Συμπλήρωμα στο χθεσινό post

Διαβάζοντας τα σχόλιά  σας στο χθεσινό ποστ για τη μέρα της μητέρας συνειδητοποίησα από το σχόλιο που αναφέρει την ιστορία του Θεού και κάποια άλλα πάνω  σ’ αυτό, που ΄χει μπει άλλες δύο φορές παλιότερα στο μπλογκ σε βίντεο ομιλίας μου στη Σκιάθο και ως κείμενο ΕΔΩ , ότι σε αυτό το μπλογκ υπάρχουν καινούργιοι που δεν έχουν παρακολουθήσει πώς σκέφτομαι.  Κι όταν διάβασα τους στίχους από ένα τραγούδι για τη μητέρα, κι ένα άλλο σχόλιο περί του τι είναι ιδανική αγάπη, «τα πήρα» κανονικότατα.  Θύμωσα, δηλαδή,  με τον εαυτό μου φυσικά και με κανέναν άλλον, γιατί ξέρω πολύ καλά πως ό,τι μας συμβαίνει, συμβαίνει επειδή το έχουμε επιτρέψει ή προκαλέσει εμείς οι ίδιοι. Έτσι, λοιπόν, για λόγους προσωπικής μου εντιμότητας, θα ήθελα να πω με δυο λόγια πράγματα που έχω ξαναπεί σε διάφορα ποστς, γιατί δεν θα ήθελα ποτέ μα ποτέ να εξαπατηθεί κανείς σας και να νομίζει ότι βρίσκεται αλλού ή να παίξω ένα ρόλο Δούρειου ίππου για οτιδήποτε. Σας ζητώ συγνώμη αν σας φανούν αυτά που γράφω αγενή ή σκληρά, δεν είναι αυτή η πρόθεσή μου.
Λοιπόν: Κατ’ αρχήν όπως οι παλιότεροι ξέρετε είμαι παντελώς άθρησκος από τα πέντε μου. ΟΧΙ άθεος (αυτό το είδος δεν υπάρχει, απλώς νομίζουν ότι είναι), απλώς άθρησκος. Δεύτερον, δεν εκπροσωπώ κανέναν άλλον εκτός από μένα, ο οποίος προφανώς έχει στοιχεία του Παραμυθά που βλέπατε, αλλά ΔΕΝ είναι ο Παραμυθάς. Όσοι με έχουν συναντήσει το έχουν διαπιστώσει. Τρίτον, επειδή στη ζωή μου έχω γνωρίσει πολλούς άντρες ψυχολογικά κατεστραμένους από τις άθλιες μάνες του, θέλω να σας πω ότι αν ένας άντρας μπορεί να πει στη  μάνα του, αυτό ή κάτι ανάλογο εκείνου που λένε οι στίχοι:  «Μάνα οι έρωτες πληγώνουν, με ματώνουν κάθε τόσο, με βγάζουν βόλτα σε γκρεμούς, και πες μου εσύ πως να γλυτώσω, κι αν όλα πήγανε στραβά, φταιώ εγώ που ερωτεύτηκα, μάνα το πρώτο σου το χάδι, τό’χουν σκεπάσει χάδια ψεύτικα», αυτός που βλέπει και χρειάζεται έτσι τη μάνα του είναι για ψυχίατρο. Τέλος, δεν θεωρώ ότι υπάρχει ιδανική και μη ιδανική αγάπη.  Έτσι όπως το βλέπω εγώ και το έχω ξαναπεί εδώ, είναι ότι η αγάπη είναι μία, δεν είναι συναίσθημα, αλλά μία κατάσταση να υπάρχεις, όπου ή είσαι μέσα ή δεν είσαι. Όλα τ’ άλλα είναι μελλόδραμα τύπου «Μαντάμ Μπατερφλάι».
Αυτά. Ζητώ συγνώμη αν στενοχώρησα κανέναν, αλλά θα ήθελα όποιος μπαίνει σε αυτό το blog να ξέρει πού μπαίνει.
Σας φιλώ πολύ
Νίκος Πιλάβιος

37 Σχόλια στο “Συμπλήρωμα στο χθεσινό post”

      Helda
      10 Μαΐου 09 στις 12:50

      Αυτό το κείμενο είναι από τα αγαπημένα μου και το έχω από καιρό στον υπολογιστή μου . Το έχω βρει σε αναζήτηση στο google με το όνομα κάποιου Βασίλη Σμπόνια δημοσιευμένο στις 10-5-08.
      Πρώτη φορά μπαίνω στο μπλογκ αυτό και επειδή μου άρεσε το έβαλα .Αργότερα είδα το βίντεο και φυσικά ήταν εκπληξη για μένα .
      Επιτέλους βρέθηκε ένας άνθρωπος να ξέρει τι είναι αγάπη και να αγαπάει τις γυναίκες .
      Νά ΄σαι καλά και χρόνια πολλά στις μητέρες και στους άντρες με την μητρική καρδιά .

