«Πάρε το μηδέν»,«πάρε να’χεις»,«πάρε-δώσε»,«πάρε τα βουνά»…

Μετά τον «Χρήστο το λιοντάρι», σχεδίαζα να ανεβάσω το post που σας έχω πει με τίτλο, «ΣΤΟΙΧΗΜΑ Νο 3», για να κλείσουμε με την προηγούμενη χρονιά. Αλλά μου ήρθε  ένα μήνυμα απ’ ευθείας με τον καινούργιο χρόνο, από ένα από τα κορίτσια του blog που μ’ έκανε να γελάσω πολύ!  Αλλά ήρθε και ένα σχόλιο  μέσα στο blog, που με συγκίνησε όπως με συγκινούσαν τα σχόλιά σας όταν άνοιξα το blog. Αλλά διαβάστε  το μήνυμα και μετά θα πω τη γνώμη μου. Το βιβλίο είναι των ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΩΚΕΑΝΙΔΑ.

«Παραμυθά μου, διαβάζω το βιβλίο ενός Κωνσταντίνου Καμάρα το, «Πάρε το μηδέν». Αναφέρεται στην γενιά μου, άκουσα να το σχολιάζουν και το αγόρασα. Μέχρι την μέση ήταν σχετικά ανώδυνο. Ούτε τρελάθηκα, ούτε βαρέθηκα. Από την μέση περίπου και μετά άρχισε να με κουράζει. Και ξαφνικά άρχισε να μιλάει για τις παιδικές εκπομπές που βλέπαμε όλοι εμείς οι γεννημένοι από το 1965 έως το 1974. Και γράφει και για τον Παραμυθά. Εκεί είναι που μου ήρθε να πετάξω το βιβλίο! Και το εννοώ, δεν το γράφω για εντυπωσιασμό! Βέβαια μετά σκέφτηκα ότι είναι υπερβολικό να «καταλαβαίνουν» όλοι. Πρέπει και κάποιοι να μην καταλαβαίνουν, έτσι για να κρατιέται μια ισορροπία…. Νομίζω ότι έτσι και ανεβάσεις το απόσπασμα που σου στέλνω στο blog, θα γίνει της κολάσεως…»

«Λοιπόν, ο τύπος γράφει: «…Η ανέχεια συνιστά πολυδιάστατη έννοια: μπορεί να είναι οδυνηρή ή ποιοτική, σχετική ή απόλυτη, το βέβαιο είναι πως είναι καθοριστική, διαμορφώνοντας τον άνθρωπο. Και αυτό προβληματίζει εάν σκεφτεί κανείς ένα άλλο χαρακτηριστικό της: λόγω έλλειψης ανταγωνισμού, το προϊόν πάντα κυμαίνεται από την μετριότητα έως την κακοτεχνία. Μπορεί να μην προλάβαμε την θρυλική «Θεια Λένα» αλλά, ως τηλεοπτική γενιά, καταναλώσαμε σειρά εκπομπών όπως:  Το ΚΑΘΕ ΜΕΣΗΜΕΡΙ με τον Νάσο Αθανασίου. (…) Τον ‘Παραμυθά’. Σας έπεσε το βιβλίο απ’ τα χέρια, ε; Kι όμως αυτό το πράγμα τότε ονομαζόταν ψυχαγωγία. Έτσι πίστευαν τα στελέχη-δικτάτορες στο Μέγαρο της ΕΡΤ που αποφάσιζαν για το πρόγραμμα, χωρίς να φοβούνται την απάντησή μας αφού δεν είχαμε τηλεκοντρόλ. Ο δε ηθοποιός που έπαιζε τον Παραμυθά (ο Ν.Π., δίνω μόνο τα αρχικά του για να τον προστατεύσω) πληρωνόταν, πιθανόν αδρά, με τα λεφτά των Ελλήνων φορολογουμένων. Το παιδαγωγικό αποτέλεσμα ακόμα αναζητείται…» Στο ΜΕΤΕΦΕΡΑ ΑΥΤΟΛΕΞΕΙ.
Σημείωση: O άνδρας μου που ανήκει στην ίδια γενιά, αλλά δεν είναι  παραμυθομεγαλωμένος,  διάβασε το απόσπασμα και χαρακτήρισε τον συγγραφέα μεγάλο  μ@£@&@ !!!!   Ανέβασέ το λοιπόν, να γελάσουμε με τα σχόλια των υπόλοιπων παιδιών. Σου εύχομαι να γελάσεις με την καρδιά σου με τα ανωτέρω γραφόμενα! Φιλιά. δ.»

