, που μπροστά στο μυστήριό της το «Στόουνχετζ» μοιάζει γελοίο; (Ωχ, θα μου επιτεθούν εν χορώ -και επί πλέον χωρίς Space ανάμεσα στις βρισιές- οι σχολιάστριες τώρα, προβλέπω τα σχόλια στο ποστ τριψήφια!) 😀
      [Κανονικό σχόλιο] Είναι τόσο συγκινητικό το κάθετι που γράφετε, γιατί είναι πάντα αληθινό, χωρίς φτιασίδια και καθωσπρεπισμούς. Και γιατί έχει αγάπη, πολλή, που ξεχειλίζει μέσα από τις λέξεις, εν προκειμένω και μέσα από τις γλυκές φωτογραφίες μπαμπά-κόρης… (Το ότι σκεφτήκατε να απαθανατίσετε το κοριτσάκι και συνοδεύετε το κείμενο με τις πραγματικές φωτογραφίες, σε μια σχεδόν δημοσιογραφική αφήγηση, το βρίσκω καταπληκτικό!!)
      [Απάντηση και στα σχόλια του προηγουμένου ποστ] Το καταλάβατε ότι σας πειράζω, κορίτσια του μπλογκ. Είστε φοβερές βρε ‘σεις, με τα τόσο τρυφερά και χαριτωμένα σας σχόλια στον αγαπημένο μας Παραμυθά! Συνεχίστε τις «σιδηροδρομικές» σας λέξεις χωρίς να πατάτε «Space», συνεχίστε να ενώνετε τα κενά. Τι χρειάζονται τα διαστήματα όταν, χάρη στον συντάκτη του, οι αποστάσεις μεταξύ των αναγνωστών του μπλογκ εκμηδενίζονται και είμαστε όλοι –αγοροκοριτσονεοπαλαιομικρομεγαλοι- ένα; 🙂

      marilia
      3 Απριλίου 08 στις 23:02

      ΚΙ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑΜΥΘΟΣΧΟΛΙΟ!!!!!!!!! Ε, δεν παλεύεστε!!! Σαν τα μούτρα μας τον κάνατε!!!!!!! 😛

      καληνύχτα 😉

      nellinezi
      3 Απριλίου 08 στις 23:44

      χα χα χα χα χα ….μαρίλια μου έτσι είμαστε εμείς….ή τον κάνουμε τον άλλο σαν τα μούτρα μας, ή δεν του δίνουμε σημασία καθόλου!! χα χα χα χα χα…μπήκα να γράψω αυτό μόνο…γιατί έχω μια νύστααααΑΑΑΑΑΑΑΑΑαααααααα ( χασμουρητό ήταν αυτό!! 😀 )

      Γλυκοκαληνυχτες!

      ( καρέλλεν, δε σε ξέχασα! Απλά, νυστάζω πολύ τώρα για να απαντήσω ! ….χα χα χα χα !! όχι, όχι, μην τρομάζεις! 😀 …..τα υπόλοιπα αυριο! )

      νατασσάκι
      4 Απριλίου 08 στις 8:52

      (και όχι μονο παραμυθοσχόλιο, αλλά και φωτογραφίες!!!! -πού είναι η μαρία; Μέρες έχει να φανεί!)

      Καλημερούδια σας, αγόρια και κορίτσια της παρέας
      🙂

      @ «αδερφέ» μάστορα, τι θα γίνει, θα μας το φτιάξεις το τσατ ή θα κάνουμε το blog σαν τα δικά μας;
      (και σαν τα μούτρα μας θα έλεγα, αλλά έχε χάρη…)

      ε;

      Ε;

      ΑΡΙΣΤΗ
      4 Απριλίου 08 στις 8:58

      Καλημερούδια σε όλους και όλες. Γλυκέ μου παραμυθά πρόσεχε γιατί είμαστε τόσο πανούργες που θα σε κάνουμε να γράφεις post και να μας σχολιάζεις συνέχεια. Εμείς οι γυναίκες να ξέρεις έχουμε τον ασταμάτητο. Μπορούμε να ξεκινήσουμε μια συζήτηση σήμερα και να την τελειώσουμε του χρόνου την ίδια μέρα. Μην πω και παραπάνω. Ξέρεις τι παραμύθια ξέρουμε εμείς;;;;;;; Θα σου πάρουμε την δουλειά όχι τίποτα άλλο. Θα βρεθείς εσύ να σχολιάζεις και εμείς να γράφουμε.!!!!!!!!!!!!