      Παπαστρατής Ιωάννης
      10 Μαΐου 09 στις 14:29

      Κύριε Παραμυθά ΣΥΓΓΝΩΜΗ μέσα από τη καρδιά μου.Δεν ήθελα ούτε να νευριάσω ούτε να στεναχωρήσω κανέναν.Αίσθανομαι ότι έκανα κακό σε έναν φίλο μου γιατί έτσι σας νιώθω από την ημέρα που γνωριστήκαμε.Δεν είχα σκοπό να σας πληγώσω.Αλλά όπως λέτε και εσείς δεν ήξερα.Έχετε κάθε δικαίωμα να είστε άθρησκος και είναι απολύτως σεβαστό.Ήρθα εγώ και με την άγνοια σας έκανα ζημιά.

      Κυρία Παραμυθά νιώθω ότι πρέπει να ζητήσω και από εσάς μια μεγάλη συγγνώμη.Δεν ήθελα να προκαλέσω καμιά αναστάτωση στο σπιτικό σας και ειδικά στο Κύριο Παραμυθά μας.Επειδή ξέρω τι καλός άνθρωπος είναι και στεναχωριέμαι ακόμα περισσότερο.

      Και τέλος θέλω να ζητήσω συγγνώμη από όλη τη παρέα της παιδικής χαράς μας που σας αναστάτωσα και ίσως σας στεναχώρησα.Αν πήγαινε έστω και για λίγο το μυαλό μου ότι τα πράγματα θα έπαιρναν τέτοια τροπή…

      Ειλικρινά ότι έκανα δεν είχε ίχνος κακής πρόθεσης και μακάρι να είχα την ευκαιρία να σας ζητήσω συγγνώμη από κοντά Κύριε Πιλάβιε.

      Συγγνώμη Μαρία,Νατασσσάκι,Athinovio,Helda,Λιάνα,Γιάννη από ΝΥ,Αρίστη,Παναγιώτη,και όλους τους άλλους.

      Παραμυθάς
      10 Μαΐου 09 στις 14:53

      Θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω ότι δεν έγινε κάτι που να χρειάζεται να ζητήσει κανείς συγνώμη, ούτε και προκλήθηκε και καμιά αναστάτωση. Ο καθένας μπορεί να πιστεύει ό,τι θέλει, αλλά μου πέρασε από το νου ότι μπορεί να σας έχω δώσει λάθος εντύπωση κι αυτό το θεώρησα επιπολαιότητα από μέρους μου. Το λάθος που έκανα, αλλά είναι δύσκολο ν’ αλλάξει είναι ότι θεωρούσα ότι όλοι όσοι μπαίνουν στο blog ξέρουν και όλα όσα έχουν γραφτεί σ’ αυτό. Λάθος μου, αλλά…
      Φιλιά.

      νατασσσάκι
      10 Μαΐου 09 στις 16:49

      Το να ζητάει κανείς συγνώμη όταν νιώθει ότι το χρειάζεται είναι πολύ ανακουφιστικό -όσον αφορά εμένα, πάντως, δεν μου χρωστάς καμιά, Γιάννη -δεν έπαθα τίποτα, σε βεβαιώνω! 🙂

      Στο blog αυτό, στα 2+ χρόνια του, έχουν γράφτεί 382 ποστ μαζί με το σημερινό, και κάμποσα σχόλια. Είναι λογικό, λοιπόν, για όποιον δεν το παρακολουθεί από την αρχή (ακόμα και για μας τους «παλιούς») κάποια πράγματα να μην έχουν διαβαστεί ή να μην θυμούνται κάποιοι. Ωστόσο, θεωρώ ότι το γενικό «πνεύμα» του φαίνεται από όλες τις αναρτήσεις. Αλλά και πάλι, είναι φορές που διαβάζουμε το ίδιο κείμενο και ο καθένας το καταλαβαίνει διαφορετικά. Ο γραπτός -κυρίως- λόγος τις έχει αυτές τις «παρεξηγήσεις». Και στα 2+ χρόνια που κυκλοφορώ κι εγώ στη blogoσφαιρα έχω δει να συμβαίνει πολλές φορές. Καλά είναι, λοιπόν, τα ξεκαθαρίσματα που και που.

