Για τον Γιώργο…


Στη φωτογραφία βλέπετε το φίλο μου τον Γιώργο, τον Γιώργο τον Παπαδάκη τον μουσικοσυνθέτη, που έφυγε από τη ζωή τη Κυριακή το πρωί και κηδεύεται σήμερα, Τρίτη. Βιογραφικά του, αν θέλετε, μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ. Εγώ θα ήθελα να πω ότι ο Γιώργος υπήρξε αυτό που λέμε, «κολλητός» μου στα νιάτα μας και σε δύσκολους καιρούς, όλη την περίοδο της Δικτατορίας, αλλά και συνεργάτης μου στο Ραδιόφωνο και στην Τηλεόραση μετά. Όπως θα ξέρετε οι μεγαλύτεροι, στη ζωή μας κάνουμε κάποιες αληθινές φιλικές σχέσεις με ανθρώπους, που μπορεί σε κάποια στιγμή οι δρόμοι μας να χωρίζουν, αλλά μένουν για πάντα αισθήματα και οικειότητα, όπως με τους κοντινούς συγγενείς μας,  που αν και τους βλέπουμε πότε πότε, είναι σαν να μην έχει περάσει ούτε μια μέρα ανάμεσά μας. Έτσι ο Γιώργος είναι ο ένας από τους τρεις κολλητούς μιας παρέας στη Δικτατορία – ο τρίτος ήταν ο ηθοποιός (και μπατζανάκης μου τότε) Γιώργος Σαμπάνης που κι αυτός έχει φύγει πριν αρκετά χρόνια από τη ζωή. Οι τρεις μας, είχαμε… ιδρύσει  την PRITS FILMS. Χα, χα, χα… Ο Παπαδάκης τότε δούλευε στο Φωτογραφείο του γαμπρού του στην Πλατεία Κολιάτσου και είχε φτηνή πρόσβαση σε films 8 χιλ. και μία φοβερή κάμερα, που μ΄ αυτή την καταβρίσκαμε γυρίζοντας, διάφορες ταινίες. Μία από αυτές, ως δείγμα της… πλακατζίδικης δουλειάς της  PRITS FILMS,την έχω ανεβάσει τον Οκτώβριο του 2011 ΕΔΩ.
Και θα ήθελα να κλείσω αυτό το post με ένα εξαιρετικό δείγμα της δουλειάς του Γιώργου ως μουσικοσυνθέτη, από τη μουσική που είχε γράψει για τη ΦΟΝΙΣΣΑ , μια παραγωγή που είχα κάνει για την ΕΡΤ εγώ, με βάση το μυθιστόρημα του Παπαδιαμάντη. Και γι’ αυτή τη δουλειά που είχαμε κάνει με τον Γιώργο έχω ανεβάσει τον Σεπτέμβριο του 2010, ένα post ΕΔΩ. Και κλείνοντας, επειδή τελευταία με ρωτάτε για τις κασέτες μετα παραμύθια, να σας πω κάτι που, κυρίως όσοι είστε «Παραμυθομεγαλωμένοι» το έχετε ακούσει: Η μουσική, όλων αυτών των παραμυθιών που είχα ηχογραφήσει , και στις 6 κασέτες που συνόδευαν τα βιβλία «Ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ» ήταν του Γιώργου και υπάρχουν εδώ στην κατηγορία, «Παραμύθια με ήχο».
Σας φιλώ
Νίκος 

2 Σχόλια στο “Για τον Γιώργο…”

      Mika
      16 Ιανουαρίου 13 στις 10:47

      Τα συλλυπητήρια μου. Ειναι οντως αλήθεια αυτό που λες για τις αληθινες φιλιες και αυτο το συναισθημα πάντα με ξαφνιαζει θετικά. Ποσο δεμένος νιωθεις με ανθρωπους που εχεις να δεις χρονια και υπηρξαν αληθινοι φιλοι σου!
      Να τον θυμασαι!
      Φιλια

Σχολιάστε