      Το σκέφτηκα πολύ πριν το στείλω αυτό το μήνυμα. Φοβήθηκα μην με πάρεις στα σοβαρά και σταματήσεις να γράφεις άλλα μετά είπα: “Έχει και ο παραμυθούλης μας κόρη και ξέρει.”
      Φιλάκια πολλά σε όλες τις μπλοκοφιλενάδες και σε όλους τους μπλοκόφιλους. Καλημερούδια και πάλι.

      Μπορώ να πω και άλλα, αλλά θα συγκρατηθώ…

      Vanda
      4 Απριλίου 08 στις 10:23

      ΑΡΙΣΤΗ σχολίασε στις 04 Απρ 2008 8:58
      Εμείς οι γυναίκες να ξέρεις έχουμε τον ασταμάτητο. Μπορούμε να ξεκινήσουμε μια συζήτηση σήμερα και να την τελειώσουμε του χρόνου την ίδια μέρα. Μην πω και παραπάνω…

      Για την Αρίστη δε… προσυπογράφω, παίρνεις τηλ. να δεις τι κάνει και εύχεσαι να μην το σηκώσει! χαχαχαχαχαχ (τι έχω να ακούσω τώρα) 😀

      Νατασσάκι, πως βάζεις avatar??? :S

      Karellen, ο Θεός ο ίδιος είπε προς τους άντρες: «Αγαπάτε τις, αλλά μην προσπαθήσετε να τις κατανοήσετε!!!» 😀

      Pooka
      4 Απριλίου 08 στις 11:13

      Καλημέρα Παραμυθά και νεραϊδοχαμογελομανιταροπαραμυθοπαρέα!

      Μα τι υπέροχη σκατομικρούλα ειναι αυτή!

      Μου έφτιαξε τη μέρα!

      nellinezi
      4 Απριλίου 08 στις 12:46

      Καλησπέρες στην παραμυθοπαρεούλα μου και στον

      Παραμυθοαρχηγούλη μας!!! ( παραμυθούλη θυμάσαι τα στρουμφάκια στο στρουμφοχωριό; Ε…εμείς είμαστε τα στρουμφάκια κι εσύ ο Μπαμπα Στρουμφ!! χι χι χι!!)

      Καρέλλεν…τώρα δε νυστάζω….τώρα πεινάω!! Πάω να φάω και τα λέμε μετά!΄Πρέπει να πάρω δυνάμεις να αντεπελξέθω στην πρόκληση 😀 😀

      Α ναι! Το ξέχασα! αυτή τη φορά δε μας προκάλεσες!! χα χα χα ! Ε καλά δεν πειράζει! … πρέπει ούτως η άλλως να πάρω δυνάμεις για να προφέρω τη λέξη που σου ετοιμάζω!! 😛

      nellinezi
      4 Απριλίου 08 στις 14:21

      Ελα! Καρδάμωσα! Καρέλλεν…οι απαντήσεις!

      Λοιπόν:

      1) Αυστηροαντρικοσχολιοχρωστουμενοαπάντηση: ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ !!!!!

      ΚΑΙ

      2)
      Προηγουμενοποστοσχολιοσιδηροδρομικοκατασκευασμενολεξοαπάντηση:

      πολυ μου άρεσε αυτό το «αγοροκοριτσονεοπαλαιομικρομεγαλοι- » ! 🙂

      (μα που τη σκέφτηκες αυτή τη λέξη;;; 😛 😛 )

      Χ@ΧλΙδΆκΙ
      4 Απριλίου 08 στις 16:08

      Νελλινεζάκη και οι άλλες μικρες εδώ μέσα και στην εθνική να μας έβγαζαν θα την φρακάραμε….