      Να πω εγώ, πάντως, που έχω συναντήσει τον κύριο Νίκο μερικές φορές από κοντά, ότι το μόνο που δεν έχει από τον «Παραμυθά» είναι το μαγικό γιλέκο. Άλλη διαφορά χμμμ.. θα σκεφτώ και θα σας πω.
      🙂

      Φιλιά, καλή βδομάδα σε όλους κι όλες.

      Παπαστρατής Ιωάννης
      10 Μαΐου 09 στις 17:10

      Ότι θα ήμουν αιτία να γραφτεί το 399 post στο blog ούτε που μου είχε περάσει από το μυαλό!Ευχαριστώ ΝατασσΆκι.Να είσαι καλά! 😆
      Kαλή βδομάδα και σε εσένα και σε όλους 8)

      Γιαννης απο ΝΥ
      10 Μαΐου 09 στις 19:23

      Ωχ ο Παραμυθας εβγαλε τον μαγικο βουρδουλα. Χαχαχα
      Συνονοματε γιατι ζητας συγνωμη? Μη φοβασε ο Παραμυθας αρχιζει και δερνει μονο απο την 3-4 φορα που δεν τον ακους. Ακου και ‘μενα που ποναει ακομα το κοκκαλακι μου απο τις ξυλιες που εχω φαει, χαχαχα
      Καθηστε καλα μην σας παρει ο διαολος….χαχαχαχα

      Παπαστρατής Ιωάννης
      10 Μαΐου 09 στις 19:50

      Τίποτα Γιάννη ΝΥ μία παρεξήγηση ήταν και λύθηκε.Αν διαβάσεις το προηγούμενο post του παραμυθά μαζί με το καινολυργιο σε συνδυασμό με τα σχόλια θα καταλάβεις.Θεώρησα ότι τον προσέβαλα και δε το ήθελα.Τέλος καλό όλα καλά!

      Γιαννης απο ΝΥ
      10 Μαΐου 09 στις 20:10

      Που την ειδες την παρεξηγηση φιλε μου? Αυτο δεν καταλαβα εγω. Ουτε παρεξηγηση ειδα ουτε και οτι λυθηκε τιποτα. Μαλλον εσυ δεν καταλαβες…
      Κατι ακομα. Εδω μεσα εγω δεν πιστευω πως υπαρχουν παλιοι και νεοι απο την αποψη οτι οι μεν ειναι καλυτεροι απο τους υπολοιπους. Το ιδιο ισχυει και για αυτους που εχουν γνωρισει τον Παραμυθα απο κοντα ή κι απο μακρια.
      Οποιος «παλιωνει» γερναει και γινεται μιζερος.

      νατασσσάκι
      10 Μαΐου 09 στις 21:26

      Γιάννη από ΝΥ, είπε κανείς για «καλούς και κακούς», για «καλύτερους και χειρότερους»;;
      Είδες πουθενά τέτοιο πράγμα;
      Απλά, κάποιοι από μας έχουν διαβάσει όλα τα κείμενα από την αρχή, γιατί έτυχε να βρουν το blog νωρίτερα. Και κάποιοι από μας έτυχε να έχουν δει τον «Παραμυθά» από κοντά, γιατί μένουν στην Αθήνα ή γιατί πήγαν σε κάποια εκδήλωση που ήταν κι εκείνος. Αυτό είναι όλο.

