«Ο ρόλος του λουλουδιού»

Καθώς ετοιμαζόμουν να ανεβάσω το σημερινό post -κατά κάποιο τρόπο πολιτικού περιεχομένου- έκανα διάφορες σκέψεις γύρω από το προηγούμενο post με ένα πολύ  μικρό βίντεο με τον Κρισναμούρτι. Μία από αυτές τις σκέψεις ήταν, «πόσοι άραγε από όσους το είδαν ή μπαίνουν γενικά εδώ σε αυτό το blog, ξέρουν ποιος ήταν και τι έκανε»;  Όπως σας έχω γράψει σε κάποιο παλαιότερο post, και εδώ όπως κι όταν έκανα την εκπομπή μου στην τηλεόραση, νοιώθω σαν να «πετάω μπουκάλια στη θάλασσα» γι’ αυτό και δεν με πολυνοιάζουν τα σχόλια και ν’ απαντάω. Γι’ αυτό άλλωστε στα στατιστικά του  blog, ενώ έχουν μπει από τότε που το άνοιξα, μέχρι αυτή τη στιγμή που το κοίταξα, 1.046.395 computers, έχουν γίνει μόνο 10.547  σχόλια. Ας πούμε, στο τελευταίο post που έχει το μικρό βίντεο με τον Κρισναμούρτι, μπήκαν 1.149 computers και γράφτηκε 1 σχόλιο. Αυτό είναι που μ’ έκανε να σκεφτώ το παλιό post που λέω για τα μπουκάλια στη θάλασσα -αν δεν βαριέστε διαβάστε το , κυρίως το τέλος – αλλά και να αναρωτηθώ πόσοι ξέρουν ποιος ήταν. Προχθές μοντάρισα για το facebook ένα παλιότερο ντοκιμαντέρ που έχει γίνει γι’ αυτόν και υπάρχει στην επίσημη ελληνική ιστοσελίδα για τον Κρισναμούρτι που είναι από το καλύτερο είδος πληροφόρησης που υπάρχει γι’ αυτόν. Έτσι, αποφάσισα να το ανεβάσω κι εδώ σήμερα για όσους δεν ξέρουν τίποτα ή ελάχιστα γι’ αυτόν τον άνθρωπο. Το βίντεο ολόκληρο υπάρχει στο website της Βιβλιοθήκης Κρισναμούρτι, (στην οποία ανήκουν και τα δικαιώματα) αλλά αυτό που θα δείτε είναι μία πιο σύντομη εκδοχή 18 λεπτών. Η μετάφραση, που είχε γίνει πριν από 25 χρόνια από την ΕΡΤ όταν προβλήθηκε εκεί, δεν είναι ιδιαίτερα καλή, αλλά η αξία του ντοκιμαντέρ παραμένει.
Στο τέλος Αυγούστου του 1985, ο Κρισναμούρτι -έχοντας κλείσει τα 90- έκανε τις τελευταίες Ανοιχτές Συναντήσεις με ομιλίες και ερωτήσεις και απαντήσεις στο χώρο του Σχολείου για παιδιά στο Brockwood Park στην Αγγλία. Μερικούς μήνες αργότερα, τον Φεβρουάριο του 1986 θα πέθαινε, λίγο πριν κλείσει τα 91. Σ΄αυτές τις τελευταίες ομιλίες, βρισκόταν ένα τηλεοπτικό συνεργείο από κάποιο ιδιωτικό Αγγλικό κανάλι και γύρισαν ένα ντοκιμαντέρ για τον Κρισναμούρτι, από τα καλύτερα που έχουν κάνει γι’ αυτόν, με τίτλο: «Ο Ρόλος του Λουλουδιού», από μια απάντηση του Κρισναμούρτι σε ερώτηση της δημοσιογράφου που του παίρνει συνέντευξη.
Ελπίζω να «φτάσει σε σας» αυτό το μπουκάλι που σας πέταξα απόψε.  Χα, χα, χα…
Και να κλείσω αυτή την εισαγωγή, με μία φράση από εκείνο το παλιό post:  «Το μίσος και το ‘κακό’, είναι πράγματα πολύ ισχυρά και κάνουν τα πάντα για να σε δελεάσουν, ενώ η αγάπη δεν κάνει τίποτα, αλλά είναι ανθεκτική και περιμένει εκεί να την νοιώσεις. Σαν τα μπουκάλια των ναυαγών στη θάλασσα, που το κύμα τα φέρνει σε κάποια παραλία και πηγαινοέρχονται στην άμμο περιμένοντας αυτόν που θα τα δει και θα σκύψει να τα πάρει».
Καλό βράδυ και καλό Σαββατοκύριακο.
Π. 

3 Σχόλια στο “«Ο ρόλος του λουλουδιού»”

      ΔΕΣΠΟΙΝΑ
      11 Αυγούστου 12 στις 20:01

      Χα,χα,χα!!! Ρίχνε μπουκάλια αλλά και κανένα σωσίβιο μαζί, γιατί χανόμαστε!, καιγόμαστε και δεν συμμαζευόμαστε!!!!!

      Υπογράφουσα ως:

      Η μεγαλύτερη αποτυχία σου!!!!!

      δημήτρης
      13 Αυγούστου 12 στις 16:16

      «Μέσα σ” αυτή τη θάλασσα της βίας, του φθόνου, του ανταγωνισμού και της κακίας, υπάρχουν και οι ναυαγοί της αγάπης που πετάνε μπουκάλια στη θάλασσα… »
      ε!ναι!…ναι!ναι!…έτσι είναι! 🙂
      Φιλιά

      sissi
      15 Αυγούστου 12 στις 13:31

      Σκεφτόμουν για τη θάλασσα:
      έχει σύνορα;
      υπάρχει η δικιά σου και η δικιά μου θάλασσα;
      είναι καλή ή κακή;
      είναι όμορφη ή άσχημη;
      είμαστε και εμείς κομμάτι της θάλασσας;
      αν έχει σύνορα τότε θα πρέπει να μπορώ να ξεχωρίσω τη δικιά μου από τη δικιά σου, αλλά μπορώ;
      αν είναι καλή τότε θα ήταν πάντα ήρεμη, αλλά είναι;
      αν είναι κακή τότε θα ήταν πάντα αγριεμένη, αλλά είναι;
      αν είναι όμορφη τότε το κάθε κομμάτι της, ότι περιέχει είναι όμορφο, αλλά είναι;
      αν είναι άσχημη τότε το κάθε κομμάτι της, ότι περιέχει είναι άσχημο, αλλά είναι;
      αν εμείς είμαστε κομμάτι της θάλασσας τότε, έχουμε σύνορα; μπορούμε να ξεχωρίσουμε που τελειώνει το δικό μου εγώ και που το δικό σου; είμαστε καλοί ή κακοί; όμορφοι ή άσχημοι;

      καλή συνέχεια σε ότι κάνετε.
      σ

Σχολιάστε