«Ποιος είμαι»

Στις προηγούμενες εβδομάδες, έγιναν πέντε διαφορετικές παρουσιάσεις των δύο βιβλίων του «ΠΑΡΑΜΥΘΑ» που κυκλοφόρησαν από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Γι’ αυτές ίσως πρέπει να πω δυο λόγια, αλλά από ‘βδομάδα. Σήμερα, θέλω να σας δείξω ένα βίντεο που είχαμε ετοιμάσει με τον «μάστορα» για να το δείχνω σ’ αυτές τις παρουσιάσεις των δύο βιβλίων. Είναι ένα τρέιλερ για τα καινούργια επεισόδια του «ΠΑΡΑΜΥΘΑ», αλλά και μια εισαγωγή στα δύο βιβλία, τα οποία απευθύνονται σε παιδιά 7 έως 12 χρονών, που δεν ξέρουν τον Παραμυθά. Για το τρέιλερ αυτό έχει χρησιμοποιηθεί στον ήχο η ΕΙΣΑΓΩΓΗ των δύο βιβλίων, που έχει τίτλο, «Ποιος είμαι» και πλάνα από διάφορα επεισόδια της καινούργιας σειράς της Ε.Ρ.Τ. Και μια και δεν φαίνεται ότι τα επεισόδια θα αρχίσουν να παίζονται τώρα κοντά, αποφάσισα να «παρανομήσω» και να ανεβάσω το τρέιλερ εδώ για χάρη σας, όλων εσάς δηλαδή των Παραμυθομεγαλωμένων τριαντάρηδων και σαραντάρηδων που με κατασυγκινήσανε στις παρουσιάσεις που σας έλεγα.
Καλό ξημέρωμα
Σας φιλώ πολύ
Π.

http://vimeo.com/10976407

22 Σχόλια στο “«Ποιος είμαι»”

      Margo
      30 Απριλίου 10 στις 0:45

      Ευχαριστούμε που «παρανόμησες» για χάρη μας γλυκέ παραμυθά. Δεν θυμάμαι αν τότε που σε παρακολουθούσα είχα την ίδια χαρά με τώρα. Νομίζω ότι τώρα έχω ανάγκη περισσότερο τις ιστορίες σου:)
      Να σαι καλά!

      Καραπιπέρης Γιάννης
      30 Απριλίου 10 στις 1:55

      Παιδί ως Γιαννάκης σε χάζευα σαν Παραμυθά… Τώρα ως κ. Καραπιπέρης σε χαζεύω σαν Νίκο Πιλάβιο…
      Ποιός είσαι, ποιός είμαι, δεν έχει και πολύ σημασία…
      Σημασία δεν έχουν τα ονόματα, σημασία έχουν οι εικόνες που τραβάμε με τον φακό της καρδιάς και της ψυχής…
      Παιδικά-και αντρίκια- φιλιά ολόψυχα Ν.

      να-τασσσάκι
      30 Απριλίου 10 στις 8:08

      Αν εμείς καταφέραμε, 30 χρόνια μετά, να σε συγκινήσουμε, πάλι καλά
      Μια και εσύ έχεις καταφέρει να «γράψεις» στην καρδιά μας, είναι ευκαιρία να στο δείξουμε 😉

      Μια παρουσίαση είδα, μόνο (κλαψ) αλλά διαβάσαμε τα βιβλία, και ελπίζω να δούμε και σύντομα τα επεισόδια -θέλω να «πετάξω» σε κείνο το χρωματιστό δάσος, μαζί με το γιο μου πια!

