Εκεί πάνω στο βουνό…

Το σημερινό post παρόλο που θα μπορούσε να έχει στόχο κάποια κοινωνικοπολιτική τοποθέτηση με ιστορικές συνδέσεις και ανάλογο σχολιασμό, δεν πρόκειται να το κάνει. Ο λόγος αυτού του post είναι να δώσει χαρά -όπως πιστεύω ότι θα δώσει-  σε κάποια αγόρια και κορίτσια ενός Γυμνασίου σ’ ένα βουνήσιο χωριό στην άκρη της Ελλάδας: στον Εχίνο, μισή ώρα περίπου έξω από την Ξάνθη.  Ο Εχίνος είναι το γεωγραφικό κέντρο των χωριών της ορεινής Ροδόπης και έχει μεγάλη και αξιόλογη ιστορική παρουσία στην περιοχή. Το Γυμνάσιο του Εχίνου, το επισκέφτηκα μέσα στα πλαίσια του προγράμματος επισκέψεων συγγραφέων και εικονογράφων βιβλίων του ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ. Είχε προηγηθεί η επίσκεψή μου στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου στη Θεσσαλονίκη το Σάββατο 24 Απριλίου, όπου παρουσίασα τα βιβλία του «ΠΑΡΑΜΥΘΑ» σε μία εκδήλωση για παιδιά και την Δευτέρα 26 Απριλίου βρέθηκα στην Ξάνθη, για να επισκεφτώ το Γυμνάσιο Εχίνου και να μιλήσω στις μαθήτριες και στους μαθητές του για τον Παραμυθά, τα βιβλία του και τις εκπομπές του. Τη φωτογραφία που βλέπετε, την έβγαλα όταν – μετά από πολλές στροφές ανάμεσα από βουνά και ποτάμια – αντίκρυσα τον Εχίνο στην πλαγιά του βουνού.

Σε λίγο είμαστε στο Γυμνάσιο και βρέθηκα σε μια μεγάλη αίθουσα, όπου είχαν μαζευτεί όλα τα παιδιά και μ’ έκαναν να θέλω να βγάλω μια φωτογραφία μαζί τους, πριν αρχίσω την παρουσίασή μου, η οποία συνοδεύτηκε από προβολή του τρέιλερ «ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ», που ανέβασα στο προηγούμενο post, από ένα σύντομο ντοκιμαντέρ για το πώς φτιάχτηκε η καινούργια σειρά των εκπομπών, που θα το ανεβάσω κι αυτό κάποια στιγμή, και ένα επεισόδιο της καινούργιας σειράς, που πριν παιχτεί από την ΕΡΤ, δεν μπορώ να το ανεβάσω εδώ.  Η φωτογραφία με τα παιδιά, είναι αυτή που βλέπετε εδώ.

Μερικές μέρες πριν επισκεφτώ το Σχολείο, η Καθηγήτρια των παιδιών που είχε έρθει σε επαφή μαζί μου, μου ζήτησε να στείλω ένα DVD με παλιές εκπομπές, για να μάθουν τα παιδιά ποιον θα συναντήσουν.  Έτσι, με το που μπήκα στο σχολείο και πριν μπω στην τάξη, με υποδέχτηκε ένα αγόρι, κι αντί λουλούδια μου έδωσε τη ζωγραφιά που είχε κάνει από μνήμης, μετά το DVD. Την πήρα στα χέρια μου:  Ήταν ο Παραμυθάς, με μούσι σαν τον Χότζα! Ενθουσιάστηκα! Αυτή είναι η ζωγραφιά.


Μέσα στη Βιβλιοθήκη του Σχολείου, υπήρχε μια μικρή έκθεση και με άλλα σχέδια των παιδιών, εμπνευσμένα από τις παλιές εκπομπές που είδαν και από ένα παλιότερο βιβλίο μου. Δείτε εδώ μερικές, γιατί δυστυχώς δεν μπορώ να τις βάλω όλες. Και πρώτα, άλλη μια εκδοχή του Παραμυθά, πιο κοντά στην «αληθινή».

Και μια τελευταία ζωγραφιά, από το βιβλίο «Ο Παραμυθάς», όπου πετάει με τη μάγισσα Άιναφετς.

Η παορουσίαση μαζί με ένα θεατρικό παιχνίδι που παίξαμε, κράτησε μια ώρα. Κι ύστερα αφού μου έκαναν μια ξενάγηση – αστραπή σε όλο το σχολείο, τα παιδιά μπήκαν στις ταξεις τους για μάθημα κι εγώ γύρισα στην Ξάνθη. Το βράδυ πέρασα υπέροχα, σε μια ομιλία που είχα να κάνω σε εκπαιδευτικούς και γονείς, στο υπέροχο κτίριο του Λαογραφικού Μουσείου Ξάνθης.

Η ομιλία θα είχε θέμα «Τα παιδιά και η τηλεόραση», αλλά βρέθηκα μπροστά σε ένα κοινό που στην παιδική του ηλικία έβλεπε «ΠΑΡΑΜΥΘΑ»!!! Οπότε, επειδή με ρώταγαν διάφορα για το πώς γινόταν ο «Παραμυθάς», τους έκανα την ερώτηση: «Μήπως αντί να σας βγάζω λόγο τώρα, να σας δείξω όλα τα βίντεο του ΠΑΡΑΜΥΘΑ που έδειξα το πρωί στα παιδιά στο Γυμνάσιο του Εχίνου»; Και με μια φωνή, όλοι στην αίθουσα, φώναξαν με ενθουσιασμό, «Ναιαιαιαιαι…». Κι έτσι πέρασα και μια πραγματικά συγκινητική βραδιά, με όλα αυτά τα παιδιά μεταξύ 30 και 40κάτι!

