Μια οδυνηρή εμπειρία. (Δεύτερο και τελευταίο)

paramithas-heretaei.jpgΠριν από οτιδήποτε άλλο, θα ήθελα να προτείνω σε όποιον διαβάζει κατ’ ευθείαν αυτό το post να πάει δύο πίσω, να βρει το πρώτο με αυτό τον τίτλο χωρίς να διαβάσει παρακάτω εδώ, κι ύστερα να ξαναγυρίσει.
******
Αυτό το blog – παρά τα σοβαρά «σεντόνια» που «απλώνω» εδώ κατά καιρούς με ενθάρρυνσή σας, βέβαια -στην ουσία απευθύνεται στο παιδί που έχουμε κρατήσει – όσοι το έχουμε κρατήσει – μέσα στην καρδιά μας. Έτσι, επειδή τελευταία βαρέθηκα αυτή την πληκτική σοβαροφάνεια των μεγάλων, είπα να παίξω ένα παιχνίδι μαζί σας. Και το παιχνίδι που σκέφτηκα, είναι: πώς θα σας πω μια ιστορία που θα δείχνει αληθινή, θα αφήνει υποψίες ότι μπορεί να είναι ψεύτικη, αλλά δεν δεν θα πω ούτε λέξη ψέμματα και τελικά θα είναι πέρα για πέρα αλήθεια. Διαβάστε προσεκτικά ό,τι λέγεται και στα τρία posts και θα δείτε ότι δεν λέω πουθενά ψέμματα. Απλώς η φωτογραφία είναι που σας κάνει να αναρωτιέστε, τι συμβαίνει. Και ήρθε η ώρα να σας πω την οδυνηρή μου εμπειρία.
Λοιπόοοον… Το 1991, όλο το Μάιο, βρισκόμουν στη Σκιάθο με ένα τηλεοπτικό συνεργείο 15 ατόμων και καμιά δεκαριά ηθοποιούς. Χρηματοδοτούσα από μόνος μου μία παραγωγή που είχα αποφασίσει πρώτα να την γυρίσω και μετά να την πουλήσω σε κανάλι – η συνηθισμένη πρακτική είναι το αντίθετο. Από το 1983 που πρωτοπήγα στη Σκιάθο μου είχε καρφωθεί η ιδέα να κάνω τηλεταινία τη «Φόνισσα» του Παπαδιαμάντη. Όσοι την έχετε διαβάσει, θα ξέρετε ότι ο Παπαδιαμάντης, όντας πολύ «μάγκας» συγγραφέας έχει καταφέρει να μας κάνει να συμπονούμε μια γυναίκα που δολοφονεί παιδιά! Μου είχε κολλήσει, λοιπόν, να κάνω τη «Φόνισσα» τηλεταινία. Ένας σοβαρός άνθρωπος – λογοτέχνης ο ίδιος – που ήταν τότε υπεύθυνος ελληνικού προγράμματος στο MEGA, επειδή είχε εκτιμήσει μια προηγούμενη παραγωγή που είχα κάνει με την ίδια λογική ( «Σπίτι για Πέντε» ), του άρεσε η ιδέα της «Φόνισσας» και μου την παρήγγειλε. Έλα, όμως, που την τελευταία στιγμή, ο τότε Διευθυντής Προγράμματος του καναλιού, όταν του πήγε το συμβόλαιο για την τελική υπογραφή, απέρριψε την πρόταση του υπεύθυνου ελληνικού προγράμματος λέγοντάς του: «Έλα, μωρέ! Ποιον θα ενδιαφέρει η ιστορία αυτής της γριάς»! Χα, χα, χα… «ιστορία αυτής της γριάς», η «Φόνισσα» του Παπαδιαμάντη!!! Επειδή, λοιπόν, είχα πια ξεκινήσει και δεν ήθελα να κάνω πίσω, προχώρησα την παραγωγή μόνος μου, παρόλη την «οικονομική στενότητα», που έλεγα χτες, μια παραγωγή που, τελικά, παρουσιάστηκε από την Ε.Ρ.Τ. Περάσαμε, λοιπόν, όλο τον Μάιο στη Σκιάθο, δουλεύοντας δεκάωρο κάθε μέρα και τα Σαββατοκύριακα, γιατί έπρεπε να τελειώσουμε μέσα σε ένα μήνα λόγω… οικονομικής στενότητας. Το γύρισμα της τελευταίας μέρας, οπότε μετά θα φεύγαμε – με κλεισμένα εισιτήρια – ήταν η συνάντηση της Φραγκογιαννούς (της «Φόνισσας») με τον καλόγερο που της λέει να πάει να ξομολογηθεί στον ερημίτη του Άη Σώστη, όπου παίζεται και το τέλος της ιστορίας. Ο ηθοποιός που ήταν να παίξει το καλόγερο και θα ερχόταν από την προηγούμενη ημέρα, έχασε το αεροπλάνο! Αποφάσισα να παρατείνουμε για άλλη μια μέρα τα γυρίσματα, αλλά η Διευθύντρια Παραγωγής και ο Σκηνοθέτης, μου είπαν ότι αυτό θα ήταν μια μικρή οικονομική καταστροφή για μένα και ο σκηνοθέτης μου πρότεινε να παίξω εγώ το ρόλο και να μην αναβληθεί το γύρισμα. Έτσι, «η οικονομική στενότητα που σε οδηγεί σε πράγματα που δεν θα ήθελες, ούτε και φανταζόσουν ότι θα κάνεις», όπως σημείωνα στο πρώτο post, με ανάγκασε να θυμηθώ το παλιό μου επάγγελμα του ηθοποιού – 17 χρονιά μετά που το είχα αφήσει – και να παίξω εγώ το ρόλο του καλόγερου! Και ποια είναι η «οδυνηρή εμπειρία που θα ‘θελα να ξεχάσω», όπως έγραψα προχθές; Ήταν το μακιγιάζ! Το μακιγιάζ που έπρεπε να κάνω και που το βασικό του στοιχείο ήταν τα γένια του καλόγερου. Ε, αυτά τα γένια που είδατε στη φωτογραφία, δεν είναι η κλασσική περίπτωση για μούσια και περούκες, όπου οι τρίχες είναι όλες ραμμένες σε ένα ειδικό πανί που το φοράς σαν καπέλο ή το κολλάς στο πρόσωπο τσάκα – τσάκα. Ο μακιγιέρ έκανε αυτό που ονομάζεται «κρεπέ». Δηλαδή, για να φαίνεται αληθινή η γενειάδα στα κοντινά πλάνα, μου την έφτιαξε κολλώντας την τρίχα – τρίχα στο πρόσωπό μου!!! Κι αυτό κράτησε 2 ώρες και 40 λεπτά!!! Αυτή είναι η «οδυνηρή εμπειρία που θα ‘θελα να ξεχάσω»! Και τι σημαίνει αυτό που έγραψα ότι, «πάλι για λόγους οικονομικής στενότητας, σκέφτομαι να καταφύγω ξανά σε αυτή τη λύση»; Μου προτείνανε πριν μερικές μέρες, για να βγάλω και κάνα ευρώ, να κάνω μια παιδική παράσταση για ένα μικρό διάστημα, όχι μόνο σαν σκηνοθέτης και παραγωγός, αλλά και σαν ηθοποιός!!! Κούφια η ώρα…
Σας άρεσε αυτή η ιστορία μου; Μόνο που δεν είναι ιστορία του… «Παραμυθά», αλλά ένα αληθινό γεγονός από τη ζωή μου. Η απόδειξη είναι το βίντεο που βάλαμε εδώ, και που είναι αυτή ακριβώς η σκηνή από την τηλεταινία. Στο ρόλο της «Φόνισσας», μια γνήσια ηθοποιός που δεν είναι πια μαζί μας: η Τούλα η Σταθοπούλου, που θα ήθελα να αφιερώσω αυτό το βίντεο στη μνήμη της.