Κατ’ αρχήν θέλω να συμφωνήσω με το χαρακτηρισμό του συγγραφέα που έδωσε ο άνδρας του κοριτσιού.  Όχι γιατί όταν ήταν παιδάκι κι έβλεπε τον ΠΑΡΑΜΥΘΑ δεν του άρεσε, αλλά γιατί προσπαθεί απεγνωσμένα να φανεί έξυπνος, λέγοντας μεγάλες κουβέντες για πολύ απλά πράγματα. Όντως γέλασα πολύ! Γέλασα με ό,τι έχω μαυρίσει:
Με το βαθυστόχαστο απόφθεγμα για το τι συνιστά η «ανέχεια».
Με το ότι ο «ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ» ήταν «πράγμα». (Χα, χα, χα…)
Με το ότι ήμουν «στέλεχος-δικτάτορας». (Έλα, ρε!!!)
Και όντως έδωσα τα ρέστα μου που βάζει μόνο τα αρχικά μου Ν.Π. (Νίκος Πιλάβιος λέγομαι) για να με «προστατεύσει»! Αναρωτήθηκα γιατί, αλλά με λίγη σκέψη κατάλαβα: για να μην έρθουν, όπως τους περιγράφει, οι τότε έλληνες φορολογούμενοι (όσοι ζουν μετά από τριάντα χρόνια) να μου ζητήσουν πίσω τα λεφτά τους. Χα, χα, χα…
Και θα κλείσω με το σχόλιο που σας είπα. Μπήκε τελευταία στο πρώτο μου post με τον τίτλο «Γεια σας», όπου μπορείτε να πάτε να το δείτε κάνοντας κλικ ΕΔΩ όπου υπάρχουν κι ανάλογα σχόλια
.

«Αχ αγαπημένε μας Παραμυθά!!! Δεν μπορώ να σταματήσω τα δάκρυα να τρέχουν… Όλη η γλύκα, όλη η τρυφερότητα των παιδικών μου χρόνων σε μια οθόνη, και ξεπήδησε και μ έπνιξε… Ποσά ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ πρέπει να σου πούμε αγαπημένε μας, εμείς τα μωρά σου, για τη γλύκα που στάλαξες  μέσα μας και μας έκανες καλύτερους»!

Καληνύχτα μωρά μου.
Χρόνια πολλά στις Φωτεινές και τους Φώτηδες, τις Φανές και του Φάνηδες, τις Γιάννες και τους Γιάννηδες.
Σας φιλώ
Ο  «Παραμυθάς» Νίκος Πιλάβιος

17 Σχόλια στο “«Πάρε το μηδέν»,«πάρε να’χεις»,«πάρε-δώσε»,«πάρε τα βουνά»…”

