Παπαδιαμάντης, Ελύτης, Φόνισσα

Μου πέρασε να ανεβάσω κάτι εδώ για την αυριανή επέτειο του Πολυτεχνείου. Όμως, αν κανείς  έχει ζήσει, έστω και μόνο, εκείνη την ημέρα εκεί, ακούγοντας στις ειδήσεις τις διάφορες πολιτικοκοινωνικοκομματικές  παπαριές που λένε εκ του ασφαλούς, λέει: «Ασ’ το καλύτερα… Ας μην συνδέσω μ’ αυτή την ηρωικομελλοδραματική μπουρδολογία,  κάτι που έχει μείνει βαθιά χαραγμένο στην καρδιά μου, όχι στο μυαλό μου, στην καρδιά μου».
Έτσι, για να τιμήσω τη σοβαρότητα της ημέρας,  σκέφτηκα να ανεβάσω εδώ μια ταινία που είχα κάνει για την Εκπαιδευτική τηλεόραση, με θέμα δύο από τις σοβαρότερες μορφές αυτού του τόπου: Τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και τον Οδυσσέα Ελύτη.Έχοντας μάλιστα και πολύ υλικό από την ταινία «ΦΟΝΙΣΣΑ» που έχω κάνει κι έχετε δει εδώ, αποφάσισα να βάλω για τρίτο σκέλος του ντοκιμαντέρ, το ομώνυμο μυθιστόρημα του Παπαδιαμάντη.  Είναι ένα από τα ντοκιμαντέρ που το έκανα με πολύ αγάπη, γι΄αυτό και είμαι εγώ ο αφηγητής. Ακούστε, λοιπόν, τον «Παραμυθά», να σας λέει και κάτι εντελώς διαφορετικό από εκείνο που έχετε συνηθίσει να ακούτε από παιδιά.
Σας εύχομαι να μην γνωρίσετε ποτέ ούτε εσείς ούτε τα παιδιά μια τέτοια αθλιότητα και σκοτάδι, σαν αυτά της Δικτατορίας της 21ης Απριλίου 1967 και να μην ζήσετε ποτέ σας κάτι τόσο σπαραχτικά τραγικό σαν την ημέρα της 17 Νοεμβρίου στο Πολυτεχνείο.
Καλό βράδυ.
Ν.Π.

5 Σχόλια στο “Παπαδιαμάντης, Ελύτης, Φόνισσα”

      Καραπιπέρης Γιάννης
      17 Νοεμβρίου 10 στις 0:07

      Ξέρεις να χτυπάς φλέβες…
      Είσαι υπέροχος, χαρισματικός Άνθρωπος, το ξέρεις;
      Δεν ξέρω τι να πρωτογράψω, τίποτα…
      ένα απλό βιντεάκι του κυρ Αλέξανδρου για τα «Πτερόεντα δώρα»,εφήμερο όσο ποτέ:

      http://www.youtube.com/watch?v=gwx_9QA-j64&feature=player_embedded

      Για τον Ελύτη τι να αναφέρω; Λίγα στιχάκια του να τα επικολλήσω; Ποιος είμαι εγώ που θα διαλέξω;
      Μας τα λέει ο ίδιος:

      http://www.youtube.com/watch?v=hoNIcsiuUdk

      Σεβαστείτε την μέρα, όπως λέω κι εγώ:

      «Πετάξτε ποιήματα, όχι μολότοφ
      καταθέστε ψυχές, όχι στεφάνια
      ποτέ και σε κανέναν νεκρό μην χαρίζετε κάτι ήδη πεθαμένο…
      Xαρίστε τις ζωντανές σας τις καρδιές στα πετρωμένα μνήματα,
      βαφτίστε με το αίμα σας φρεσκόστρωτους τους δρόμους,
      ένα τριαντάφυλλο κομμένο ποτέ δεν φυτρώσει σπόρους…»

      Φοβερή η δουλειά σου Νίκο, ειλικρινά, ποιος με στεντόρια φωνή αφηγείται την «Φόνισσα»;

      Δεν, τίποτα άλλο, ειλικρινά χαίρομαι που σε γνωρίζω…
      (Συγνώμη αν δεν βλέπω πια τα παραμύθια σου, αλλά σ’ ευχαριστώ γι’ αυτά που τώρα μας δίνεις)
      Να είσαι πάντα καλά ρε Νίκο, συνέχισε το αυτό που κάνεις, μας αγγίζει…

      dimitrisp
      17 Νοεμβρίου 10 στις 21:40

      Εχθες έγινες η αφορμή για να γνωρίσει ο μικρός γιος μου τον Παπαδιαμάντη…η Φραγκογιαννού τον τρόμαξε λίγο αλλά έμεινε να παρακολουθεί με έκπληξη την ιστορία.
      Παπαδιαμάντης,Ελύτης, Φόνισσα και στο βάθος ο Νοέμβρης του ’73…εξαιρετικό το ποστ-σεμνό αφιέρωμα- σε μια μέρα «που πέρασε εύκολα απ’τη μνήμη στην καρδιά».
      Φιλί

      cle
      9 Μαΐου 11 στις 1:16

      100 χρόνια μετά το θάνατο του Ελύτη, Παπαδιαμάντη, Τσίρκα και Γκάτσο. Η συμμετοχή του σχολείου μας στο διαγωνισμό του Υπ. Παιδείας..ψηφίστε εδώ το βιντεάκι μας..!!! (Ελάτε, δεν είναι κόπος…..:)..)Μόνη βοήθεια σ αυτήν την προσπάθεια, η φωτογραφική μας μηχανή,οι φίλοι που μας βοήθησαν……..και πάνω απ’ όλα η χαρά της δημιουργικότητας. Άλλωστε κι η Γη με δικά μας έξοδα γυρίζει.. Προωθήστε το.!

      http://www.i-create.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=294%3Aa8anasia&Itemid=134&lang=el

Σχολιάστε