Σεξ και θυμός

Έχω εδώ και κάνα δίωρο  που το «παιδεύω» για το τι  post να ανεβάσω. Είναι επειδή έχουν μαζευτεί πολλά – ένα μάλιστα  είναι στο «μούσκιο» εδώ και δύο χρόνια, ναι αυτό για τον γάμο – γιατί εκεί που γράφω κάτι, σκέφτομαι κάτι άλλο, ενώ μου έρχεται και η ιδέα για ένα τρίτο. Κάπως έτσι έγινε και σήμερα, όταν ψάχνοντας στο κομπιούτερ, έπεσα πάνω στο υλικό που μάζευα πριν καμιά δεκαριά χρόνια για μια ιδέα που είχα για την παραγωγή μιας ταινίας με θέμα τη ζωή τού Κρισναμούρτι, που είναι -από μια πλευρά- μία «τρελή» ιστορία. Υπάρχουν, ξέρετε, γύρω στα 25 βιβλία -εκτός από τα κανονικά βιογραφικά του- που είναι βιογραφικά άλλων ανθρώπων που τον γνώρισαν και γράφουν για ‘κείνον. Ένας από αυτούς είναι και ο Αυστραλός δημοσιογράφος Ingram Smith, που το βιβλίο του, «Truth is a Pathless Land», είναι ολόκληρο αφιερωμένο στον Κρισναμούρτι. Ρίχνοντας μια ματιά στο υλικό, έπεσα σε ένα απόσπασμα για το σεξ και τον θυμό, που θέλω πολύ να το ανεβάσω εδώ.  Αν το βρείτε ενδιαφέρον, μπορεί να ανεβάσω και κανένα ακόμα. Τον Ingram Smith, τον είχε στείλει ο ραδιοφωνικός σταθμός της Αυστραλίας στον οποίο δούλευε στις Ινδίες, για να μεταδίδει ανταποκρίσεις από τις ομιλίες του Κρισναμούρτι εκείνη τη χρονιά στις Ινδίες. Κάθε μέρα, έπρεπε να στέλνει και ανταποκρίσεις στην εφημερίδα που δούλευε και γι’ αυτό έπρεπε να πηγαίνει στο Ταχυδρομείο – μιλάμε για την δεκαετία του’50. Εκεί, γινόταν τέτοιο μπάχαλο κάθε μέρα  -μόνο όποιος έχει πάει Ινδίες μπορεί να καταλάβει τι θα πει αυτό – που τον έκανε έξαλλο από  θυμό. Επειδή, όμως, του έκανε εντύπωση πόσο εύκολα και έντονα θύμωνε, και του φάνηκε υπερβολικό, ζήτησε να συναντηθεί με τον Κρισναμούρτι για να το συζητήσει. Το κείμενο που ακολουθεί είναι η περιγραφή αυτής της συνάντησης.