      Παραμυθομεγαλωμένη
      6 Ιανουαρίου 09 στις 1:14

      Αναρωτιέμαι απλά τί προσπαθεί να πετύχει ένας άσημος συγγραφέας με το να αναφέρεται με εμπάθεια σε έναν άνθρωπο πασίγνωστο και αγαπημένο όπως ο Παραμυθάς. Θα κερδίσει ο ίδιος μέσα από αυτό? και πόσες ελπίδες έχει να «πείσει» το αναγνωστικό κοινό και να μην πέσει ο ίδιος μέσα στην παγίδα του? Μακάρι κύριε Κ.Κ να πληρώναμε ακόμα εμείς οι Έλληνες φορολογούμενοι για να ζήσουν τα παιδιά μας έστω λίγη από την χαρά που νιώθαμε εμείς παρακολουθώντας εκείνες τις εκπομπές της Ερτ. Όποιες βέβαια πρόλαβε και χάρηκε καθένας από μας. Υπάρχουν όμως αρκετές παροιμίες του λαού μας να περιγράψουν την περίπτωση.. Όσα δε φτάνει η αλεπού …Όποιος σκάβει το λάκκο τ`αλλουνού..Μιλάνε όλοι μιλάνε και οι κ@&*@ και πολλές πολλές άλλες…
      Δε πειράζει. Ας είμαστε όλοι καλά και ααντε επιτέλους να φύγουν αύριο τα καλικατζαράκια γιατί φέτος μας τρέλαναν στις ζημιές και την αρνητική ενέργεια!!
      Καληνύχτα!

      Παραμυθομεγαλωμένη
      6 Ιανουαρίου 09 στις 20:38

      Είδα το βιβλίο πρώτη φάτσα σήμερα σε βιβλιοπωλείο του Παπασωτηρίου και λέω..τι το θέλουμε και το διαφημίζουμε κι εμείς?!

      marilia
      7 Ιανουαρίου 09 στις 15:20

      Γιατί ασχολείστε; Διαφήμιση στο… «έργο» του κάνουμε! Καθένας θεωρεί πως μπορεί να λέει ό,τι γουστάρει για να πουλήσει την… πραμάτια του. Γιατί του δίνετε βήμα;
      Πέρσι έκανα κι εγώ το… σφάλμα κόστους 8,10 ευρώ (χιχιχιχι) να αγοράσω βιβλίο διαφημισμένο από τον μπλόγκερ συγγραφέα του. 40 από τις 150 σελίδες άντεξα να διαβάσω και το παράτησα, εγώ που θεωρώ υποχρέωσή μου να τελειώνω ό,τι αρχίζω! Πόσες φορές δεν έχουμε αγοράσει καλοδιαφημισμένες… ανοησίες; Δικαίωμα καθενός να λέει, δικαίωμα και υποχρέωσή μας να ΚΡΙΝΟΥΜΕ!

      Φλυάρησα και το καθυστέρησα το… «πράμα». Το… παραμυθοφιλάκι μου θέλω, θέλω, θέλω!!! 😉

      Γιαννης απο ΝΥ
      8 Ιανουαρίου 09 στις 5:13

      Nellinezi, Κοκκινοσκουφιτσα κλπ, γιατι με ξεχασατε καλε?
      ¨(
      Ειδικα εσεις οι δυο οι πρωτες….αχχχχ…

      ΑΡΙΣΤΗ
      8 Ιανουαρίου 09 στις 15:58

      Τι κάνετε παιδούδια που είστε χαμένα ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Δεν μπορώ να μπαίνω στον παραμυθά και να μην βλέπω εκείνο το μπάχαλο που γινόταν κάποτε. Τι να πω περασμένα μεγαλεία…
      Τόσο γρήγορα κουραστήκατε από το παιχνίδι και δεν παίζεται άλλο; Ε;;;;;;;;;;;
      Μαρία που είσαι;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Nellinezi μου δεν θέλεις να μαλώσουμε λίγο;;;;;;;; Κοκκινοσκουφίτσα θα μου πεις τι έγινε επιτέλους με τον κακό τον λύκο;;;; Τον έφαγες ή σε έφαγε;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Άντε ρε κορίτσια ξυπνήστεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε……
      Κακιοτάτη για σένα τι να πω τα λέει όλα το όνομα σου!!!!!!!!!!!!!!! Που κάκιωσες και δεν μιλάς.
      Φιλάκια παραμυθοπαιδάκια!!!!!!!

      athinovio
      8 Ιανουαρίου 09 στις 23:02

      μη «μασάς» παραμυθά.
      οι ευσυνείδητοι άνθρωποι έχουν από μόνοι τους το μαράζι της αυτοκριτικής, για αυτό και δεν αφήνουν τίποτα στην τύχη.
      εσύ είσαι ένας από αυτούς και κάτι τέτοιοι ψευτόμαγκες δε φτουράνε μία.

