Ο κλέφτης του μαγικού μολυβιού

Σήμερα κλείνουν δύο εβδομάδες από τότε που ξεκίνησε αυτό το blog κι ομολογώ ότι δεν έχει ακόμα καταλαγιάσει η συγκίνηση που μου δημιούργησαν οι αντιδράσεις σας, κι αυτό λίγο με μπερδεύει γιατί εκεί που λέω, «προς τα ‘δω θα το πάω», έρχεται κάποιο σχόλιό σας και λέω, «όχι προς τα ‘ κει θα είναι καλύτερα», ενώ ένα τρίτο αντρέπει τα δύο προηγούμενα. Ξεκίνησε για blog αποκλειστικό Παραμυθά, αλλά μπήκε κι η Χιλιοποδαρούσα. Έλεγα μόνο να γράφω παραμύθια και φωτογραφίες, αλλά τώρα βάζουμε και βίντεο. Ήθελα να κάνουμε γενικώς πλάκα, αλλά αρκετές φορές κάποια από τα σχόλιά σας μου το σπρώχνουν προς το σοβαρό – μέχρι κι ένα μελαγχολικοερωτικό τραγούδι σας έβαλα! Οπότε κι εγώ, λοιπόν, αποφάσισα να αφήσω το blog να πηγαίνει «όπου φυσάει ο άνεμος».
Σήμερα, έτσι για το καλό Σαββατοκύριακο, θα δείτε ένα βίντεο με εκείνη την περίπτωση τότε που μου είχαν κλέψει το μαγικό μολύβι μου. Το αφιερώνω στις θαυμάστριες του μαγικού μολυβιού που με ρώτησαν τι κάνει ή του έστειλαν χαιρετίσματα.
Σας φιλώ
Π.

ΥΓ: Μπορείτε να κατεβάσετε το βίντεο από εδώ.

13 Σχόλια στο “Ο κλέφτης του μαγικού μολυβιού”

      jim_hellas
      24 Φεβρουαρίου 07 στις 1:44

      Οι ιστορίες σας είναι καταπληκτικές… Μπορεί να μην ήμουν τότε στο κοινό σας, αλλά τώρα απολαμβάνω κάθε σας εγγραφή 🙂

      Πειράζει να τα σώσω και να τα δείχνω και στα δικά μου παιδιά κάααααααποτε; Είμαι σίγουρος ότι και τότε θα έχουν το ίδιο ενδιαφέρον όπως και τώρα 🙂

      Δημήτρης
      24 Φεβρουαρίου 07 στις 1:58

      Παραμυθά παραδίνομαι!!! Σου είχα γράψει ότι τραγουδάω ακόμα μετά από 25 – και βάλε – χρόνια » πεισματάρικο κακό μολύβι» κι εσύ με το σημερινό βιντεάκι , μου απέδειξες πως ότι γράφεται στις καρδίες μας όταν ακόμα αυτές είναι αγνές δεν σβήνει ποτέ! Μα να μην έχω ξεχάσει ούτε ένα στιχάκι? Θυμάμαι την αγωνία που είχα για το αν θα μπορέσεις να πάρεις πίσω το μαγικό μολύβι…

      Karry
      24 Φεβρουαρίου 07 στις 16:50

      Υπέροχο που σας ξαναβρίσκω! Είμαι και εγώ (34χρονο πια) παιδί σας 🙂 Αυτό το επεισόδιο το θυμόμουν…. να είστε πάντα καλά!!
      Ζεστά φιλιά από Χανιά :******

      Χαραμό
      26 Φεβρουαρίου 07 στις 13:16

      Aκόμα και όπου πάει ο άνεμος να το πάς, φίλε Παραμυθά, εμείς εκεί θα είμαστε πάντα.
      Προχώρα λοιπόν και εδώ (εκεί, παντού) είμαστε εμείς.

      scifi
      28 Φεβρουαρίου 07 στις 2:37

      Αυτό το επεισόδιο έχει χαραχθεί βαθειά μέσα στη καρδιά μου! Όταν έπαιξα το video ήταν σαν να είχα γυρίσει πίσω στην παιδική μου ηλικία. Τώρα πια, 33 ετών, δεν πιστεύω στα μάτια μου ότι μπορώ και απευθύνομαι σε εσάς από αυτή τη σελίδα, άμεσα. Είναι κι αυτό ένα παραμύθι… Να είστε πάντα καλά και να μας χαρίσετε την δυνατότητα να μεταφέρουμε αυτά τα ανεκτίμητα κειμήλια της παιδικής τρυφερότητας και φαντασίας κάποια στιγμή στα παιδιά μας. Συνεχίστε έτσι και ο άνεμος θα είναι ούριος!

      Τσαντάκη Κατερίνα
      3 Μαρτίου 07 στις 19:08

      Πολυαγαπημένε μου Παραμυθά,
      Είμαι 4 χρονών και σε αγαπώ τόσο πολύ όσο σε αγαπούσε και ο μπαμπάς μου όταν ήταν παιδάκι και σε έβλεπε.
      Θέλω να βάλεις όσα βίντεο μπορείς με τον Παραμυθά, την Χιλιοποδαρούα και ότι άλλο έχεις.

      Σε φιλώ γλυκά

      Κατερίνα

      Γιώργος
      4 Μαρτίου 07 στις 14:14

      Είναι απίστευτο παραμυθά αλλά το επεισόδιο το είχα δει και στο σημείο που τραγουδάει ο μάγος στο μολύβι αμέσως άρχισα να τραγουδάω μαζί του..Απίστευτο θυμόμουν τους στοίχους!!!!!!!

      maria
      6 Ιουλίου 07 στις 17:35

      απλα καταπληκτικο απλα υπεροχο!!!Ειναι φοβερο πως μερικα βιντεο σε ξανακανουν παιδι!!!ΝΑστε καλα!!

      Ερωφίλη
      29 Αυγούστου 07 στις 0:07

      Όμορφη ιστορία αγαπητέ μου Παραμυθά!

      Χαίρομαι πολύ που βρήκα το διαδικτυακό σας τόπο. Εδώ δίνετε την ευκαιρία και σε εμάς, όσους δεν προλάβαμε να σας παρακολουθήσουμε στην κρατική τηλεόραση, να απολαύσουμε τις καταπληκτικές σας ιστορίες!

      Όμορφο και το τραγουδάκι «Πεισματάρικο Κακό Μολύβι».
      Σε κάνει ξανά παιδί, όπως εύστοχα παρατήρησαν κάποιοι

      Ευχαριστούμε 🙂

      Κατερίνα
      31 Δεκεμβρίου 07 στις 16:39

      Καλέ μου Παραμυθά,

      σου εύχομαι Καλή Χρονιά με όλου του κόσμου τα καλά! Με συγκίνησες τόσο πολύ σήμερα! Είδα την παιδική μου ηλικία να ζωντανεύει στην οθόνη και στη μνήμη μου! Τελικά κάποτε η τηλεόραση ήταν ένας πραγματικά μαγικός τόπος για τα παιδιά! Σε ευχαριστώ!!!!

Σχολιάστε