... Όταν έφτασα, εκείνος ήταν στο γραφείο, στην Vasanta Vihar. Πήγαμε στο δωμάτιο στο ισόγειο, όπου έγιναν και όλες οι επόμενες συναντήσεις μας. Καθίσαμε  ο ένας απέναντι στον άλλον. Στο σταθερό και ερευνητικό βλέμμα τού Κρίσνατζι, υπήρχε το ερώτημα: «Λοιπόν…;»
Του είπα ότι ήθελα να συζητήσω για το θυμό μου, για τις πολλές μορφές που παίρνει και τα πολλά προσωπεία που φοράω για να τον συγκαλύψω. Του μίλησα για την απογοήτευση και το πλήθος των άλλω συναισθημάτων που θεωρούσα ότι έχουν σχέση με τον θυμό.
Εκείνος, έσκυψε ελαφρά προς εμένα και ρώτησε: «Θέλετε στ’ αλήθεια να το πάμε μέχρι το τέρμα το θέμα, κύριε;»
Για άλλη μια φορά είχα εκείνη τη μυστηριώδη αίσθηση μιας φοβερής ανησυχίας για το τι θα μπορούσε να βγει από μέσα μου στη φόρα, για το τι θα έπρεπε να παραδεχτώ. «Ναι, κύριε,» είπα.
Εκείνος ζήτησε να κάνουμε μαζί το ψάξιμο που εγώ είχα προκαλέσει. Γι’ αυτό είχα έρθει. Συμφώνησα.  Θα πρέπει, όμως, να περίμενα ν’ αρχίσει πιο  μαλακά, ίσως από την επιφάνεια του θυμού, και μετά να γίνει δουλειά σε βάθος. Αλλά η πρώτη του κι όλας ερώτηση, σκάλισε μια περιοχή που δεν είχα σκεφτεί: «Πώς είναι οι σεξουαλικές σχέσεις σας με τις γυναίκες;»
Ο Κρισναμούρτι είχε αγγίξει μια πελώρια δεξαμενή ασυνείδητης ενέργειας και παρορμήσεων. Για μήνες στη ζωή μου, εκείνη την περίοδο, δεν είχε υπάρξει σεξ και κανένα άλλο τέτοιο ενδιαφέρον εκτός από την απόλαυση της γυναικείας ομορφιάς, κίνησης, απαλότητας, ελκυστικότητας και της ακαθόριστης γυναικείας χάρης και τα εξανεμιζόμενα ίχνη της μυρωδιάς τους που αφήνουν στο πέρασμά τους και τα οποία προκαλούσαν από πάντα την προσοχή μου. Από τότε που είχα φτάσει στην Ινδία δεν είχα εντοπίσει οποιαδήποτε φανερή σεξουαλική διέγερση μέσα μου. Αλλά και άλλοτε, για μεγάλα χρονικά διαστήματα, δεν ένιωθα καμιά σεξουαλική διέγερση, καμιά επιθυμία, μέχρι που θα εμφανιζόταν κάποια γυναίκα και θα ξυπνούσε τη μαγεία μέσα μου. Αυτά και άλλα πολλά πέρασαν σαν αστραπή από το μυαλό μου. Να τα πω όλα αυτά στον Κρίσνατζι; Τι να του πω και τι να κρατήσω για μένα! Έβαλα την ερώτηση κατευθείαν στον εαυτό μου: «Ποιες είναι οι σεξουαλικές μου σχέσεις με τις γυναίκες;» Εκείνα που σχετίζονταν με αυτή την ερώτηση  ήταν απίστευτα πολλά και ενοχλητικά. Παρατήρησα τι γινόταν μέσα μου, ξαναθυμήθηκα, έψαξα, διαισθάνθηκα.
Ο Κρίσνατζι με τον σταθερό, απρόσωπο τρόπο του, εστίασε την προσοχή μου εκεί που έπρεπε ρωτώντας με: «Πότε ήταν η τελευταία φορά που κοιμηθήκατε με κάποια γυναίκα, κύριε;» Η ντόμπρα ερώτηση αξίωνε μια ντόμπρα απάντηση.
Του είπα πόσο πολύ καιρό πριν είχε συμβεί για τελευταία φορά αυτό. Κι αμέσως αναρωτήθηκα μήπως υπήρχε κάποια απογοήτευση μέσα μου σε σχέση με τις γυναίκες και το σεξ κι αυτή ακριβώς η απογοήτευση ήταν που είχε γυρίσει μέσα μου σε θυμό. Μήπως ο θυμός στο υποσυνείδητό μου ήταν συγκαλυμμένη σεξουαλική επιθυμία;
Εκείνος θα πρέπει να το διαισθάνθηκε ότι ήταν έτσι, αλλιώς δεν θα είχε κάνει ποτέ αυτή την ερώτηση. Και πράγματι, το είδα  ξεκάθαρα: Έτσι ήταν…

Καλό βράδυ ή μάλλον καλό ξημέρωμα.
Π.

7 Σχόλια στο “Σεξ και θυμός”

      ζαχαρούλα
      11 Νοεμβρίου 10 στις 22:45

      ο μπαμπάς μου, κάποτε, μου είχε πει:
      «… όταν αισθάνεσαι θυμό, να ξέρεις ότι είναι πάντα πείνα, νύστα ή ζέστη…
      να τρως όταν πεινάς, και μόνο τότε…
      να κοιμάσαι όταν νυστάζεις, και μόνο τότε…
      να προσέχεις τη φωτιά… πάντα…»

      να-τασσσάκι
      12 Νοεμβρίου 10 στις 1:02

      Εκείνος θα πρέπει να το διαισθάνθηκε ότι ήταν έτσι, αλλιώς δεν θα είχε κάνει ποτέ αυτή την ερώτηση. Και πράγματι, το είδα ξεκάθαρα: Έτσι ήταν…

      Ωραία λοιπόν, έτσι ήταν! 😉
      Φιλί

      Mika
      12 Νοεμβρίου 10 στις 14:28

      Θέλουμε οπωσδήποτε τη συνέχεια!
      Πολύ ενδιαφέρον θέμα, ο θυμός έχει πολλά πρόσωπα αλλά και πολλές κρυφές αιτίες που πολλές φορές δεν τις συσχετίζουμε με αυτόν…!
      Καλό ΣΚ!
      Φιλιά

      dimitrisp
      12 Νοεμβρίου 10 στις 22:41

      Ωραία! ήμουν σίγουρος ότι όλα τα παιδάκια θέλουμε συνέχεια στα αφιερωμένα στον Κρίσνατζι ποστ…και εσύ που τον γνώρισες προσωπικά θα έχεις να θυμηθείς πολλά και σίγουρα μας αφορούν…για τις ζωές ΟΛΩΝ ΜΑΣ μίλησε ο Κρίσνατζι.
      Φιλιά πολλά

      Fwtino_Asteraki
      17 Νοεμβρίου 10 στις 1:33

      Malon exei dikio…ales fores to katalavenoume ales oxi..simasia exei apla na to katanooume kapoia stigmi..
      Kalo ksimerwma!
      Filakia pola

Σχολιάστε