      Με λίγο σπρώξιμο όλες ανθίζουμε εδώ μέσα…καλή μας άνοιξη

      Υ.Γ. το λέω αυτό γιατί εδώ μου μένω δεν έχουμε πάρει ακόμα μυρωδιά

      nellinezi
      4 Απριλίου 08 στις 16:27

      Βρε συ Χοχλιδάκι, μου έδωσες ιδέα τώρα !!

      Κορίτσια …..ΕΕΕΕΕ ….ΚΟΡΙΤΣΙΑΑΑΑΑΑ….ακούτε; Για ακούστε;

      Τι λέτε;

      Κατεβαίνουμε να κλείσουμε την Εθνική Οδό;

      Κι αν μας ρωτήσουν ποιες είμαστε , θα πούμε ότι είμαστε τα Παραμυθοκόριτσα!!

      Κι αν μας ρωτήσουν γιατί το κάνουμε , θα πάρουμε το αθώο σκατουλούφος μας και θα πούμε…….»έτσι….για χαβαλέ!!!!! »
      ΜΟΥΑΧΑΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΜΟΥΑΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ !!!!!

      marilia
      4 Απριλίου 08 στις 17:49

      Εγώ έχω γεννηθεί 18 Νοέμβρη, η nellinezi είναι η τρομοκράτης!!! Ουλπ!

      Την κοπανάω για γυμναστήριο. Ε, να μην έχω μια «α» φυσική κατάσταση, όταν αρχίσουν να μας κυνηγάνε τα περιπολικά; :mrgreen:

      nellinezi
      4 Απριλίου 08 στις 17:58

      χα χα χα χα χα !!!! Γεια σου Μαριλιάκι μου με τα ωραία σου!! ….και κατά το άσμα ….την ώρα που θα μας σούρνουν μέσα στα περιπολικά …εμείς θα τραγουδάμε….»ήρεμα, ήρεμα ….δεν είμαι τρομοκράτης «!!!!

      Κι αν μας ρωτήσουν γιατί τραγουδάμε, η απάντηση μας θα είναι ότι τα Παραμυθομεγαλωμενοκόριτσα δε χάνουν ΠΟΤΕ το κέφι τους! 😛

      Κάποιος να μας σταματήσειειειειειειειειει!!!!!!! 😀 😀 😀

      Y.Γ…Κωνσταντίνεεεεεεε! Κάνεις τον Αλέκο εεε;;

      cosmic dancer
      25 Ιουλίου 08 στις 11:06

      Πρώτον γραφεις πολύ όμορφα και πολύ όμορφες ιστορίες.Η μόνη μου ένσταση είναι πως ακόμα και η αγάπη μεταξύ πατέρα και κόρης δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη.Εκτιμώ πολύ τον πατέρα μου και ειναι έχει υπάρξει σπουδαίος πατέρας για μένα απο την άποψη ότι από μικρή ενδιαφερόταν για μένα μου μιλούσε και χρωστάω πάρα πολλά στις συζητήσεις που κατά καιρούς έχουμε κάνει σε κάθε θέμα που μπορείς να φανταστείς (πολιτική,ιστορία,ό τι βάλει ο νους σου).Πάντα προσπαθούσα και προσπαθώ να δείχνω κατανόηση στις ανησυχίες και τις ανασφάλειές του με αποτέλεσμα παρόλο που δεν του έχω δώσει αφορμή να προδοθεί η εμπιστοσύνη του σε μένα να έχω χάσει πολλά από όσα κάνουν οι φίλοι της ηλικίας μου.Εκλαμβάνει κάθε διαφωνία μου ως ανταρσία και πνίγεται επειδή νιώθει ότι δεν μπορεί να μου μιλήσει για την αντίδραση μου.Αλλά και μόνο η στάση του αυτή οδηγεί εμένα στην ίδια θέση.Οπότε διαωνίζεται ένας φαύλος κύκλος που δυσκολεύει πάρα πολύ την επαφή και την επικοινωνία.Τελοσπάντων με αυτα και με αυτά εκεί που ήθελα να καταλήξω είναι ότι ο πατέρας μου έχει πει σε μένα και στη μανα μου ότι νιώθει πως δεν τον αγαπάω επειδή δεν είμαι πια το πεντάχρονο που κάνει μονίμως γλύκες.Τονίζω το μονίμως για να μην νομίζεις πως είμαι καμιά ψυχρή αδιάφορη.Ο πατέρας μου συχνά για αυτόν τον λόγο φεύγει από το σπίτι.Μα πόσο –ας μου επιτραπεί η έκφραση– χαζός μπορεί να είναι κάποιος για να πιστεύει πραγματικά πως η κόρη του δεν τον αγαπάει!!!

