Αφιέρωμα στον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα

Όπως θα ξέρετε, προχθές έφυγε από τη ζωή ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας. Πολλά από τα τραγούδια του ανήκουν σε εκείνα που αγάπησα. Για το σημερινό αφιέρωμα διάλεξα ένα που δεν είναι από τα πιο γνωστά, είναι το τραγούδι “Ο Σουλτάνος της Βαβυλώνας και η Γυναίκα”. 
Καλό βράδυ.
    Π.

 

 

 

 

Η βελανιδιά

Τον Σεπτέμβριο του 2007 είχα ανεβάσει ένα ποστ με τίτλο  ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΣΧΗΜΑ ΑΙΩΝΟΒΙΟΥ ΔΕΝΤΡΟΥ ΣΕ ΜΟΝΑΧΙΚΟ ΑΓΡΟ. Ήταν φωτογραφίες μίας υπέροχης βελανιδιάς που είχα βγάλει και που βρίσκεται σε ένα αγρόκτημα απέναντι από το σπίτι μας στο Καπανδρίτι, με κείμενα του Κρισναμούρτι που μιλάνε για δέντρα. Είχα ετοιμάσει ένα βιβλίο με αυτά, που δυστυχώς δεν εκδόθηκε ποτέ. Το ποστ το είχα ανεβάσει επειδή και τότε είχαν γίνει πυρκαγιές όπως και φέτος. Έτσι σκέφτηκα να ανεβάσω άλλη μία φωτογραφία της βελανιδιάς από εκείνο το βιβλίο με το κείμενο που τη συνοδεύει, σαν φόρο τιμής στα δέντρα που κάηκαν φέτος.
Καλό Σαββατοκύριακο.
              Π.

” Υπάρχει ένα δέντρο μόνο του σε κάποιο χωράφι που πιάνει τέσσερα ολόκληρα στρέμματα· είναι μεγάλης ηλικίας και όλα τ’ άλλα δέντρα στο λόφο τρέφουν μεγάλο σεβασμό γι’ αυτό. Μέσα στη μοναχικότητά του δεσπόζει στους λόφους και στο εξοχικό σπίτι πέρα από το ξύλινο γεφύρι. O κορμός του είναι πολύ μεγάλος, βαθιά χωμένος στη γη, στέρεος, ακατάβλητος· τα κλαδιά του είναι μεγάλα, σκούρα και καμπυλωτά· οι σκιές του είναι πλούσιες…
…Το σούρουπο είναι αποτραβηγμένο στον εαυτό του, δύσκολα πλησιάζεται, αλλά τις ώρες της ημέρας είναι ανοιχτό και σε καλωσορίζει. Είναι ολόκληρο, ανέγγιχτο από τσεκούρι ή πριόνι… ”
Τζ. Κρισναμούρτι από το βιβλίο, “Το ημερολόγιο”.

 

 

 

 

Μία φωτογραφία

Σ’ αυτή τη φωτογραφία είμαστε εγώ και τα παιδάκια μου, που πια δεν είναι παιδάκια. Είχαμε πάρα πολύ καιρό να βρεθούμε και οι τρεις μαζί αφού η Μαρία ζει στα Χανιά, ο Κωνσταντίνος στην Αθήνα κι εγώ στο Καπανδρίτι. Βρεθήκαμε με αφορμή το γάμο του ανηψιού μου και ξαδέλφου τους,του Αλέξανδρου, που έγινε το Σάββατο που μας πέρασε. Τη φωτογραφία τη βγάλαμε στο χώρο όπου γιορτάστηκε ο γάμος κι αποφάσισα να την ανεβάσω και να μπω με αυτήν στο καινούργιο μήνα.
Καλό μήνα λοιπόν.
            Π. 

 

 

 

Καλό Σαββατοκύριακο

Στο ίντερνετ υπάρχει αυτό το δέντρο με τις καρδούλες, και τίτλο, ΠΕΣ ΤΟ ΜΕ ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ.  Έτσι σκέφτηκα να το ανεβάσω για να σας πω με αυτό, καλό Σαββατοκύριακο και καλό μήνα … με την καρδιά μου.
Σας φιλώ.
     Π.

