Ο Παραμυθάς, όταν ήτανε κι αυτός παιδί…

Όταν άνοιξα αυτό το blog δεν είχα στο νου μου να βάζω τίποτα το προσωπικό. Αλλά καθώς ήμουν ανοιχτός να πάει όπου θέλατε εσείς και βλέποντας τα δικά σας blog, άρχισα να μπαίνουν εδώ και προσωπικά στοιχεία: από σκέψεις μου έως το εγγονάκι μου. Για σήμερα σας έχω κάτι που θέλω να το δείτε, έτσι όπως θα διηγόμουν σε κάποιον καινούργιο καλό μου φίλο, διάφορα πράγματα από τη ζωή μου.
Όσοι δεν βαρεθήκατε να διαβάσετε το αναλυτικό βιογραφικό σημείωμα του blog, θα είδατε ότι η καριέρα μου ως ηθοποιός τελείωσε το 1974 (θεωρώ καριέρα μου ως ηθοποιός το θέατρο) και άρχισε το 1951, όταν ήμουν οκτώμιση χρονών. Αν υπάρχουν ανάμεσά σας κάποιοι πάνω από 60 χρονών, θα θυμούνται το ΘΕΑΤΡΟ ΚΥΒΕΛΗΣ στην Πλατεία Συντάγματος – Μητροπόλεως και Φιλελλήλων γωνία. Εκεί έπαιζα, μέσο όρο πέντε φορές την εβδομάδα, στο παιδικό θέατρο. Αντίθετα με άλλα παιδιά που βγήκαν μετά από μένα στο παιδικό θέατρο και έπαιζαν σε πολλές ταινίες – όπως ο Γιάννης ο Καλατζόπουλος, ο Βασίλης ο Καϊλας κ.λπ. – εμένα δεν με άφηναν οι γονείς μου να δουλεύω στον κινηματογράφο. Εξαίρεση έγινε δύο φορές: η πρώτη το 1955για να παίξω στην ταινία «Η ΑΓΝΩΣΤΟΣ», (παίχτηκε τον Μάρτιο του 1956) , επειδή πρωταγωνιστούσε η Κυβέλη που ήταν νονά μου και η δεύτερη το 1959, για να παίξω στην ταινία ΕΡΟΪΚΑ, για χάρη του Μιχάλη του Κακογιάννη που ήταν σκηνοθέτης της ταινίας.
Σήμερα, έχουμε μοντάρει για εδώ έντεκα λεπτά από την αρχή της ταινίας όπου παίζω εγώ. Αυτή είναι μία από τις εκπλήξεις που σας είπα. Δεν ξέρω αν θα είναι για σας, αλλά για μένα ήταν όταν την είδα μετά από πάρα πολλά χρόνια. Ελπίζω, τουλάχιστον, να διασκεδάσετε.

Σας φιλώ.
Π.
Υ.Γ. Μόλις είδα – 7 και 25 το βράδυ – ότι τα σχόλιά σας έσπασαν το φράγμα των 2.000 !!! Τι να πω… Έχω μείνει!

 

 

15 Σχόλια στο “Ο Παραμυθάς, όταν ήτανε κι αυτός παιδί…”

      unamama
      27 Σεπτεμβρίου 07 στις 20:47

      στην καταλληλη ωρα βαλατε αυτο το video μιας κι αυτες τις μερες στην μπλογκοσφαιρα βαζουμε ο ενας μετα τον αλλον παιδικες μας φωτογραφιες…
      τι ωραια που παιζατε!! και εισασταν τυχερος που ειχατε νονα την σπουδαια Κυβελη…και πρωταγωνιστησατε διπλα σε Παππα και Κωνστανταρα, Ζαφειριου κλπ…
      εε…απο ‘κει και περα δεν πρεπει να αναρωτιομαστε για την καριερα σας, απο τοτε ειχε μαλλον προκαθοριστει!!!
      πολυ χαρηκα που σας ειδα παιδακι…ειχα δει παλια την ταινια αλλα δεν ειχα καταλαβει ποιο ηταν το μικρο αγορακι, το τοσο ζωηρο και σπιρτοζικο!!

      καλο βραδυ…

      natassaki
      27 Σεπτεμβρίου 07 στις 21:15

      Εγώ είδα την ταινία «Ερόικα», πριν από λίγο καιρό, στο κανάλι της Βουλής. Αυτήν δεν την είχα ξαναδεί!
      Εδώ είσαι μικρούλης! 🙂

      (παππού-Παραμυθά μου, δεν έχεις αλλάξει πολύ, το ξέρεις; 😉 )

      Καλό βράδυ – και τα γνωστά φιλιά στον Αλέξανδρο, να μην ξεχνιόμαστε! 🙂

      Παραμυθάς
      27 Σεπτεμβρίου 07 στις 22:58

      Χα, χα, χα… Ο «δαίμονας του blogg» (βλέπε «μάστορα»), αντί κάτω από το βίντεο να βάλει Η ΑΓΝΩΣΤΟΣ, έβαλε ΦΩΝΤΑΣ ΛΑΔΟΠΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αυτά παθαίνει κανείς με τα copy/paste, όταν δεν προσέχει – όλο και κάτι άσχετο ξεμένει.
      Ευχαριστώ για τη διόρθωση της χρονολογίας. Δεν ήταν το 1981 που βγήκα στο θέατρο, αλλά το 1951.
      Φιλιά

      yianna
      28 Σεπτεμβρίου 07 στις 1:58

      Πω! πω!!!Επαιξες μαζι με τοσο μεγαλους ηθοποιους!!!
      Την ειχα δει κι εγω πολυ παλια την ταινια και το θυμηθηκα οταν εφτασε το παιδακι κοντα στην σκαλα και θυμηθηκα οτι πεφτει….και μετα νομιζω τελειωνει και η ταινια…
      Το παιδακι ειναι ο Παραμυθας μας!!!
      Καλα…τι θριλερ ταινια!!! Και τι κουτρουβαλα ηταν αυτη!!!(Και κασκαντερ ο μικρος…)
      Απο ‘κει θα το ‘παθες φαινεται και η φαντασια σου αρχισε να καλπαζει και εμεινες για παντα παιδι….χαχαχα 😀
      Σ ευχαριστουμε που μοιραστηκες κι αυτες τις αναμνησεις σου μαζι μας…
      Με αγαπη,
      Γιάννα :o)

