Η Έκπληξη στο Σχολείο στο Ρέθυμνο.

Συνεχίζοντας  με όσα έγιναν στην επίσκεψή μου στην Κρήτη, που άρχισα να σας λέω στα δύο προηγούμεν posts – προχωρώντας πάντα από το τέλος στην αρχή – σήμερα θα περάσω στο Ρέθυμνο και στη μία από τις δύο επισκέψεις μου εκεί. Σήμερα είναι η επίσκεψή μου στο Έβδομο Δημοτικό Σχολείο, που έγινε την Τετάρτη το πρωί, στις 21 του μήνα. Καλά! Σ’ αυτό το Σχολείο με κούφαναν! Εκεί κι αν με περίμεναν εκπλήξεις! Έκανα τα λιγότερα που έχω κάνει ποτέ σε επίσκεψη σε Σχολείο γιατί αυτή τη φορά, δουλέψαν τα παιδιά κι οι Δάσκαλοι για μένα. Στην Δ΄τάξη  που είχα να κάνω τη βασική παρουσίαση, τα 24 παιδιά είχαν ετοιμάσει να μου πάρουν συνέντευξη με μία ερώτηση το καθένα, με ερωτήσεις από το τι μαθήματα κάναμε όταν ήμουν εγώ στο Δημοτικό μέχρι ποια παιχνίδια παίζαν τα κορίτσια και ποια τ’ αγόρια στο διάλειμα, τότε! Δυστυχώς το βίντεο που γύρισε ο Δάσκαλός τους, δεν κατάφερα να το έχω μέχρι σήμερα κι έτσι δεν μπορώ να σας το δείξω. Όμως, έχω δύο άλλα βίντεο που γύρισα εγώ μετά. Όταν τέλειωσε η επίσκεψη σε αυτή την τάξη, με πήγαν στο Αμφιθέατρο του Σχολείου, από τα σπάνια για Δημόσιο Σχολείο, όπου με περίμεναν για να μου παρουσιάσουν το πρόγραμμα που μου είχαν ετοιμάσει με χορό και τραγούδι! Και τα δύο παραδοσιακά Κρητικά. Και να το πρώτο, με το χορό που είχαν ετοιμάσει να μουδείξουν τα κορίτσια των μεγαλύτερων τάξεων.

Κι αμέσως μετά το χορό, με περίμενε μια ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη: Μου είχαν γράψει μία μαντινάδα και μου την τραγούδησαν τ’ αγόρια και τα κορίτσια του Σχολείου. Και να πρώτα οι στίχοι:

Χίλια καλώς ορίσατε, στου Ρέθυμνου την πόλη
σας εύχονται οι μαθητές και οι δασκάλοι όλοι.
Σήμερα το σχολείο μας, ανοίγει την καρδιά του
και το φίλο μας «Παραμυθά», κλείνει στην αγκαλιά του.
Πιλάβιος στο επίθετο και Νίκος τ’ όνομα του
μοιράζεται μαζί μ’ εμάς όλα τα όνειρα του.
Κατέφθασε στην πόλη μας στα σύννεφα πετώντας
και νάτος προσγειώθηκε εδώ χαμογελώντας.
Το γιλεκάκι που φορείς κι εγώ να το φορούσα
να άπλωνα τα χέρια μου, στα ουράνια να πετούσα.
Και να κοιτάω από ψηλά τα σπίτια σαν κουτάκια
και τα παιδιά να τρέχουνε σα να’ ταν μυρμηγκάκια .
Πετάει πετάει ο αετός πετάει και το σπουργίτι
πετάει κι ο Παραμυθάς πάνω από κάθε σπίτι.
Το μαγικό γιλέκο σου ήθελα να φορέσω
και δίχως εισιτήριο παντού να ταξιδέψω.
Το μαγικό μολύβι σου δώσ’ το μου για μια μέρα
να ζωγραφίζω ολιμερής στη γη και στον αέρα.

Το μαγικό μολύβι σου ήθελα να κρατήσω
τις πιο ωραίες ζωγραφιές εγώ να ζωγραφίσω
Και την Κλοκλο τη μάγισσα να την εσυναντήσω
ειρήνη, αγάπη και χαρά στη γη να της ζητήσω.
Κι όλου του κόσμου οι άνθρωποι μία ευχή να κάνουν
πάμπλουτοι να ‘ναι στη χαρά και πάμφτωχοι στον πόνο.

Και δείτε το βίντεο τώρα.

Τι να πω!… Συγκινήθηκα πάλι τώρα που το ξαναείδα!
Καλό βράδυ.
Σας φιλώ
Π. 

5 Σχόλια στο “Η Έκπληξη στο Σχολείο στο Ρέθυμνο.”

      ζαχαρούλα
      29 Μαρτίου 12 στις 1:09

      Κρήτη Λεβεντογέννα!

      Πόσο όμορφο είναι να βλέπει κάποιος την παράδοση σε συγχρονισμό και τη διακριτική απόσυρση από την δασκαλοκεντρική διδασκαλία…

      Το δεύτερο βίντεο ιδιαίτερα ήταν πολύ συγκινητικό για ‘μένα. Και όχι γιατί είναι κρητικάκι, αλλά γιατί βρέθηκα ξαφνικά και πάλι «στα θρανία». Τα πρόσωπα των παιδιών, η δραστηριότητά τους, η συστολή τους, το βλέμμα, η ζωηράδα, οι «παρατηρήσεις», το «κόλλημα» αν και έχει προηγηθεί τεράαααστια προετοιμασία, το θρασύ πείραγμα προς τον «ιδιαίτερο», το βλέμμα ενθάρρυνσης προς τον «κολλητό»…
      η ΧΑΡΑ των παιδιών…
      αχ! αυτή η χαρά… που χάνεται αυτή τη χαρά…

      και μια γλυκιά μελαγχολία μετά… 🙂

      και να μην ξεχάσουμε να σημειώσουμε και το πνιχτό γελάκι του κύριου Νίκου «παντού να ταξιδέψω»…
      και με πήραν τα ζουμιά…

      καληνύχτα σας…

      Ανθή από Γωνιά και 7ο Ρεθ.
      30 Μαρτίου 12 στις 23:47

      Από μια Γωνιά της γης που σας φιλοξένησε εκείνο το ηλιόλουστο απόγευμα της Τρίτης 20 Μαρτίου στο μικρό λυόμενο χώρο του Πολιτιστικού μας συλλόγου, πρώην Νηπιαγωγείο, από τη μουσική ομάδα που σας υποδέχθηκε, από τη θεατρική ομάδα με τη δασκάλα τη Διονυσία από τους μικρούς θαυμαστές σας και από τους μεγάλους νοσταλγούς των εκπομπών των παιδικών μας χρόνων, στέλνουμε ένα χαιρετισμό με άρωμα Κρήτης, στον έλληνα ιπτάμενο ασπρομάλλη, τον «παραμυθά» μας!

Σχολιάστε