      Φιλί
      καλό Σαββατοκύριακο

      Παναγιώτης
      30 Απριλίου 10 στις 9:46

      Μου άρεσε η αισθητική από τα νέα επεισόδια και που επιτέλους κινούνται και τα σκίτσα.
      Πολύ ωραία και τα χρώματα επίσης. Μπράβο σε όλη την ομάδα παραγωγής

      hibiscus
      30 Απριλίου 10 στις 13:15

      … είσαι ο ίδιος, εκείνος, αλλά και πάλι… όχι ακριβώς…
      όπως κι όλοι εμείς, οι ίδιοι, όπως τότε, αλλά όχι ακριβώς…
      με όλες τις (παρ)αισθήσεις μου απόλαυσα το βίντεο…
      μπορούσα ακόμα και να μυρίσω τα λουλούδια και στο στόμα μου έμεινε η γλύκα που αφήνει η βανίλια «υποβρύχιο»…

      περίεργο πράγμα… πριν μερικούς μήνες αισθανόμουν ακριβώς έτσι, όπως περιγράφει και η marilia: να κρεμαστώ κι εγώ από κάπου, να με ταξιδέψεις και πάλι…
      αλλά αυτό ήταν μια μνήμη και μόνο…
      το τώρα, το αληθινό, είναι διαφορετικό, και πιο όμορφο…

      ο σπόρος σου, σαν βρει έδαφος πρόσφορο, φυτρώνει και ανθίζει μέσα σε μια νύχτα…
      και για 30 χρόνια να κοιμηθεί, δεν πεθαίνει, μία σταγόνα θέλει και θα ξεπεταχτεί…

      δε χρειάζεται πια να πιαστώ από πουθενά για να πετώ μαζί σου, δεν είμαι ούτε ενήλικη, ούτε παιδί, ούτε και τα δύο μαζί, ούτε κανένα…
      πιο πολύ μοιάζω με μια από εκείνες τις πεταλουδίτσες στο βίντεο: η μόνη διαφορά που έχω από τότε (πριν 30 χρόνια) είναι πως τώρα, εκτός από το ότι υπάρχω, πετάω κιόλας από μόνη μου…
      χαααααααααααααχαχαχα!

      μπράβο, μάγκες
      υπέροχη δουλειά…

      hibiscus
      30 Απριλίου 10 στις 16:46

      … δεν υπάρχει θηλυκό στο «μάγκας»…
      όχι, γραμματικά, τουλάχιστον…
      αν και…

      😉

      ainafets
      30 Απριλίου 10 στις 19:41

      Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, οι μάγκες σ’ αυτή την δουλεία είναι δυο, η μάγκισσα είναι μια… αν και ότι θέλετε!
      ΑΦ! 🙂

      hibiscus
      30 Απριλίου 10 στις 19:59

      … αν και δε μου πολυαρέσουν οι επεξηγήσεις…

      όταν έγραψα «μάγκες» αναφερόμουν σε ΟΛΟΥΣ τους άνδρες και ΟΛΕΣ τις γυναίκες που έβαλαν το πετραδάκι τους, μικρό ή μεγαλύτερο, ώστε να φτάσει όλο αυτό το «μαγικό» μέχρι εμάς…
      σε κάθε μαγικό φίλτρο πρέπει να υπάρχουν όλα τα υλικά και στην κατάλληλη δόση, για να μη γίνει το φάρμακο φαρμάκι…
      αν και σε αυτή την περίπτωση, έγινε βάλσαμο!

      και η σημασία που του έδωσα ήταν διαφορετική από το λογοπαίγνιο που προέκυψε…
      (αν και επιτυχημένο!)

      όταν είσαι μάγκας, είσαι μάγκας… είτε άνδρας, είτε γυναίκα…
      αν το διαχωρήσεις, χάνει το νόημά του…

