Ένα σχόλιο που τα λέει όλα

Σε ένα από τα προηγούμενα posts, το «Με αφορμή μια συνάντηση στη θάλασσα», μπήκε ένα σχόλιο μιας κοπέλας με το ψευδώνυμο  kassandra που με συγκίνησε πολύ. Όχι για ό,τι λέει για μένα, αλλά για όσα λέει στο τέλος. Άλλωστε, όπως έχω ξαναπεί, από τότε που άνοιξα αυτό το blog, μου έχετε στείλει όλοι εσείς οι παραμυθομεγαλωμένοι  τριανταρο- σαρανταπεντάρηδες,  τρυφερότητα κι αγάπη με τη «μάνικα», που μου φτάνει για όλη την υπόλοιπη ζωή μου!  Ετούτο το σχόλιο, όμως, δεν είναι για μένα, είναι για όλους εσάς, κι αν είχε έρθει νωρίτερα θα το θεωρούσα ως τον καλύτερο επίλογο των posts που είχα ανεβάσει για το γάμο. Αλλά έστω και καθυστερημένα, το ανεβάζω σήμερα. Όσα από τα κορίτσια εδώ  ξέρουν ως μανάδες τι θα πει να ζει μια γυναίκα  τους πρώτους μήνες μιας γέννας, κι όσοι από τα αγόρια εδώ μεγάλωσαν κορίτσια και ξέρουν ως μπαμπάδες που τα φρόντισαν τι ευαίσθητο πράγμα –και διαφορετικό από το αγόρι- είναι να μεγαλώνεις κόρη, νομίζω ότι θα καταλάβουν γιατί συγκινήθηκα.
Σας φιλώ όλους
Π.

«Πρώτα πρώτα να σας ευχαριστήσω που συνεχίζετε την υπέροχη δουλειά σας, και μου δίνετε την ευκαιρία να μυήσω και την κόρη μου πια στα παραμύθια και στην ευαισθησία σας. Και χαίρομαι τόσο που εκτός από Παραμυθάς, είστε κι ένας «χορτάτος» ανοιχτόμυαλος άνθρωπος, όπως τον έχουν ανάγκη οι σημερινοί νέοι.
Η δική μου εμπειρία από τις σχέσεις- και είχα αρκετή και πικρή, αν και είμαι μόλις 30, – είναι ότι μέσα στο μυαλό μας φανταζόμαστε κάπως περίεργα τις σχέσεις, και όλοι μαϊμουδίζουμε σήμερα, μιμούμενοι τις ταινίες και τα σίριαλ με τους παθιασμένους εφήμερους έρωτες και τους ακράτητους λαμπερούς εραστές. Κανείς όμως δεν ασχολείται να μας πει τι θα κάνουμε την επόμενη μέρα, όταν ξυπνήσουμε και καθίσουμε παρέα με τον άλλο άνθρωπο, να πιούμε καφέ. Κι εκεί είναι η βάση της αγάπης και του έρωτα: Αυτός ο άνθρωπος που εμείς ξεκινάμε να κάνουμε σχέση, μπορεί να μας κάνει να χαμογελάσουμε σε μια δύσκολη μέρα; Μπορεί να μας στηρίξει όταν όλα γύρω καταρρέουν;  Μπορούμε να γελάσουμε μαζί όταν κολλήσουμε στο μποτιλιάρισμα; Καλό το πάθος , και τι θα ήταν η ζωή μας δίχως πάθος και φωτιά, αλλά εμείς οι καθημερινοί απλοί άνθρωποι δεν ζούμε καθημερινά σαν σταρ του σινεμά…  Εγώ τον άντρα μου τον ερωτεύτηκα όταν τον είδα, αλλά τον λάτρεψα όταν με πήρε αγκαλιά άυπνη λεχώνα, ατημέλητη και βρώμικη  μετά από ένα μαραθώνιο ολονύκτιου νανουρίσματος του ασαράντιστου βρέφους μου, και με βρήκε όμορφη… έτσι, χωρίς πάθος, χωρίς έξαλλα σκηνικά και σατέν καυτά σεντόνια… Για μένα αυτο είναι και ο έρωτας και η αγάπη…»

9 Σχόλια στο “Ένα σχόλιο που τα λέει όλα”

      Fwtino_Asteraki
      28 Ιουνίου 11 στις 1:28

      Λένε…οτι υπάρχουν άπειρες λέξεις για να πεις-περιγράψεις κάτι…και να προσθέσεις κάτι..πόσο μάλλον σε τέτοια θέματα όπου οι απόψεις ποικίλουν…αλλά νομίζω ότι μερικές φορές τα λόγια απλά σωπένουν……..και τότε ξεκινά η αίσθηση….

      Δύσκολα μπορείς να προσθέσεις κάτι περισσότερο στο παραπάνω…εκτός ίσως απ το οτι περιμένεις απλά να το νιώσεις όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή!

      Καληνύχτα και όνειρα γλυκάααααααα σε όλους!

      να-τασσσάκι
      28 Ιουνίου 11 στις 6:55

      Αλήθεια είναι. Αυτό το «happy end» των ταινιών, το «και ζήσανε αυτοί καλά» στα παραμύθια, πάντα με θύμωνε. Και μετά; Την «επόμενη μέρα», που θα δεις τον άλλο να ξυπνάει, θα είναι το ίδιο;

      Υπέροχο το σχόλιο, μακάρι να τα ξέραμε όλοι αυτά στην αρχή!
      😉

      Φιλί και καλημέρα

      Μάγισσα Κίρκη
      28 Ιουνίου 11 στις 21:56

      Έχω μείνει άφωνη, πρόκειται πραγματικά για ότι καλύτερο έχω διαβάσει για τις σχέσεις σήμερα και ανακαλύπτω πόσο δίκιο έχει. Οι ασταμάτητες βλακειες της τηλεόρασης-εκτός του ότι μας έχουν αποχαυνώσει-έχουν τελικά αλλάξει μεγάλο μέρος της κοσμοθεωρίας μας με αποτέλεσμα να κρίνουμε επιφανειακά και να παίρνουμε λανθασμένες αποφάσεις που φοράμε κοστούμι μια ζωή. Πράγματι η κοπέλα πρέπει να έχει αρκετή εμπειρία πάνω στο θέμα.Να της ζήσει το μωράκι της, να χαίρεται την οικογένειά της και να΄ναι οι τρείς τους κάθε μέρα που περνάει πιο ευτυχισμένοι από την προηγούμενη!

      amalia
      28 Ιουνίου 11 στις 23:21

      Ναι, Κασσάνδρα αυτό είναι αγάπη.Κίνηση απλή αλλά ..τεράστια.
      Αυτή την αγκαλιά εύχομαι όσοι δεν την έχουμε ζήσει, να την βρούμε σύντομα. Κι εσύ να την χαίρεσαι και να την απολαμβάνεις.

      δημήτρης
      29 Ιουνίου 11 στις 18:02

      όμορφο σχόλειο σε άσχημους καιρούς…αλλά μήπως ήταν και ποτέ αλλιώς αυτός ο κόσμος…
      Παραφράζοντας ρήση του Παραμυθά μας θα έλεγα:
      Η ασχήμια είναι πιο δυνατή από την ομορφιά αλλά η ομορφιά αντέχει περισσότερο

Σχολιάστε