 

 

 

“Ας κρατήσουν οι χοροί”

 

Βρήκα στο ίντερνετ τυχαία ένα τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου που μου θύμησε τα νειάτα μου. Είναι το “Ας κρατήοουν οι χοροί”. Σ’ αυτό αναφέρει και το φίλο μας τον Άλκη που έφυγε πολύ νέος από τη ζωή και έχω ανεβάσει και ποστ γι’ αυτό.  Έτσι αποφάσισα να ανεβάσω το βίντεο όπου ο Διονύσης λέει αυτό το τραγούδι.
Αν θέλετε, διαβάστε και τους στίχους
Καλή εβδομάδα.
          Π.

Ας κρατήσουν οι χοροί
και θα βρούμε αλλιώτικα
στέκια επαρχιώτικα βρε
ώσπου η σύναξις αυτή
σαν χωριό αυτόνομο να ξεδιπλωθεί
Mέχρι τα ουράνια σώματα
με πομπούς και με κεραίες
φτιάχνουν οι Έλληνες κυκλώματα
κι ιστορία οι παρέες
Kάνει ο Γιώργος την αρχή
είμαστε δεν είμαστε
τίποτα δεν είμαστε βρε
κι ο Γιαννάκης τραγουδεί
άμα είναι όλα άγραφα κάτι θα βγει
Kαι στης νύχτας το λαμπάδιασμα
να κι ο Άλκης ο μικρός μας
για να σμίξει παλιές
κι αναμμένες τροχιές
με το ροκ του μέλλοντός μας
O ουρανός είναι φωτιές
ανεμομαζώματα
σπίθες και κυκλώματα βρε
και παρέες λαμπερές
το καθρεφτισμά τους στις ακρογιαλιές
Kι είτε με τις αρχαιότητες
είτε με ορθοδοξία
των Eλλήνων οι κοινότητες
φτιάχνουν άλλο γαλαξία
Να κι ο Mπάμπης που έχει πιει
κι η Λυδία ντρέπεται
που όλο εκείνη βλέπετε βρε
κι ο Αχιλλέας με τη Zωή
μπρος στην Πολαρόιντ κοιτούν γελαστοί
Τότε η Έλενα η χορεύτρια
σκύβει στη μεριά του Τάσου
και με μάτια κλειστά
τραγουδούν αγκαλιά
Εθνική Ελλάδος γεια σου
Τι να φταίει η Bουλή
τι να φταιν οι εκπρόσωποι
έρημοι και απρόσωποι βρε
αν πονάει η κεφαλή
φταίει η απρόσωπη αγάπη που ‘χε βρει
Mα η δικιά μας έχει όνομα
έχει σώμα και θρησκεία
και παππού σε μέρη αυτόνομα
μέσα στην τουρκοκρατία
Να μας έχει ο Θεός γερούς
πάντα ν’ ανταμώνουμε
και να ξεφαντώνουμε βρε
με χορούς κυκλωτικούς
κι άλλο τόσο ελεύθερους σαν ποταμούς
Και στης νύχτας το λαμπάδιασμα
να πυκνώνει ο δεσμός μας
και να σμίγει παλιές κι αναμμένες τροχιές
με το ροκ του μέλλοντός μας

Για την ιδιοτέλεια

Προχθές έφτασα σε ένα κείμενο στο βιβλίο του Κρισναμούρτι που μεταφράζω τώρα, το “ΣΥΝΑΝΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΖΩΗ”, που μιλάει για την ιδιοτέλεια. Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον κι αποφάσισα να το ανεβάσω σήμερα.
Καλό Σαββατοκύριακο.
                  Π.