      Νομίζω πως εδώ μέσα κανένας δεν «παλιώνει». Και το «μίζερος» δεν πάει αναγκαστικά με τα γεράματα, έχω δει άπειρα μίζερα παιδιά, και «γέρους» που η πραγματική τους ηλικία είναι μεγάλη, αλλά η καρδιά τους είναι παιδική.
      (να πώς γίνονται οι παρεξηγήσεις, ναι;; )
      😉

      **και ναι, θυμήθηκα και σε τι άλλο ΔΕΝ μοιάζει ο κύριος Νίκος με τον Παραμυθά: δεν έχει, ακόμα, άσπρα μαλλιά!
      😆 😆 😆

      Γιαννης απο ΝΥ
      10 Μαΐου 09 στις 21:38

      Εσυ νατασσακι γιατι πειραχτηκες? Εγω δεν ανεφερα ονοματα. Εγω δεν ειπα οτι εισαι καποια απο αυτους που νομιζουν οτι ειναι «σπεσιαλ» επειδη εχουν γνωρισει απο κοντα τον Παραμυθα. Χμμ…

      Παπαστρατής Ιωάννης
      10 Μαΐου 09 στις 22:07

      Για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα μία και καλή.Θεώρησα ότι μέσα από αυτά που δημοσίευσα στο προηγούμενο post για τη γιορτή της μητέρας αναστάτωσα τον Κύριο Παραμυθά εν’ άγνοιά μου.Και αυτό γιατί δε γνώριζα σαφώς τις θέσεις του και τις απόψεις του περί της έννοιας Μητέρα και για τη Θρησκεία.Είμαι καινούριος στο blog οπότε δε γνώριζα τις προηγούμενες δημοσιεύσεις του στα εν’λόγω θέματα.

      Σήμερα το μεσημέρι που διάβασα το κείμενο »συμπλήρωμα στο χθεσινό post πρέπει να ομολογήσω ότι αρχικά στεναχωρήθηκα αρκετά.Νόμισα ότι,άθελά μου,είχα θυμώσει,στεναχώρήσει,νευριάσει(δε ξέρω ποια είναι η κατάλληλη λέξη) τον Κύριο Νίκο Πιλάβιο(και όχι τον Κύριο Παραμυθά)με τους στοίχους που είχα δημοσιεύσει στο προηγούμενο post για τη γιορτή της μητέρας.Και συνήθως άμα στεναχωριέται ένας σε μία οικογένεια επηρεάζει και τους υπόλοιπους θεώρησα ότι έπρεπε να ααναφερθώ και στη Κυρία Παραμυθά,στο πιο πάνω σχόλιο, γιατί θεώρησα ότι την φόρτισα και αυτή συναισθηματικά μέσα από αυτό που υπέθεσα ότι πέρασε ο σύζύγος της.Βέβαια πολύ σωστά σε αυτό το post υπέγραψε ως Νίκος Πιλάβιος και όχι ως Παραμυθάς ή Π. που υπογράφει συνήθως.

      Κυρίως στο κομμάτι που σχολίαζε κάποιους από τους στοίχους που αντέγραψα.Δε με ενόχλησε ο σχολιασμός του.Οι απόψεις και οι θέσεις όλων είναι αποδεκτές.Άπλα θεώρησα ότι εξαιτίας μου τα είχε »πάρει» και ήταν κάτι που δε το επιδίωκα ούτε κατά διάνοια.

      Βέβαια λόγω συναισθηματικής φόρτισης ή πρώτη ανάγνωση του τελευταίου post δεν έγινε με καθαρό μυαλό,οπότε το πρώτο μου σχόλιο ήταν βιαστικό.Γιατί ήθελα να προλάβω οποιαδήποτε παρεξήση πριν δημιουργηθεί.Τον ευχαριστώ που η απάντησή του ήταν τόσο άμέση και ειλικρινής.Παντώς την επόμενη φορά που θα τον συναντήσω(ελπίζω να υπάρξει)θα του ζητήσω συγγνώμη και από κοντά γιατί το θεωρώ χρέος μου.

      Η αναφορά σε συγκεκριμένα ονόματα,σε προηγούμενο σχόλιό μου,έγινε για το παρακάτω λόγο:Δεν ήθελα να υποθέσει κανείς αυτό που υπέθεσα,ψευδώς τελικά, περί »συνεργίας» μου σε ότι αφορά τη συναισθηματική κατάσταση του Κυρίου Πιλάβιου μετά την ανάγνωση των στοίχων »μου» που ήρθαν σε σύγκρουση με τις δικές του θέσεις και απόψεις για τις οποιές εγώ δεν είχα λάβει καμία γνώση.

