Φιλανθρωπία χωρίς φράχτες

J.K.
Όπως σας είχα πει σε προηγούμενο ποστ, τέλειωσα τη μετάφραση του βιβλίου του Κρισναμούρτι, «Ο Κόσμος Μέσα Μας».  Πριν, όμως, το παραδώσω στον εκδότη, σκέφτηκα να το ξαναδιαβάσω όλο προσεκτικά για να κάνω πιθανές διορθώσεις που μπορεί να χρειάζονται.  Έτσι, έπεσα πάνω στο κεφάλαιο με τίτλο, «Φιλανθρωπία χωρίς φράχτες», που είναι γενικότερου ενδιαφέροντος και ένα από τα μικρότερα του βιβλίου, κι αποφάσισα να σας το ανεβάσω εδώ. Νομίζω ότι θα το βρείτε ενδιαφέρον.
Καλή εβδομάδα
Π.

Ο Β. ήρθε να με δει μπερδεμένος με το θέμα της φιλανθρωπίας — να δίνει ή να μη δίνει;
Πόσο δύσκολο είναι να μεταδώσεις σε κάποιους τύπους μυαλού ότι με το να νοιάζονται για σημαντικά θέματα, τα μικρά θα πάνε από μόνα τους στη θέση τους· αλλά με το να νοιάζονται για  μικρής σημασίας θέματα – μία ατέλειωτη ιστορία – τα σημαντικά χάνονται, ενώ μόνο σ’ αυτά μπορούν να βρεθούν οι λύσεις για τα προβλήματα της ζωής γενικότερα. Χρειάζεται ελευθερία νοημοσύνης και όχι προμελετημένη σκέψη ή λογική για να κατανοήσεις τη ζωή· χρειάζεται γενναιοδωρία της καρδιάς και όχι προμελετημένη και προσχεδιασμένη δωρεά.

Ο Η. ένας άλλος επισκέπτης, είπε ότι είχε κληρονομήσει μία μεγάλη περιουσία και ρώτησε αν θα ήταν σωστό να γίνει ένα μέσο φιλανθρωπίας.
Η φιλανθρωπία πρέπει να είναι άμεση. Και ο δωρητής και ο αποδέκτης της βοήθειας δεν πρέπει να νοιώθουν κανενός είδους αίσθημα υποχρέωσης ούτε να έχουν αίσθηση του ανώτερου που δίνει στον κατώτερο, ούτε κάποιο αίσθημα ντροπής. Η βοήθεια πρέπει να δίνεται μέσα από μια πλούσια καρδιά. Και εκείνος που δίνει και εκείνος που δέχεται, είναι και οι δύο υπεύθυνοι να μη χτίζουν ένα φράχτη διαχωρισμού τους. Η φιλανθρωπία παύει να υπάρχει, όταν δεν υπάρχει αγάπη· χωρίς αγάπη δεν υπάρχει φιλανθρωπία.

 

 

 

ένα σχόλιο στο “Φιλανθρωπία χωρίς φράχτες”

Σχολιάστε