Μια μοναχική παπαρούνα.

Χτες το πρωί, βγαίνοντας για εφημερίδα, λίγο πριν την εξώπορτα φρενάρω, γιατί βλέπω ξαφνικά,  να έχει ξεπεταχτεί μέσα από το τσιμέντο -για πρώτη φορά εδώ και 20 χρόνια που έχουμε το σπίτι- μία παπαρούνα!

Έβγσζε μια παράξενη ομορφιά, αλλά και δύναμη μαζί, αυτή η μοναχική παπαρούνα κι αμέσως κατέβηκα από το αυτοκίνητο και την έβγαλα μερικές φωτογραφίες με το κινητό.

Κοιτώντας την, θυμήθηκα κάποιες – ανάλογες με το θέαμα – φράσεις  του Κρισναμούρτι από μία συνέντευξή του, που σας τις αντιγράφω εδώ: «Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις. Μήπως υπάρχει εύκολη λύση για το φυλλαράκι της χλόης που φυτρώνει μέσα στο τσιμέντο; Εδώ πιο κάτω, είναι ένα τσιμεντένιο μονοπάτι και βλέπεις ότι ένα χορταράκι από κάτω σπρώχνει, σπρώχνει, σπρώχνει κι επειδή έχει δύναμη κι είναι γεμάτο ζωή μέσα του, τρυπάει το τσιμέντο και ανθίζει!»

Και θυμήθηκα, κοιτώντας την παπαρούνα, μιά άλλη φράση ενός επειχειρηματία, που σας την έχω ξαναπεί: «Δεν υπάρχουν απελπιστικές καταστάσεις. Υπάρχουν μόνο απελπισμένοι άνθρωποι, από τις καταστάσεις» . Αυτά τα δύο, για τις  «εύκολες λύσεις»  και για τις «απελπιστικές καταστάσεις» , τα έχω θυμηθεί αρκετές φορές στα τελευταία 25 χρόνια της ζωής μου – και όχι, βέβαια, εξαιτίας κάποιας παπαρούνας.
Καλή εβδομάδα.

Π. 

7 Σχόλια στο “Μια μοναχική παπαρούνα.”

      ainafets
      22 Απριλίου 13 στις 22:00

      Για να μη βγω σήμερα από το σπίτι… την έχασα, ελπίζω αύριο να είναι ακόμα εκεί, όλοι ξέρουμε πως η ζωή της παπαρούνας δεν διαρκεί…
      🙂

      Mika
      24 Απριλίου 13 στις 13:57

      Μια εικόνα χιλιες λέξεις. Εξαιρετική εικόνα δύναμης και αισιοδοξίας.
      Καλα εκανες και την φωτογραφισες.
      Φιλια πολλα

      Ασ’ το ν’ ανθίσει… | Άιναφετς
      7 Απριλίου 16 στις 18:30

      […] Τα παραπάνω λουλουδάκια είναι από το κτήμα μας… Την παπαρούνα που φύτρωσε ανάμεσα στην άσφαλτο μέσα στο κτήμα, την τράβηξε το 2013 ο Παραμυθοσύντροφος μου, (όπως μου αρέσει να τον αποκαλώ!) και που είναι ο μεταφραστής του παραπάνω κειμένου. Τώρα αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε και την σχετική ανάρτηση που της είχε αφιερώσει, με τίτλο: «Μια μοναχική παπαρούνα»! […]

      Σμαραγδάκη Ρούλα
      13 Απριλίου 16 στις 15:28

      Η δύναμιη του αδύνατου…. μια παπαρούνα εναντιον της ασφάλτου τι δυνατή και τρυφερή εικονα..!! να περνάς όμορφα αγαπητέ μας παραμυθά… καλο σου απογευμα!!:)

Σχολιάστε