      Ανάφερα τα ονόματα αυτών που μπαίνουν συχνότερα στο blog
      και σχολιάζουν τα post του Παραμυθά και έχουμε αποκτήσει μία »οικειότητα» με την ανταλλαγή σχολίων που κάνουμε.Μία παρεξήγηση,θεωρώ,πρέπει να τη λύνεις σε πρώτη φάση με αυτους που νιώθεις πιο οικείους.

      ΝατασσσΆκι πάντως εχείς δίκιο σε ότι αφορά τον Παραμυθά μας.Μετά τη παρουσίαση στην Ελληνοαμερικάνικη Ένωση και τη κούβεντα που είχαμε μετά κατάλαβα ότι διαφορές μεταξύ του Κύριου Νίκου και της »μυστικής» ταυτότητας του είναι ελάχιστες.Έφύγα από εκεί με την εντύπωση ότι μας μίλησε ο Παραμυθάς μας μεταμφιεσμένος σε Νίκο Πιλάβιο.Όχι ο Κύριος Νίκος που ήρθε να μας μιλήσει για τον Παραμυθά.

      Είμαι ο Γιάννης και μόλις τελειώσα!!!! 😆

      νατασσσάκι
      10 Μαΐου 09 στις 22:45

      Γιάννη από ΝΥ, είπαμε να τις λύνουμε τις παρεξηγήσεις, όχι να κάνουμε καινούριες… 😉
      Ναι, δεν είπες ονόματα, όμως η φράση ακόμα και για μας τους “παλιούς” και η αναφορά στο «από κοντά» είναι δική μου, ξέρεις. Και είμαι η μόνη που αναφέρθηκα σ’ αυτό. Άρα, θεώρησα ότι πρέπει να ξεκαθαρίσω τουλάχιστον τη δική μου θέση. 🙂 Πάντως δεν παρεξηγήθηκα, δεν το παθαίνω τόσο εύκολα! 😆

      Καλό βράδυ σε όλους 🙂

      Παπαστρατής Ιωάννης
      10 Μαΐου 09 στις 23:02

      Αγαπητέ μου Γιάννη από ΝΥ.Σε είχα παρεί με καλό μάτι αλλα έκανα λάθος.Οπότε:

      1ον:Άμα δε ξέρεις μη μιλάς.
      2ον:Κανείς δεν νιώθει special από εμάς που έχουμε γνωρίσει τον Κύριο Νίκο από κοντά.Αντιθέτως αισθανόμαστε κωλόφαρδοι,Γκαστόνε,κ.λπ.Εγώ ειδικά αισθάνομαι σαν να έχω κερδίσει jack pot σε ότι τυχερό παιχνίδι υπάρχει ταυτόχρονα(και κάτι παραπάνω).
      3ον:Παλιός καί Νέος είναι αποκλειστικά στρατιωτική ορολογία.Έδω μέσα από ότι ξέρω στρατός δεν είναι.ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΑΡΑ ΕΙΝΑΙ!!!
      4ον:Αμα διαβάσεις ΠΡΟΣΕΧΤΙΚΑ το μεγάλο μου σχόλιο στο προηγούμενο post(γιορτη της μητέρας) σε συνδυασμό με το τελευταίο post του Νίκου Πιλάβιου ίσως και να καταλάβεις

      Είμαι ο Γιάννης και μόλις ξανατελείωσα 😆

      Παπαστρατής Ιωάννης
      11 Μαΐου 09 στις 0:08

      Άσε ΝατασσσΆκι ανίατη περίπτωση.Το παλεύω όμως.Ευχαριστώ για τόο κειμενάκι κάτω από το σχόλιο του Παραμυθά μας.Ήταν τονωτική ένεση.

      Παραμυθομεγαλωμένη
      11 Μαΐου 09 στις 0:21

      Παιδιά ηρεμήστε!Μέχρι τέλος Μαίου που θα είναι ανάδρομος Ερμής πρέπει να κάνουμε υπομονή με τις παρεξηγήσεις!!
      Μπορεί να το επιβεβαιώσει και ο Παραμυθάς μας που είναι εξπέρ στην αστρολογία!:-)
      Φιλιά!