Καλή εβδομάδα. Σας φιλώ.
Π.

Μπορείτε να κατεβάσετε το βίντεο από εδώ.

19 Σχόλια στο “Μια οδυνηρή εμπειρία. (Δεύτερο και τελευταίο)”

      Anilikos
      11 Νοεμβρίου 07 στις 17:20

      χε χεεεεεεεεεε
      Το ήξερα πως κάποιο λάκκο είχε η φάβα 🙂

      Κάποιοι κάποιοι από εμάς…και τι δε θα ‘διναν για να ήταν ηθοποιοί… αλλά… που μυαλό..

      natassaki
      11 Νοεμβρίου 07 στις 17:41

      Χι Χι Χι!
      (τα καταλάβαμε,ντε!)

      Πολύ καλό !
      🙂

      (δεν θέλω να γκρινιάξω – δεν σχολιάζω το «Έλα, μωρέ! Ποιον θα ενδιαφέρει η ιστορία αυτής της γριάς» καθόλου! )

      Καλό βράδυ – και καλή εβδομάδα.

      nellinezi
      11 Νοεμβρίου 07 στις 18:28

      Κάποιου η μύτη μεγάλωσεεεεε…..ποιου άραγεεεεεε…….όχι η δική σας…..για κοιτάξτε το παιδί σας……:D 😀 😀

      Πάντως και ο ρόλος του καλόγερου , γάντι σας πήγαινε! Και για παραμυθάς πείθετε αλλά και για καλόγερος! Φταίει η καλοσυνάτη φατσούλα:P

      cpil
      11 Νοεμβρίου 07 στις 18:57

      Για μένα λες Nellinezi? Είναι αλήθεια πάντως ότι έλειπε για μήνες από το σπίτι… είχε τα γυρίμαστα της φόνισσας 😀

      unamama
      11 Νοεμβρίου 07 στις 21:30

      η φονισσα ειναι καταπληκτικο εργο! και το αποσπασμα ακομη περισσοτερο!
      πρεπει να την ειχα δει…μηπως η τηλεταινια ειχε μετατραπει σε μινι σειρα?