      μπράβο και πάλι, σε όλους…

      dimitrisp
      1 Μαΐου 10 στις 0:25

      Αν τα επεισόδια του Παραμυθά δεν προορίζονταν για την κρατική τηλεόραση…τώρα θα προβάλλονταν στη μικρή οθόνη ο 2ος κύκλος και ο 1ος θα έπαιζε επανάληψη…ας είναι!
      Τα παιδιά μας και εμείς περιμένουμε…
      Τώρα όσον αφορά τον Νίκο Πιλάβιο ή Παραμυθά δεν υπάρχουν λόγια ούτε για ευχαριστώ ούτε για τίποτα…το πόσο τυχεροί είμαστε που υπάρχεις στη ζωή μας το γνωρίζουμε μόνο εμείς κι άλλος κανένας!!!
      Τυχαίνει να νιώθω διπλά υπερήφανος γιατί ο Βόσπορος έθρεψε και μάγκες και ευαίσθητους καλλιτέχνες μα πάνω απ΄όλα υπέροχους ανθρώπους(βλέπε Άιναφετς ΚΜΝΒ) …κι από τα τέκνα Πιλάβιου είμαστε βέβαιοι ότι τα καλύτερα έρχονται…800χλμ απόσταση δεν είναι και πολύ 😉
      Την θυμάσαι τη μάνικα της αγάπης…ε! πήγες γυρεύοντας…άντε να ξαναστεγνώσεις τώρα 🙂
      Φιλιά πολλά και καλό μήνα να έχουμε!

      Καραπιπέρης Γιάννης
      1 Μαΐου 10 στις 15:13

      @ Μaria P. : δεν χρειάζεται να ευχαριστείς. Και δεν ξέρεις πόσο πολύ ανέβηκες στην εκτίμησή μου (ξέρω εγώ τι λέω…). Να χαίρεσαι και να προσέχεις τον μπαμπά, όπως σε χαίρεται και σε προσέχει κι εκείνος.
      Ν., συγχαρητήρια για τη διαπαιδαγώγηση… όλων μας…

      Και όχι καλό μήνα, καλούς αγώνες από δω και πέρα…
      http://www.youtube.com/watch?v=LFEYEDxriH0

      Παναγιώτης
      4 Μαΐου 10 στις 10:11

      Παραμυθά δεν ξέρω τι θα γίνει τελικά με τα νέα επεισόδια αλλά έτσι όπως πάει προβλέπω να μαζευόμαστε και να τα βλέπουμε σε ιδιωτική προβολή τρώγοντας φυστικια (με ΦΠΑ 23%)

      Δεν τα βγάζεις σε DVD να τα πουλήσεις σε καμιά Ιαπωνία για να ξεχρεώσεις γιατί με την ΕΡΤ σκούρα τα πράγματα…

      Μαρια Ξενιδου
      20 Μαΐου 10 στις 14:14

      με λενε Μαρια Ξενιδου και ειμαι απο την Κατερινη. Ανηκω στη γενια των τριανταρηδων οπως ειπατε και εσεις. Εμαθα σημερα – εκ των υστερων- οτι επισκευτηκατε το σχολειο του γιου μου του Στεφανου για να παρουσιασετε τη δουλεια σας. Πραγματικα αν το ηξερα εγκαιρα θα φροντιζα να σας συναντησω απο κοντα κυριε Παραμυθα!!!! Χαιρομαι πολυ που θα σας ξαναδουμε στην τηλεοραση το περιμενουμε πως και πως!!

      κατερινα κλεαρχου
      5 Δεκεμβρίου 11 στις 18:05

      καλε μας παραμυθα ειμαι και εγω ενα απο τα παιδακια που σε παρακολουθουσε με πολυ χαρα να λες παραμυθια και ομορφες ιστοριες….ακομα εχω εικονες και κυριως την αισθηση …μια γλυκια αισθηση ταξιδιου και αγαπης…..
      ειμαι ομως απο τους τυχερους γιατι η ζωη κρατουσε και για μενα μια φωλια στον κοσμο των παραμυθιων ..και ετσι εγινα και εγω μια παραμυθου….μετα απο αρκετα «ταξιδια » και σταθμους….ο καλυτερος τροπος για να ταξιδευω και να δινω αγαπη ειναι να λεω παραμυθια στα παιδια αλλα και στους μεγαλους…..καλη συνεχεια και καλη δυναμη σε ολα…..γλυκε μας παραμυθα…..

Σχολιάστε