Η έκφραση, «ιδιοτέλεια» είναι μάλλον δύσκολο να οριστεί. Έχει πάρα πολλές λεπτές σημασίες, υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι ερμηνείας της. Αλλά αν την παρατηρήσει κανείς, αν προχωρήσει σ’ αυτήν λίγο βαθύτερα, θα δει ότι όσο πλάτος κι αν έχει, όσο απλωμένη κι αν είναι σε διάφορα πεδία, έχει ιδιότητα περιοριστική, δραστηριότητα περιοριστική, η δράση της στενεύει, περιορίζει. Ο θρήσκος άνθρωπος, ο μοναχός, ο σαννυάσι, μπορεί να έχει απαρνηθεί εγκόσμια πράγματα –ιδιοκτησία, χρήματα, αξιώματα, ίσως ακόμα και το κύρος- αλλά η ιδιοτέλειά του έχει μεταφερθεί σε ένα υψηλότερο επίπεδο. Ταυτίζει τον εαυτό του με τον σωτήρα του, με τον γκουρού του, με την πίστη του. Και αυτή ακριβώς η ταύτιση, αυτή η προσπάθεια να επενδύσει όλες τις σκέψεις του και όλα τα συναισθήματά του σε ένα πρόσωπο, σε μία εικόνα, σε κάποια ανύπαρκτη ελπίδα, δημιουργεί ιδιοτέλεια. Όπου υπάρχει, λοιπόν, ιδιοτέλεια θα έκανε κάποιον να σκεφτεί ότι εκεί βρίσκεται η ρίζα ακριβώς του φοβερού εθνικισμού, της διαίρεσης των ανθρώπων, των φυλών, των χωρών. Αυτή η ιδιοτέλεια φέρνει το στένεμα του νου, έτσι ώστε να χάνει την ελαστικότητα και ταχύτητα της διορατικής δράσης. Ένας τεχνικός έχει γρήγορη προσαρμοστικότητα στο πεδίο της τεχνικής· μπορεί να πηγαίνει από την μία τεχνική στην άλλη, από την μία δουλειά στην άλλη ή ακόμα και από την μία πίστη στην άλλη  ή από την μία εθνικότητα στην άλλη, αυτή όμως η περιορισμένη προσαρμοστικότητα και ελαστικότητα του νου, δεν προσφέρει ελευθερία. Πώς μπορεί ένας άνθρωπος που έχει επενδύσει σε κάποια ιδιαίτερη πίστη ή ιδεολογία να έχει ένα νου και μία καρδιά που να έχουν άπειρη ευλυγισία σαν ένα φύλλο χλόης που λυγίζει, αλλά δεν σπάει; Μπορείτε να ρωτήσετε τη γυναίκα σας ή τον φίλο σας εάν υπάρχει ιδιοτέλεια στη σχέση σας. Εάν θέλετε να ταιριάξουν με την εικόνα που έχετε γι’ αυτούς, αυτό είναι ιδιοτέλεια. Αλλά το να μην έχεις καμιά εικόνα κι ωστόσο να τους επισημαίνεις κάποια πρακτικά ή ψυχολογικά γεγονότα, αυτό δεν είναι ιδιοτέλεια.

 

 

 

 

Παροιμίες του Αυγούστου

Η φωτογραφία είναι από την πανσέληνο στις 15 του μήνα.  Για σήμερα σκέφτηκα να ανεβάσω παροιμίες για τον Αύγουστο, όπως έχω ανεβάσει και για άλλους μήνες. Έψαξα και τις βρήκα και πρέπει να πω ότι κάποιες από αυτές δεν τις ήξερα.
Καλή εβδομάδα.
           Π.

  • Από Αύγουστο χειμώνα και από Μάρτη καλοκαίρι.
  • -Αύγουστε, καλέ μου μήνα, να ’σουν τρεις βολές (φορές) το χρόνο!
  • -Αύγουστος ξεθωριασμένος, Απρίλης μαστουρωμένος.
  • -Εμπήκαμε στον Αύγουστο, στην πόρτα του χειμώνα.
  • -Ήρθε ο Αύγουστος; Ψάξε την κάπα σου!
  • -Κάθε πράμα στον καιρό του κι ο κολιός τον Αύγουστο.
  • -Καλός ο ήλιος του Μαγιού, τ’ Αυγούστου το φεγγάρι.
  • -Ο Αύγουστος επάτησε … η άκρα του χειμώνα!
  • -Ούτ’ ο Αύγουστος χειμώνας ούτ’ ο Μάρτης καλοκαίρι.
  • -Σύκα ο Αύγουστος σταφύλια, τρώει γλείφοντας τα χείλια.
  • -Τον Αύγουστο και οι γριές κάνουνε ξετσιπασιές.
  • -Τον Αύγουστο τον χαίρεται, οπόχει να τρυγήσει.
  • -Του Αυγούστου το φεγγάρι, ήλιος της ημέρας μοιάζει.
  • -Χρόνια πολλά τον Αύγουστο, που ’ναι παχιές οι μύγες.