      ότι και να πει θα είναι τόσο μάταιο όπως αν προσπαθούσε να μας πείσει ότι το γρασίδι είναι ροζ.
      απλά μάταιο….

      Vanda
      9 Ιανουαρίου 09 στις 11:50

      1.Ο Κ.Κ. γεννήθηκε στην Αθήνα το 1969. Σπούδασε οικονομικά, πολιτικές επιστήμες και φιλοσοφία και κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στη Διοίκηση Επιχειρήσεων με ειδίκευση στα ΜΜΕ. ΄Εχει διατελέσει διευθυντής Ηλεκτρονικών Εκδόσεων του ΔΟΛ και αναπληρωτής γενικός διευθυντής της Διεθνούς Ένωσης Εφημερίδων με έδρα το Παρίσι. Σήμερα διευθύνει το δίκτυο Sport.gr (ΑΕΝΑΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΕ), είναι αντιπρόεδρος του IAB Europe (η πανευρωπαϊκή ένωση για τη διαδραστική επικοινωνία), μέλος Δ.Σ. της IFRA (διεθνής οργανισμός για την τεχνολογία στα ΜΜΕ) και σύμβουλος της ΔΕΕ. Παράλληλα είναι τακτικός αρθρογράφος στην εφημερίδα «Τα Νέα» και στο διεθνές περιοδικό για τον Τύπο, «Newspapers Techniques».

      -Τόσα πτυχία έχει ο άνθρωπας, δε μπορεί κάτι παραπάνω θα ξέρει από όλους εμάς που ακόμη ασχολούμαστε με παραμύθια…

      2. «…χωρίς να φοβούνται την απάντησή μας αφού δεν είχαμε τηλεκοντρόλ.»

      – Συγνώμη που το μαθαίνετε από εμένα (κάτοχος ενός μόνο πτυχίου), αλλά πριν το τηλεκοντρολ, οι τηλεοράσεις είχαν επάνω κάτι κουμπάκια, από τα οποία άλλαζες το κανάλι ή την έκλεινες εντελώς…

      καλημέρα σας

      ΑΡΙΣΤΗ
      9 Ιανουαρίου 09 στις 12:48

      Έτσι σε θέλω Vanda μου. Ακριβώς όπως τα λες. Τα χώνεις τέλεια…. ΝΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙ
      Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΚΑΚΙΟΤΑΤΗΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

      Giorgos
      9 Ιανουαρίου 09 στις 23:02

      Αγαπημένε παραμυθά έστω και λίγο αργά σε βρήκα και εγώ..

      Δεν ήξερα την σελίδα σου και ειλικρινά με εξέπληξες θετικά. Χαίρομαι που σε βρήκα και πάλι και είσαι καλά..

      ΥΓ μου αρέσει που μας λες «μωρά μου». Ξέρεις μεγαλώσαμε λίγο..