      Γιαννης απο ΝΥ
      11 Μαΐου 09 στις 0:41

      «ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΑΡΑ ΕΙΝΑΙ!!!»
      Αλλο παιδι στο μυαλο και αλλο στην ψυχη…
      Μεγαλη διαφορα φιλεεεε….
      Επισης, τι απο αυτα που γραφει ο Παραμυθας βλεπεις να δινουν αφορμη σε εσενα ή στον καθενα να φαιρεται σαν παιδι? Μημπως δεν ειναι σοβαρα τα κειμενα του? Μηπως καθετε και γραφει αναλατα και χλιαρα πραγματα περιμενωντας καποια τετοια ανταποκριση?

      «Εγώ ειδικά αισθάνομαι σαν να έχω κερδίσει jack pot σε ότι τυχερό παιχνίδι υπάρχει ταυτόχρονα(και κάτι παραπάνω).» Χαχαχαχαχα
      Αυτα που γραφεις τα βλεπεις? Χαχαχαχαχα Που τα πουλας αυτα? Χαχαχαχα
      Με το γλυψιμο λιγοι πηγαν μπροστα φιλεεεεεεεεε…..
      Και οταν εφτασαν στον προορισμο τους δεν τους αρεσε…χαχαχαχα
      Παραμυθα σκεψου να εισουν και βουλευτης….

      δημητρης
      11 Μαΐου 09 στις 1:33

      ενα βραδυ ,τρεις ανθρωποι φιλοσοφουσαν τηζωη.
      -η αληθινη ζωη αρχιζει τη στιγμη της συλληψης,μεσα στη μητρα ειπε οενας,
      -η αληθινη ζωη αρχιζει τη στιγμη της γεννησης ειπε οαλλος.-
      -η αληθινη ζωη αρχιζει οταν τα παιδια μας φυγουν με το καλο απ`το σπιτι και να εχει ψοφησει κι ο σκυλος ειπε ο τριτος .
      συμφωνω με τον τελευταιο και σας καληνυχτιζω

      Μακρυγιαννάκης Παναγιώτης
      11 Μαΐου 09 στις 9:05

      Όντως ο γραπτός λόγος (email,blogs,κτλ) δημιουργεί παρεξηγήσεις γιατί δεν μεταφέρει την έκφραση του προσώπου και τη γλώσσα του σώματος…οπότε όταν δημιουργούνται παρεξηγήσεις δημιουργούνται για τα καλά ! (μου έχει τύχει ουκ ολίγες φορές)

      Οπότε Ειρήνη υμίν σε όλο το παραμυθοblog !

      Σήμερα ξημέρωσε μια νέα μέρα !

      ΑΡΙΣΤΗ
      11 Μαΐου 09 στις 10:43

      Παραμυθάκο μου καλημέρα και φιλάκια πολλά από μια μανούλα που λέει στο αγόρι της που είναι 3,5 χρονών: «Αλίμονο σε αυτήν που θα σε πάρει από μένα.» Θα το σταματήσω, εντάξει μην βαράς. Για πλάκα το λέω. Εντάξει ειπα μην βαράς δεν θα το λέω ούτε για πλάκα. Ωωωωωωχχχχχχχ. Χαχαχαχαχα…
      Νατασσάκι μου είσαι άπαιχτη… Που τα θυμήθηκες και τα βρήκες αυτά που είπε ο Γιάννης βρε? Φακελωμένους μας έχεις? Εγώ να ξέρεις κακιά κουβέντα για σένα πουθενά. Το καλύτερο κορίτσι. Πα πα πα πα……. Σε φοβήθηκε το μάτι μου. Μαράκι το νου σου σ΄ αυτά που λες. Πα πα πα….. ξαναλέω.
      Φιλάκια πολλά – πολλά και κάτι άσχετο.
      Θέλω την nelli και την κοκκινοσκουφίτσα πίσω. Ποιος τις απήγαγε? Ε? Ποιος????????????

      papiera
      11 Μαΐου 09 στις 12:40

      Σήμερα το πρωί, βάλαμε το μπαμπά μου στο νοσοκομείο.. Ελπίζω με όλη μου την καρδιά να ξαναβγεί και να ξαναφροντίσει τον κήπο του, να μας κεράσει γλυκό του κουταλιού φτιαγμένο από τα χεράκια του και να τον χαρούμε και να μας χαρεί πολύ καιρό ακόμα..
      Για μένα, μάνα και πατέρας είναι το ίδιο..

      Παπαστρατής Ιωάννης
      11 Μαΐου 09 στις 13:08

      Περαστικά του papiera αι καλό κουράγιο.Έλπίζω να γίνει καλά.

