Ο Κάβουρας και το Φίδι

Ε, ας ανεβάσω κι ένα από τα τελευταία παραμύθια, για όσους λόγω απόστασης ή δουλειάς ή βαρυεμάρας, δεν θα έρθουν αύριο στην δεύτερη και τελευταία παράσταση για παιδιά με ΠΑΡΑΜΥΘΑ, στο Αμφιθέατρο του 9.84, στην Τεχνόπολη στο Γκάζι.
Προτίμησα αυτό το παραμύθι γιατί στον τίτλο του έχει το… έμβλημα του ζωδίου μου.

Καλή Κυριακή.
Φιλιά
Π

[audio:http://www.fileden.com/files/2009/9/2/2562339/par3/3.4_O_kavouras_kai_to_fidi.mp3]

15 Σχόλια στο “Ο Κάβουρας και το Φίδι”

      να-τασσσάκι
      31 Οκτωβρίου 10 στις 17:13

      Εμείς το καταδιασκεδάσαμε που σε είδαμε -και ήταν ευκαιρία να δούμε και την υπόλοιπη παρέα 🙂

      Το παραμύθι θα το ακούσουμε το βράδυ -ο Άκης λέει ότι «ο Παραμυθάς διαβάζει τα τέλεια παραμύθια πριν τον ύπνο» 😉

      Φιλί
      καλή εβδομάδα

      ζαχαρούλα
      31 Οκτωβρίου 10 στις 19:54

      και πώς να έρθω, Παναγιώτη μου;!
      να εκτιναχθώ με τη μαγική σφεντόνα;!…

      χαίρομαι που έγινε αυτή η «παράσταση» όπως έπρεπε να γίνει…
      και όπως θα μου άρεσε κι εμένα να τη δω…

      οπότε… κατά κάποιο τρόπο… ήμουν κι εγώ εκεί…
      😉

      (γίνεται όμως, φιλί με το ταχυδρομείο;! δε γίνεται!
      μακάρι να ήμουν εκεί…)

      Καραπιπέρης Γιάννης
      31 Οκτωβρίου 10 στις 20:19

      Το τέταρτο ζώδιο ανήκει στο νερό, η φύση του είναι παρορμητική χαρακτηρίζεται από την ευαισθησία και την ντροπαλότητα που τον διακατέχει…

      Οι Καρκίνοι αγαπούν την οικογένεια, δένονται πολύ με τους δικούς τους ανθρώπους, είναι σπιτόγατοι και τους αρέσει να απολαμβάνουν την θαλπωρή και την ηρεμία του σπιτιού τους, που είναι και το μόνο μέρος που τους κάνει να νιώσουν ασφάλεια και λατρεύουν πολύ την μητέρα τους. Αθεράπευτα ρομαντικοί, ζουν με τις αναμνήσεις του παρελθόντος, πολύ ευαίσθητοι και πολύ εύθικτοι όμως, δύσκολα εκδηλώνουν τα συναισθήματα τους γιατί φοβούνται μην πληγωθούν. Θέλουν να έχουν τον δικό τους χώρο, να μην τους πειράζουν ποτέ τα πράγματα γιατί εκνευρίζονται. Κυκλοθυμικοί, ανασφαλείς, παρορμητικοί και γενικότερα δύσκολοι χαρακτήρες αν θέλεις να τους γνωρίσεις και να τους μάθεις καλύτερα πρέπει να τους κάνεις να νιώσουν ασφάλεια για να μπορέσουν να αρχίσουν να ανοίγονται.

      Αυτά είναι τα καρκινάκια…

      Τώρα, ένα τραγουδάκι για ΟΛΟΥΣ, συμμετέχοντας ή μη…
      Είμαστε ένα όλοι εμείς

      Το ένα το μοναδικό….
      Ευχαριστούμε τον Πιλάβιο τον Νίκο, μόνο αυτόν, δεν υπάρχουν «Παραμυθάδες» στην ζωή μας, μόνο άνθρωποι και μόνο οι καθρέφτες μας…

      MARIANNA
      31 Οκτωβρίου 10 στις 22:17

      ΕΓΩ ΗΡΘΑ ΚΑΙ ΗΜΟΥΝ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΣΥΓΚΙΝΗΜΕΝΗ ΜΙΑ ΠΟΥ ΣΕ ΞΑΝΑΕΙΔΑ ΚΑΙ ΘΥΜΗΘΗΚΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ Η ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΙΔΕ Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΙΩΝΑΣ.
      ΤΟ ΦΙΛΙ ΕΓΩ ΤΟΥ ΤΟ ΕΔΩΣΑ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ….!!!!!
      ΗΤΑΝ ΤΕΛΕΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΓΙΝΕΙ ΣΥΝΤΟΜΑ.
      ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΑΓΟΤΟΠΟ ΔΕΝ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΕΥΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΠΑΙΔΟΤΟΠΟΣ ΜΕ ΦΑΙ ΠΟΥ ΝΑ ΡΧΕΣΑΙ ΚΑΘΕ ΤΟΣΟ ΝΑ ΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ….
      ΝΑ ΞΕΡΕΣ ΠΟΣΟ ΛΕΙΠΕΙ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ…..
      ΦΙΛΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΞΑΝΑΛΕΜΕ

      marilia
      1 Νοεμβρίου 10 στις 21:06

      Θέλετε κάτι να μας πείτε με δαύτο το παραμύθι;; 😛

      Φιλάκι και αγκαλίτσα τόοοοοοοοοοοοοοοοοοοοση (τεντώνω χεράκια μα… μπα!)

Σχολιάστε