      Yianna
      12 Ιανουαρίου 09 στις 5:42

      (Εστω και λιγο αργοπορημενα…Ευχαριστω για τα Χρονια Πολλα! 😀 )
      Καλη Χρονια αγαπημενε μου Παραμυθα και σε ολα τα παραμυθο-αδερφια εδω , μιας και ειναι το 1ο ποστ μου για την νεα χρονια… Με υγεια, αγαπη , δημιουργια για ολους ! 🙂

      Οσο για τα οσα γραφει στο βιβλιο του ο «κυριος» εκεινος… τον εχουμε γραμμενο κι εμεις στα παλια μας τα παππουτσια, οσοι εχουμε ζησει τις μαγικες εκεινες ωρες ζωντας μαζι με τον Παραμυθα μας τις απιθανες ιστοριες του…
      Τι να κανουμε , δε μπορει να καταλαβαινουν ολοι το ιδιο καποια «πραγματα» (καταλαβαινεις με ποια εννοια το λεω Παραμυθα μου… 😉 )
      Φιλια σε ολους και καλη συνεχεια 😉

      Yianna
      12 Ιανουαρίου 09 στις 23:35

      Παραμυθα μου…που ειναι το σχολιο μου? 🙁 :»'(
      Το πρωι που το εγραψα, εγραφε απο πανω «το σχολιο σας θα αναρτηθει σε λιγο»,καπως ετσι, αλλα δεν το βλεπω…
      Αν ενοχλησε κατι ζητω συγνωμη… 🙁

      Yianna
      13 Ιανουαρίου 09 στις 15:14

      Σ’ ευχαριστω πολυ Παραμυθα μου και χαρηκα πολυ για την απαντηση σου σε email…:D
      Πριν λιγο που εστειλα το δοκιμαστικο σχολιο, εμφανιστηκε και παλι αυτο που ειχα γραψει, αλλα το βλεπω μονο εγω απ’ οτι καταλαβα, μολις γραψω τα στοιχεια μου και στειλω σχολιο…
      Το εκανα copy-paste και το ξαναγραφω λοιπον , αυτο που δεν εμφανιστηκε εχθες.
      Ευχαριστω για το χωρο-χρονο σου (καλο αυτο,ε?;) ) και ζητω συγνωμη για την μικρη αναστατωση.

      «Yianna σχολίασε στις 12 Ιαν 2009 5:42
      Το σχολιό σας θα εμφανηστεί σε λίγο

      (Εστω και λιγο αργοπορημενα…Ευχαριστω για τα Χρονια Πολλα! 😀 )
      Καλη Χρονια αγαπημενε μου Παραμυθα και σε ολα τα παραμυθο-αδερφια εδω , μιας και ειναι το 1ο ποστ μου για την νεα χρονια… Με υγεια, αγαπη , δημιουργια για ολους ! 🙂

      Οσο για τα οσα γραφει στο βιβλιο του ο “κυριος” εκεινος… τον εχουμε γραμμενο κι εμεις στα παλια μας τα παππουτσια, οσοι εχουμε ζησει τις μαγικες εκεινες ωρες ζωντας μαζι με τον Παραμυθα μας τις απιθανες ιστοριες του…
      Τι να κανουμε , δε μπορει να καταλαβαινουν ολοι το ιδιο καποια “πραγματα” (καταλαβαινεις με ποια εννοια το λεω Παραμυθα μου… 😉 )
      Φιλια σε ολους και καλη συνεχεια 😉 «

      Νίκη Θ.
      13 Ιανουαρίου 09 στις 15:29

      Πόσα χρόνια δυσκοιλιότητας πρέπει να έχει περάσει αυτός ο κακόμοιρος συγγραφέας.

      Τα αίτια αυτών των κακόγουστων σχολίων θα πρέπει μάλλον να αναζητηθούν στις παρενέργειες του δραστικού φαρμάκου laxatol.

      νατασσάκι
      14 Ιανουαρίου 09 στις 17:25

      Είναι φανερό, δεν έχει δει ούτε μια από τις εκπομπές σου…

      Αλλιώς, κάτι θα είχε καταλάβει, κάτι θα του είχε μείνει, δε μπορεί…

      Ξέρω ότι δεν τα παίρνεις σοβαρά, έτσι κι αλλιώς, οπότε δεν σου λέω να μη στενοχωριέσαι 😉

      Φιλιά πολλά
      και περιμένουμε νέα, κανόνισε 🙂

Σχολιάστε