      Το κοριτσάκι της φωτογραφίας είναι γλυκύτατο.Καθώς γυρνούσα χτές με το ποδήλατο μου και εμένα μου είπε δυνατά και χαρούμενα ΓΕΙΑ!!! ένα άγνωστο μικρό κοριτσάκι που έτρεχε πρς την αντίθετη κατεύθυνση.Είναι πραγματικά η ομορφιά η ίδια αυτά τα κοριτσάκια!Χαιρετισμους!

      cosmic dancer
      25 Ιουλίου 08 στις 16:51

      με συγχωρείτε για τον ενικό προηγουμένως δεν είχα επίγνωση στην αρχή.ειναι που γράφετε τόσο …δεν ξερω πάντως έχει πολλή φρεσκάδα η γραφη σας.εν παση περιπτωση το μπλογκ σας ειναι απολαυστικό.και παλι χαιρετισμους.

      fotini
      22 Σεπτεμβρίου 08 στις 14:20

      xaxaxaxa!!! να μαι κ γω!! ζήλεψα την παρέα σας!! λοιπον όσο κ να μεγαλώσουμε θέλουμε να ακούμε τον παραμυθά μας!! σας ανακάλυψα, σας λάτρεψα κ αποφάσισα …να παραμείνω!

      Fwtino_Asteraki
      5 Οκτωβρίου 08 στις 23:32

      Χαχαχαχα!!Καταπληκθικο ακαταμαχθιτο!!Πολυ γλυκθουλι..Ειμαστε ειμαστε ολες σκατθουλες με περικεφαλαια.. Εμ τα σελες και συ Φιλαρακι μου..γλωθιτσα εδω γλωθιτσα εκει…εμ δεν μπορεις να μας «ξεγελαθηθεις» εμας τες σκατουλεθες..χαχαχαχα!! Να σου βγαζω και γω γλωθιτσα ηλεκτρονικη ομως αλλα νεν εχεις κινητουλη να τραβικθει εδω!!χαχαχα!! :P:P:P:P!!xixixi!Αγαπουλοαγκαλιτσογλωσοφιλακια Φιλαροπαραμυθοεξυπνουλογλυκουλι μας!!!χιχιχ!Καληνυχθτα!

      Fwtino_Asteraki
      6 Οκτωβρίου 08 στις 19:11

      Να μαι παλι Φιλαρακι μου…Σκαλιζωντας σαν σκουλικακι εδω και κει στο νετ βρηκα ενα ομορφο βιντεακι..

      Στο Αφιερωνω με πολυ αγαπη και πολλα αγκαλιτθοφιλακια!Καλο σου απογευμα..

      http://www.youtube.com/watch?v=8zHSHCbqHb0

      Υ.Γ. ειναι ολα τους γλυκιτατα..κοιτα ματιακια..κοιτα εκφρασεις..

Σχολιάστε