Την άλλη μέρα γύρισα Αθήνα. Αλλά πρέπει να σας εξομολογηθώ ότι η καρδιά μου είναι ακόμα μαζί με τα παιδιά του Γυμνάσιου Εχίνου.
Σας φιλώ πολύ.
Π.

17 Σχόλια στο “Εκεί πάνω στο βουνό…”

      Παραμυθάς
      4 Μαΐου 10 στις 22:25

      Θα ήθελα να παρακαλέσω θερμά, αν στα σχόλια που πιθανόν θα κάνετε, σας περάσει από το νου να αναφερθείτε σε θέματα πολιτικοκοινωνικά, εθνοτήτων και τέτοια, να μην τα κάνετε για διάφορους λόγους που ίσως φαντάζεστε. Σας ευχαριστώ πολύ.

      να-τασσσάκι
      4 Μαΐου 10 στις 22:30

      🙂

      Ωραίες ζωγραφιές!
      Ξέρω πως πέρασες υπέροχα, και με τα παιδιά και με τα «παιδιά» εκεί
      και είμαι σίγουρη πως θα χαρούν να το διαβάσουν 😉

      Φιλί, «ιπτάμενε» Π

      Καραπιπέρης Γιάννης
      4 Μαΐου 10 στις 23:39

      Αυτά είναι, αυτά μένουν στις καρδιές…
      ΥΓ.1 ε όχι και σαν το Χότζα, Οσάμα Πιλ Λάβιεν σ’έκανε ο πιτσιρικάς !!!
      ΥΓ.2 ωχ, και μη δει τη ζωγραφιά που πετάς μαζί της η Άιναφετς… ε όχι κι άσπρο μαλλί μια μάγισσα 😉

      Mπράβο στα παιδιά !
      (Παράπονο παιδικό: στο δικό μου το σχολείο δεν είχες έρθει ποτέ… μπου ου χου χου 🙁 )

      «Εκεί πάνω στο βουνό βλέπουμε τη θάλασσα
      ατενίζουμε ουρανό και τη ζωή που χάλασα…»

      dimitrisp
      5 Μαΐου 10 στις 8:20

      Τα χαμογελαστά μουτράκια των παιδιών μαζί με τον Παραμυθά μας και οι πανέμορφες ζωγραφιές τους , μας φωνάζουν δυνατά να θυμηθούμε εκείνη την αθώα ματιά που βλέπαμε κι εμείς κάποτε τον κόσμο …
      εμένα μου άρεσε πολύ ο Χότζας-Παραμυθάς …
      Καλημέρα Εχίνε!
      Καλημέρα Κόσμε!
      Καλημέρα Ήλιε!

      Mika
      5 Μαΐου 10 στις 9:20

      Καταλαβάινω πως πέρασες πολυ καλά σε αυτό το «ταξίδι» και χαίρομαι!
      Είναι πολύ ωραίο που ακόμα ανταλλάσεις τέτοια ενέργεια με μεγάλα και μικρά παιδιά.
      Συνέχισε να το απολαμβάνεις…
      Φιλιά

      Παναγιώτης
      5 Μαΐου 10 στις 11:22

      Παραμυθά σε ζηλεύω (με την καλή έννοια). Δίνεις χαρά σε τόσα παιδιά και σου τη δίνουν πίσω και με το παραπάνω.

      marilia
      5 Μαΐου 10 στις 12:21

      Χμ… σκέφτομαι πόσο ωραίες ζωγραφιές θα μπορούσαν να κάνουν και τα δικά μου παιδάκια και πόσο… φωτογενείς θα είσαστε όλα τα παιδάκια μαζί!!!! Εεε;;; 😉

      Παπαστρατής Ιωάννης
      5 Μαΐου 10 στις 13:26

      Πες μου μόνο πόσες φορές έχεις βρεθεί μπροστά σε κοινό 30-40άρηδων που ΔΕΝ έβλεπαν Παραμυθά!!!!

      Τέλειες η φωτογραφίες

      !!ΑΦ!!

      @καραπιπερίμ:Οσάμα Μπιν Λάντεν βρε!

      Παναγιώτης
      5 Μαΐου 10 στις 16:14

      Ε μοιάζει λίγο με Οσάμα ( αφού μερικές φορές του αρέσει να βάζει φωτιές ) Χεχε

      Παναγιώτης
      5 Μαΐου 10 στις 20:49

      Oops Οσάμα Πιλ Λάβιεν…Καλά που δεν είμαι υπάλληλος σε αεροδρόμιο να ελέγχω ονόματα και φωτογραφίες σε διαβατήρια … Θα είχε πάει κόσμος στη φυλακή !

      Καραπιπέρης Γιάννης
      5 Μαΐου 10 στις 20:49

      Α ρε Γιάννη ώρες ώρες 😀

      o «γρίφος» έχει 2 λύσεις:
      1)Παράφραση Μπιν Λαντεν -Πιλ Λάβιεν – Πιλ-άβιος
      2)Και για προχώ λύτες: Pill Love-ιεν : χάπι αγάπης (και μέρες που ‘ναι κι έρχονται, ας πάρουμε κανένα, δεν θα πάθουμε τίποτα από overdose…)

Σχολιάστε