      νατασσσάκι
      11 Μαΐου 09 στις 17:01

      Papiera περαστικά στο μπαμπά σου -και καλό κουράγιο σε σένα…
      ———
      Βρε Αρίστη, η αλήθεια είναι ότι έχω καλή μνήμη, αλλά τι χρειάστηκε να θυμηθώ αυτά που έγραψε ο Γιάννης;;; 2-3 σχόλια παραπάνω είναι!!!
      😆 😆
      ——————-

      Αυτός ο ανάδρομος θα μας διαλύσει, μου φαίνεται… Εγώ δεν ξανααπαντάω σε κανένα μέχρι τις 31 που θα «γυρίσει»! 😛

      Καλημέρες 🙂

      amalia
      11 Μαΐου 09 στις 22:57

      Πως γίνεται και πίσω απο ίντριγκες,τσακωμούς,πολέμους..βρίσκεται πάντα μια γυναίκα;Μια γυναίκα που σαν μάνα κακόμαθε τα παιδιά της.Μια μάνα που προέβαλε στα παιδιά της δικά της θέλω και ανασφάλειες.Μια μάνα που δεν πήρε στα χέρια της ποτέ το εγχειρίδιο της καλής μάνας.Μια γυναίκα που ίσως δεν κατάφερε ποτέ να γίνει μάνα..ξεχνώντας σε πόσους αλήθεια κάποια στιγμή πρόσφερε ένα μητρικό χάδι,μια γλυκειά κουβέντα.Μακάρι όλοι οι άνθρωποι να είχαν μια καλή μανούλα που στην αγκαλιά της να ένιωθαν τόσο ισχυροί και ασφαλείς ώστε να μπορούν να ζήσουν κι έξω απο αυτήν.-Μια μανούλα βέβαια που να τους προέτρεπε να το κάνουν.-
      Και έναν παππού να τους λέει παραμύθια.Όπως και σε μας ο γλυκός μας παραμυθάς.
      (Σκέψεις ίσως λίγο μπερδεμένες.Εδώ νιώθω όμως πως μπορώ να τις ακουμπήσω.Ευχαριστώ)

      Helda
      13 Μαΐου 09 στις 22:26

      Υπάρχει εγχειρίδιο καλής μάνας; Πολύ θα ήθελα να το διαβάσω..
      Και γιατί όλα τα βάρη στη μάνα και στις γυναίκες;Πατέρας δεν υπάρχει ; Μόνη της έκανε το παιδί ;Ποιές ευθύνες αναλογούν σε ποιόν ;
      Γιατί χωρίς το πρότυπο του καλού πατέρα και χωρίς την αγάπη με όρους την πατρική , μόνο με την αγάπη άνευ όρων της μητέρας , ένα παιδί είναι δύσκολο να ωριμάσει, να αισθάνεται ασφάλεια στη ζωή του , δύναμη να ανταπεξέρχεται στις δυσκολίες , σωστή συμπεριφορά κ.λ.π.
      Να είμαστε δίκαιοι και που είστε κορίτσια προσοχή στην επιλογή του πατέρα των παιδιών σας και στη σχέση σας μαζί του .

      Fwtino_Asteraki
      15 Μαΐου 09 στις 23:02

      Τσουπ! Ειδα φως και εδω και ειπα να μπω…δεν ειχα το χρονο να διαβασω ολα τα προηγουμενα σχολια για αυτο θα απαντησω λιγακι αοριστα…Ο καθενας μας ειναι διαφορετικος και σπανιος για αυτο πρεπει να ειναι περιφανος για το ειναι του…Εχει μεσα του οπως καπια κρυφα εγω ισως….Οπως εσυ Φιλαρακι μας και ο παραμυθας..η εγω και το Αστερακι…και παει λεγοντας…Δεν κρυβω πως απ αυτο το πως βρεθηκα προ εκπληξεως για κατι…ισως δεν το ειχα φανταστει ποτε..αλλα δεν εχει σημασια….Κλεινοντας θα πω μονο
      Αυτοι Ειμαστε Και Σε Οποιον Αρεσουμε Για Τους Αλλους Δυστηχως Δεν Θα Μπορεσουμε!To τραγουδακι αφιερωμενο σε ολους…
      http://www.youtube.com/watch?v=fTqyXBIZAtA

Σχολιάστε