 

 

“Ιθάκη”

Προχθές έπεσα τυχαία πάνω σε ένα από τα αγαπημένα ποιήματα των  νιάτων μου, την “Ιθάκη” του Καβάφη, που το απαγγέλει η Έλλη Λαμπέτη. Το λέει εξαιρετικά και αποφάσισα να το ανεβάσω. Ακούστε το.
Καλό Σαββατοκύριακο.
                 Π.

 

 

 

 

 

Τι είναι σχέση;

Σήμερα σκέφτηκα να ανεβάσω άλλο ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που μεταφράζω τελευταία και μιλάει για τις σχέσεις των ανθρώπων.
Καλό Σαββατοκύριακο
                  Π.

Τι είναι σχέση; Πώς μπορεί να υπάρξει σχέση ανάμεσα σε έναν άνδρα και σε μία γυναίκα ή ανάμεσα σε οποιουσδήποτε, εάν ένας από τους δύο είναι φιλόδοξος, απορροφημένος σε αυτήν τη φιλοδοξία, εντελώς εγωκεντρικός; Μπορείς να δεις τη σκληρότητα στα πρόσωπα εκείνων που οι δραστηριότητές τους γίνονται γύρω από το «εγώ» και «εσύ». Μπορεί να υπάρχει σωματική επαφή και πιθανόν όλη η σχέση, η επιφανειακή ή η επιλεγόμενη βαθιά, να μένει εκεί. Πώς μπορείς να έχεις σχέση με κάποιον άλλον αν είσαι καχύποπτος, εάν νομίζεις ότι πάντα έχεις δίκιο και ποτέ δεν δέχεσαι να νοιώσεις ότι κάνεις λάθος. Ενός ανθρώπου υπερήφανου για την αρχαία φυλή του ή με φαντασίωση σημαντικότητας, τι άλλο μπορεί να είναι οι σχέσεις του εκτός από σωματικές ή επιφανειακές; Πώς μπορούν δύο νευρωτικοί άνθρωποι που ζούνε στο ίδιο σπίτι, αποκαλώντας τους εαυτούς τους συζύγους, να έχουν οποιοδήποτε είδος σχέσης;  Υπάρχουν ζευγάρια φαινομενικά ευτυχισμένα που έχουν μεγαλώσει μαζί μέσα από δυσάρεστες καταστάσεις, θλίψη και πόνο, με πολλές μεταμέλειες και αποτυχίες· θα λέγατε ότι υπήρξαν ευτυχισμένοι στη σχέση τους, τόσο σωματικά όσο και αλλιώς, αλλά πώς μπορεί κανείς να έχει οποιοδήποτε είδος σχέσης με άλλον εάν το «εγώ» του είναι το πιο σημαντικό, εάν είναι ζηλιάρης, αλαζόνας και ο άλλος, ή η άλλη, υποκύπτει; Προφανώς μία καλή σχέση δεν μπορεί να υπάρξει με τίποτε από όλα αυτά.

Υπάρχουν άνθρωποι που είναι τελείως απορροφημένοι ο ένας από τον άλλον, που κάνουν διάφορα πράγματα μαζί με πολύ λίγα εξωτερικά ενδιαφέροντα, ευχαριστημένοι να ζουν στο ίδιο δωμάτιο και να μην βγαίνουν έξω τα βράδια. Μία τέτοια σχέση ίσως να είναι ασυνήθιστη, αλλά η ζωή δεν είναι μόνο μία καλή σχέση. Είναι κάτι πολύ περισσότερο, από την προσωπική ικανοποίηση που δίνει μία ευτυχισμένη σχέση. Το να έχεις πραγματικά σχέση με κάποιον άλλον είναι δυνατόν μόνο όταν η φιλοδοξία, η καχυποψία, ο ανταγωνισμός, η αίσθηση κτητικότητας -με όλη την πίκρα τον θυμό και τις απογοητεύσεις που έχουν όλα αυτά- λείπουν εντελώς.

 

 

 

“Σαν τον σκύλο με την γάτα”

Αυτή η φωτογραφία που είδα στο ίντερνετ, μου άρεσε πολύ γιατί είναι η διάψευση της έκφρασης “σαν τον σκύλο με την γάτα” , που υπονοεί εχθρικότητα. Εδώ ο σκύλος απολαμβάνει τα χάδια και τα φιλιά της γάτας.
Σας φιλώ
     Π.