«Να με λένε Μαρία»

Κανονικά, αυτό το post για τα χρόνια πολλά της κόρης μου, υπολόγιζα να το ανεβάσω χθες το βράδυ. Αλλά: κάτι που έψαχνα να μαζέψω το υλικό που χρειαζόμουν, από βίντεο που έχω  γυρίσει τη Μαρία για 33 χρόνια, κάτι τα τεχνικά προβλήματα που είχα με τον ήχο και κάτι που μου έλειπε ένα ακόμα DVDPLAYER, έφτασα να το ανεβάσω σήμερα βράδυ!
Αρχικά δεν είχα στο νου μου να κάνω κάτι τόσο ζόρικο  από δουλειά, αλλά κάτι πιο απλό όπως πέρσι που ανέβασα για τα χρόνια πολλά μια φωτογραφία με τα εγγονάκια μου όπου εκεί φοράμε τα T-SHIRTS που μας είχε φέρει σε όλους η Μαρία από τις Ινδίες. Αλλά την προπερασμένη Κυριακή, στην εφημερίδα που πήρα, υπήρχε ένα CD με ένα τραγούδι της Χαρούλας Αλεξίου με τίτλο, «Να με λένε Μαρία», που δεν το είχα ξανακούσει ποτέ. Εκτός που μου άρεσε πολύ αυτό το τραγούδι, μου έδινε κάπως και μια αίσθηση της Μαρίας, της κόρης μου, και τότε μου μπήκε η ιδέα να φτιάξω ένα βίντεο κλιπ που η εικόνα του να έχει αυτή την αίσθηση.
Έτσι έγινε και σήμερα θα δείτε αυτό το εξάλεπτο βίντεο κλιπ που το μοντάζ του με παίδεψε πιο πολύ κι από ένα ολόκληρο σαρανταπεντάλεπτο επεισόδιο, όπως εκείνα που έκανα παλιά. Αλλά ομολογώ ότι το ευχαριστήθηκα. Ελπίζω να σας αρέσει. Σας αντιγράφω εδώ και τους στίχους της Χαρούλας Αλεξίου. Η μουσική είναι του Πάνου Γιατράκου.
Θέλω να βρεθώ σ’ έναν τόπο μαγικό 
και κανέναν ας μη ξέρω 
Να παραδοθώ κι έτσι ήσυχα να ζω 
σ’ ένα σπίτι ερημικό 
Να ‘ναι ένα νησί στον ωκεανό 
με ψαράδες και καλύβες 
Να ‘χω να μιλώ, πότε στον Θεό 
πότε σ’ άνθρωπο περαστικό 

Παραδείγματος χάρη να με λένε Μαρία 
να ‘χω μια φιλενάδα κόκκινη αλεπού 
να με παίρνουν τ’ αστέρια στη δική τους πορεία 
να μιλάω με τους γλάρους και τα μαραμπού 

Παραδείγματος χάρη να με λένε Μαρία 
να ‘χω μια φιλενάδα κόκκινη αλεπού 
να της λέω κάθε βράδυ και μιαν άλλη ιστορία 
να περνάς στ’ όνειρό μου κι εσύ που και που 

Έχω βαρεθεί, έχω κουραστεί 
θέλω πίσω τη χαρά μου 
Τρέλα μου παλιά πάρε με αγκαλιά 
στείλε με όσο πιο μακριά 
Θέλω να βρεθώ σ’ ένα τόπο απλό 
και κανείς να μη με ξέρει 
Να ‘χω να μιλώ, πότε στον Θεό 
πότε σ’ άνθρωπο περαστικό


Χρόνια πολλά σε όλες τις Μαρίες και Μάριους, Παναγιώτες και  Παναγιώτηδες -και σε όσους άλλους  γιορτάζουν σήμερα.
Σας φιλώ πολύ
Π. 

 

14 Σχόλια στο “«Να με λένε Μαρία»”

      marilia
      16 Αυγούστου 12 στις 9:21

      Είδες τι παθαίνεις με το να μην ακούς ελληνική μουσική και δη… Χαρούλα (που ακούγεται και τώρα εδώ που βρίσκομαι);;;
      Πολύχρονη κι ευτυχισμένη να ‘ναι πάντα, χαζομπαμπά! Να τη χαίρεσαι!

      me (maria)
      16 Αυγούστου 12 στις 9:52

      Πολύ όμορφο βίντεο και το έντυσες και με αγαπημένο τραγούδι…να τη χαίρεσαι την κόρη σου..χρόνια της πολλά!!

      δημητρης
      16 Αυγούστου 12 στις 13:50

      Τί όμορφο βίντεο!!!
      Χρόνια πολλά στη Μαρία αλλά και σε όλες και όλους εορτάζοντες και μη.

      ΥΓ …και ξαφνικά μέσα στο βίντεο βάζεις και μια σκηνή «από αλλού» και με στέλνεις 🙂

      Μαριανθη Γιανναρακη
      18 Αυγούστου 12 στις 11:46

      Γλυκεια ατμοσφαιρα πραγματικα.Καθως ομως ολοι εδω σας γνωριζουν,οπως φαινεται καλα,δεν εχουν και αποριες.Ετσι, ας σωπασω κι εγω για να μη φανταζω σαν δικηγορος
      του διαβολου.Οι πρθεσεις μου ειναι καλες.

      Παραμυθάς
      18 Αυγούστου 12 στις 12:18

      Κανείς δεν ξέρει καλά κανέναν, χα, χα,χα… οπότε Μαριάνθη για κάνε το δικηγόρο του διαβόλου γιατί θα σκάσω από την περιέργειά μου.

      Μαριανθη Γιανναρακη
      19 Αυγούστου 12 στις 10:57

      Καποια διαθεση για εναν ιδιοτυπο αναχωρητισμο που προαναγγελλουν οι στιχοι του
      τραγουδιου επιβεβαιωνεται επαρκώς με το βιντεο;

      Παραμυθάς
      19 Αυγούστου 12 στις 17:20

      Μαριάνθη μου, το βίντεο έχει φτιαχτεί με βάση όσα έχω ζήσει και νοιώσει με την κόρη μου. Κατά τη γνώμη μου εκείνο που έχει σημασία είναι αν σ’ άρεσε ή όχι, πράγμα που σημαίνει αν σ’ άγγιξε στην καρδιά. Το άλλο είναι κάτι λογικό, θέμα του μυαλού, που προσωπικά δεν μ΄ενδιαφέρει στις σχέσεις μου με τους ανθρώπους και βεβαίως με τα παιδιά μου.

      Μαριανθη Γιανναρακη
      19 Αυγούστου 12 στις 19:56

      Αν ειναι ετσι,μου αρεσει.Τι καλα να ημουν εγγονη σας…εστω γειτονισσα…κατι
      θα κερδιζα.

      Παραμυθάς
      20 Αυγούστου 12 στις 11:18

      Χα, χα, χα… εγγονή μου Μαριάνθη σίγουρα θα μπορούσες να είσαι γιατί έχω την κατάλληλη ηλικία, όσο για γείτονες πρακτικά είναι δύσκολο, αλλά -ψυχολογικά – μπορούμε με κάποιους ανθρώπους να είμαστε στην ίδια «γειτονιά», οπότε… Σε φιλώ πολύ κι ευχαριστώ για την επιλογή μου σαν παππού σου.

Σχολιάστε