      παντως πολυ ωραιο ολο αυτο με την τριπτυχη ‘οδυνηρη εμπειρια’…

      καλο σας βρσδυ!

      Θεοδώρα
      12 Νοεμβρίου 07 στις 10:09

      Είπα κι εγώ…εσύ καλόγερος;;;;
      Ε, ποτέ καλέ μου Παραμυθά (καλά, έχω ρίξει πολύ γέλιο γιατί την πάτησα εντελώς!!!!!!!). Όσο για την ιδέα του να σε δούμε να ασκείς την υποκριτική τέχνη, θα ήταν εκπληκτικό!
      Καλά, Κωνσταντίνε, ο πατέρας σου δεν παίζεται!!!
      Πολλά φιλιά- καλη εβδομάδα

      katerina
      12 Νοεμβρίου 07 στις 15:07

      ΟΜΟΛΟΓΩ ΠΩΣ ΣΕ ΠΙΣΤΕΨΑ. ΛΙΓΟ ΟΤΙ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΙ ΕΥΚΟΛΑ ΛΙΓΟ ΟΤΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΤΑΦΕΥΓΟΥΝ ΣΕ ¨ΤΡΕΛΕΣ¨ ΛΥΣΕΙΣ , ΣΕ ΠΙΣΤΕΨΑ. ΠΡΩΤΑ ΕΙΔΑ ΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΟ BLOG , ΜΕΧΡΙ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΩ (ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ) ΗΜΟΥΝ ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ!!!!!!!!!!!!!!
      ΦΙΛΙΑ ΠΟΛΛΑ

      Λένα Μαντά
      13 Νοεμβρίου 07 στις 11:42

      Χτες ήμουν σε μια αίθουσα κινηματογράφου για να δω «Το φιλί της ζωής»….Δεν είχα προσέξει οτι στο πρόγραμμα έγραφε για την ταινία μικρού μήκους που θα προηγείτο και ανακάθισα όταν διάβασα το όνομά των Πιλάβιων (πάμε για δυναστεία απ’ ότι κατάλαβα) στους τίτλους…..μου άρεσε δάσκαλε. Μου άρεσε και το χαμόγελο της πικρίας που μου έφερε στα χείλη….

      rodoula-kelly
      13 Νοεμβρίου 07 στις 19:35

      Το βίντεο που είδα μου άρεσε.Η φυσιογνωμία σου και ο τόνος της φωνής σου ταιριάζουν σε παπά,και Η Σταθοπούλου τρομερή φυσιογνωμία.
      Για τ’αλλα..εσύ ξέρεις.

      magda
      13 Νοεμβρίου 07 στις 19:45

      πολύ έξυπνη και ενδιαφέρουσα ιστορία!την ταινία δεν την έχω δει.θα ήθελα πολύ.αν και πιο πολύ θα ήθελα να έβλεπα εσάς ξανά όπως τότε που ήμουνα μικρή να διηγείστε παραμύθια…

      Ο Παραμυθάς » Ειρήνη υμίν…
      20 Δεκεμβρίου 08 στις 17:31

      […] Η φωτογραφία είναι από μια παλιά οδυνηρή εμπειρία μου που είχε σχέση και πάλι με οικονομικά θέματα και μπορείτε (όσοι δεν έχετε διαβάσει τα posts)  να μάθετε γι΄αυτήν πρώτα κάνοντας κλικ ΕΔΩ και μετά ΕΔΩ. […]

      Fwtino_Asteraki
      21 Δεκεμβρίου 08 στις 1:25

      Χμμ μαλιστα κυρ παραμυθοΦιλαρακι μας χχαχαχαχαχα!Την εικονα την ανελυσα ηδη..χιχι…τωρα για την γενειαδα 2 ώρες και 40 λεπτά!!! δεν μιλαω..το περνω πισω αυτο που πα!χαχαχαχαχα!!
      Δεν μπορω να καταλαβω την λογικη αυτου που απεριψε κατι τετοιο..και η ειδικα το συγκρεκριμενο ειναι πραγματικα μεγαλο εργο…Ειδα το αποσματακι η για την ακριβια το προσθεσα και αυτο στην συλλογη μου..χιχι!Thanks!!!
      Α!Και μια ερωτηση! Παθενει τιποτα κανεις αν το δει πολλες φορες??Χαχαχαχα!Ειναι πραγματικα τελειο..Μπραβο μπραβο!!!

Σχολιάστε