      Ροζαλία
      28 Σεπτεμβρίου 07 στις 11:59

      Αυτή την ταινία την είχα δει περίπου οχτώ χρονών χωρίς φυσικά να ξέρω ότι ο young Αλεξανδράκης ήταν ο Παραμυθάς – κύριος Νίκος.
      Μέχρι που μια Κυριακή στη Χιλιοποδαρούσα η Ροζαλία και ο Τιμολέων έκαναν φάρσα στον κύριο Νίκο και του έδειξαν τη φάση που κουτρουβαλιάζεται στη σκάλα, παίρνοντάς τον στο δούλεμα!!! Ακόμα θυμάμαι τον Τιμολέοντα να λέει κοροϊδευτικά: «Θέλω τη μαμά μου… θέλω τη μαμά μου… χεχεχε!»
      Η ταινία δεν τελειώνει, αλλά αρχίζει με την κουτρουβάλα! Άμα θέλετε, σας διηγούμαι το τέλος!
      Κύριε Πιλάβιε, σας λατρεύω

      Θεοδώρα
      28 Σεπτεμβρίου 07 στις 13:05

      Μπράβο σου, καλέ μου, που έβαλες το συγκεκριμένο βίντεο.
      Επρεπε…
      Είσαι όμως…απίστευτος 🙂
      …και το ξέρεις!

      Φιλιά πολλά σε όλους

      ΕΥΡΙΔΙΚΗ
      28 Σεπτεμβρίου 07 στις 17:11

      ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΚΥΡΙΕ ΠΑΡΑΜΥΘΑ,

      ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΝ ΕΧΩ ΔΕΙ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ…ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΑ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ…Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΑΛΛΑΞΕΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ…ΤΟ ΤΑΛΕΝΤΟ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΑΠΟ ΤΟΤΕ!ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ!!!
      ΚΥΡΙΩΣ ΣΟΥ ΓΡΑΦΩ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΟΤΙ ΕΜΑΘΑ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΣΕΛΙΔΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΜΙΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ
      ΠΟΛΥ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΕΚΠΛΗΞΗ…ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΕΚΤΕΙΣ ΤΙΣ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΜΙΑΣ 33ΧΡΟΝΗΣ ΠΛΕΟΝ, ΘΑΥΜΑΣΤΡΙΑΣ ΣΟΥ,ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΕΡΟΧΑ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΣΑΜΕ ΜΑΖΙ ΣΟΥ, ΜΕ ΤΟΝ ΤΙΜΟΛΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΡΟΖΑΛΙΑ…Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΜΙΑ ΜΑΓΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΕΚΕΙΝΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΛΑΤΡΕΨΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΧΩ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΒΑΘΙΑ ΜΕΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ.ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙΣ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΕΙΣ ΑΚΟΜΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΩ ΝΑ ΝΙΩΘΩ ΠΑΙΔΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ,ΝΑ ΠΕΡΝΩ ΜΙΑ ΓΕΥΣΗ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΞΕΓΝΟΙΑΣΙΑΣ!!!ΣΕ ΣΥΓΧΑΙΡΩ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΑΚΟΜΗ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΙΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ!!!ΕΙΣΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ!!!ΔΙΑΒΑΖΩ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΣΟΥ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΤΑΞΙΔΕΥΩ…ΣΑΝ ΝΑ ΣΕ ΑΚΟΥΩ ΝΑ ΤΑ ΑΠΑΓΓΕΛΕΙΣ….ΦΙΛΑΚΙΑ …

      rodoula-kelly
      28 Σεπτεμβρίου 07 στις 18:08

      Πω! ΠΩ! Α.. πολύ καλά έπαιζες ! Σε πήγαινε κι’ η κάμερα!
      Πω πω! Πόσα χρόνια πίσω!!

      ΥΓ. Στους τίτλους πάντως εκείνο το: Συμμέτεχει η διεθνής χορεύτρια Μπουμπούκα! Εγραψε…
      Φιλιά.

      despina
      28 Σεπτεμβρίου 07 στις 18:38

      Παιδί-παππού Παραμυθά, δεν έχω λόγια!
      Εχω και εγώ δει την ταινία αλλά ποτέ δεν πήγε το μυαλό μου… Θα΄πρέπε γιατί η μόνη αλλαγή είναι το μουστάκι.
      (Εχω πολύ καιρό να γράψω και θα επανέλθω αφού βρω από που να ξεκινήσω)
      Να΄σαι πάντα καλά!

      Αλεξάνδρα
      29 Σεπτεμβρίου 07 στις 21:20

      Φυσικά είχα δει την ταινία μα δεν φανταζόμουν ότι ο πιτσιρικάς είσασταν εσείς…

      Κανονικότατη έκπληξη λοιπόν!

      Γυρίσαμε για λίγο πίσω στον χρόνο. Ομορφο ταξίδι ήταν.

      Σας ευχαριστώ!!!

Σχολιάστε